ตอนที่ 19 วิธีบ้านๆ

ตอนที่ 19 วิธีบ้านๆ

บนเส้นทางเดินใต้ร่มไม้ที่ทอดตัวมุ่งสู่ลานฝึกวรยุทธ์

เย่เทียนเห็นยายเฒ่าอู๋ยังคงเดินตามหลังเขาและน้องสาวมา จึงหยุดเดินด้วยความสงสัย "ท่านยายยังมีธุระอันใดอีกหรือ?"

"อืม ข้าได้รับคำสั่งจากฮูหยิน ให้ไปเตรียมการตรวจสอบพรสวรรค์ของนายน้อยด้วยตนเองที่ลานฝึกวรยุทธ์!" ยายเฒ่าอู๋มองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง ก่อนจะกระซิบเสียงแผ่ว

เย่เชี่ยนเชี่ยนกะพริบตาปริบๆ "ยายเฒ่าอู๋ เหลยเทียนเป้าก็บอกแล้วไม่ใช่หรือ ว่าพรสวรรค์ของท่านพี่คืออาณาเขตมิติดินดำระดับธรรมดา หรือว่าไม่ใช่?"

"นั่นสิ! ต่อให้ไม่ใช่ แล้วท่านยายมีหินเบญจธาตุที่จะเอามาตรวจสอบข้าใหม่อีกครั้งงั้นรึ?" เย่เทียนเองก็ฉงนเช่นกัน

ทว่าเขาไม่ได้สงสัยในคำพูดของยายเฒ่าอู๋เลย เพราะนางคือแม่นมของบิดาเขา อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลเย่มาหกเจ็ดสิบปีแล้ว เฝ้าดูเขาเติบโตมาตั้งแต่เด็ก จึงเป็นคนที่ไว้ใจได้อย่างแน่นอน

"หึหึ... การตรวจสอบพรสวรรค์ ไม่ได้มีแค่หินเบญจธาตุเพียงอย่างเดียวหรอกนะ!" ยายเฒ่าอู๋เอามือไพล่หลังเดินวนไปวนมาสองสามก้าว "ความจริงแล้วยังมี 'วิธีบ้านๆ' อยู่อีกวิธีหนึ่ง เพียงแต่ขั้นตอนมันยุ่งยากซับซ้อน พอมีหินเบญจธาตุปรากฏขึ้นมา วิธีนี้จึงค่อยๆ ถูกผู้คนหลงลืมไป"

"วิธีบ้านๆ ที่ว่าคืออะไรหรือ?" เย่เทียนรู้สึกใคร่รู้

เย่เชี่ยนเชี่ยนเองก็กลั้นหายใจรอฟังอย่างตั้งใจ

ยายเฒ่าอู๋ยิ้มอย่างมีเลศนัย "ไปรอที่ลานฝึกวรยุทธ์เถิด! เดี๋ยวพอมารดาเจ้ามาถึงก็รู้เองแหละ"

"ก็ได้!" เย่เทียนพยักหน้า

เย่เชี่ยนเชี่ยนดึงมือเย่เทียน "ท่านพี่! งั้นเรารีบไปลานฝึกวรยุทธ์กันเถอะ ข้าอดใจรอแทบไม่ไหวแล้ว อยากจะรู้ว่าพรสวรรค์ที่แท้จริงของท่านพี่คือสิ่งใดกันแน่"

"ข้าก็เหมือนกัน ไปกันเถอะ!"

เย่เทียนพาเย่เชี่ยนเชี่ยนวิ่งเหยาะๆ มุ่งหน้าไปยังลานฝึกวรยุทธ์

"สองพี่น้องคู่นี้นี่นะ..." ยายเฒ่าอู๋ส่ายหัวยิ้มๆ แล้วเดินตามไป

หลายนาทีต่อมา

ณ ลานฝึกวรยุทธ์

เย่เทียนเดินตามยายเฒ่าอู๋เข้าไปในเรือนหินหลังเล็กๆ

เย่เชี่ยนเชี่ยนทำท่าจะตามเข้าไปด้วย ทว่ากลับถูกหวังซือขวางไว้เสียก่อน "เด็กดี เรื่องบางเรื่องเจ้ารู้ไปก็ไม่มีประโยชน์ เข้าใจหรือไม่?"

"โธ่... ท่านแม่ ให้ข้าเข้าไปเถอะนะเจ้าคะ!" เย่เชี่ยนเชี่ยนเบะปากอย่างน้อยใจ พลางเกาะแขนหวังซือออดอ้อน

ใบหน้ารูปไข่ของหวังซือเคร่งขรึมลง "ไม่ได้! เรื่องอื่นข้าตามใจเจ้าได้ทุกอย่าง ทว่าเรื่องพรสวรรค์ของพี่ชายเจ้านั้น ไม่มีข้อแม้ใดๆ ทั้งสิ้น"

"ก็ได้เจ้าค่ะ!" เย่เชี่ยนเชี่ยนเห็นมารดาเอาจริง จึงได้แต่พยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ แล้วยืนรออยู่ด้านนอก

แต่นางก็รู้ดีว่า การที่มารดาทำเช่นนี้ย่อมมีเหตุผลของนาง

ภายในเรือนหิน

สภาพแวดล้อมดูเรียบง่ายอย่างยิ่ง

มีเพียงโต๊ะหินตั้งอยู่ที่มุมห้อง บนนั้นมีลูกแก้วคริสตัลทรงกลมสีใสที่เต็มไปด้วยฝุ่นวางอยู่

เย่เทียนเห็นแล้วก็ชะงักไป "ท่านแม่ วิธีบ้านๆ ที่ใช้ตรวจสอบพรสวรรค์ของข้า คงไม่ใช่ลูกแก้วคริสตัลลูกนี้หรอกนะ?"

"ใช่แล้ว ทว่าแม่ก็ไม่แน่ใจว่าจะใช้ได้ผลหรือไม่!" หวังซือหยิบขวดน้ำยาหลากสีห้าขวด ได้แก่ ขาว ฟ้า ม่วง แดง และเหลือง ออกมาจากแหวนมิติ "ลูกเอ๋ย เจ้าเอามือวางบนลูกแก้วคริสตัล แล้วถ่ายเทพลังต้นกำเนิดเข้าไป ส่วนขั้นตอนที่ยุ่งยากหลังจากนั้น ปล่อยให้แม่กับยายเฒ่าอู๋จัดการเอง"

"ก็ได้ขอรับ!" เย่เทียนปัดฝุ่นบนลูกแก้วคริสตัลออก แล้วถ่ายเทพลังต้นกำเนิดเข้าไปตามที่มารดาบอก

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ลูกแก้วคริสตัลลูกนี้ราวกับมีมนต์ขลัง มันแผ่แรงดูดมหาศาล ดูดซับพลังต้นกำเนิดจากร่างกายเขาไปอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน

"พวกเราลงมือกันเถอะ!" หวังซือส่งสายตาให้ยายเฒ่าอู๋ ก่อนจะเทน้ำยาทั้งห้าสีลงบนมือขวาของเย่เทียนที่วางอยู่บนลูกแก้วคริสตัล

ซ่า~~~!

น้ำยาทั้งห้าสีผสมผสานเข้าด้วยกัน ซึมซาบเข้าสู่ผิวหนังบนมือของเย่เทียนในชั่วพริบตา ก่อนจะหลอมรวมเข้ากับลูกแก้วคริสตัล

"อ๊าก... มือข้า!" เย่เทียนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ขณะที่เขากำลังจะขัดขืน ยายเฒ่าอู๋ก็พุ่งเข้ามากดร่างเขาไว้ "นายน้อย อดทนไว้! อีกเดี๋ยวก็ไม่เป็นไรแล้ว"

"ใช่แล้ว! อดทนหน่อยนะลูก!"

หวังซือรีบเอ่ยให้กำลังใจด้วยความเป็นห่วง

เย่เทียนเจ็บปวดจนเหงื่อเม็ดโป้งผุดเต็มหน้าผาก "ท่านแม่ วิธีบ้านๆ ที่ใช้ตรวจสอบพรสวรรค์นี่มันทรมานเกินไปแล้ว เหตุใดท่านไม่บอกข้าก่อนล่ะ?"

"หากแม่บอกเจ้าก่อน เจ้าก็คงเผ่นหนีไปแล้วล่ะสิ!" หวังซือกะพริบตาหยอกล้อ "วางใจเถิด! ความเจ็บปวดแค่นี้มันแค่ชั่วคราวเท่านั้น และมันจะไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ทั้งสิ้น"

"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ!" เย่เทียนฝืนยิ้มมองดูมือขวาที่หลอมรวมกับลูกแก้วคริสตัล กัดฟันข่มความเจ็บปวด

แต่มารดาก็ไม่ได้หลอกเขาจริงๆ

ผ่านไปราวสิบกว่าวินาที

ความเจ็บปวดก็มลายหายไป

มือขวาที่หลอมรวมกับลูกแก้วคริสตัลก็แยกตัวออกมาเอง

ส่วนลูกแก้วคริสตัล ไม่ได้ใสกระจ่างอีกต่อไป ทว่าเปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามราวกับท้องนภา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีม่วง และตามด้วยสีแดง

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า หวังซือก็กลั้นหายใจ ตะโกนลั่นด้วยความตื่นเต้น "สีแดงหมายถึงพรสวรรค์ระดับเทพ! ไม่ผิดแน่ เย่เทียนมีพรสวรรค์ระดับเทพจริงๆ!"

ทว่าสิ้นคำกล่าวนี้

เรื่องไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้น

สีบนลูกแก้วคริสตัลเปลี่ยนไปอีกครั้ง กลายเป็นสีเหลืองสว่างเจิดจ้า ตามมาด้วยเสียง 'เพล้ง' ดังสนั่น ลูกแก้วคริสตัลแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ร่วงหล่นเกลื่อนพื้น

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

เย่เทียนหันไปมองมารดาด้วยความตกใจ

หวังซือแบมืออย่างงุนงง "แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน!"

"การที่ลูกแก้วคริสตัลแตก มีความเป็นไปได้เพียงสองทางเท่านั้น!" ยายเฒ่าอู๋รีบกล่าว "ทางแรกคือ พรสวรรค์ของนายน้อยเป็นสายเลือดบรรพกาลในตำนาน ส่วนอีกทางคือ..."

พอพูดมาถึงตรงนี้ ยายเฒ่าอู๋ก็ไม่กล้าพูดต่อ

"หรือว่า..." หวังซือมองเย่เทียนราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด "อาณาเขตที่เย่เทียนปลุกขึ้นมา จะเป็นอาณาเขตที่ไม่ถูกผูกมัดด้วยกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์และโลก?"

"อืม มีความเป็นไปได้สูงมากทีเดียว!" ยายเฒ่าอู๋เดินวนไปวนมาด้วยความตื่นเต้น "ทว่าอย่างต่ำๆ ก็ต้องเป็นพรสวรรค์สายเลือดบรรพกาลไม่ผิดแน่ น่าเสียดายที่ลูกแก้วคริสตัลไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่าพรสวรรค์ของนายน้อยคือสายใดกันแน่ มิเช่นนั้น พวกเราคงจัดการหาอาจารย์ให้นายน้อยได้แล้ว"

"นั่นสิ!" หวังซือพยักหน้า "ช่างน่าปวดหัวจริงๆ ดูท่าคงต้องรอให้ท่านพ่อข้ามาที่เมืองหรงเหยียน ถึงจะไขปริศนานี้ได้"

"ถูกต้อง ท่านตาของนายน้อยน่าจะมีวิธีตรวจสอบได้อย่างแม่นยำว่าพรสวรรค์ของนายน้อยคือสายใด!" ยายเฒ่าอู๋ยิ้ม "ถ้าเช่นนั้นพวกเราออกไปกันเถิด! อย่าปล่อยให้เชี่ยนเชี่ยนรอนานเลย"

"ได้! ไปกันเถอะ!"

หวังซือจูงมือเย่เทียนด้วยความรักใคร่ แล้วเดินออกจากเรือนหิน

เย่เชี่ยนเชี่ยนที่ยืนเบื่ออยู่ไม่ไกล เมื่อเห็นเย่เทียนเดินออกมา ก็รีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความดีใจ "ท่านพี่! สรุปแล้วพรสวรรค์ของท่านคือ..."

พูดยังไม่ทันจบ ก็ต้องรีบหุบปาก นางรู้ดีว่าเมื่อมีมารดาอยู่ด้วย เย่เทียนย่อมไม่มีทางปริปากบอกแน่

ยายเฒ่าอู๋ดูออกถึงความคิดของเย่เชี่ยนเชี่ยน จึงยิ้มกลบเกลื่อน "อย่าพูดถึงเลย วุ่นวายตั้งนานสุดท้ายก็ไม่ได้ผลลัพธ์อะไร ทว่าพรสวรรค์ของพี่ชายเจ้าย่อมต้องอยู่ในระดับเทพเป็นแน่"

"จริงหรือ?" เย่เชี่ยนเชี่ยนกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ก่อนจะพุ่งเข้าสวมกอดเย่เทียน

"เด็กคนนี้นี่..." หวังซือส่ายหัวยิ้มๆ

ทว่าจู่ๆ ยายเฒ่าอู๋กลับหันไปมองเย่เทียนด้วยสีหน้าจริงจัง "นายน้อย! แม้ลูกแก้วคริสตัลจะตรวจสอบคำตอบที่เราต้องการไม่ได้ ทว่าตอนนี้ท่านจงจำไว้ให้ดี ห้ามฝึกเคล็ดวิชาที่เกี่ยวข้องกับอาณาเขตธาตุใดๆ เด็ดขาด มิเช่นนั้นจะนำภัยมาสู่ตัวท่านเอง เข้าใจหรือไม่?"

"อืม ข้าเข้าใจ!"

เย่เทียนพยักหน้ารับ