บทที่ 36 - ฮาจิไทเกอร์จุติ

บทที่ 36 - ฮาจิไทเกอร์จุติ

บลูสตาร์, ถนนฟานโต่ว

ในห้องนั่งเล่น หลินอันอ่านแชทเพื่อนร่วมรุ่นที่คุยกันตั้งแต่เรื่องพลังวิญญาณฟื้นคืนชีพไปจนถึงวันสิ้นโลก จากนั้นก็กดเข้าไปดูข่าวพาดหัวล่าสุด

[หิมะตกกลางเดือนมิถุนายน! หลังวันครีษมายัน (Summer Solstice) ภาคเหนือบางพื้นที่มีหิมะโปรยปราย!]

[ตะลึง! ศพชายชราที่หมู่บ้านเหรินเจียชักกระตุกก่อนเผา ร่างกายเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ ผู้เชี่ยวชาญคาดว่าผู้ตายอาจกินสารพิษไม่ทราบชนิดก่อนเสียชีวิต]

[สถานการณ์โรคระบาดในเมืองหลินเจียงควบคุมได้ในระดับเบื้องต้น แต่เพื่อความปลอดภัย ทางการประกาศปิดเมือง (Lockdown) อย่างเต็มรูปแบบตั้งแต่วันนี้ (จันทร์ที่ 24 มิถุนายน 2030) ห้ามเข้าออกโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษ!]

[เปิดตัวคู่รักดาราหนุ่มชื่อดังกับนางเอกสาวสุดฮอต ขอให้รักกันยืนยาว...]

...

"หิมะตกเดือนหก, ผีดิบอาละวาด, แถมเมืองหลินเจียงยังปิดเมืองวันนี้อีก?"

หลินอันแปลกใจนิดหน่อย มัวแต่ปั๊มเวลในเกมจนไม่ได้สนใจโลกจริงเลย

ดูเหมือนสถานการณ์จะแย่กว่าที่คิด

ขนาดข่าวดาราเดทยังกลบกระแสภัยพิบัติไม่มิด แสดงว่าเรื่องนี้มันรุนแรงและเกิดบ่อยจนปิดไม่อยู่แล้ว

นึกอะไรขึ้นได้ หลินอันเปิดดูพยากรณ์อากาศ

อุณหภูมิสูงสุดวันนี้ 25 องศาเซลเซียส

เห็นตัวเลขนี้ หลินอันหรี่ตาลง จำได้ว่าช่วงเดียวกันของปีที่แล้ว เมืองหลินเจียงร้อนตับแตกเกือบ 40 องศา ไม่เปิดแอร์คืออยู่ไม่ได้

แต่นี่โลกกำลังร้อนขึ้นแท้ๆ ผ่านไปปีเดียวอุณหภูมิดันลดลงเป็นสิบองศา?

"ภัยพิบัติ - ความหนาวเหน็บ (Extreme Cold)?"

"ถ้าเป็นภัยพิบัตินี้จริง ดูเหมือนผลกระทบจะวงกว้างกว่าการติดเชื้อกลายพันธุ์ซะอีก"

ภัยพิบัติระดับประเทศ หรือเผลอๆ อาจจะระดับโลก!

หลินอันขมวดคิ้วเล็กน้อย รีบเปิดเว็บช้อปปิ้งออนไลน์ สั่งของรัวๆ

"วิทยุ, เครื่องปั่นไฟ, แผงโซลาร์เซลล์..."

"ยารักษาโรค, เกลือ, เครื่องปรุง, ขนม ตุนไว้เยอะๆ ส่วนน้ำกับอาหารหลักคงต้องหาจากในเกมเป็นหลักถ้าโลกแตกจริง"

"เหล้ากับบุหรี่... ถึงจะไม่สูบไม่ดื่ม แต่ตุนไว้เป็นสกุลเงินฮาร์ดเคอร์ (Hard Currency) ชั้นดีในยุควันสิ้นโลก"

...

ขณะที่หลินอันกำลังเตรียมพร้อมรับมือสถานการณ์เลวร้ายที่สุด ร่างขนาดเท่าแมวอ้วนก็กำลังวิ่งลัดเลาะไปตามถนน ราวกับเสือร้ายลาดตระเวนถิ่น

จมูกฟุดฟิด ฮาจิไทเกอร์ได้กลิ่นบางอย่าง หันขวับวิ่งมุ่งหน้าไปทางทิศใต้ทันที

ในขณะเดียวกัน ณ อาคารสำนักงานของบริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่ง

ชายผิวซีดเซียวในชุดสูททักซิโด้สีแดงดำ มีปีกค้างคาวสีดำงอกออกมากลางหลัง สายตาคมกริบมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเจ้าหน้าที่ติดอาวุธครบมือล้อมตึกไว้เป็นชั้นๆ

จากนั้นเขากวาดตามองตัวประกันนับสิบคนที่นั่งสั่นงันงกอยู่บนพื้น สมองประมวลผลหาทางหนีทีไล่อย่างรวดเร็ว

ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้า ตึกตึก ดังใกล้เข้ามา

เงยหน้าขึ้นมอง เห็นชายสองคนยืนอยู่ที่หน้าประตู

คนหนึ่งสวมเสื้อโค้ทกันลมสีดำ คือฉีหยวน หัวหน้าทีมจากสำนักงานจัดการพลังพิเศษ อันดับ 3 ของบอร์ดเมืองหลินเจียง ที่หลินอันเคยเจอหน้าหมู่บ้าน

อีกคนสวมชุดเกราะเต็มยศสีขาวแดง

ทั้งคู่มองดูข้อมูลของ 'หายนะรูปมนุษย์' ตรงหน้า สีหน้าเคร่งเครียด

[เผ่าโลหิต (Vampire / Blood Kin)

เลเวล: 5

จิง (กาย): 22

ชี่ (พลังโลหิต): 17

เสิน (จิต): 17

สกิล: ควบคุมโลหิต, ฟื้นฟูขั้นสูง, เรียกค้างคาว]

ภัยพิบัติเลเวล 5! แถมยังเป็นแวมไพร์ในตำนาน!

นี่เป็นครั้งแรกที่มีภัยพิบัติระดับสูงขนาดนี้โผล่มาในเมืองหลินเจียง บวกกับฉีหยวนและเพื่อนร่วมทีมเพิ่งจะเลเวล 4 พอเห็นสเตตัสอีกฝ่าย หัวใจก็ดิ่งวูบ

งานหยาบแล้ว!

แวมไพร์กวาดตามองทั้งสองคนแวบหนึ่ง แล้วพูดเสียงเรียบ "บอกพวกมนุษย์ข้างล่างถอยไปให้หมด โดยเฉพาะไอ้ของแปลกๆ ที่กำลังเล็งข้าอยู่"

"ไม่อย่างนั้น ภายใน 5 นาที ข้าจะดูดเลือดทุกคนที่นี่ให้แห้ง!"

แวมไพร์ไม่รู้จักปืนผาหน้าไม้ของมนุษย์ แต่สัญชาตญาณอันเฉียบคมเตือนภัยถึงอันตราย โดยเฉพาะสไนเปอร์ที่ซุ่มเล็งอยู่ตึกตรงข้าม

ฉีหยวนขมวดคิ้ว ภัยพิบัติที่มีสติปัญญาแถมยังจับตัวประกันแบบนี้ รับมือยากที่สุด

ขณะที่เขากำลังจะเจรจาเพื่อให้สถานการณ์ผ่อนคลาย ผู้เล่นอิสระในชุดเกราะข้างๆ กลับแค่นเสียง 'ฮึ' อย่างดูแคลน

"แกจับคนพวกนั้นเป็นตัวประกัน เกี่ยวอะไรกับฉันที่ต้องยอมแก?"

สิ้นเสียง หมัดของเขาก็ลุกเป็นไฟ พุ่งตัวเข้าใส่แวมไพร์อย่างรวดเร็ว!

ฉีหยวน: "???"

แวมไพร์: "???"

ช็อตนี้ทำเอาทั้งมิตรและศัตรูงงเป็นไก่ตาแตก เจ้าหน้าที่ที่ดูมอนิเตอร์อยู่ศูนย์บัญชาการถึงกับอ้าปากค้าง

เชี่ย! ผู้เล่นอิสระคนนี้มันจะห้าวไปไหน?

แวมไพร์แม้จะตกใจ แต่ปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็ว หลบหมัดไฟได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นมันยกเท้าถีบเปรี้ยงเข้าให้! ร่างในชุดเกราะกระเด็นกลับมาเร็วกว่าตอนพุ่งไป อัดกระแทกกำแพงฝั่งตรงข้ามเสียงดังสนั่น!

"ฮึ!"

เสียงแค่นหัวเราะเย็นชา ค้างคาวสีดำจำนวนมหาศาลปรากฏขึ้นข้างหลังแวมไพร์ แล้วพุ่งเข้าโจมตีชายชุดเกราะดุจฝูงผึ้งแตกรัง!

ฉีหยวนเห็นท่าไม่ดี รีบเรียกดาบยาวออกมาช่วย

เพลงดาบของฉีหยวนรวดเร็วว่องไว ทุกครั้งที่แทงออกไป ค้างคาวตัวหนึ่งก็ร่วงลงพื้น

แต่จำนวนค้างคาวมันเยอะเกินไป พลังงานของทั้งคู่ลดฮวบฮาบ!

"ปัง!"

เสียงปืนดังสนั่น!

สไนเปอร์ที่เห็นหัวหน้าทีมตกที่นั่งลำบากตัดสินใจลั่นไก กระสุนสไนเปอร์ขนาด 8.6 มม. พุ่งด้วยความเร็วเกือบ 1,000 เมตรต่อวินาที ตรงเข้าหัวใจแวมไพร์!

แต่แวมไพร์ที่มีร่างกายระดับยอดมนุษย์ ปฏิกิริยาและการรับรู้เหนือชั้นกว่าที่คิด!

มันเอียงตัวหลบในเสี้ยววินาที ทำให้กระสุนที่ควรจะเจาะหัวใจ พลาดไปโดนไหล่แทน!

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

สำหรับเผ่าโลหิตที่มีพลังฟื้นฟูสูง แผลแค่นี้ไม่ถึงตาย แทบไม่กระทบการเคลื่อนไหวด้วยซ้ำ

แต่มันโกรธจัดที่โดนลอบกัด พริบตาเดียวมันพุ่งไปต่อยฉีหยวนกระเด็น แล้วคว้าคอผู้เล่นชุดเกราะที่เพิ่งลุกขึ้นมายกตัวลอยขึ้น

"คนอวดเก่ง... ต้องจ่ายค่าตอบแทน"

"ควบคุมโลหิต!"

ภายใต้สกิลของแวมไพร์ เลือดสีแดงสดซึมออกมาทะลุชุดเกราะ ไหลเข้าสู่ร่างแวมไพร์อย่างรวดเร็ว บาดแผลที่ไหล่ของมันสมานตัวหายไปในพริบตา!

"อ๊ากกก!!"

ผู้เล่นชุดเกราะร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด วินาทีนั้นไม่ว่าจะเป็นฉีหยวนที่บาดเจ็บหนัก เจ้าหน้าที่ในห้องมอนิเตอร์ หรือตัวประกันที่สั่นกลัว ต่างก็สิ้นหวัง!

ทันใดนั้น เงาร่างปราดเปรียวก็ไต่ตึกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!

"โฮก!!"

เสียงคำรามกึกก้องสะท้านขวัญดังขึ้น ทำเอาทุกคนรวมถึงแวมไพร์สะดุ้งโหยง

วินาทีต่อมา กระจกหน้าต่างแตกกระจาย! "เพล้ง!"

เงาร่างนั้นพุ่งเข้ามาดุจสายฟ้าฟาด ตบเปรี้ยงเดียวเข้าที่แวมไพร์ที่กำลังผยองจนร่วงไปกองกับพื้น!

ท่ามกลางฝุ่นควันคละคลุ้ง มีเพียงดวงตาสีทองอันน่าเกรงขามคู่หนึ่งที่ส่องสว่าง ประทับภาพ 'เทพจุติ' ลงในใจของทุกคน!