บทที่ 6 พฤติกรรมสัตว์เลี้ยง ผู้ใช้อสูรรับจบ

บทที่ 6 พฤติกรรมสัตว์เลี้ยง ผู้ใช้อสูรรับจบ

ท่ามกลางฝูงชน กบกระโดดน้ำที่มีรูปร่างหน้าตาประหลาดตัวหนึ่งกำลังย่องเงียบเข้าไปใกล้ฉินเยว่ซวง

สิ่งที่แตกต่างจากกบกระโดดน้ำทั่วไปคือกบตัวนี้มีทรงผมหัวเม่นสีขาวตั้งชี้

ผมสีขาวที่เหมือนขนเม่นนั้นยาวตั้งแต่กลางกระหม่อมลากยาวไปจนถึงแผ่นหลัง

และที่หน้าผากของกบกระโดดน้ำ ยังคาดผ้าคาดหน้าผากสุดเก๋ สวมใส่ชุดคลุมตัวโคร่ง

บนผ้าคาดหน้าผากนั้น เขียนตัวอักษรคำว่า ‘น้ำมัน’ ตัวเบ้อเริ่มเอาไว้

ดูแล้วช่างแตกต่างจากสัตว์อสูรตัวอื่นๆ ที่เปลือยเปล่าล่อนจ้อนโดยสิ้นเชิง ดูขี้เก๊กสุดๆ

เนื่องจากกบกระโดดน้ำตัวนี้มีขนาดตัวที่เล็กมาก ทำให้คนอื่นๆ แทบจะไม่ได้สังเกตเห็นเจ้าตัวเล็กนี่เลย

ปล่อยให้มันวิ่งปร๋อผ่านไปได้

และกว่าลู่หยวนจะสังเกตเห็น มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

เวลานี้ฉินเยว่ซวงกำลังอุ้มสัตว์อสูรของเธอ ‘จิ้งจอกจันทราสีเงิน’ รอทำเรื่องอยู่อย่างเงียบๆ

เพราะการสอบเลื่อนระดับผู้ใช้อสูรขั้นทองแดง จำเป็นต้องมีขั้นตอนเอกสารนิดหน่อย

ทันใดนั้น บนเคาน์เตอร์ตรงหน้าฉินเยว่ซวง ก็มีสัตว์อสูรประหลาดตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมา

เห็นเพียงว่าเป็นกบกระโดดน้ำที่แต่งตัวพิลึกพิลั่น

ในปากของมันคาบดอกไม้ที่ไปหามาจากไหนก็ไม่รู้ มือข้างหนึ่งยันจอคอมพิวเตอร์ข้างๆ เอาไว้

หลังจากเสยผมหน้าม้าของตัวเองไปหนึ่งที มันก็หยิบดอกไม้ในปากออกมา ยื่นให้กับ... จิ้งจอกจันทราสีเงินในอ้อมกอดของฉินเยว่ซวง

ฉินเยว่ซวง: ......

ไม่ใช่แค่ฉินเยว่ซวงที่อึ้ง จิ้งจอกจันทราสีเงินในอ้อมกอดเธอก็อึ้งเหมือนกัน

กบกระโดดน้ำ · ทาม: ()

กบกระโดดน้ำ · ทาม: ‘คุณหนูจิ้งจอกจันทราคนสวย มาเป็นแฟนกันป่าว?’

จิ้งจอกจันทราสีเงิน: (￣ー￣*|||）

สิ่งที่ทำให้กบกระโดดน้ำต้องเสียใจคือ จิ้งจอกจันทราสีเงินในอ้อมกอดของฉินเยว่ซวงไม่ได้แยแสต่อดอกไม้และการแสดงไมตรีของมันเลยแม้แต่น้อย

ราวกับเทพธิดาผู้สูงส่ง มันเพียงแค่ปรายตามองเจ้ากบอย่างเรียบเฉย แล้วหันหน้าหนีซุกเข้าไปในอ้อมกอดของฉินเยว่ซวง

คนอื่นๆ รอบข้างก็เห็นฉากเหตุการณ์ประหลาดนี้ ต่างพากันทำสีหน้าพิกล

เจ้ากบกระโดดน้ำตัวนี้ไปเรียนวิธีจีบสาวแบบนี้มาจากไหน ลีลาเยอะชะมัด!

“ทาม กลับมาเดี๋ยวนี้นะ!”

ในขณะที่ฉินเยว่ซวงกำลังมองกบกระโดดน้ำนิสัยประหลาดตรงหน้าด้วยความสงสัย ลู่หยวนก็รีบพุ่งตัวออกมาจากฝูงชน

ลู่หยวนคว้าคอเสื้อของทามด้วยความอับอาย แล้วหิ้วเจ้าตัวขี้เก๊กนี่ลอยขึ้นมาทันที

พอลู่หยวนจับทามได้ ก็รีบพูดกับฉินเยว่ซวงตรงหน้าว่า “ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ เจ้าตัวเล็กนี่นิสัยแปลกไปหน่อย คุณฉินอย่าถือสาเลยนะครับ”

ฉินเยว่ซวงมองลู่หยวนตรงหน้า สีหน้าของเธอไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ดูนิ่งสงบมาก

“ไม่เป็นไร”

หลังจากตอบกลับ ฉินเยว่ซวงก็อุ้มจิ้งจอกจันทราสีเงินหันหลังเดินจากไปทันที

ส่วนกบกระโดดน้ำ · ทาม ที่ถูกลู่หยวนหิ้วอยู่ ยังไม่วายโบกไม้โบกมือไล่หลังจิ้งจอกจันทราสีเงินอย่างมีความหวัง

จิ้งจอกจันทราสีเงินมองเจ้าตัวประหลาดนี่ด้วยความสงสัย เห็นได้ชัดว่ามันแปลกใจว่าทำไมถึงมีตัวอะไรที่หน้าด้านขนาดนี้โผล่มาได้

แต่ลู่หยวนที่เป็นผู้ใช้อสูรไม่ได้หน้าหนาเท่าเจ้าทาม

ตอนนี้เขาสัมผัสได้ถึงสายตาแปลกๆ จากคนรอบข้าง จนอยากจะมุดดินหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

เข้าตำรา พฤติกรรมสัตว์เลี้ยง ผู้ใช้อสูรรับจบ

ชีวิตวัยรุ่นของบางคนเริ่มต้นตอนอายุ 16 แต่ชีวิตวัยรุ่นของบางคน กลับถูกฝังกลบอย่างสมบูรณ์ตอนอายุ 16

ถ้าเลือกได้ ลู่หยวนอยากจะย้ายไปอยู่ดาวอื่นซะเดี๋ยวนี้เลย

นี่มันตายทั้งเป็นในสังคมรูปแบบมาตรฐานชัดๆ!

“ลู่หยวน หมายเลข 57 ลู่หยวน! ถึงคิวคุณแล้ว!”

ขณะที่ลู่หยวนทำตัวไม่ถูก พนักงานต้อนรับหญิงที่เคาน์เตอร์ก็เริ่มเรียกหมายเลข

ลู่หยวนรีบวิ่งเข้าไป คว้าบัตรหมายเลขที่พนักงานวางไว้บนเคาน์เตอร์ แล้ววิ่งหนีเข้าไปในสนามสอบราวกับกำลังหลบหนีการจับกุม

และหลังจากลู่หยวนจากไปครู่หนึ่ง ภายในโถงก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น

‘โธ่เว้ย โคตรขายขี้หน้าเลย!’

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะที่ดังไล่หลังมา ลู่หยวนแทบอยากจะร้องไห้แบบไม่มีน้ำตา

ส่วนเจ้าทามในมือลู่หยวน กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่รู้สึกเลยสักนิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำเมื่อกี้มันผิดตรงไหน

ศูนย์สมาคมผู้ใช้อสูร แผนกทดสอบผู้ใช้อสูร

แม้การสอบผู้ใช้อสูรจะแบ่งตามระดับ แต่การสอบระดับต่ำกว่าระดับเงิน โดยพื้นฐานแล้วจะจัดในสถานที่เดียวกัน

เพราะการสอบผู้ใช้อสูรระดับเหล็กดำและระดับทองแดงนั้นไม่มีอันตรายใดๆ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าผู้ใช้อสูรสองระดับนี้ เป็นกลุ่มประชากรที่ใหญ่ที่สุดในหมู่ผู้ใช้อสูรทั้งหมด

เมื่อลู่หยวนมาถึงจุดทดสอบที่เขาได้รับมอบหมาย เขาก็ต้องตะลึงกับภาพตรงหน้า

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือสนามกีฬาในร่มขนาดมหึมา

สนามถูกแบ่งออกเป็น 4 ส่วน เพื่อแยกสอบเป็นรอบๆ

และลานสอบก็เป็นลานหินกว้างขวาง ใช้สำหรับทดสอบความรุนแรงในการโจมตีของสัตว์อสูร

การสอบคุณสมบัติผู้ใช้อสูรระดับต้นไม่ได้ซับซ้อน อย่างแรกคือการทดสอบระดับพลังง่ายๆ

ตรวจสอบว่าสัตว์อสูรมีระดับพลังงานถึงเกณฑ์ที่กำหนดหรือไม่

อย่างที่สอง คือการทดสอบพลังต่อสู้

แต่สำหรับระดับต่ำกว่าระดับเงิน จะไม่มีการสอบภาคสนาม (ต่อสู้จริง)

เพราะพลังทำลายล้างของสัตว์อสูรระดับเหล็กดำและทองแดงยังอยู่ในขอบเขตปกติ การทดสอบง่ายๆ ก็สามารถวัดผลได้แล้ว

ดังนั้นขอแค่ความรุนแรงในการโจมตีของสัตว์อสูรผ่านเกณฑ์ ก็จะผ่านการทดสอบ

ที่แรกที่ลู่หยวนต้องไป คือจุดทดสอบระดับพลัง

“วางสัตว์อสูรบนแท่น”

“ครับ”

ลู่หยวนวางทามลงบนแผ่นหิน ทามมองแผ่นหินใต้เท้าอย่างสงสัย ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

เจ้าหน้าที่ด้านข้างเมื่อเห็นสัตว์อสูรเข้าประจำที่แล้ว ก็เตรียมจดบันทึกทันที

ไม่นาน แผ่นหินใต้เท้าทามก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

มันเปลี่ยนเป็นสีของเหล็กดำ และข้างแผ่นหินก็ปรากฏลวดลายขึ้นมา 5 เส้น

“หมายเลข 57 ลู่หยวน, สัตว์อสูร · กบกระโดดน้ำ, ระดับ · เหล็กดำ 5 ดาว”

“เรียบร้อย อุ้มสัตว์อสูรขึ้นมาได้เลย ไปที่จุดวัดพลังโจมตีได้”

“ครับ”

ลู่หยวนอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมา เดินตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ ไม่นานก็มาถึงจุดวัดพลังโจมตี

จุดวัดพลังนี้ไม่ได้ซับซ้อนอะไร

กลางลานมีเสาโลหะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ต้นหนึ่ง

ให้สัตว์อสูรใช้การโจมตีที่รุนแรงที่สุดใส่เสา แล้วข้างเสาก็จะแสดงค่าความรุนแรงของการโจมตีออกมา

การทดสอบนี้ไม่แบ่งแตกว่าเป็นเหล็กดำหรือทองแดง เพราะสัตว์อสูรทั้งสองระดับนี้ยังไงก็ไม่มีทางทำลายเสาทดสอบได้อยู่แล้ว

ทันใดนั้น ลู่หยวนก็เห็นเจ้าตัวเล็กในอ้อมกอดเริ่มกระสับกระส่ายอีกครั้ง มันโบกไม้โบกมือไปทางทิศหนึ่งไม่หยุด

ลู่หยวนมองตามทิศที่มันโบกมือไป ก็เห็นฉินเยว่ซวงกำลังเข้าแถวอยู่เหมือนกัน

และจิ้งจอกจันทราสีเงินในอ้อมกอดของฉินเยว่ซวง ดูเหมือนจะสังเกตเห็นเจ้าทาม จอมลามกตัวนี้แล้วเช่นกัน

มันมองทามด้วยสายตาเหยียดหยาม แล้วหันหน้าหนีไป

ทามไม่ถือสา ยังคงส่งจูบแทะโลมจิ้งจอกจันทราสีเงินผู้น่ารักข้ามอากาศต่อไป

ฉินเยว่ซวงเองก็สังเกตเห็นสิ่งเหล่านี้ เธอปรายตามองลู่หยวนเรียบๆ

เพียงแต่ครั้งนี้ ในสายตานั้นแฝงแววตักเตือนมาด้วยเล็กน้อย

ลู่หยวนรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที

ก็แหงล่ะ ถ้าเป็นสัตว์อสูรของคนอื่นมาแทะโลมสัตว์อสูรของตัวเองไม่หยุด เขาเองก็คงโกรธเหมือนกัน

“หมายเลข 13 ฉินเยว่ซวง ถึงคิวคุณแล้ว”

“ค่ะ”

เมื่อได้ยินว่าคนที่จะทดสอบคนต่อไปคือฉินเยว่ซวง ลู่หยวนก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที

สำหรับเทพธิดาประจำโรงเรียนผู้แสนเย็นชาคนนี้ ลู่หยวนก็อยากรู้เหมือนกันว่าความแข็งแกร่งของเธอไปถึงระดับไหนแล้ว

และความรุนแรงในการโจมตีของสัตว์อสูร ย่อมแสดงสิ่งนี้ออกมาได้ชัดเจนที่สุด

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลู่หยวนจึงตั้งใจมองเข้าไปในสนาม เตรียมดูว่าจิ้งจอกจันทราสีเงินที่ฉินเยว่ซวงเลี้ยงดูมา จะแสดงฝีมือออกมาได้ขนาดไหน

(จบตอน)