บทที่ 323 ใจร้อนกินเต้าหู้ร้อนไม่ได้ (ฟรี)

เวลาห้าทุ่ม งานเลี้ยงจบลงอย่างงดงาม

แขกเหรื่อทยอยกันกลับ

แคลร์พยายามรั้งเย่ซื่อไห่ให้พักค้างคืนที่คฤหาสน์อย่างสุดความสามารถ

คริส มอร์แกนก็เอ่ยปากชวนด้วยไมตรีจิต แต่เย่ซื่อไห่ก็ยังหาข้ออ้างขอตัวกลับจนได้

ตอนจะกลับ อาการของแคลร์เรียกว่าอาลัยอาวรณ์สุดๆ

สายตาของเธอจับจ้องตามหลัง จนกระทั่งกลุ่มของเย่ซื่อไห่จากไปจนลับตา

คริส มอร์แกนที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ้มพลางกล่าวว่า

“ลูกสาวพ่อ ไม่ต้องรีบร้อน ชาวตะวันออกเขามีคำกล่าวว่า ‘ใจร้อนกินเต้าหู้ร้อนไม่ได้’ (ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม)”

แคลร์ทำปากยื่น

“พ่อไม่รีบยิ่งกว่าหนูอีกเหรอคะ?”

คริสชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มขื่นๆ

“พ่อก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าไอ้หนุ่มนี่จะยอดเยี่ยมขนาดนี้ พ่อขอยกให้เขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่พ่อเคยเจอในรอบร้อยปีนี้เลย ไม่มีใครเทียบ แต่มีข้อแม้ว่า...!”

แคลร์ฉลาดเป็นกรด เธอถามสวนทันที

“พ่อคะ พ่อคงไม่ปล่อยให้เขาเป็นอะไรไปใช่ไหมคะ?”

คริส มอร์แกนตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้

“บางที เขาอาจจะไม่ต้องการพ่อก็ได้ นี่คือคนหนุ่มที่เดินหมากแต่ละตาได้สุขุมจนน่ากลัว ลูกจะเชื่อไหมว่าเขาเพิ่งอายุสิบแปด?”

แคลร์แย้ง

“เขาสิบเก้าแล้วค่ะ”

คริส มอร์แกนชะงัก หันมามองลูกสาวด้วยความประหลาดใจ

“ที่รัก ลูกจริงจังกับเขาขนาดนี้เลยเหรอ? เขามีคู่หมั้นแล้วนะ แถมยังโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ถ้าเป็นคนอื่น พ่อว่าลูกอาจจะยังมีแต้มต่อ แต่กับเจ้าบรูซเนี่ย พ่อว่าลูกไม่มีโอกาสชนะเลย”

แคลร์เอียงคอ

“หนูไม่ได้จะแต่งงานกับเขาสักหน่อย หนูแค่อยากมีลูกที่เป็นของเรา ลูกที่สืบทอดพรสวรรค์ขั้นเทพของพ่อมันต่างหาก”

คริส มอร์แกน...!

จะว่าไป นี่มันก็เป็นความคิดที่แหวกแนวดีเหมือนกันแฮะ

ต่อให้เด็กคนนี้ได้พรสวรรค์และไอคิวของเย่ซื่อไห่มาแค่หนึ่งในสิบ ก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะเหนือมนุษย์แล้ว

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา คริส มอร์แกนได้รวบรวมข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับเย่ซื่อไห่มาวิเคราะห์ใหม่อย่างละเอียดรอบด้าน

เรียกได้ว่าทุ่มเทสุดๆ

ถึงขั้นขอให้ประธานาธิบดีสั่งการหน่วยข่าวกรองให้ช่วยสืบเลยทีเดียว

ประเด็นหลักคือประวัติการสร้างเนื้อสร้างตัวของเย่ซื่อไห่

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งปี เย่ซื่อไห่พลิกชีวิตจากยาจกสู่มหาเศรษฐี

ทุกเหตุการณ์ ทุกเรื่องราว ทุกย่างก้าว ล้วนถูกวางแผ่หราอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา

คริส มอร์แกนไม่ได้มีความรู้สึกดูถูกเย่ซื่อไห่เลยแม้แต่น้อย

ตระกูลผู้ดีเก่าทางฝั่งตะวันตกกับตระกูลใหญ่ทางฝั่งตะวันออกนั้นต่างกัน

ฝั่งตะวันออกจะเน้นชาติตระกูล

ต่อให้รวยล้นฟ้าหรือเก่งกล้าแค่ไหน ถ้าชาติกำเนิดไม่ถึงขั้น ทุกอย่างก็จบ

ผู้มีอำนาจวาสนา อำนาจต้องมาก่อนวาสนา

แต่ฝั่งตะวันตกวัดกันที่ความแข็งแกร่ง ซึ่งกลับกันอย่างสิ้นเชิง

มีเงิน ก็มีทุกอย่าง

ประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี หรือแม้แต่กษัตริย์ ก็สามารถใช้เงินฟาดหัวให้ก้มหัวได้

ในโลกนี้จะมีใครเหมือนเย่ซื่อไห่บ้าง?

เรื่องออกเรือจับปลาหรือตกปลานั่นไม่ต้องพูดถึง

รายได้ส่วนนั้นถือว่าจิ๊บจ๊อย

แต่ดูการเล่นแร่แปรธาตุของเขาในวอลล์สตรีทสิ?

ไหนจะพรสวรรค์ทางด้านศิลปะ?

ที่ญี่ปุ่น เขาปั้นซูเปอร์ไอดอลจนดังระเบิด

ที่บ้านเกิด เขาก็ผลักดันนักร้องระดับราชินีเพลงให้ก้าวขึ้นไปอีกขั้น

ยังมีเรื่องความรู้ทางสถาปัตยกรรม ที่ถึงขั้นทำให้มหาวิทยาลัยต้องเปิดสาขาวิชาใหม่ขึ้นมารองรับ

ความสามารถและพรสวรรค์ขั้นเทพของหมอนี่ มันมาจากไหนกันแน่?

สำหรับคริส มอร์แกน สิ่งที่เย่ซื่อไห่สร้างความตื่นตะลึงให้เขา ไม่ได้มีแค่เพลง 'Hotel California' ในคืนนี้เท่านั้น

ระหว่างทางกลับ โรเบิร์ตแทบจะเทิดทูนบูชาเย่ซื่อไห่เป็นเทพเจ้าไปแล้ว

“บรูซ นายไปเป็นดาราเถอะ เชื่อฉันสิ นายต้องเป็นซูเปอร์สตาร์ที่เจิดจรัสที่สุดในโลกแน่ๆ”

ในใจของโรเบิร์ต เย่ซื่อไห่ไม่ใช่คนแล้ว

ฉันนี่โชคดีจริงๆ

ต้องเป็นเพราะได้เจอกับเทพเจ้าแห่งโชคลาภแน่ๆ

เย่ซื่อไห่คร้านจะสนใจหมอนี่

พอกลับถึงคฤหาสน์ที่เบเวอร์ลีฮิลส์ เขาทิ้งโรเบิร์ตไว้แล้วขังตัวเองอยู่ในห้องทันที

อาบน้ำเสร็จ ก็ขอกีตาร์มาหนึ่งตัว เริ่ม 'คัดลอก' เพลงที่อยู่ในหัวออกมา

ตอนอัดวิดีโอ เขาแจกแจงรายละเอียดของเพลงแต่ละเพลงอย่างยิบย่อย ว่าต้องการนักร้องแบบไหน ต้องใช้เครื่องดนตรีอะไรในการเรียบเรียง ฯลฯ

เขาเชื่อว่าแคลร์ต้องเข้าใจแน่นอน

แม้กระทั่งจุดเน้นของจังหวะ เขาก็อธิบายไว้อย่างชัดเจน

สรุปสั้นๆ คือ ช่วงไหน ต้องใส่เครื่องดนตรีอะไร จังหวะเป็นยังไง

อารมณ์เหมือนกับว่าเขาเขียนโครงสร้างเพลงออกมาเป็นแบบแปลน 2 มิติ แล้วให้แคลร์ไปสร้างให้เป็นรูปเป็นร่าง 3 มิติขึ้นมา

กว่าจะทำทุกอย่างเสร็จ เขาก็เข้านอน

ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบเที่ยงของวันรุ่งขึ้น

โรเบิร์ตเตรียมบาร์บีคิวรอไว้ที่ริมสระว่ายน้ำหลังบ้านแล้ว

เย่ซื่อไห่เห็นแอนนี่กับเจสสิก้าอยู่ที่นั่นด้วย

สองสาวนี้ล่องเรือ 'แฮปปี้' ข้ามฝั่งจากตะวันออกไปตะวันตก จะบอกว่าไม่สนุกก็คงไม่ใช่ แต่คงต้องบอกว่าน่าเบื่อสุดๆ มากกว่า

ลินเดนเบิร์กก็อยู่ด้วย

เย่ซื่อไห่โยนบทภาพยนตร์ที่เขียนเสร็จแล้วให้เขาไปตรงๆ

“คุณลินเดน เอาบทพวกนี้ไปถ่ายทำก่อน ต้องทำตามความต้องการของผมเป๊ะๆ นะ คุณเจสสิก้าจะเป็นนางเอกคู่บุญของคุณ ส่วนคุณแอนนี่ ถ้ามีบทที่เหมาะสม เธอก็จะเป็นตัวเลือกแรกเสมอ”

แอนนี่กับเจสสิก้าได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

พวกเธอคิดไม่ถึงเลยว่า ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เย่ซื่อไห่จะซื้อบริษัทภาพยนตร์เสร็จเรียบร้อยแล้ว

โดยเฉพาะเจสสิก้า พอได้ยินเรื่องราวในงานเลี้ยงเมื่อคืน และวีรกรรมของเย่ซื่อไห่ที่คลับวู้ดเพกเกอร์ เธอก็รู้สึกเสียดายแทบตาย

ถ้ารู้อย่างนี้ ตามเขาไปด้วยซะก็ดี

ตอนนี้ชื่อเสียงของเธอโด่งดังขึ้นมากเพราะข่าวลือเรื่องกุ๊กกิ๊กกับเย่ซื่อไห่ ทันทีที่ลงจากเรือ ทางต้นสังกัดก็โทรมาแจ้งว่ามีนักข่าวชื่อดังหลายคนติดต่อขอสัมภาษณ์พิเศษ และยังมีรายการทีวีที่ปกติเธอไม่มีทางได้ไปออก กำลังต่อคิวรอเธออยู่เพียบ

ทางต้นสังกัดพูดจาหวานหู เอาอกเอาใจผิดกับเมื่อก่อนที่ชอบวางก้ามใส่อย่างสิ้นเชิง

เจสสิก้าฉลาดจะตาย

เธอเดาออกทันทีว่าเบื้องหลังเรื่องนี้คืออะไร

ต้องเป็นเพราะเย่ซื่อไห่แน่ๆ

แต่เธอก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่า เย่ซื่อไห่จะกลายเป็นแขกวีไอพีของตระกูลมอร์แกนไปแล้ว

พอกำชับงานเสร็จ โรเบิร์ตที่สวมกางเกงชายหาดกับรองเท้าแตะคู่ใหญ่ก็เดินเข้ามา

“บรูซ มาชิมบาร์บีคิวสไตล์เม็กซิกันของฉันเร็ว สูตรต้นตำรับ รสมือแม่เลยนะ”

เย่ซื่อไห่...!

แกเป็นแองโกล-แซกซอนแท้ๆ จะมาแอบอ้างเป็นลูกครึ่งเม็กซิกันทำบ้าอะไร?

เห็นๆ อยู่ว่าเป็นฝีมือป้าแม่บ้าน

แต่ก็ต้องยอมรับว่าเนื้อย่างอร่อยจริงๆ

ฝีมือดีเป็นทุนเดิม แต่ที่สำคัญกว่าคือวัตถุดิบ

ล้วนเป็นของเกรดพรีเมียม จะไม่อร่อยได้ยังไง

ระหว่างทานอาหาร เย่ซื่อไห่ยื่นแฟลชไดรฟ์ให้โรเบิร์ต

“ฝากเอาอันนี้ไปให้แคลร์ที”

โรเบิร์ตชะงักกึก

“พระเจ้า นายจะไปแล้วเหรอ?”

เย่ซื่อไห่ทำหน้าเหมือนเป็นเรื่องปกติ

“ถ้าไม่ไปจะให้ฉันสิงอยู่ที่นี่หรือไง? ออกมาตั้งครึ่งเดือนแล้ว ฉันต้องกลับไปเป็นชาวประมงต่อ”

โรเบิร์ตทำหน้าปวดร้าวทันที

“ที่รัก นายย้ายสัญชาติมาเลยเถอะ ฉันยกที่นี่ให้นายเลย เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปไม่พรากจาก”

เย่ซื่อไห่ขนลุกซู่

“ไสหัวไปไกลๆ เลยไป”

โรเบิร์ตหัวเราะแหะๆ

“บ้าเอ๊ย ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย อายุปูนนี้เป็นพ่อนายได้แล้วนะ”

เย่ซื่อไห่ปาเนื้อย่างใส่หน้าเขาไปหนึ่งชิ้น

ไอ้เวรนี่!

ยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะ

แต่คฤหาสน์หลังนี้มันดีจริงๆ ซื้อต่อก็น่าสน

“โอนบ้านมาให้ฉันก็แล้วกัน แต่ฉันไม่มีเงินจ่ายนายนะ”

โรเบิร์ตตอบสวนทันควัน

“เดี๋ยวฉันสั่งคนไปจัดการให้เดี๋ยวนี้เลย”

แอนนี่กับเจสสิก้าที่นั่งฟังอยู่ถึงกับอ้าปากค้าง

คฤหาสน์หรูในเบเวอร์ลีฮิลส์เชียวนะ

นี่มันความฝันสูงสุดของพวกเธอเลย

ในวงการฮอลลีวูดมีดาราเยอะแค่ไหน?

เยอะเหมือนฝูงปลาข้ามแม่น้ำ

แต่มีซูเปอร์สตาร์กี่คน?

นับนิ้วได้เลย

และเครื่องหมายการค้าของซูเปอร์สตาร์ ก็คือต้องมีคฤหาสน์หรูในเบเวอร์ลีฮิลส์ไว้ในครอบครองสักหลัง

ก่อนจะเดินทางกลับ เย่ซื่อไห่ยังได้เรียกพบคาร์ลเป็นการลับ

เขามีภารกิจสำคัญระดับสุดยอด ที่ต้องการให้คาร์ลไปจัดการ

จบบท