บทที่ 11 การปะทะครั้งแรกกับผู้ตื่นรู้

บทที่ 11 การปะทะครั้งแรกกับผู้ตื่นรู้

"แย่ล่ะ..."

ความรู้สึกถึงวิกฤตอันตรายถาโถมเข้ามาในจิตใจ ฟางผิงขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ภายใต้วิกฤตความเป็นความตาย จิตใจของเขากลับปลอดโปร่งและแล่นเร็วผิดปกติ

หลบไม่พ้น!

แม้จะได้รับพลังจากผลเปลวเพลิงมา แต่สมรรถภาพทางกายของเขาก็เพิ่มขึ้นเพียงจำกัด เมื่อต้องเผชิญกับการลอบโจมตีในระยะประชิดขนาดนี้ เขาไม่มีทางหลบพ้นแน่นอน!

ดังนั้น ในวินาทีนี้ ทางเลือกที่ดีที่สุดไม่ใช่การหลบหนี ในเมื่อหลบไม่ได้ ทางรอดเดียวก็คือ...

พรึ่บ!

เปลวเพลิงสีส้มปะทุขึ้นทั่วร่าง... ไม่ใช่ว่ามีไฟลุกไหม้อยู่บนตัวเขา แต่ร่างกายของเขาทั้งหมดกลายสภาพเป็นเปลวเพลิงสีส้มต่างหาก

ในช่วงเวลาวิกฤตนี้ เขาเลือกใช้ความสามารถ สภาวะธาตุ ของผลเปลวเพลิง เปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นไฟโดยสมบูรณ์

ฟับ!

เพียงเสี้ยววินาทีหลังจากที่เขากลายร่างเป็นไฟ คมมีดสั้นอันขาววับก็ปาดผ่านลำคอของเขาไป

"หือ...?"

มีดสั้นฟันผ่านไปโดยไร้ซึ่งแรงต้านทาน ผู้ที่ซุ่มโจมตีฟางผิงถึงกับตกตะลึง ไม่เข้าใจภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า เขาถอยฉากออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อทิ้งระยะห่าง จ้องมองฟางผิงด้วยแววตาหวาดระแวงและไม่แน่ใจ

"เกือบตายไปแล้ว..."

ฟางผิงยกเลิกสภาวะธาตุ เขารู้สึกหวาดเสียวจนเหงื่อเย็นผุดพรายเต็มหน้าผาก เมื่อครู่เขาเฉียดความตายไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด เขาจ้องมองผู้ลอบโจมตีด้วยความโกรธเกรี้ยว

คนตรงหน้าคือชายหนุ่มชุดดำ รูปร่างหน้าตาดูธรรมดา จุดเด่นเพียงอย่างเดียวคือใบหน้าที่เต็มไปด้วยสิว

ในมือของอีกฝ่ายถือมีดสั้นยาวประมาณสามสิบถึงสี่สิบเซนติเมตร และเจ้าอาวุธชิ้นนี้เองที่เกือบจะพรากชีวิตเขาไป

แม้จะรู้ตัวอยู่แล้วว่าภารกิจนี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่หมายตา และได้ระมัดระวังตัวอยู่ตลอด แต่ความสามารถของผู้ตื่นรู้นั้นไม่ใช่สิ่งที่ป้องกันได้ง่ายๆ คู่ต่อสู้สามารถย่องเข้ามาใกล้ขนาดนี้โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยสักนิด

โชคดีที่เขามีท่าไม้ตายอย่างการเปลี่ยนร่างเป็นสสาร และโชคดีที่การโจมตีของอีกฝ่ายเป็นเพียงกายภาพล้วนๆ มิฉะนั้นป่านนี้เขาคงกลายเป็นศพไปแล้ว

"นายจะฆ่าฉันเพียงเพราะเงินรางวัลสองหมื่นหยวนเนี่ยนะ?"

ฟางผิงถามด้วยน้ำเสียงเดือดดาล

"สองหมื่นหยวนมันไม่เยอะหรือไง?"

ชายหนุ่มชุดดำจ้องฟางผิงเขม็ง เมื่อได้ยินคำถามนั้น เขาก็อดที่จะแค่นหัวเราะออกมาไม่ได้

สำหรับเขา เงินสองหมื่นหยวนถือเป็นเงินก้อนโตที่สามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายได้หลายเดือน ดังนั้นเมื่อเห็นฟางผิงจัดการแมงมุมหน้าผีได้ เขาจึงลงมือลอบสังหารทันทีโดยไม่ลังเล

"แกมันสมควรตาย!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงความเฉยชาต่อการฆ่าคนในน้ำเสียงของอีกฝ่าย ไฟโทสะก็ลุกโชนขึ้นในใจของฟางผิง นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกอยากฆ่าใครสักคนรุนแรงขนาดนี้

แม้เขาจะมาจากยุคสมัยที่สงบสุข แต่การที่อีกฝ่ายสามารถฆ่าคนได้อย่างไร้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเพียงเพื่อเงินสองหมื่นหยวน ทำให้จิตสังหารในใจเขาพุ่งพล่าน

ปัง ปัง ปัง!

เขายกมือทั้งสองข้างเล็งไปที่คู่ต่อสู้ ลูกไฟชุดใหญ่พุ่งทะยานออกไป

ฟึ่บ!

เมื่อเห็นลูกไฟพุ่งเข้ามา สีหน้าของชายหนุ่มชุดดำก็เปลี่ยนไป ร่างกายของเขาแสดงความเร็วที่เหลือเชื่อ หลบหลีกการโจมตีด้วยการเคลื่อนไหวเพียงวูบเดียว

อย่างไรก็ตาม วิชา ปืนไฟ ของฟางผิงนั้นไม่ได้หลบง่ายขนาดนั้น มือของฟางผิงขยับตาม ส่งลูกไฟอีกชุดไล่ล่าชายคนนั้นไปติดๆ

ตูม ตูม ตูม!

เศษกระเบื้องปูพื้นแตกกระจัดกระจาย ชายชุดดำกระโดดหลบซ้ายขวา แต่ลูกไฟดูเหมือนจะไม่มีวันหมด มันติดตามเขาไปทุกหนทุกแห่ง

เมื่อเผชิญกับการโจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง ในที่สุดชายหนุ่มชุดดำก็พลาดท่า หลบไม่ทันและกำลังจะถูกลูกไฟลูกหนึ่งพุ่งเข้าใส่

ฉับ!

ทว่าในจังหวะที่กำลังจะถูกโจมตี มีดสั้นในมือของเขาก็ตวัดออกไปอย่างรวดเร็ว ผ่าลูกไฟลูกนั้นขาดเป็นสองท่อน

ด้วยระดับพลังผลเปลวเพลิงในปัจจุบันของฟางผิง ลูกไฟที่เขายิงออกไปมีความรุนแรงเทียบเท่ากระสุนปืนกลหนัก ในเมื่ออีกฝ่ายสามารถฟันลูกไฟจนแตกได้ ก็ย่อมหมายความว่าเขาสามารถฟันกระสุนปืนได้เช่นกัน

นี่แหละคือผู้ตื่นรู้ กลุ่มคนที่มีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์จนสามารถต่อกรกับสัตว์ประหลาดได้!

ฉับ ฉับ ฉับ!

หลังจากฟันลูกไฟแตกไปลูกหนึ่ง ชายคนนั้นก็ไม่ได้หยุดมือ เพราะลูกไฟลูกอื่นๆ กำลังพุ่งตามมาอย่างต่อเนื่อง

มีดสั้นในมือตวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า รวดเร็วเสียจนเกิดภาพติดตา ลูกไฟลูกแล้วลูกเล่าถูกฟันแตกกระจุย ไม่มีลูกไหนเข้าถึงตัวเขาได้เลย

"เก่งชะมัด!"

สีหน้าของฟางผิงเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย การที่สามารถป้องกันลูกไฟของเขาได้ขนาดนี้ ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายน่าจะใกล้เคียงกับผู้ตื่นรู้ระดับสองแล้ว

ทว่าความโกรธที่มีต่อชายคนนี้กลับยิ่งทวีคูณ ด้วยฝีมือระดับนี้ การจะล่าสัตว์ประหลาดระดับหนึ่งเพื่อหาเงินรางวัลย่อมไม่ใช่เรื่องยาก แต่อีกฝ่ายกลับเลือกที่จะใช้วิธีลอบกัดสกปรก คนแบบนี้ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด

"ไม่นึกเลยว่าจะตึงมือขนาดนี้!"

ฟางผิงรู้สึกหนักใจ และชายหนุ่มชุดดำเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน

เขาได้ยินเสียงการต่อสู้จึงรีบมาดู และได้เห็นฉากการต่อสู้ระหว่างฟางผิงกับแมงมุมหน้าผี

ตอนนั้นเขาก็รู้สึกแล้วว่าพลังของอีกฝ่ายดูรับมือยาก และหลังจากได้ปะทะกันจริงๆ ความรู้สึกนั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

เขาเริ่มเสียใจที่ลงมือโจมตี ตอนนี้ไม่เพียงแต่การลอบสังหารจะล้มเหลว แต่เขายังไปยั่วโมโหศัตรูที่รับมือยากเข้าให้แล้ว

แต่ในเมื่อเปิดศึกไปแล้ว ก็ต้องฆ่าให้ตายเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม เขาไม่อยากปล่อยศัตรูอันตรายแบบนี้ให้รอดไปได้

ตึง!

เขากระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง เงาบนพื้นพลันเกิดการเปลี่ยนแปลง มันขยายตัวออกอย่างรวดเร็วและกลายสภาพเป็นหนวดเงาพุ่งเข้าโจมตีฟางผิง

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

เงาสายแล้วสายเล่าสะบัดไปมาเหมือนแส้ยักษ์ โจมตีใส่ฟางผิงจากทุกทิศทาง

ฟางผิงไม่อาจสนใจชายหนุ่มชุดดำได้อีกต่อไป เขายิงลูกไฟระลอกใหญ่ออกไปเพื่อสกัดกั้นหนวดเงาเหล่านั้น

แค่ฟังจากเสียงแหวกอากาศ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าหนวดพวกนี้ทรงพลังมาก หากโดนเข้าไปคงเจ็บหนักแน่นอน

ตูม ตูม ตูม!

ภายใต้อานุภาพของลูกไฟ หนวดเงาถูกระเบิดกระจุยและสกัดกั้นไว้ได้ทีละเส้น

แต่สีหน้าของฟางผิงกลับตึงเครียดขึ้น ในขณะที่เขากำลังพะว้าพะวัง ชายหนุ่มชุดดำได้พุ่งตัวเข้ามาประชิดอย่างรวดเร็ว ประกายมีดสั้นในมือวาววับน่าสะพรึง

สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นอีกครั้ง ในเสี้ยววินาทีนั้น เขารีบประกบมือเข้าหากัน ไขว้นิ้วชี้เป็นรูปกากบาท

แสงไฟรูปกากบาทปรากฏขึ้น ลำแสงสว่างจ้าส่องตรงไปที่ชายหนุ่มชุดดำที่กำลังพุ่งเข้ามา

วูบ!

เปลวเพลิงสีส้มทะลักออกจากมือของฟางผิง กลายสภาพเป็นเสาเพลิงขนาดใหญ่ที่ยืดขยายออกไปหาชายชุดดำอย่างรวดเร็ว

"อะไรกัน...?"

สีหน้าของชายหนุ่มชุดดำเปลี่ยนไป ความรู้สึกถึงหายนะผุดวาบขึ้นในใจ

เขาดีดตัวถอยหลังอย่างรุนแรงตามสัญชาตญาณ แต่ทว่าต่อให้เขาเร็วแค่ไหน เสาเพลิงนั้นกลับเร็วยิ่งกว่า

เขากำลังจะถูกเสาเพลิงกลืนกิน

ตึง!

เขากระทืบเท้าลงอีกครั้ง เงาจำนวนมากแผ่ขยายออกมาจากใต้เท้า แทนที่จะกลายเป็นหนวดโจมตี มันกลับก่อตัวขึ้นเป็นโล่ทึบขวางอยู่เบื้องหน้า

บึ้ม!

เสาเพลิงกระแทกเข้ากับโล่เงาอย่างจัง และจุดระเบิดเผาไหม้มันทันที โล่ทั้งอันลุกท่วมไปด้วยไฟบรรลัยกัลป์ และภายใต้ความร้อนระอุ มันก็เริ่มหลอมละลายอย่างรวดเร็ว

ก่อนที่ชายหนุ่มชุดดำที่ซ่อนตัวอยู่หลังโล่จะทันได้หลบหนี เปลวไฟก็ได้ลามไปถึงตัวเขา และเสื้อผ้าของเขาก็เริ่มติดไฟ