บทที่ 34 เวทมนตร์ นี่มันเวทมนตร์ชัดๆ!

บทที่ 34 เวทมนตร์ นี่มันเวทมนตร์ชัดๆ!

[หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิง: อาหารจานแรกที่หลิวเหมาซิง (เสี่ยวตางเจีย) ทำขึ้นในระหว่างการประลอง 'การคุมไฟ' กับอาคันบนแม่น้ำแยงซี

ใช้กระทะเหล็กที่เผาจนร้อนแดงผัดชิ้นเนื้อ กะหล่ำปลี และพริกที่เตรียมไว้อย่างรวดเร็ว รสเผ็ดร้อนจัดจ้านแฝงด้วยความหวานเล็กน้อย ชิ้นเนื้อชุ่มฉ่ำแทบจะละลายในปากทันทีที่กิน เข้ากันได้ดีกับกะหล่ำปลีกรอบๆ ให้รสสัมผัสที่ยอดเยี่ยม]

[ผลลัพธ์: เพิ่มพลังธาตุไฟ 150% เป็นเวลา 5 วินาที]

หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิง นี่คือสิ่งที่ลู่หยวนกำลังจะทำ

แต่หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงที่ลู่หยวนจะทำในตอนนี้ ไม่ใช่อาหารธรรมดาทั่วไป

แต่เป็นอาหารสัตว์อสูรที่สามารถเพิ่มความสามารถธาตุไฟให้สัตว์อสูรได้ชั่วคราว

เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ การเลือกใช้วัตถุดิบจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก

โชคดีที่ก่อนจะเข้าร่วมการฝึกพิเศษ ซูเมิ่งกังวลว่าลู่หยวนอาจหาวัตถุดิบที่เหมาะสมที่นี่ไม่ได้

จึงอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้ลู่หยวนเลือกวัตถุดิบบางอย่างจากคลังของเธอเก็บไว้ในมิติสัตว์อสูร

แม้ว่ามิติสัตว์อสูรจะเก็บสิ่งของอื่นนอกจากสัตว์อสูรและสัตว์ร้ายไม่ได้ แต่การเก็บชิ้นส่วนวัตถุดิบจากสัตว์ร้ายนั้นสามารถทำได้

ในตอนนั้น ลู่หยวนคิดเผื่อไว้ว่าทามอาจต้องเจอกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งในการสอบ และเขาต้องหาวิธีช่วยมัน

หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิง คืออาหารสัตว์อสูรที่ลู่หยวนคิดค้นขึ้นมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ

ในส่วนของวัตถุดิบ ลู่หยวนเจาะจงเลือกใช้ 'หมูสามชั้นของหมูป่าเปลวเพลิง' และ 'พริกระเบิดเพลิง' ซึ่งเป็นวัตถุดิบธาตุไฟที่รุนแรงทั้งคู่

วัตถุดิบสองอย่างนี้คือหัวใจสำคัญของหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิง

นอกจากสองอย่างนี้ ลู่หยวนยังเลือกใช้วัตถุดิบเฉพาะอื่นๆ เพื่อมาช่วยปรับสมดุลพลังวิญญาณธาตุไฟที่รุนแรงเกินไป

เพราะสิ่งที่ลู่หยวนต้องการทำ คืออาหารสัตว์อสูรที่ช่วยเพิ่มพลังธาตุไฟได้ในระยะสั้น

ไม่ใช่ถังดินระเบิดที่สัตว์อสูรกินเข้าไปแล้วอาจถูกพลังวิญญาณธาตุไฟอัดจนตัวแตกตาย

ตอนที่คิดค้นเมนูนี้ ลู่หยวนต้องทดลองทำอยู่หลายครั้งกว่าจะสำเร็จ

เพราะการทำอาหารในโลกผู้ใช้อสูร ต้องคำนึงถึงพลังวิญญาณด้วยเสมอ

ซึ่งต่างจากโลกของยอดกุ๊กแดนมังกรที่ไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนี้

ลู่หยวนไม่คิดเลยว่า ไพ่ตายใบนี้จะไม่ได้ใช้กับนักเรียนคนอื่น แต่กลับต้องเอามาใช้ที่นี่ก่อน

ภายในดันเจี้ยน ฉี่หลิงและพรรคพวกต่างเฝ้ามองลู่หยวนทำอาหารอย่างเงียบๆ

เมื่อลู่หยวนเริ่มเข้าที่เข้าทาง ฉี่หลิงก็ค่อยๆ ถูกสะกดด้วยทักษะการทำอาหารอันงดงามของเขา

ไม่ว่าจะเป็นทักษะการใช้มีดที่น่าทึ่ง หรือการควบคุมไฟในภายหลัง

ฉี่หลิงสาบานได้เลยว่า เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าการทำอาหารของคนคนหนึ่ง จะสามารถทำออกมาได้เหมือนงานศิลปะขนาดนี้

ใช่แล้ว ในสายตาของฉี่หลิง การทำอาหารของลู่หยวน... มันคือเวทมนตร์! มันคือศิลปะ!

"เสร็จเรียบร้อย!"

เมื่อขั้นตอนสุดท้ายเสร็จสิ้น ลู่หยวนก็ตักอาหารในกระทะลงจานแล้วปิดฝาทันที

สายตาของฉี่หลิงและกิเลนเงาแทบจะพุ่งตามอาหารจานนั้นลงไปในจานด้วย

ท่าทางแบบนั้น เห็นได้ชัดว่าถูกกลิ่นหอมของหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงสยบเข้าให้แล้ว

'มนต์ดำ นี่มันต้องเป็นมนต์ดำแน่ๆ!'

ฉี่หลิงมองจานหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงที่ลู่หยวนปิดฝาไว้ แล้วแอบกรีดร้องในใจ

ถ้าไม่ใช่มนต์ดำ ทำไมเธอถึงมีความรู้สึกอยากลิ้มลองอาหารจานนั้นจนแทบอดใจไม่ไหวขนาดนี้!

ฉี่หลิงเคยเจอผู้ใช้อสูรสายอาหารมาก่อน และเธอก็รู้ทันแผนการในใจของลู่หยวนดี

แต่เธอมีความมั่นใจในกิเลนเงาของตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม คิดว่าต่อให้ลู่หยวนใช้อาหารสัตว์อสูรเพิ่มพลังให้ทามได้ชั่วคราว ก็ไม่มีทางเอาชนะกิเลนเงาของเธอได้แน่นอน

ดังนั้น เธอถึงยอมตกลงตามคำขอของลู่หยวนอย่างง่ายดาย

ความแข็งแกร่ง คือที่มาของความมั่นใจของเธอ

ลู่หยวนวางจานหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงลงตรงหน้าทาม

"อาหารจานนี้ชื่ออะไร?"

ลู่หยวนเงยหน้าขึ้น พบว่าฉี่หลิงมายืนอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เธอกำลังมองหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงด้วยสายตาเว้าวอน

'ระยะใกล้ขนาดนี้ ฉันมีโอกาสจับตัวเธอไหมนะ?'

เมื่อเห็นฉี่หลิงเดินเข้ามาหาอย่างไร้การระแวดระวัง ลู่หยวนก็ประเมินความเป็นไปได้ในการจับตัวเด็กสาวคนนี้

แต่สุดท้ายลู่หยวนก็ล้มเลิกความคิดนั้น

เพราะเขาสัมผัสได้ถึงอันตรายอย่างรุนแรงจากตัวฉี่หลิง

ใช่แล้ว จากตัวฉี่หลิงเอง ไม่ใช่จากกิเลนเงา

"อาหารสัตว์อสูร · หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิง"

"หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงงั้นเหรอ..."

ได้ยินชื่อเมนู ฉี่หลิงก็กลืนน้ำลายเอือก

แต่ด้วยข้อตกลงก่อนหน้านี้บวกกับศักดิ์ศรีค้ำคอ ทำให้เธอพูดคำว่า 'ขอชิมหน่อย' ไม่ออก

เธอ... เสียหน้าไม่ได้!

"เอ่อ เธอมีธุระอะไรอีกไหม?"

"อ๊ะ... อ๋อ ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร นายให้สัตว์อสูรกินเถอะ ฉันแค่ดูเฉยๆ แค่ดูเฉยๆ"

ฉี่หลิงแกล้งทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินกลับไป แต่ท่าทางที่เดินไปหันกลับมามองไปนั้น ช่างขัดกับปากเหลือเกิน

ลู่หยวนเห็นแบบนั้น ทั้งที่ทั้งสองฝ่ายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันแท้ๆ แต่เขาก็อดส่ายหน้าในใจไม่ได้

นั่นสินะ จะพิชิตใจผู้หญิง ถ้าไม่ใช้เงินฟาดหัว ก็ต้องใช้ของอร่อยฟาดพุง...

"ทาม กินซะ นี่คือมื้อใหญ่ที่ฉันตั้งใจทำให้นาย"

"อ๊บ!"

ทามร้องอย่างดีใจ ก่อนจะเปิดฝาครอบจานหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงออก

วาบ!

ทันทีที่เปิดฝา แสงสว่างจ้าก็พุ่งออกมาจากจาน

ตามมาด้วยกลิ่นหอมเผ็ดร้อนที่ทำให้รู้สึกเหมือนยืนอยู่ท่ามกลางลาวาร้อนระอุ

ฉี่หลิงตาพร่ามัวไปชั่วขณะ จนต้องยกมือขึ้นบังตาตามสัญชาตญาณ

มนต์ดำ! นี่มันมนต์ดำชัดๆ! อาหารบ้าอะไรจะเปล่งแสงได้!!!

เมื่อแสงจางลง ฉี่หลิงก็ได้เห็นโฉมหน้าของหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงชัดๆ

มองดูอาหารที่ครบเครื่องทั้งสี กลิ่น รส ตรงหน้า ฉี่หลิงหันไปมองลู่หยวนด้วยสายตาเหลือเชื่อ

หมอนี่เป็นนักเวทย์หรือเปล่าเนี่ย แน่ใจนะว่าไม่ใช่เวทมนตร์???

คนธรรมดาที่ไหนจะทำอาหารแบบนี้ออกมาได้!!!

เมื่อเทียบหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงที่ทามกำลังจะกิน กับของที่ตัวเองเคยกินมาตลอด

ฉี่หลิงก็ค้นพบความจริงอันน่าเศร้าว่า ของที่เธอกิน... ดูเหมือนจะสู้ของที่กบกินไม่ได้เลย!

พอคิดแบบนี้ ฉี่หลิงก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา

ฉันเป็นถึงผู้ใช้อสูรสัตว์เทพผู้สูงส่ง จะมาแพ้กบตัวหนึ่งได้ยังไง!

นี่ไม่ใช่ความผิดฉันแน่ๆ ต้องเป็นความผิดของไอ้ 'นักเวทย์' นั่นต่างหาก

ใช่แล้ว คนธรรมดาจะไปเทียบกับนักเวทย์ได้ยังไง

พอคิดได้แบบนี้ อารมณ์ของฉี่หลิงก็ดีขึ้นทันตา

แถมในใจเธอยังผุดความคิดใหม่ขึ้นมาด้วย

หมอนี่ดูๆ ไปก็ไม่เห็นจำเป็นต้องฆ่าทิ้งเลยนี่นา... หรือว่าจะจับตัวกลับไปที่หมู่บ้านดีนะ?

พอคิดว่าจะจับลู่หยวนกลับไป แล้วจะได้กิน 'เวทมนตร์เรืองแสง' แบบนี้ทุกวัน น้ำลายก็ไหลย้อยลงมาจากมุมปากอย่างห้ามไม่อยู่

ในขณะที่ฉี่หลิงกำลังเพ้อฝัน ทามก็มองหมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงตรงหน้า แล้วสวาปามเข้าไปอย่างไม่ลังเล

"อ๊บ!"

ทันทีที่หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงเข้าปาก ทามก็สัมผัสได้ถึงความเผ็ดร้อนรุนแรง พลังวิญญาณธาตุไฟอันบริสุทธิ์พลุ่งพล่านไปทั่วร่างทันที

อาการอ่อนแอจากการใช้สกิล 'บ้าคลั่ง' ก่อนหน้านี้ ก็ทุเลาลงไปเกินครึ่งในกระบวนการนี้ด้วย

หมูสามชั้นกลับกระทะระเบิดเพลิงจานเล็กๆ ถูกทามจัดการเกลี้ยงในพริบตา สุดท้ายมันยังใช้ลิ้นเลียจานจนสะอาดเอี่ยมอ่อง ไม่เหลือแม้แต่คราบน้ำมันพริกสักหยด

"เอิ๊ก~"

ทามตบพุงอย่างพึงพอใจและเรอออกมา

สัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกาย ทามค่อยๆ ลุกขึ้นยืน จ้องมองกิเลนเงาที่อยู่ไม่ไกลด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ลุกโชน

เมื่อเห็นสายตาที่ท้าทายของทาม กิเลนเงาที่อยากกินหมูสามชั้นจานนั้นแทบตายแต่ไม่มีโอกาส ก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา

ของที่ทายาทสัตว์เทพอย่างฉันยังไม่ได้กิน เจ้ากบบ้านี่กลับได้กินหน้าตาเฉย

ยังมีกฎเกณฑ์อยู่ไหม? ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือเปล่า?

ยิ่งคิดยิ่งโมโห กิเลนเงาตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะต้องสั่งสอนเจ้ากบนี่ให้หลาบจำ

"เป็นไง พร้อมหรือยัง?"

ฉี่หลิงมองลู่หยวน นัยน์ตาเป็นประกายประหลาด แตกต่างจากสายตาเย็นชาก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

ลู่หยวนสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในแววตาของฉี่หลิง เขาเกาจมูกด้วยความงุนงง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ตอบกลับไปว่า "พร้อมแล้ว เริ่มได้เลย"

"เสี่ยวอิ่ง จัดการ!"

สิ้นเสียงตวาดของฉี่หลิง กิเลนเงาก็กลายเป็นเงาทมิฬขนาดมหึมา พุ่งเข้าปกคลุมทามในทันที

"ทาม คาถาไฟ · กระสุนระเบิดเพลิง!"

ทามทิ้งตัวลงสี่ขา ร่างกายเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานในพริบตา

เปลวเพลิงอันบ้าคลั่งเริ่มปะทุออกมาจากร่างของมัน ท้องของมันป่องพองขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า

แม้แต่เส้นผมสีขาวเดิม ก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงในกระบวนการนี้

ฉี่หลิงสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณธาตุไฟอันเกรี้ยวกราดในอากาศ รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอแข็งค้างไป

เพราะความเข้มข้นของพลังวิญญาณนี้ มันรุนแรงเกินกว่าที่เธอคาดไว้มาก

หรือว่าฉันจะ... งานเข้าแล้ว!

ท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงของฉี่หลิง ร่างกายของทามดูเหมือนจะกลายเป็นป้อมปืนที่ร้อนจนเกินขีดจำกัด และกระสุนปืนใหญ่นั้น ก็ได้ถูกรวบรวมไว้ในร่างของมันเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเงาทมิฬของกิเลนเงาเข้ามาใกล้ในระยะสังหาร ทามก็อ้าปากกว้าง

คาถาไฟ · กระสุนระเบิดเพลิง!

กระแสธารแห่งเปลวเพลิงที่ร้อนแรงดั่งลาวา พวยพุ่งออกจากปากของทาม ระเบิดใส่กิเลนเงาทันที

"เสี่ยวอิ่ง หลบเร็ว!!!"

...

(จบตอน)