ตอนที่ 15 นักร้องข้างถนน

พวกเขาทั้งสองก็กินกันเสร็จจึงได้ตัดสินใจไปเที่ยวต่อ เนื่องจากพวกเขานั้นอยากจะไปสวนสัตว์เพื่อไปเล่นลูกสัตว์

ในระหว่างทาง พวกเขาก็ได้พูดคุยกันเรื่องแผนการทำคาเฟ่ของเขา

“นายจะทำคาเฟ่แบบใหนกัน?”โซระก็ถามออกมา

“เมดคาเฟ่”ฮารุตอบ

“เมดคาเฟ่?”โซระรู้สึกสับสนเพราะเธอไม่เคยไปสถานที่แบบนั้นเลยสักครั้ง

“หืม ยังไงก็ตามมันก็เป็นร้านที่ดีแถมมี่ผู้คนมากมายตั้งใจไปใช้บริการด้วย”ฮารุอธิบายออกมา

โซระก้ทำได้เพียงพยักหน้าตอบแต่เธอรู้สึกได้ว่าการอธิบายของเขานั้นค่อนข้างจะแปลก ดังนั้นหลังจากนี้เธอจึงจำเป็นต้องค้นหาในอินเทอร์เน็ตดูว่าร้านเมดคาเฟ่มันเป็นร้านแบบไหน

ตอนนี้ พวกเขาก็ได้มาถึงสวนสัตว์ จากนั้นเขาพวกก็เข้าสวนสัตว์ไปโดยซื้อตั๋วพิเศษสำหรับคู่รักเนื่องจากมันมีราคาถูก

ฮารุมีเงินแต่เขาพยายามจะไม่ใช่มันเยอะเนื่องจากเขาไม่มั่นใจว่าในอานาคตจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง เขาเริ่มคิดว่าตัวเขานั้นควรจะขอให้สึนาเดะส่งนิยายผู้ใหญ่เรื่อง*สวรรค์รำไร*จากโลกโน้นมาให้เข้าตีพิมพ์ที่นี่ และในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกสงสัยว่ามันเป็ฯหนังสือแบบใหนกันที่ทำให้ทุกๆคนในโลกโน้นต่างชื่นชอบ

“ฮารุ!ฮารุ! ไปกันเถอะ!”เมื่อโซระเดินเข้าสู่สวนสัตว์ เธอนั้นดูค่อนข้างจะตื่นเต้นทีเดียว

“ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบวิ่งหรอก”ฮารุก็ตอบออกไป

พวกเขาทั้งสองได้เดินไปรอบๆสวนสัตว์และได้พบกอริล่าในกรง   พวกเขามองเห็นกอริล่าตัวนี้กำลังดูโทรทัศน์ในขณะที่กินกล้วยไปด้วย

ฮารุจึงได้เอาโทรศัพท์ออกมาแล้วถ่ายรูป เขาคิดว่ามันเป็นรูปดีมากในการส่งให้กินโทกิเนื่องจากโลกของกินโทกินั้นมีกอริล่าเต็มไปหมด

“กอริล่าตัวนี้ดูเหมือนนายเลย”ฮารุก็แกล้งเธอ

โซระก็ชกใส่ฮารุ “อย่าพูดเรื่องไร้สาระ!”จากนั้นเธอก็ทิ้งเขาแล้วเดินไปคนเดียว

“นี่ ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆ รอฉันก่อน โซระ”ฮารุก็เดินตามเธอไปแล้วพูดไปว่า “งั้นเราไปดูตรงเขตสำหรับเลี้ยงลูกสัตว์ใหม?”

“ลูกสัตว์?”โซระก็ครุ่นคิดอยู่สักพักแล้วพยักหน้า

“ดี ไปที่นั่นกัน”ฮารุก็จับมือโซระและเดินไปพร้อมกัน

---

ฮารุไม่คิดว่าการรวมตัวระหว่างสัตว์ตัวน้อยกับน้องสาวของเขานั้นจะอันตรายขนาดนี้ เขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายเธอเนื่องจากเขาอยากจะเก็บภาพความทรงจำในตอนนี้ไว้ จากนั้นเขาก็ได้เอารูปในโทรศัพท์บางส่วนอัพโหลดเก็บไว้ใน Cloud Storage เพื่อที่เขาจะได้ถ่ายรูปได้เพิ่มมากขึ้น

“ฮารุ มาตรงนี้สิ พวกมันน่ารักมาเลย”โซระก็หัวเราะออกมาในขณะที่เล่นลูกสัตว์พวกนี้ไปด้วย

‘อู้ววว’ฮารุรู้สึกได้ว่าจิตใจของเขาได้รับการเยียวยา และเขายังสัมผัสได้ว่าพลังเวทย์ของเขานั้นเพิ่มพูนขึ้นในขณะที่เขามองดูร่างอันน่ารักของน้องสาวเขากำลังเล่นกับสัตว์ตัวน้อยทั้งหลาย “เอาหล่ะ” เขารู้ว่าน้องสาวของเข่าน่ารักที่สุดในโลกนี้ ซึ่งเข่าก็ได้ถ่ายรูปเธอไว้หลายรูปแล้วเอาไปเก็บไว้ใน Cloud เพื่อที่เขาจะได้ถ่ายรูปที่เพิ่มขึ้นอีก จากนั้นพอเขาทำจนพอใจแล้ว เขาก็ได้ยินเสียงตะโกนออกมาอย่างรำคาญของเธอ

“ฮารุ!”

“ได้ๆ”ฮารุก็แสดงสีหน้าหมดหนทาง

พวกเขาทั้งสองนั้นอยู่เล่นที่นี่สักพัก จึงตัดสินใจไปที่ร้านของฝาก

โซระก็หยิบหมวกกระต่ายแล้วสวมดู “เป็นไงบ้าง?”

ฮารุพยักหน้า “น่ารักดี”

โซระก็ยิ้มแล้วหาอะไรบางอย่างให้เขา เธอจึงได้หันไปมองรอบๆแล้วพบสิ่งที่เธอต้องการ “นี่เหมาะกับนายดี”

ฮารุก็ปากกระตุก “นี่มันคือ?”

“หมวกหมาป่าไง เป็นไงหล่ะ?  มันเหมาะกับนายมากเลยนะ”โซระก็พูดออกมาพร้อมกับยิ้ม

ฮารุก็ถอนหายใจแล้วสวมหมวกใบนั้นดู

โซระหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วถ่ายรูปคู่กับฮารุด้วยตัวเอง จากนั้นเธอก็มองดูรูปภาพและคิดว่าเธอจะใช้รูปนี้เป็ฯภาพหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ

ฮารุก็มองไปรอบๆและพบดาบไม้ เขาจึงได้หยิบขึ้นมาแล้วเหวี่ยงไปมาอยู่สักพัก เขารู้สึกว่าดาบไม้เล่มนี้ค่อนข้างดีทีเดียว

“นายอยากซื้อไอ่นั่นหรอ?”โซระก็ถามออกมา

ฮารุก็พยักหน้า “อืม”

โซระพยักหน้าและคิดว่าจะเอามันไว้ใช้กับนิยายของเขาหรือบางทีอาจจะเอาไว้ใช้อย่าง

จากนั้นพวกเขาทั้งสองก็เดินเล่นในวนสัตว์สักพักแล้วจึงเดินทางกลับ พวกเขาได้มาหยุดอยู่หน้าร้านเค้กแห่งหนึ่งเพื่อซื้อเค้ก หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสองก็ได้เดินกลับบ้าน แต่ในขณะนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงคนร้องเพลงอยู่ข้างถนน เขารู้สึกว่าเพลงนี้ค่อนข้างดีทีเดียว พวกเขาจึงเดินไปดู จากนั้นพวกเขาก็มองเห็นสาวน้อยที่มีผมด้านหน้าสั้นประมาณคางส่วนด้านหลังยาวไปจนถึงแผ่นหลังและมีสีผมสีชมพู

เธอนั้นกำลังร้องอยู่ตรงนั้นเพียงลำพังโดยไม่มีคนฟังสักคน มีเพียงฮารุและโซระเท่านั้นที่ถูดึงดูดโดยเสียงของเธอ

“เธออาจจะร้องไห้ และเธออาจจะเปล่าเปลี่ยว”

“แต่นั่นแหละดีแล้ว นั่นแหละคือสิ่งที่มนุษย์เป็น”

“น้ำตาที่เธอหลั่งไหลนั้นบอกว่า”

“ขอบคุณที่มอบชีวิตให้พวกเรา––งดงาม ซื่อตรง และแท้จริง”

เธอร้องต่อไปในขณะที่ฮารุกับโซระยืนฟังเพลงอยู่เงียบๆ พวกเขาก็หลับตาแล้วเพลิดเพลินไปกับเพลงๆนี้เนื่องจากพวกเขาสัมผัสได้ว่าเนื่อหาของเพลงๆนี้เหมือนมีความเกี่ยวข้องกับพวกเธอ

“ฮารุ...”โซระก็จับมือเขาแน่นโดยไม่ยอมปล่อยมือของเขาเลยแม้แต่น้อย

“อืม”ฮารุก็พยักหน้าแล้วลูบหัวเธออยู่สักพัก

“ขอบคุณปาฏิหาริย์ที่ทำให้พวกเราได้พบกันในโลกที่แสนสกปรกโสมมใบนี้ แม้ว่ามันจะเป็นแบบนี้”สาวน้อยคนนั้นก็ได้หลับตาแล้วหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นเธอก็ได้ลืมตาขึ้นมาและมองเห็นคนทั้งสองที่อยู่ตรงหน้าเธอ

โซระและฮารุก็ปรบมือให้กับการแสดงของเธอ

“ขอบคุณ”สาวน้อยคนนั้นรู้สึกอายเล็กน้อยแต่เธอก็รู้สึกมีความสุข

ฮารุมองเค้กที่อยู่ในมือแล้วยื่นให้แก่เธอ “อันนี้ของเล็กๆน้อยสำหรับขอบคุณ วันนี้พวกเรารู้สึกสนุกกับการแสดงของเธอมากเลย”

“นะ–นี่...”สาวน้อยคนนี้ก็ตะกุกตะกักเมื่อเธอกำลังรับกล่องเค้กจากเขา

“ได้โปรดรับไปเถอะ”โซระก็พูดออกมา

“อืม ฉันหวังว่าในอนาคตเธอจะกลายนักร้องมืออาชีพนะ เราจะเฝ้ารอติดตาม”ฮารุก็พูด

สาวน้อยคนนี้ก็พยักหน้า “ขอบคุณ”

“งั้นไว้เจอกันใหม่ ฉันหวังว่าจะได้ฟังเพลงอันไพเราะของเธออีกนะ”ฮารุก็พูดออกมาพร้อมกับโบกมือ

“ลาก่อน”โซระก็โบกมือ

จากนั้นสาวน้อยก็มองแผ่นหลังของพวกเขาทั้งสองพร้อมกับถือกล่องเค้กไว้ในมือ