บทที่ 151 - ครั้งหน้าไม่เอาแบบนี้แล้วนะ

"บอสซุน เราคุยเรื่องสายการผลิตของโรงงานกันตามปกติเถอะครับ..."

เห็นท่าทีเกร็งๆ แถมยังผงกหัวโค้งคำนับไม่หยุดของอีกฝ่าย สวี่อี้ก็อดขำไม่ได้

เขานึกย้อนไปถึงตอนสร้างซิงเฉิน 01 ใหม่ๆ ตัวเขาเองก็ต้องพาอวี๋เหนียนกับทีมจัดซื้อ วิ่งรอกไปตามโรงงานต่างๆ ต่อรองราคากับซัพพลายเออร์ทีละเจ้า บางทีดึกดื่นเที่ยงคืนยังต้องโทรศัพท์คุยงาน

นึกแล้วก็อดรู้สึกสะท้อนใจไม่ได้

แต่ทว่า

ตอนนี้ซิงเฉินออโต้ให้ความสำคัญกับมูลค่าของซัพพลายเชนมากกว่า

ขอแค่สอดคล้องกับผลประโยชน์ในการพัฒนา ไม่จำเป็นต้องมาประจบสอพลออะไร พิธีรีตองมากความรังแต่จะทำให้การคุยงานล่าช้า

"ได้ครับบอสสวี่ สถานการณ์โรงงานตอนนี้คือ กำลังการผลิตสูงสุดขยายได้ถึงเก้าหมื่นชุดต่อปี แม่พิมพ์ของเราปรับแก้ได้หมด ขอแค่ทางซิงเฉินมีความต้องการอะไร เราพร้อมปรับปรุงสายการผลิตให้เร็วที่สุดครับ..."

ซุนซู่หัวรีบเปิดประตูรถให้สวี่อี้ เชิญให้นั่งเบาะหลังตำแหน่งเจ้านาย ในใจเขาร้อนรุ่มไปหมด

ตอนนี้ซิงเฉินมินิคือรถไฟฟ้าจิ๋วที่ขายดีที่สุดในตลาด ในฐานะซัพพลายเออร์สำรอง ถ้าซิงเฉินยอมโยนออเดอร์ใหญ่มาให้เพิ่มอีกสักสองสามล็อต ผลประกอบการปีนี้ของโรงงานก็ทะลุเป้าแล้ว

"ผมได้ยินว่าก่อนหน้านี้ พวกคุณเคยวิจัยเทคโนโลยีระบายอากาศเบาะด้วยเหรอ?" สวี่อี้ถามต่อ

"ใช่ครับ ก่อนหน้านี้อยากจะลองเจาะตลาดรถยนต์นั่งกระแสหลัก เลยลองทำอยู่พักหนึ่ง... เฮ้อ ก็ทำมั่วๆ ซั่วๆ สุดท้ายทำตัวอย่างออกมาได้ ทางลูกค้าก็ไม่เอา เสียเงินค่าวิจัยไปฟรีๆ" ซุนซู่หัวตอบอย่างกระดากอาย

สวี่อี้: "ทำไมเขาไม่เอาล่ะ?"

"ต้นทุนการผลิตมันสูงเกินไปครับ พอทำออกมาเป็นของพร้อมขาย ก็ไม่เหลือกำไรแล้ว ลูกค้าดันบอกว่าคุณภาพสู้ของโรงงานร่วมทุนไม่ได้ แถมกำลังการผลิตเราก็ยืดหยุ่นไม่พอ สุดท้ายเลยต้องโละขายถูกๆ ให้ตลาดของแต่งรถไป" ซุนซู่หัวเล่าอย่างตรงไปตรงมา

โรงงานเล็กๆ ก็ลำบากแบบนี้แหละ

ไม่เพียงไม่มีเงินทุ่มวิจัย บางทีวิจัยออกมาแทบตาย คุณภาพก็สู้ซัพพลายเออร์เจ้าใหญ่ที่เป็นโรงงานร่วมทุนไม่ได้ ต้นทุนก็กดไม่ลง

ยิ่งเป็นอุตสาหกรรมเบาะนั่งระดับกลางถึงล่าง กำไรยิ่งบางเฉียบ

ระหว่างนั่งรถ ทั้งสองคนคุยสัพเพเหระ ทำความเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ

ไม่นาน

ก็เดินทางมาถึงโรงงานผลิตเบาะรถยนต์ชางหรงในเมืองเว่ยฟาง

ภายใต้การต้อนรับระดับดาวล้อมเดือน สวี่อี้พาคณะเดินตรวจสายการผลิตในโรงงานหนึ่งรอบ

ตั้งแต่โครงเบาะไปจนถึงการประกอบโฟม ดูตัวอย่างระบบระบายอากาศ ภาพรวมถือว่าตรงตามความคาดหวัง

ตัวอย่างเบาะระบายอากาศที่ชางหรงทำออกมา... ค่อนข้างหยาบ

แรงดูดลมน้อย แถมเสียงดัง!

เทียบกับมาตรฐานซัพพลายเออร์ร่วมทุนแล้ว ยังห่างชั้นกันเยอะ

แถมยังมีตัวอย่างบางรุ่นทำเป็นแบบ "เป่าลม"

เป่าใส่เอวคนนั่งเน้นๆ

นี่คือไม่มี "ประสบการณ์ผู้ใช้" อย่างสิ้นเชิง

ถ้าตัวอย่างนี้ผลิตขายจริง คงได้เป่าจนคนขับขี้แตกกันพอดี!

แต่ทว่า

โรงงานเบาะชางหรงแห่งนี้มีข้อดีอยู่อย่าง คือเคยทำการวิศวกรรมย้อนรอย "พัดลมแรงเหวี่ยง" มาแล้ว

ปัจจุบันเบาะระบายอากาศต้นทุนต่ำในประเทศ รวมถึงเบาะแต่งในตลาด ส่วนใหญ่ใช้ "พัดลมแกน"

ไอ้แบบนี้ต้นทุนถูก แต่แรงดันลมน้อย แถมเสียงดัง ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะเป็นแค่ได้ยินเสียงพัดลมวิ้งๆ แต่ไม่รู้สึกถึงลม ดูดกระดาษทิชชู่ยังไม่ติด

ส่วน "พัดลมแรงเหวี่ยง" ของโรงงานร่วมทุน แรงดันสูง เสียงเบา เป็นประเภทที่เสียงเงียบกริบ แต่ให้ลมแรงสะใจ

นอกจากนี้ วัสดุนำลมอย่างไนลอนและไฟเบอร์ก็มีผลมาก

การสร้างโครงเบาะกับโฟม แล้วหุ้มหนังข้างนอก ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

แต่ถ้าพัดลมกับวัสดุนำลมตามไม่ทัน เบาะที่ผลิตในประเทศในระดับไฮเอนด์ ก็ไม่มีทางสู้ของร่วมทุนได้

……

ตลอดกระบวนการ

ซุนซู่หัวและผู้บริหารโรงงานหลายคน จ้องมองตาแป๋ว

กลัวจะพลาดสีหน้าแม้แต่นิดเดียวของสวี่อี้

ท่านนี้คือ "บุคคลสำคัญ" ที่ชี้ชะตากำลังการผลิตของโรงงานพวกเขาในปีหน้าได้เลยนะ!

ก่อนหน้านี้ซิงเฉินออโต้แม้จะแบ่งออเดอร์มาให้แค่ห้าหมื่นชุด แต่สำหรับโรงงานชางหรง ก็ถือเป็นออเดอร์ยักษ์ใหญ่ กินสัดส่วนการผลิตไปเกินครึ่งของทั้งปี

ที่สำคัญที่สุดคือ รับจ้างผลิตให้ซิงเฉินออโต้กำไรดี แถมเครดิตเทอมแค่หกสิบวัน! แค่หกสิบวันเท่านั้น!!

บางที ไม่ถึงหกสิบวันเงินก็เข้าแล้ว!

งานเปิดตัวนั่นเขาดูแล้ว คนดูจะซาบซึ้งใจไหมเขาไม่รู้

แต่พวกโรงงานซัพพลายเชนเล็กๆ ที่พึ่งพาซิงเฉินออโต้ทำมาหากิน ซาบซึ้งใจน้ำตาไหลพราก!!

ถ้าไม่ใช่เพราะเส้นสายทางเมืองช่วยแนะนำ ก็คงไม่มีโอกาสเกาะเรือใหญ่ซิงเฉินออโต้

แต่ว่า

ก็เพราะเป็นโรงงานเล็กที่ไม่มีความสามารถหลักในการแข่งขัน ก็เลยถูกแทนที่ได้ง่ายมาก

……

"บอสซุน..."

ตอนนั้นเอง สวี่อี้ก็เอ่ยปาก

"ครับ! บอสสวี่ ผมอยู่นี่..." ซุนซู่หัวรีบขยับตัวเข้ามารอรับคำสั่ง

เห็นท่าทีที่ตื่นเต้นแต่ต้องพยายามเก็บอาการของอีกฝ่าย

สวี่อี้ยิ้มบางๆ "บอสซุน ผ่อนคลายหน่อย เรื่องที่ผมจะพูดต่อไปนี้ มีผลดีกับเราทั้งสองฝ่าย..."

"ผลดี?!"

"อืม รถรุ่นต่อไปของซิงเฉิน เตรียมจะบุกตลาดไฮเอนด์ ดังนั้นเราเลยตั้งใจจะรวบรวมสายการผลิตเบาะนั่งครั้งใหญ่ รวมถึงวิจัยเบาะนั่งสบายระดับไฮเอนด์เอง ต้องการความร่วมมือเชิงลึกจากซัพพลายเออร์ สายการผลิตของคุณผมดูแล้ว โดยรวมตรงตามความต้องการ ชางหรงในแง่ทำเลที่ตั้ง ก็ช่วยประหยัดต้นทุนค่าขนส่งให้เราได้ก้อนหนึ่ง..."

สวี่อี้พูดเรียบๆ

คำพูดนี้ตกในหูผู้บริหารชางหรง ราวกับฟ้าผ่า!!

ซุนซู่หัวถึงกับสตั๊น!

ความรู้สึกตกตะลึงอย่างรุนแรง จนคอแห้งผาก!

"บอสสวี่ ท่าน ท่านหมายความว่า..."

…

"ซิงเฉินเราต้องการโรงงานผลิตเบาะของตัวเอง เบาะที่ผลิตในประเทศก็ต้องทำระดับไฮเอนด์ออกมาให้ได้ ถึงจะกดต้นทุนลงมาได้ ผมมีความตั้งใจจะเข้าซื้อหุ้นของชางหรง..."

สวี่อี้พูดตรงๆ

การสร้างสายการผลิตและโรงงานเบาะเอง สำหรับซิงเฉินออโต้ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ฝั่งซัพพลายเชน มีสายการผลิต ทีมเทคนิค และคนงานพร้อม เข้าซื้อแล้วใช้งานได้เลย

สำหรับซิงเฉินออโต้ในตอนนี้ ย่อมต้องเลือกวิธีที่ประหยัดเวลาและมีประสิทธิภาพที่สุด

การผลิตรถยนต์เป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่

ชิ้นส่วนทั้งคันหลายพันชิ้น ต้องการความร่วมมือจากซัพพลายเชนต้นน้ำปลายน้ำ

การวิจัยต้องเร่งแข่งกับเวลา ถ้าต้องมานั่งสร้างโรงงานซื้อเครื่องจักรผลิตเองทุกชิ้นส่วน รอไปอีกห้าปีก็ไม่ได้รถสักคัน

ยิ่งไปกว่านั้น

หลังเข้าซื้อ นี่ก็ถือเป็นสายการผลิตและทีมวิจัยของซิงเฉินแล้ว เริ่มรวบรวมและวิจัยต่อได้เลย

เบาะนวดระบายอากาศที่วิจัยเองโดยคนไทย เอ้ย คนจีนล้วนๆ

ถ้าทำออกมาได้สมรรถนะ ความสบาย เทียบเท่าระดับร่วมทุน

ต่อให้กดต้นทุนลงมาได้แค่ 30% ถึงตอนนั้นปล่อยขายให้แบรนด์อื่น ก็มีคนแย่งกันซื้อ

……

เซอร์ไพรส์ก้อนโตขนาดนี้!

เหมือนฟ้าประทานขนมเปี๊ยะลงมา

ทุบจนคนของชางหรงมึนตึ้บ!!

ซี๊ด—

เข้าหุ้นซื้อกิจการ...

สนับสนุนโรงงานชางหรงของพวกเขา วิจัยเบาะไฮเอนด์??

นี่มันต่างอะไรกับท่านประธานลงมาพื้นที่ แล้วบอกว่าจะดันเอ็งขึ้นเป็น "รัชทายาท"?

ก่อนมา

พวกเขาไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้เลย

การผลิตเบาะไม่ใช่เทคโนโลยีชั้นสูงอะไร ซิงเฉินอยากจะสร้างไลน์ผลิตเองเมื่อไหร่ก็ได้

สุดท้ายตกลงกันในห้องประชุม ผู้บริหารฝ่ายการเงินของทั้งสองฝ่ายทำการประเมินมูลค่า

สรุปข้อตกลง ซิงเฉินเทคโนโลยีลงทุนเจ็ดสิบล้านหยวน เข้าถือหุ้น 80% ครองอำนาจบริหารเบ็ดเสร็จ และอัดฉีดงบอีกสามสิบล้านหยวนเพื่อวิจัยและปรับปรุงสายการผลิต

ราคาที่ซิงเฉินออโต้เสนอให้นั้นยุติธรรมมาก และในฐานะซัพพลายเชนหลักของซิงเฉินออโต้ โรงงานชางหรงยังได้รับสัญญาออเดอร์ล็อตใหญ่ในปีถัดไปของซิงเฉินออโต้ด้วย

เพื่อรับประกันความกระตือรือร้นของทีมงานเดิม สวี่อี้เพิ่มเงื่อนไขปันผลจูงใจตามผลงานเข้าไปในหุ้นส่วนที่เหลือ

เพราะถ้าทีมเดิมขายหุ้นได้เงินก้อนโตแล้ว อำนาจบริหารก็ไม่มี อาจจะเทงานหนีได้ง่ายๆ

ซิงเฉินออโต้ยังต้องการให้ทีมซัพพลายเชนทำงานถวายหัว ทั้งผลิตทั้งวิจัย อย่างน้อยก็ต้องเป็นวัวงานพลังนิวเคลียร์ไปอีกสักสองสามปี รอให้ซิงเฉินออโต้นั่งแท่นไฮเอนด์อย่างมั่นคงก่อนค่อยว่ากัน!

ข้อเสนอนี้ผูกมัดด้วยออเดอร์ บวกกับปันผลจูงใจ ถือว่าให้เกียรติและให้ความมั่นคงสุดๆ

"บอสสวี่ วันหน้าท่านเรียกผมเสี่ยวซุนก็พอ..."

ซุนซู่หัวหน้าตาเคร่งขรึม กุมมือสวี่อี้แน่น จัดวางตำแหน่งตัวเองใหม่อย่างรวดเร็ว

มองดูคนอายุสี่ห้าสิบ ดันเรียกตัวเองว่า "เสี่ยวซุน" (ซุนน้อย)

สวี่อี้ขำกลิ้ง "เรามาคุยเรื่องอัปเกรดสายการผลิตกับวิจัยพัดลมกันก่อนเถอะ"

……

……

คืนนั้น

ซุนซู่หัวและทีมงานชางหรงเป็นเจ้าภาพ จัดงานเลี้ยงฉลองความร่วมมืออย่างยิ่งใหญ่

หัวปลาหันไปทางประธานในพิธีอย่างแม่นยำ

กินดื่มกันอิ่มหนำ

จากนั้น

ขัดศรัทธาไม่ได้จริงๆ

คลับส่วนตัวระดับไฮเอนด์

"ไป เรียกคนที่จองไว้มาให้หมด!"

พนักงานสาวสวยสิบกว่าคน ที่ทั้งคุณภาพ หน้าตา และอายุ อยู่ในระดับท็อป ยืนเรียงหน้ากระดานเดินเข้ามาในห้องวีไอพีรอให้เลือก

"บอสสวี่ ครั้งนี้กะทันหันไปหน่อย เตรียมตัวไม่ทัน... ท่านอย่าถือสานะครับ ถ้ารู้ล่วงหน้า ผมเหมาที่นี่ไว้แล้ว..." ซุนซู่หัวพูดอย่างระมัดระวัง

"บอสซุน... พอแล้ว ไม่ต้องทำอะไรให้มันเว่อร์วังขนาดนั้น"

สวี่อี้จนปัญญา ชี้สุ่มๆ ไปที่น้องๆ ที่ตรงสเปกสองคน แล้วหลับตาลง

ช่วงนี้งานยุ่งเครียดจริงๆ ก็รู้สึกเหนื่อยบ้าง

ภายใต้การนวดผ่อนคลายของมือนุ่มๆ ไม่นานเส้นประสาทก็ผ่อนคลายลง

เสียงดนตรีคลอเบาๆ

ฉากกั้นลายภูเขาน้ำตกเปิดออก สาวงามในชุดโบราณสไตล์ย้อนยุค รูปร่างอ่อนช้อยร่ายรำไปตามเสียงเพลง

แค่หน้าตาก็ไม่แพ้นางแบบระดับท็อปแล้ว แถมยังมีตวามสามารถ

ทรวดทรงชวนฝัน

อืม—

ได้ฟีลลิ่ง

……

นวดเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยเข้าดึกสงัด

ยังขัดศรัทธาไม่ได้อีก

แม่เจ้า—ดันมีต่ออีกสองยก!

สวี่อี้คราวนี้ยอมใจจริงๆ

ปฏิเสธเสียงแข็ง

ล้อเล่นน่า!

ขืนต่ออีก ฟ้าสว่างพอดี!

ไม่ต้องหลับต้องนอนกันแล้ว!

พรุ่งนี้ทุกคนต้องกลับบริษัทนะ!!

กลับถึงห้องเอ็กเซ็กคูทีฟของโรงแรมเครือระดับโลก สวี่อี้ดื่มไปหน่อย เริ่มมึนๆ เตรียมจะล้มตัวลงนอน

กริ่งประตูดัง

สวี่อี้เปิดประตู

ขมวดคิ้วมองสาวงามสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตู แต่งตัวย้อนยุค สวยไร้ที่ติทุกองศา

รูปร่างหน้าตางดงามตามธรรมชาติ

ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำ น่าทะนุถนอม

…

"บอสซุน ผมบอกแล้วไง ว่าอย่าทำอะไรเว่อร์วัง..."

"อุ้ยบอสสวี่ เป็นความผิดผมเอง... ผมไม่รู้ว่าท่านพักผ่อนแล้ว! ขอโทษครับขอโทษ! เมื่อกี้ผมเห็นท่านนวดไปดูโชว์ไปท่าทางชอบ ผมเลยให้พวกเธอมาแสดงความสามารถพิเศษให้ดูเฉยๆ ใบรับรองแพทย์ตรวจร่างกายมีครบ ถ้าท่านไม่พอใจ ก็ไล่กลับไปได้เลย เป็นความผิดผมจริงๆ ที่รบกวนเวลาพักผ่อน..."

ซุนซู่หัว "หวาดกลัวสุดขีด" ผงกหัวขอโทษผ่านโทรศัพท์ไม่หยุด

สักพัก

ปลายสายวางไป

ซุนซู่หัวถอนหายใจโล่งอก

ข้างๆ

ผู้บริหารที่นั่งเบาะข้างคนขับท่าทางกังวล:

"บอสซุน เราทำแบบนี้จะดูต่ำตมไปไหม... บอสสวี่ไม่ชอบเหรอ? ฟังน้ำเสียงดูไม่ค่อยดีเลย"

"เฮ้ย—เอ็งนี่ไม่รู้อะไรซะแล้ว ระดับบอสสวี่เนี่ย ใจคนเราเดาไม่ได้หรอก

แต่เอ็งจำไว้ บอสสวี่จะไม่ชอบก็ได้

แต่เราไม่จัดไม่ได้ ต้องเป่าลมแห่งความเสื่อมโทรมของสังคมเข้าไป... ให้สิทธิ์ผู้นำได้เลือก!!

เข้าใจไหม?"

"เข้าใจ! เข้าใจแล้วครับ!!!"

……

(จบแล้ว)