บทที่ 202 - กระบี่จิตวิญญาณ

บทที่ 202 - กระบี่จิตวิญญาณ

แม้กระเป๋ามิติของระบบจะมีช่องเก็บของเพียงแค่สิบช่อง แต่ความสามารถในการเก็บกักกลิ่นอายและการปกป้องสิ่งของภายในนั้นเหนือกว่าแหวนมิติหรือถุงสมบัติทั่วไปแบบเทียบไม่ติด

ดังนั้นทันทีที่บัวเพลิงปฐพีถูกเก็บเข้ากระเป๋า กลิ่นอายของสมบัติล้ำค่าชิ้นนั้นก็อันตรธานหายไปในพริบตา ราวกับไม่เคยมีอยู่จริง!

และในวินาทีนั้นเอง แรดอัคคีศิลาที่กำลังดวลพลังกับพยัคฆ์วารีอยู่ก็รู้สึกตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ มันหันขวับกลับมามองและเห็นเงาร่างของมนุษย์หนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลังผ่านม่านไอน้ำ!

และสิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ สมบัติที่มันเฝ้าทะนุถนอมมาอย่างยาวนาน สังหารผู้ท้าชิงไปไม่รู้กี่ศพ...

'บัวเพลิงปฐพี' ที่มันฝากความหวังว่าจะช่วยให้ทะลวงสู่ระดับคลาส 3 ได้อย่างรวดเร็ว และยกระดับความเป็นอัจฉริยะของมันไปอีกขั้น... ได้หายวับไปพร้อมกับมนุษย์ผู้นั้น!

"รนหาที่ตาย!!"

เมื่อตระหนักได้ว่าเจ้าเสือกับมนุษย์นี่เป็นพวกเดียวกัน ตัวหนึ่งล่อเป้า อีกตัวลอบขโมยของ แรดอัคคีศิลาก็เข้าใจแจ่มแจ้งทันทีว่าทำไมเสือธาตุน้ำถึงโผล่มาท้าตีท้าต่อยกับมัน!

สมบัติที่เฝ้าถนอมถูกขโมย แถมยังโดนต้มตุ๋นจนเปื่อย ความโกรธแค้นของแรดอัคคีศิลาพุ่งทะลุปรอท มันระเบิดเจตจำนงและท่าไม้ตายออกมาทันที!

นอแดงเผาร่าง!

ร่างมหึมาราวกับภูเขาของแรดเริ่มเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ทุกย่างก้าวที่มันวิ่งตะบึงทำให้โพรงใต้ดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น นอสีแดงทองบนหัวของมันส่องแสงเจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์!

การโจมตีด้วยความโกรธเกรี้ยวของภัยพิบัติระดับคลาส 2 ปลายๆ ทำให้หลินอันรู้สึกถึงอันตรายวูบหนึ่งในสมอง

เขามีลางสังหรณ์ว่า ท่านี้อาจจะทำให้เขา 'ถลอก' ได้จริงๆ!

เมื่อคำนึงว่ากว่าจะสะสมเลือดอมตะได้สักหยดสองหยดมันไม่ใช่เรื่องง่าย หลินอันจึงกางปีกแห่งธาตุออกอีกครั้งและบินพุ่งขึ้นสู่เพดานถ้ำทันที!

"เหวอไปเลยดิ ป๋าบินได้เว้ย!" "คงไม่มีภัยพิบัติระดับเหนือมนุษย์ตัวไหนบินไม่ได้หรอกมั้ง? ไม่มีหรอกเนอะ? ไม่มีใช่ม้า?"

พูดจายั่วยวนกวนประสาทจบปุ๊บ หลินอันก็ใช้วิชาหนีดินแทรกตัวเข้าไปในชั้นหินด้านบน ทะลวงหนีออกจากโพรงใต้ดินอย่างรวดเร็ว

เพราะพื้นที่ใต้ดินนี้มีไฟพิภพหนาแน่นเกินไป ทั้งธาตุไฟและธาตุดินอุดมสมบูรณ์มาก ซึ่งเป็นเหมือนสนามเหย้าที่เจ้าแรดอัคคีศิลาจะได้เปรียบมหาศาล!

ดังนั้นหลินอันจึงต้องการเปลี่ยนสนามรบ และในเมื่อบัวเพลิงปฐพีอยู่ในมือเขา เขาไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าแรดจะยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ

และก็เป็นไปตามคาด แรดอัคคีศิลาไล่ตามเขาไปโดยไม่ลังเล มันไม่แม้แต่จะชายตามองฮาจิไทเกอร์ที่กำลังหอบแฮ่กๆ อยู่ด้วยซ้ำ!

เพราะเสือคลาส 2 ขั้นกลางตัวนั้น มันจะฆ่าเมื่อไหร่ก็ได้ แทบไม่มีภัยคุกคามอะไร แต่มนุษย์ที่บินได้คนนั้น ถ้ามันช้าไปแม้แต่ก้าวเดียว อีกฝ่ายอาจจะหนีรอดไปได้จริงๆ!

และมัน... บินไม่ได้จริงๆ ด้วย!

เจตจำนงแห่งปฐพีถูกรีดเร้นออกมาจนถึงขีดสุด แรดอัคคีศิลาใช้วิชาหนีดินด้วยความเร็วที่เหนือกว่าหลินอันมาก เพียงครู่เดียวมันก็พุ่งทะลุกลับขึ้นมาบนพื้นดิน!

ประสาทสัมผัสและสายตาของมันล็อคเป้าไปที่มนุษย์หนุ่มคนนั้นทันที แต่สิ่งที่ทำให้มันประหลาดใจคือ เจ้านั่นไม่ได้หนีไปไหน แต่กลับลอยตัวนิ่งอยู่กลางอากาศอย่างใจเย็น

วินาทีถัดมา มันก็เห็นว่าดวงตาแมวบนหน้ากากของชายหนุ่มมีประกายแสงเย็นเยียบวาบผ่าน

การโจมตีทางจิต?

แรดอัคคีศิลาที่เจนสนามรบรู้ทันทีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น แต่มันกลับแค่นเสียงในใจอย่างไม่แยแส เพียงแค่เร่ง 'ไฟแห่งจิตวิญญาณ' ในโลกแห่งจิตใจขึ้นมาจนถึงขีดสุด!

แรดอัคคีศิลารู้ดีว่า พวกศัตรูที่มีสกิลทางจิตมักจะชอบเล่นงานผู้ฝึกตนสายกายภาพอย่างพวกมัน โดยการระดมโจมตีโลกแห่งจิตวิญญาณแบบไม่ยั้ง!

แต่วิธีนี้อาจจะใช้ได้ผลกับสิ่งมีชีวิตหรือภัยพิบัติทั่วไป ทว่าสำหรับยอดฝีมือระดับหัวกะทิอย่างมัน 'แรดอัคคีศิลา' จะยอมมีจุดอ่อนใหญ่หลวงขนาดนั้นได้ยังไง!

จิตวิญญาณอัคคีพิทักษ์!

ในโลกแห่งจิตวิญญาณ กำแพงเพลิงอันร้อนแรงก่อตัวขึ้นรอบดวงจิตของมัน ปกป้องทุกทิศทางอย่างแน่นหนา ราวกับจะกันทุกการรุกรานให้อยู่แค่ภายนอก!

และเจ้าแรดก็มั่นใจในสกิลนี้ของตัวเองมาก

เว้นแต่จะเป็นผู้ฝึกตนสายจิตวิญญาณโดยตรง ไม่อย่างนั้นในระดับเดียวกัน มันยังไม่เคยเห็นใครเจาะเกราะไฟวิญญาณของมันเข้าได้เลย!

ยิ่งไปกว่านั้น มันสัมผัสได้ว่ามนุษย์ตรงหน้าก็เหมือนกับเสือตัวนั้น คือเป็นแค่ผู้ฝึกตนคลาส 2 ขั้นกลาง เลเวล 16 เท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะมันบินได้ มันคงไม่ต้องกังวลอะไรเลยด้วยซ้ำ!

คิดได้ดังนั้น แต่ทว่าวินาทีถัดมา เมื่อพลังจิตอันมหาศาลของหลินอันถาโถมเข้ามา 'กระบี่จิตวิญญาณ' ที่ควบแน่นจากพลังจิตนับพันเล่มก็ปรากฏขึ้นในโลกแห่งจิตวิญญาณของแรดอัคคีศิลา!

พิรุณกระบี่!

ห่าฝนกระบี่ตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าใส่ดวงจิตของแรดด้วยความเร็วที่ไม่อาจตั้งตัวทัน ปะทะเข้ากับกำแพงเพลิงในโลกจิตใจอย่างจัง!

เสียง 'เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!' ดังสนั่นหวั่นไหว ภายใต้การระดมยิงของฝนกระบี่ ไฟวิญญาณของแรดอัคคีศิลาก็เริ่มมอดลงอย่างรวดเร็ว

'เป็นไปได้ยังไง?!'

ภายในโลกแห่งจิตวิญญาณ ดวงจิตของแรดอัคคีศิลาเบิกตากว้างมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง!

ฝนกระบี่พลังจิตเหล่านี้ ทั้งคุณภาพและปริมาณมันเหนือกว่าจินตนาการของมันไปไกลโข มันรู้สึกว่านี่ไม่ใช่พลังจิตที่ผู้ฝึกตนเลเวล 16 ควรจะมีเลยสักนิด!

'หรือว่า... ข้ากำลังโดนวางยากันแน่?'

แรดอัคคีศิลาเริ่มระแวง เพราะทันทีที่บัวเพลิงปฐพีเข้าสู่ช่วงเลื่อนระดับ ก็มีอัจฉริยะที่หายากระดับงมเข็มในมหาสมุทรโผล่มาพร้อมกันถึงสองตัว แถมยังร่วมมือกันเล่นงานมัน!

ไอ้เสือเจตจำนงคู่นั่นยังพอว่า เพราะมันเองก็เป็นสายคู่เหมือนกัน เจอพวกเดียวกันก็ไม่แปลก

แต่... พลังจิตของมนุษย์หนุ่มคนนี้มันแข็งแกร่งจนน่ากลัวเกินไปแล้ว!

ในสถานที่กันดารแบบนี้ มันไปมีตัวตนระดับนี้โผล่มาได้ยังไง?

อารมณ์ของแรดอัคคีศิลาตอนนี้ปั่นป่วนอย่างหนัก ทั้งตื่นตระหนก สับสน และหวาดกลัว ยิ่งกว่าตอนโดนขโมยสมบัติเสียอีก!

แต่การโจมตีของหลินอันไม่ได้หยุดลงเพราะความตกใจของมัน ตรงกันข้าม กลิ่นอายของกระบี่จิตวิญญาณกลับยิ่งทรงพลังขึ้น!

ภายใต้พายุฝนกระบี่ ไฟวิญญาณดับวูบลง เสียง 'เพล้ง' ดังสนั่นในหัวของมัน กำแพงเพลิงที่มันภาคภูมิใจปรากฏรอยร้าวนับไม่ถ้วนในพริบตา!

"ตูม!"

และเมื่อกระบี่อีกเล่มฟาดลงมา กำแพงป้องกันดวงจิตนั้นก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นละอองแสงสลายไปในความว่างเปล่า

กระบี่ที่เหลือเมื่อไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง ก็พุ่งเข้าเชือดเฉือนดวงจิตที่เปราะบางของมันทันที!

แม้ดวงจิตของแรดอัคคีศิลาจะพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่กระบี่นับไม่ถ้วนก็ยังกรีดสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้กับมันอย่างรวดเร็ว!