บทที่ 35 - ศึกชิงจ้าวยุทธภพรถขวัญใจผู้เฒ่า

หยางลี่ ตั้งแต่ "คลิปรถขวัญใจผู้เฒ่า" ครั้งก่อนดังเป็นพลุแตก ยอดความนิยมของช่องก็พุ่งกระฉูดกลับมา

ไม่ใช่แค่หยุดสถิติยอดซับลดลง แต่ยังได้ยอดซับเพิ่มมาอีกตั้งแสนกว่า

และไม่ใช่ยอดผีปั่นด้วยนะ เดี๋ยวนี้วงการเขาไม่ฮิตทำกันแล้ว นี่คือยอดคนติดตามจริงๆ ล้วนๆ

ตัวเขาเองยังนึกไม่ถึง คลิปที่ทำขึ้นมามั่วๆ ยอดวิวและคอมเมนต์จะเยอะกว่าคลิปรีวิวรถปกติขนาดนี้

แทบจะตามรอย "คลิปลี่ฟาน" ไปติดๆ

เรื่องนี้

หยางลี่รู้สึกแปลกใจมาก วันนั้นเขาไม่ได้เตรียมสคริปต์ด้วยซ้ำ ตัดต่อก็หยาบๆ กะแค่จะบ่นอะไรก็บ่น เป็นคลิปบันเทิงล้วนๆ

ไม่นึกว่าผลลัพธ์จะปังขนาดนี้!

ต่อมาพอลองตรองดู เขาก็เข้าใจทันที

คนดูชอบเนื้อหาที่ผ่อนคลาย ตลกขบขัน

พูดกันตามตรง คนดูที่รู้เรื่องรถจริงๆ มีสักกี่คนเชียว?

ส่วนใหญ่ก็มาดูเอาฮาทั้งนั้น

และรถขวัญใจผู้เฒ่าตอนที่แล้ว ก็มอบสิ่งที่ชาวเน็ตต้องการพอดี นั่นคือความบันเทิงและคุณค่าทางอารมณ์

"พี่หยาง มีเรื่องด่วน โรงงานรถขวัญใจผู้เฒ่าคลิปที่แล้วที่ดังๆ ติดต่อมาครับ"

ทันใดนั้น เฉินเชาผู้ช่วยก็เดินเข้ามา

"ทำไม? เขาจะร้องเรียนคลิปเรา หรือขอให้ลบ?" หยางลี่หันขวับ

เรื่องแบบนี้สำหรับอาชีพนักวิจารณ์รถ เจอบ่อย

เนื้อหารีวิว ขอแค่พูดถึงข้อเสียรถ คลิปดังเมื่อไหร่ยอดขายกระทบแน่

โรงงานมาร้องเรียน หรือบุกมาถึงที่ก็เป็นเรื่องปกติ

แต่ไม่กี่ปีมานี้โลกออนไลน์พัฒนาไปไกล สไตล์คลิปไม่ได้ดุดันเหมือนเมื่อก่อน

และนักวิจารณ์รถมืออาชีพอย่างพวกเขา เวลาทำคลิปก็รู้ลิมิตคำพูด การร้องเรียนทีหลังแทบจะทำอะไรคลิปไม่ได้

เฉินเชา: "ไม่ใช่ครับ พวกเขาส่งข้อความมา ขอให้ทำคลิปเปรียบเทียบรถขวัญใจผู้เฒ่า แถมยอดเติมเงิน (ค่าจ้าง) ก็ป๋ามาก..."

ยอดเติมเงินป๋ามาก?

หยางลี่ได้ยินประโยคสุดท้ายก่อน แล้วค่อยดึงสติกลับมา

"นายหมายความว่า... เขาจ้างให้ฉันทำคลิป โปรโมทรถตัวเอง?"

ต้องยอมรับว่า

โรงงานรถขวัญใจผู้เฒ่าบุกมาเปย์ถึงที่ เขาเพิ่งเคยเจอครั้งแรก

เฉินเชาพยักหน้า "น่าจะใช่ แบรนด์ซิงเฉินออโต้เป็นแบรนด์ใหม่ ได้ข่าวว่าช่วงนี้ตลาดรถบ้านระดับล่างแข่งขันกันดุเดือด สำหรับคลิปที่แล้วพวกเขาไม่ได้ติดใจอะไร แค่บอกว่ารีวิวไม่ครอบคลุมพอ

ยังไงก็เป็นรถจิ๋ว ควรจะเอาไปเทียบกับรถจิ๋วระดับเดียวกัน จะเอารถมาตรฐานราคาแสนสองแสนมาเทียบไม่ได้

พวกเขาเลยส่งเอกสารมาชุดหนึ่ง ขอให้ทำคลิปเปรียบเทียบตามรุ่นรถในเอกสารครับ"

หยางลี่ดูเอกสารอย่างละเอียด ในใจก็เริ่มมีแผน

ทำคลิปเปรียบเทียบรถขวัญใจผู้เฒ่าอีกสักตอน ก็เข้าท่าดีเหมือนกัน

ฟีดแบ็กคลิปที่แล้วก็ดีเยี่ยม

พอดีช่วงนี้ไม่มีวัตถุดิบดีๆ และไม่อยากลงคลิปสปอนเซอร์รัวๆ

คลิปสปอนเซอร์ค่ายรถหลายเจ้า ดูแวบเดียวก็รู้ว่าจ้างมา แม้แต่สคริปต์โรงงานก็เขียนมาให้ บังคับให้อ่านตามนั้นเป๊ะๆ

คลิปแบบนี้ ลงบ่อยไม่ได้

เหมือนเขียนนิยาย นานๆ ทีออกทะเลบ้าง เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ถือเป็นสีสัน

แต่ถ้าออกทะเลจนหาฝั่งไม่เจอ อันนั้นเริ่มจะเสียมารยาทแล้ว

...

พอมีแผน หยางลี่ก็เริ่มลงมือทันที

รถซิงเฉิน 01 ทางโรงงานจัดส่งมาให้ ส่วนรุ่นอื่นต้องไปหาเช่ามาเอง

"เหลยติงออโต้ จินเผิงออโต้ แล้วก็ลี่ฉือ บวกกับซิงเฉินนี่... แบรนด์รถขวัญใจผู้เฒ่าตลาดล่างมีเยอะเหมือนกันแฮะ

แต่เดี๋ยวนะ ทำไมช่วงนี้รถพวกนี้หน้าตาเหมือนกันหมดเลย?

ตกลงใครก๊อปใครวะเนี่ย?!"

สองวันต่อมา

เมื่อรถทดสอบทุกคันมาจอดรวมกันที่ลาน

สีหน้าหยางลี่ดูบันเทิงมาก!

ตามความเข้าใจของเขา รถขวัญใจผู้เฒ่าเมื่อก่อนดีไซน์มีแต่พวกหน้าตาประหลาดๆ เดี๋ยวนี้หันมาฮิตเทรนด์ก๊อปเกรดเอกันหมดแล้วเหรอ?!

เขาลองค้นดู พบว่า "ดีไซน์กล้าหาญ" นี้ คนต้นคิดคือซิงเฉินออโต้

เท่ากับว่า

ซิงเฉินออโต้นี่แหละคือตัวต้นเรื่อง!

และประวัติการพัฒนาของโรงงานนี้ก็น่าสนใจมาก เริ่มจากยึดครองตลาดรถขวัญใจผู้เฒ่าในหลูโจวเจ็ดแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แล้วใช้เป็นฐานผลิตขยายตลาด บุกทะลวงเข้าสู่แหล่งกำเนิดรถขวัญใจผู้เฒ่าอย่างซานตงและเจียงซู บีบให้โรงงานหัวแถวทั้งหลายจนตรอก จนต้องออกรถเลียนแบบมาตัดราคาแข่งภายในเวลาแค่สองเดือน

ยอดเยี่ยม!

ถึงจะเป็นแค่กองโจรไม่มีใบอนุญาต แต่ความเร็วในการสวนกลับนี้ เก่งกว่าค่ายรถในประเทศบางค่ายที่วันๆ เอาแต่ปล่อยจอยตั้งเยอะ

"แต่ไม่รู้ว่าฝีมือผลิตรถจริงๆ จะเป็นยังไง"

คิดจบ หยางลี่ก็เริ่มตรวจสอบรถคู่แข่งทีละคัน

เขายอมรับ ครั้งที่แล้วที่วิจารณ์ซิงเฉินออโต้ เขามีทัศนคติล้อเลียนอยู่บ้าง

แต่พอลองคิดดูดีๆ คำนวณจากต้นทุน รถราคาสองหมื่นทำได้ระดับนี้ จริงๆ ก็ถือว่าดีมากแล้ว

และครั้งนี้ซิงเฉินออโต้เป็นป๋าที่จ่ายหนัก ไม่ว่าผลงานจะเป็นยังไง เขาต้องพยายามอวย อวยด้วยใจ

ต่อให้ผลงานจริงจะสู้รถเพื่อนร่วมวงการไม่ได้ ก็ต้องใช้วาทศิลป์ชั้นสูงและบทพูดอันคมคายกู้หน้ากลับมาให้ได้

นี่แหละ~ ที่เขาเรียกว่ามืออาชีพ

...

"เดี๋ยวนะ ทำไมรถเพื่อนร่วมวงการพวกนี้ รู้สึกว่างานหยาบจัง?"

หยางลี่ขมวดคิ้ว มองดูรถทดสอบเหลยติงตรงหน้า

ดูจากดีไซน์ภายนอก ไม่มีปัญหา แต่พอขยับเข้าไปดูใกล้ๆ กลับพบว่ารอยต่อและการประกอบ ทำได้ห่วยแตกมาก

แถม

ไม่ใช่แค่รถทดสอบของเหลยติง รวมถึงจินเผิงและเจ้าอื่นๆ ก็สภาพพอกัน

กลับกัน รถทดสอบของซิงเฉิน แม้จะไม่เนียนกริบเหมือนรถหรู แต่รอยต่อค่อนข้างเป็นระเบียบ มีกลิ่นอายของ "งานมาตรฐาน" อยู่บ้าง

"รถพวกนี้สุ่มยืมมาจากหน้าร้าน ไม่น่าใช่เหตุบังเอิญ เป็นไปได้ทางเดียวคือกระบวนการผลิตและมาตรฐานการตรวจสอบของโรงงานซิงเฉิน สูงกว่าเจ้าอื่นมาก"

จากนั้นเขาก็ทดสอบอัตราเร่ง ตรวจสอบช่วงล่าง ความแม่นยำพวงมาลัย รวมถึงทดสอบเปิดแอร์

ผลลัพธ์ทำเอาเขาตะลึง!

รถซิงเฉิน ในหัวข้อเหล่านี้ ทำผลงานได้ระดับท็อปทุกรายการ!

"ไม่น่าใช่รถจูนพิเศษ รถซิงเฉิน 01 คันที่แล้วที่ทดสอบ ผลลัพธ์จริงก็ใกล้เคียงกัน"

หยางลี่คิดสักพัก แล้วส่ายหน้า

ความจำเขาดีมาก

บางค่ายเวลาโปรโมทจ้างนักวิจารณ์รถ จะจงใจทำ "รถจูนพิเศษ" ที่สมบูรณ์แบบทุกอย่างมาให้ เป็นเรื่องที่รู้กันในวงการ แต่คันของซิงเฉินนี่ดูแล้วไม่น่าใช่

"อืม... ดูจากผลสำรวจตลาด รถเลียนแบบของเพื่อนร่วมวงการพวกนี้ออกมาเร็วเกินไป มีร่องรอยการเร่งงานชัดเจน

ในระดับรายละเอียด ซิงเฉินให้คะแนนได้ 80 แต่รถขวัญใจผู้เฒ่าเพื่อนร่วมวงการพวกนี้ เต็มที่ให้สี่ห้าสิบ"

หยางลี่ได้ข้อสรุป เขาจดบันทึกไว้ เดี๋ยวในคลิปต้องเน้นตรงนี้

ภาษิตว่าไว้ ถ้าไม่เปรียบเทียบก็ไม่เจ็บปวด

พอเอามาจอดเทียบกับคู่แข่งทุกคัน หยางลี่ถึงได้ค้นพบว่าโรงงานซิงเฉิน ในบรรดารถล็อตเดียวกันนั้น ยอดเยี่ยมกระเทียมดองขนาดไหน!!

(จบแล้ว)