บทที่ 5 การสุ่มความสามารถและปลดล็อกเทมเพลตใหม่

บทที่ 5 การสุ่มความสามารถและปลดล็อกเทมเพลตใหม่

สาเหตุที่ลู่หยวนให้ความสนใจกับคำว่า ‘น้ำมัน’ อยู่เป็นนาน

ก็เพราะลู่หยวนนึกถึงตัวอักษร ‘น้ำมัน’ ตัวใหญ่เบ้อเริ่มบนกระบังหน้าผากของจิไรยะ

มีคนพูดเล่นกันว่า ‘น้ำมัน’ ของจิไรยะนี้หมายถึงความเลี่ยน (น้ำเน่า) ของเจ้าตัว

แต่ลู่หยวนรู้ดีว่า ‘น้ำมัน’ นี้จริงๆ แล้วเกี่ยวข้องกับวิชานินจาพิเศษบางอย่างของจิไรยะต่างหาก

เช่น กระสุนเพลิงน้ำมันกบ หรือกระสุนน้ำมันกบเพลิง เป็นต้น

เรื่องนี้ทำให้ลู่หยวนอดคิดไม่ได้ว่า เขาจะฝึกให้กบกระโดดน้ำของตัวเองมีความสามารถพิเศษแบบนี้บ้างได้อย่างไร

เพราะประโยชน์ของน้ำมันนั้นไม่ใช่น้อยๆ เลย

เป็นได้ทั้งสกิลควบคุมศัตรู และสกิลเสริมพลัง

‘น้ำมัน’ ของจิไรยะ โดยเนื้อแท้แล้วคือน้ำมันกบที่เป็นสมบัติลับของภูเขาเมียวโบคุ

และในเมื่อน้ำมันกบเป็นสมบัติลับของโลกนินจา เนื้อแท้ของมันก็น่าจะเป็นการผสมผสานพลังงานจักระ คล้ายกับขีดจำกัดสายเลือด

ในเมื่อเป็นจักระ ก็ย่อมสามารถสร้างขึ้นมาได้ด้วยการจำลองการผสมผสานของจักระอย่างต่อเนื่อง

แม้โลกนี้จะไม่มีจักระ แต่ก็มีพลังวิญญาณที่คล้ายคลึงกันอยู่

พูดอีกอย่างก็คือ ขอแค่เชี่ยวชาญ ‘ธาตุน้ำ’ และ ‘ธาตุดิน’ ก็มีความเป็นไปได้ที่จะทำสิ่งนี้ให้สำเร็จ

ช่างบังเอิญเหลือเกินที่เจ้ากบกระโดดน้ำของเขา ก็มีสองธาตุนี้อยู่ในตัวพอดี

ขอแค่ผ่านการฝึกฝนและค้นคว้าวิจัย การสร้าง ‘น้ำมัน’ ขึ้นมาก็อาจไม่ใช่ปัญหา

และการจะดึงคุณค่าของ ‘น้ำมัน’ ออกมาให้ได้มากที่สุด ย่อมต้องเสริมด้วยความสามารถ ‘ธาตุไฟ’

แต่กบกระโดดน้ำของเขายังไม่มี ‘ธาตุไฟ’ ในตอนนี้

ทว่าปัญหานี้สามารถแก้ไขได้

ตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม หลังจากสัตว์อสูรวิวัฒนาการ มีความเป็นไปได้ที่จะได้รับธาตุอื่นเพิ่มเติมนอกเหนือจากธาตุเดิมของตัวเอง

แต่เงื่อนไขค่อนข้างโหดหิน คือต้องหา ‘ไอเทมพิเศษต่างธาตุ’ มาให้ได้ก่อนการวิวัฒนาการ จึงจะมีโอกาสปลุกพลังธาตุอื่นขึ้นมาได้หลังวิวัฒนาการ

กล่าวคือ ขอแค่ลู่หยวนป้อน ‘ไอเทมพิเศษธาตุไฟ’ ให้กบกระโดดน้ำอย่างสม่ำเสมอก่อนที่มันจะวิวัฒนาการเป็นกบหนองน้ำ มันก็มีโอกาสอย่างมากที่จะมีคุณสมบัติธาตุไฟหลังวิวัฒนาการ

แม้ตอนนี้กบกระโดดน้ำจะมีเทมเพลตจิไรยะแล้ว

แต่เทมเพลตตัวละครของระบบนี้ ไม่ได้ทำให้ผู้ถูกติดตั้งได้รับความสามารถทั้งหมดของเทมเพลตทันที

มันเหมือนกับ ‘เทมเพลตฮีโร่’ ในเกมออนไลน์บางเกมมากกว่า

กบกระโดดน้ำที่ติดตั้งเทมเพลตจิไรยะ ก็เท่ากับได้รับสืบทอดความเป็น ‘จิไรยะ’ ยิ่งค่าความเข้ากันได้สูงเท่าไหร่ การสืบทอดก็จะยิ่งสมบูรณ์เท่านั้น

แต่ท้ายที่สุดจะไปถึงจุดเดียวกับจิไรยะได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับความพยายามหลังการติดตั้งของผู้ถูกติดตั้งเอง

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ลู่หยวนต้องวางแผนการฝึกฝนให้เจ้ากบกระโดดน้ำในตอนนี้

ความสามารถของจิไรยะมีมากมายมหาศาล แทนที่จะฝึกสะเปะสะปะ สู้เริ่มจากเล็กไปใหญ่ พัฒนาไปอย่างเป็นระบบจะดีกว่า

หลักการโลภมากลาภหาย ลู่หยวนเข้าใจดี

ในที่สุด ลู่หยวนก็วางแผนการฝึกฝนสำหรับครึ่งเดือนข้างหน้าให้เจ้ากบกระโดดน้ำเสร็จเรียบร้อย

โดยแบ่งคร่าวๆ เป็น ‘การฝึกสมรรถภาพร่างกาย’ ‘การฝึกสกิล’ และ ‘การฝึกยุทธวิธี’

ด้านสมรรถภาพร่างกาย ก็คือการออกกำลังกายทั่วไป

ด้านสกิล หลักๆ คือให้เจ้ากบกระโดดน้ำฝึกวิชานินจาที่มีประโยชน์ของจิไรยะสักสองสามอย่าง

เช่น คาถาพื้นฐานสองอย่าง: คาถาสลับร่าง และคาถาแยกเงา

อย่างแรกใช้หลบเลี่ยงการโจมตีถึงตาย อย่างหลังใช้หลอกล่อศัตรู

ส่วนการฝึกยุทธวิธี คือการฝึกความสามารถในการต่อสู้ของเจ้าตัวเล็ก จัดวางกลยุทธ์ที่สามารถดึงศักยภาพการต่อสู้ของมันออกมาได้สูงสุด

หากเจ้าตัวเล็กทำตามเนื้อหาการฝึกของลู่หยวนได้ครบถ้วน เขาคาดว่าในเวลาครึ่งเดือนก่อนเปิดเทอมนี้ น่าจะเพียงพอให้เจ้าตัวเล็กเปลี่ยนแปลงแบบหน้ามือเป็นหลังมือได้เลย

หลังจากวางแผนเสร็จ ลู่หยวนก็วางปากกาในมือลง

เขาเดินไปที่ห้องน้ำ ล้างมือและล้างหน้าอย่าง ‘ศรัทธาแรงกล้า’ เพื่อให้แน่ใจว่าหน้าของตัวเองตอนนี้ ‘ขาวผ่องจนน่าตกใจ’ (หมายถึงดวงดี)

ถึงเวลาพิสูจน์แต้มบุญแล้ว หวังว่าเทมเพลตที่จะปรากฏและความสามารถที่จะสุ่มได้จะเป็นของดีนะ!

ด้วยความคิดเช่นนั้น ลู่หยวนจึงเปิดระบบของตัวเองขึ้นมา

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าการติดตั้ง ‘เทมเพลตตัวละคร · จิไรยะ’ เสร็จสมบูรณ์ เนื่องจากเป็นการติดตั้งให้กับเป้าหมายที่ไม่ใช่โฮสต์ โฮสต์สามารถเลือกความสามารถหนึ่งอย่างจากความสามารถของจิไรยะที่ตรงตามเงื่อนไขของตนเองได้...]

[ความสามารถที่เลือกได้ปัจจุบัน: คาถาแปลงร่าง, คาถาสลับร่าง, คาถาแยกเงา, ความสามารถในการคัดกรองสื่อลามกระดับมืออาชีพ]

เมื่อเห็นสี่ความสามารถที่เลือกได้ ลู่หยวนก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เพราะในบรรดาความสามารถเหล่านี้ มีอย่างหนึ่งที่เขาอยากได้พอดี ส่วนความสามารถสุดท้ายไอ้การคัดกรองสื่อลามกระดับมืออาชีพนั่น ลู่หยวนได้แต่หัวเราะ หึหึ

ความสามารถแค่นี้ ฉันต้องสุ่มด้วยเหรอ? ฉันทำเองเป็นอยู่แล้วน่า!

ไม่รอช้า ลู่หยวนเลือก ‘คาถาแยกเงา’ ทันที

[ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์เลือกความสามารถของจิไรยะ · คาถาแยกเงา]

[คาถาแยกเงา: วิชานินจาอันเป็นเอกลักษณ์ สามารถใช้พลังวิญญาณ (จักระ) จำนวนหนึ่งสร้างร่างแยกขึ้นมา ร่างแยกจะหายไปเมื่อได้รับความเสียหายระดับหนึ่ง ความเจ็บปวดที่ร่างแยกได้รับจะถูกส่งกลับมายังโฮสต์ 50% หลังจากร่างแยกหายไป]

คำอธิบายเกี่ยวกับคาถาแยกเงาไม่ได้ทำให้ลู่หยวนประหลาดใจนัก มันเป็นไปตามที่เขาคิดไว้

สิ่งที่จะต้องทดลองต่อไปคือ จะสามารถใช้ร่างแยกเงาเพื่อฝึกฝนแบบนารูโตะในโลกก่อนได้หรือไม่

แต่เรื่องนั้นไว้ค่อยทำทีหลัง

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้ติดตั้ง ‘เทมเพลตตัวละคร · จิไรยะ’ เสร็จสิ้น กำลังปลดล็อกเทมเพลตใหม่...]

[ติ๊ง! ปลดล็อกเทมเพลตใหม่เสร็จสมบูรณ์ ยินดีด้วย โฮสต์ปลดล็อกเทมเพลตใหม่ · คิซารุ]

[เทมเพลต: คิซารุ]

[ที่มา: วันพีซ]

[ระดับ: แพลตตินัม (เพชร)]

[ลักษณะตัวละคร: ความยุติธรรมแบบคลุมเครือ, ขี้เกียจสันหลังยาว, ปล่อยชีวิตไปตามยถากรรม]

ตามธรรมเนียม ลู่หยวนพยายามติดตั้งเทมเพลตตัวละครคิซารุให้กับตัวเอง

ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยังคงเป็น ‘ไม่เข้ากัน’

ช่างเถอะๆ ยังไงฉันก็ติดตั้งเทมเพลตให้สัตว์อสูรได้อยู่แล้ว

ในฐานะผู้ใช้อสูร ของของสัตว์เลี้ยง ก็เท่ากับของของฉันไม่ใช่เหรอ!

ฉันไม่โกรธ ไม่โกรธ...

เพื่อบรรเทาความหดหู่ใจ ลู่หยวนจึงเตรียมไปดูความเป็นไปของ ‘ผู้ติดตั้งเทมเพลต’ รายก่อนหน้า

แต่เมื่อเห็นพฤติกรรมของเจ้าตัวเล็กในมิติผู้ใช้อสูร สีหน้าของเขาก็เริ่มดูไม่จืด

เห็นแค่เจ้าตัวเล็กกำลังถือนิตยสาร ‘เพลย์บอย’ อ่านอย่างเอร็ดอร่อย ด้วยท่าทางแสนจะชิล

และนิตยสารเพลย์บอยเล่มนั้น ก็คือเหยื่อล่อที่ลู่หยวนใช้ล่อลวงเจ้าตัวเล็กให้ทำสัญญากับเขานั่นเอง

เจ้าตัวเล็กที่มีความเข้ากันได้กับเทมเพลตจิไรยะสูงลิ่ว ก็ติดกับดักตามคาด ยอมทำสัญญากับเขาแต่โดยดี

เพียงแต่พอมองเจ้ากบสีฟ้าที่ทำหน้าหื่นกามใส่นิตยสารโป๊ในมิติผู้ใช้อสูร ลู่หยวนก็สังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆ

นิสัย ‘ขี้หลี’ ของจิไรยะ คงไม่นำพาความเดือดร้อนใหญ่หลวงมาให้ฉันในอนาคตหรอกนะ...

หนึ่งเดือนต่อมา ณ ศูนย์สมาคมผู้ใช้อสูร เมืองจิ่วเจียง

ที่นี่คือศูนย์ผู้ใช้อสูรที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจิ่วเจียง กินพื้นที่ขนาดประมาณห้าสนามฟุตบอล

รวบรวมผู้ใช้อสูรทางการของเมืองจิ่วเจียงไว้เกือบทั้งหมด

ในโถงสมาคมที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน

“ดูนั่นสิ นั่นคุณหนูฉินเยว่ซวงหนิ วันนี้เธอมาทำอะไรนะ?”

“เจ้าโง่ ก็เขาลือกันว่าคุณหนูฉินมีความสามารถระดับผู้ใช้อสูรขั้นทองแดงแล้ว วันนี้ก็น่าจะมาสอบเลื่อนขั้นเป็นผู้ใช้อสูรขั้นทองแดงน่ะสิ”

“น่าอิจฉาชะมัด ปีหน้าเธอเพิ่งจะขึ้นม.6 เอง ตอนนี้ก็สอบเป็นผู้ใช้อสูรขั้นทองแดงได้แล้ว แบบนี้แปลว่าตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอก็คงเป็นผู้ใช้อสูรขั้นทองแดงระดับสูงแล้วสิ?”

“ก็ใช่น่ะสิ ปกติถ้าอยากได้ที่หนึ่งของเมือง แค่ขั้นทองแดง 6 ดาวก็น่าจะพอแล้ว ถ้าอยากได้ที่หนึ่งของมณฑล ปกติต้องขั้นทองแดง 8 ดาว แต่พวกสัตว์ประหลาดบางคนถึงขั้นมีระดับเงินเลยนะ”

“งั้นปีนี้คุณหนูฉินก็มีลุ้นจะได้เป็นที่หนึ่งของเมืองน่ะสิ?”

“แน่นอนอยู่แล้ว”

ลู่หยวนยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ฟังเสียงอิจฉาของผู้ใช้อสูรคนอื่นๆ รอบข้าง

สายตาที่มองไปยังฉินเยว่ซวงเบื้องหน้าก็เริ่มฉายแววอยากรู้อยากเห็น

เพราะถ้าจำไม่ผิด ฉินเยว่ซวงคนนี้ดูเหมือนจะเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกับเขา

เพียงแต่ทั้งสองอยู่คนละห้อง เลยไม่เคยคุยกัน

‘ช่างเถอะ เรื่องพวกนี้ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย ฉันรีบไปสอบเอาใบรับรองผู้ใช้อสูรขั้นเหล็กดำก่อนดีกว่า’

ขณะที่ลู่หยวนกำลังจะพาเจ้ากบกระโดดน้ำของเขาไปที่จุดลงทะเบียนผู้ใช้อสูรขั้นเหล็กดำ เขาก็สังเกตเห็นว่าเจ้าตัวเล็กที่เคยอยู่ข้างกายเขาตลอดจู่ๆ ก็หายตัวไป!

ลู่หยวนรีบหันซ้ายหันขวา แล้วก็พบเงาร่างสีฟ้าอ่อนเล็กๆ อย่างรวดเร็ว

แต่พอเห็นการกระทำของเจ้านั่น ลู่หยวนถึงกับเอ๋อรับประทาน

เห็นแค่เจ้าตัวเล็กกำลังทำหน้าตื่นเต้น จ้องมองเรียวขายาวสวยในถุงน่องสีดำของฉินเยว่ซวง แล้วอาศัยรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูไม่มีพิษมีภัย กระโดดดึ๋งๆ ย่องเข้าไปหาฉินเยว่ซวงอย่างเงียบเชียบ

เห็นภาพนี้แล้ว ลู่หยวนเหงื่อแตกพลั่กทันที

‘ฉิบหายแล้ว! ความหื่นกามในกมลสันดานของจิไรยะกำเริบแล้ว!’

(จบตอน)