ผู้กล้าอาคมดำ ตอนที่ 25

ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ผู้กล้าอาคมดำ ตอนที่ 25

เมื่อเห็นแวมไพร์ปรากฏขึ้นตรงหน้า เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกฝูงค้างคาวรุมทึ้ง ร็อดจึงม้วนตัวกลับหลัง

หลังจากกลิ้งตัวเสร็จ ร็อดก็รีบลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมตัวรับมือกับฝูงค้าวคาวที่กำลังบินเข้ามา

อย่างไรก็ตาม ที่ร็อดไม่คาดคิดก็คือ ค้างคาวไม่ได้บินเข้ามารุมกัดเขา หากแต่บินไปหาพวกซอมบี้ที่นอนอยู่ตามพื้น

ฝูงค้างคาวเริ่มเริ่มกัดกินเลือดเนื้อของพวกซอมบี้ แม้แต่จ่าฝูงหมาป่าซอมบี้ก็ยังตกเป็นเป้าในการโจมตีนี้ ทั่วร่างของมันเต็มไปด้วยค้างคาวจำนวนมาก มันได้ทิ้งตัวลงกลิ้งไปตามพื้น

เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ร็อดก็ทราบได้ทันทีว่าแวมไพร์ต้องการจะทำอะไร

ร็อดจำได้ว่าแวมไพร์นั้นสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้โดยการดูดเลือดจากสิ่งมีชีวิต และแวมไพร์ที่เบื้องหน้านี้ก็สามารฟื้นฟูพลังชีวิตได้ด้วยวิธีเดียวกัน

ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ มีอันเดดบาดเจ็บล้มตายไปมาก ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นผลดีต่อแวมไพร์เพียงใด

มองดูพวกซอมบี้ที่ถูกค้างคาวแยกย้ายกันไปดื่มเลือดกินเนื้อ

ร็อดก็รีบวิ่งเข้าไปจัดการค้างคาวทีละตัว แต่พวกค้างคาวดูเหมือนจะไม่สนใจแต่อย่างใด พวกมันเพียงสูบเลือดศพตามพื้นอย่างเอาเป็นเอาตาย

ต่อให้ร่างกายกำลังสลายกลายเป็นควัน มันก็ยังไม่ยอมหยุดดูดเลือด

ร็อดได้แต่เร่งความเร็วในการแทงดาบ หวังจะลดการฟื้นฟูพลังชีวิตของแวมไพร์ให้ได้มากที่สุด

เมื่อมีค้างคาวจำนวนหนึ่งตกตายใต้คมดาบของร็อด ทันใดนั้นพวกค้างคาวก็ผละออกจากซอมบี้พร้อมกัน จากนั้นจึงไปรวมตัวกันในที่ที่ห่างออกไปไม่ไกล

ขณะที่ค้างคาวกำลังหลบหนี ร็อดก็พุ่งร่างตามไปติดๆ

จากความรู้เกี่ยวกับแวมไพร์ในชีวิตที่แล้วของร็อด ร็อดเข้าใจเรื่องข้อจำกัดเมื่ออยู่ในร่างค้างคาวดี ข้อจำกัดนี้จะส่งผลมากน้อยก็ขึ้นอยู่กับแวมไพร์แต่ละตน เนื่องจากแวมไพร์ตนนี้สามารถแปลงกลายเป็นค้างคาวจำนวนมากได้ในเวลาเดียวกัน เช่นนั้นมันก็จะต้องมีข้อจำกัดด้านอื่นๆ

ที่ร็อดตามมันไปก็ด้วยสาเหตุนี้เอง จากการสังเกตการณ์การใช้ค้างคาวแปลงกายในช่วงก่อนหน้านี้ ร็อดก็ค้นพบจุดอ่อนของมัน

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ฝูงค้างคาวมารวมตัวกัน ร็อดก็สังเกตเห็นรายละเอียดจุดเล็กๆ เมื่อพวกค้างคาวคืนร่างเป็นแวมไพร์ แวมไพร์จะอยู่ในสภาพหยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหวไปชั่วขณะหนึ่ง

นี่จึงเป็นการบ่งบอกว่าเมื่อใดก็ตามที่เวลาแปลงกายสิ้นสุดลง พวกมันก็จะจงใจถอยห่างจากร็อดไประยะหนึ่ง

เมื่อค้างคาวมารวมตัวกันตรงจุดหนึ่ง ก็มีหมอกดำปรากฏขึ้น และขณะที่พวกมันกำลังจะรวมร่างเป็นแวมไพร์นั้นเอง ร็อดก็ตามหลังพวกค้างคาวมาจนทัน สายตาของเขาเพ่งมองไปที่หมอกดำนั้น

ชั่วขณะที่แวมไพร์เพิ่งปรากฏตัว ก่อนที่มันจะทันได้ทำอะไร ร็อดก็แทงดาบออกไป ใบดาบได้เสียบทะลวงลำคอของแวมไพร์จนทะลุออกไปอีกด้านหนึ่ง

ร็อดได้ใช้จังหวะที่แวมไพร์ยังขยับตัวไม่ได้โจมตีเล่นงาน

ก่อนหน้านี้มันได้สูบเลือดกินเนื้อไปไม่น้อย บาดแผลตามร่างจึงได้รับการเยียวยาทั้งหมด รวมถึงส่วนศีรษะที่ถูกศรเวททะลวงก็เช่นเดียวกัน

แต่แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกจะกลับมาหายดีแล้ว แต่พลังชีวิตของแวมไพร์ก็ลดลงไปมาก ตอนนี้มันกำลังอยู่ในช่วงที่อ่อนแอที่สุด เมื่อถูกดาบของร็อดเสียบเข้าทีลำคออีกครั้งก็ยิ่งสาหัสกว่าเดิม

ร็อดย่อมไม่ปล่อยมันได้มีโอกาสเล่นลูกไม้อะไรอีก เขายกอีกข้างขึ้นเล็งไปที่หน้าผากของแวมไพร์ ตระเตรียมจะใช้ [เมจิกแอโรว์] อีกครั้ง

เมื่อเห็นการขยับเคลื่อนไหวมือของร็อด แวมไพร์ก็รู้ได้ทันทีว่าร็อดคิดจะสิ่งใด

แวมไพร์พลันลงมือ ขณะที่ร็อดกำลังจะปล่อยศรเวทออกมานั้น แวมไพร์ก็พุ่งตัวไปข้างหน้า ขณะเดียวกันก็เหวี่ยงกรงเล็บโจมตีออกไปโดยไม่สนใจลำคอที่ถูกดาบเสียบคาเอาไว้ ตัวดาบเสียบทะลวงเข้าไปจนมิดด้าม โลหิตสีเข้มพลันหยดไหลลงบนพื้น

เมื่อเห็นแวมไพร์ดิ้นรนลงมือ ร็อดก็ตอบโต้ทันควัน เขาปล่อยมือจากด้ามดาบ จากนั้นจึงกระโดดถอยหลังเพื่อหลบการโจมตีของแวมไพร์

เมื่อต้องหลบการโจมตีนี้ ศรเวทจึงไม่ได้ถูกปล่อยออกไป หากว่าร็อดยังฝืนโจมตีต่อไป ลำคอของเขาคอขาดแหว่งไปแล้ว

หลังจากหลบการโจมตีจากแวมไพร์ได้ ในมือทั้งสองข้างของร็อดก็ไม่หลงเหลืออาวุธอีก

ก่อนหน้านี้เพื่อที่จะขนกองไม้มาทำเป็นแนวป้องกัน เขาได้ทิ้งสิ่งของทั้งหมดเอาไว้บนลานหน้าสุสาน ไม่ไกลจากตรงจุดนี้สักเท่าใด ด้วยเหตุนี้ภายในแหวนมิติของร็อดจึงไม่มีอาวุธหลงเหลืออยู่เลย

ส่วนลำคอแทบจะทั้งหมดของแวมไพร์ได้ถูกดาบเสียบคาเอาไว้ ขอเพียงร็อดสามารถคว้าด้ามดาบและผลักไปยังทิศใดทิศหนึ่ง หัวของแวมไพร์ก็จะถูกตัดขาดจากร่าง

แวมไพร์ไม่ได้ไล่ตามโจมตี มันยกมือทั้งสองข้างขึ้นจับด้ามดาบและพยายามจะดึงดาบออกจากลำคอ ร้อดไม่ได้เลือกที่จะปลีกตัวไปหยิบฉวยอาวุธเล่มใหม่มา เขาค่อยๆมือขึ้นเล็งไปทางแวมไพร์

เมื่อตระหนักได้ว่าศัตรูอาจจะใช้เวทมตร์ออกมาอีกครั้ง แวมไพร์ก็พลันตอบโต้ แทนที่จะเป็นเป้านิ่งรอคอยการมาถึงของศรเวท แวมไพร์พลันปล่อยมือออกจากด้ามดาบแล้วโยกตัวไปซ้ายทีขวาที

แวมไพร์ทั้งไม่อาจเคลื่อนไหวและดึงดาบออก ตอนนี้มันทำได้เพียงหลบซ้ายหลบขวา เพราะหากทดลองดึงดาบแล้วดาบเกิดขยับเคลื่อนตำแหน่งขึ้นมา นั่นคงเป็นการบั่นคอตนเองอย่างไม่ต้องสงสัย และมันจะตายในทันที

ร็อดไม่ได้ร้อนใจแต่อย่างใด เขาแค่ยกมือขึ้นแต่ไม่ใช้เวทมนตร์ใดๆ สายตาของเขาจดจ้องมองดูแวมไพร์ที่เริ่มร้อนลนขึ้นมา

ร็อดทราบดีว่าในเวลาแบบนี้ เวทมนตร์ที่ยังไม่ได้ถูกปล่อยออกไปย่อมน่ากลัวเวทมนตร์ที่ถูกปล่อยออกไปแล้ว

ตอนนี้แวมไพร์กำลังบาดเจ็บสาหัส ทั้งยังไม่อาจใช้ค้างคาวแปลงกาย ซึ่งเป็นไปได้เพียงข้อเดียว จำนวนการใช้สกิลค้างคาวแปลงกายได้หมดลงแล้ว ไม่เช่นนั้นมันคงจะใช้สกิลเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บที่ลำคอ นับได้ว่าการเตรียมการของร็อดได้บรรลุเป้าหมายแล้วอย่างแท้จริง

แวมไพร์นึกว่าร็อดสามารถปล่อยศรเวทได้อีกหลายครั้ง แต่อันที่จริงร็อดมีมานาเพียงพอให้ใช้เวทมตร์ได้อีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ดังนั้นการที่ร็อดยกมือขึ้นมาเล็งก็ย่อมเป็นการสร้างความกดดันให้กับแวมไพร์อย่างมาก แวมไพร์ไม่กล้าหยุดนิ่งเพื่อดึงดาบออก ดังนั้นมันจึงทำได้เพียงโยกตัวไปมา

ตัวแวมไพร์เองก็ตระหนักได้ว่าร็อดคงจะไม่ปล่อยศรเวทออกมาง่ายๆ แต่ร็อดจะรอจังหวะที่มันกำลังจะดึงดาบออกเพื่อโจมตีปลิดชีพมัน

มันต้องการจะหนี แต่ร็อดกลับติดตามมาทันที เมื่อเห็นว่าแวมไพร์จะเคลื่อนที่ไปในทิศทางใด ร็อดก็จะไปดักทางเอาไว้

ในตอนนี้ไม่สิ่งใดที่แวมไพร์สามารถกระทำได้อีก ความสนใจทั้งหมดของมันมุ่งไปที่มือที่ยกขึ้นมาของร็อด ตราบใดที่ร็อดยังไม่ได้ปล่อยศรเวทออกมา มันก็แต่ตกอยู่ในความกังวล มันไม่กล้าแม้แต่จะไปสนใจดาบที่ปักอยู่ตรงคอ

เมื่อแวมไพร์ทั้งไม่พยายามดึงดาบและสกิลฟื้นฟูไม่ส่งผลเพราะได้รับค่าความเสียหายอยู่ตลอดเวลา มันก็ย่อมทราบดีว่าหากตนโดนศรเวทอีกเพียงดอกเดียว มันก็ยากที่จะรอดชีวิตไปได้

เลือดสีแดงคล้ำไหลย้อยลงจากลำคอของแวมไพร์ แม้ว่ามันพยายามจะค่อยๆดึงดาบออกขณะที่หลบ แต่ดาบเล่มนี้ก็มีน้ำหนักในตัว เมื่อแวมไพร์โยกตัวหลบ ใบดาบที่เสียบคาเอาไว้เช่นนั้นก็จะบาดลำคอของมันจนบาดแผลเริ่มขยาย

พื้นที่ใต้เท้าของแวมไพร์ในตอนนี้อาบย้อมไปด้วยโลหิต ในเวลานี้แวมไพร์กำลังบาดเจ็บสาหัสและเหลือพลังชีวิตอีกไม่มากแล้ว

ขณะที่แวมไพร์กำลังโยกตัวหลบอยู่นั้นเอง เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งมาที่ด้านหน้าและงับเข้าที่เท้าของมัน

เงาดำนั้นก็คือจ่าฝูงหมาป่าซอมบี้

ตอนที่แวมไพร์แปลงกายเป็นค้างคาว จ่าฝูงหมาป่าซอมบี้ก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก แต่ด้วยค่าพลังชีวิตทีสูงกว่าอันเดดตัวอื่นๆของมัน มันจึงยังมีชีวิตอยู่

ด้วยเพราะพลังชีวิตที่เหลือของจ่าฝูงหมาป่าซอมบี้นั้นมีน้อยยิ่ง มันย่อมไม่สามารถต้านทานการโจมตีจากแวมไพร์ได้อีก ดังนั้นร็อดจึงให้มันหลบฉากออกไปอยู่ด้านข้าง รอคอยจังหวะอันเหมาะสม

ตอนนี้ด้วยการควบคุมของร็อด จ่าฝูงหมาป่าซอมบี้จึงงับขาของแวมไพร์เอาไว้ไม่ยอมปล่อย

เมื่อถูกงับขาเอาไว้ แวมไพร์จึงไม่อาจหลบหลีกได้อีก มันยกมือข้างหนึ่งจับด้ามดาบเอาไว้ ขณะที่ใช้อีกข้างฟาดใส่จ่าฝูงหมาป่าซอมบี้

แม้ว่าจะอยู่ในห้วงวิกฤติ ทว่าแวมไพร์ก็ได้แสดงพลังที่คู่ควรกับอันเดดระดับสามออกมา การฟาดฝ่ามือเพียงครั้งเดียวก็ปลิดชีพจ่าฝูงหมาป่าซอมบี้ได้ทันที

แต่แม้ว่าจะสังหารจ่าฝูงหมาป่าซอมบี้ได้ แวมไพร์ก็ตระหนักดีว่าเมื่อมันหันไปโจมตีอันเดดที่อยู่ตรงขา มันก็จะเผยช่องโหว่ออกมา ศัตรูที่รอคอยจังหวะนี้จะใช้เวทมตร์ และตัวมันก็ไม่อาจหลบหลีกแต่อย่างใด

ทว่าศรเวทที่แวมไพร์รอคอยนั้นไม่ได้ถูกปล่อยออกมา แวมไพร์ปล่อยมือจากด้ามดาบตรงลำคอ จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองดูศัตรูที่อยู่เบื้องหน้า

ร็อดมองดูแวมไพร์ด้วยสีหน้านิ่งเฉย ขณะเดียวกันตราประทับวิญญาณก็ปรากฏขึ้น......