ตอนที่ 16 การประลองใหญ่ของสำนัก!

ตอนที่ 16 การประลองใหญ่ของสำนัก!

"ฮ่าๆๆ เจ้าดูข้าออกทะลุปรุโปร่งเลยนะ ถ้าเจ้าไม่พูดขึ้นมาก่อน ข้าก็คงไม่ยอมยกให้เจ้าหรอก" ถังหูหัวเราะแห้งๆ พลางเกาศีรษะ มองถังหลงอย่างจนใจ

"เงียบ!"

ในตอนนั้นเอง ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่กระโดดขึ้นไปบนเวที น้ำเสียงที่แฝงด้วยพลังวิญญาณก้องกังวานไปทั่วบริเวณ เสียงของเขาหนาและก้องราวกับวิญญาณยุทธ์ค้อนเฮ่าเทียน

"นั่นลุงถังจือ!"

ถังจินเหยียนพยักหน้า ถังจือเป็นศิษย์รุ่นที่สองของสำนักเฮ่าเทียน รุ่นเดียวกับถังเซี่ยว ตอนนี้อายุห้าสิบกว่าปี เป็นมหาปราชญ์วิญญาณระดับเจ็ดสิบสาม

เมื่อเสียงของถังจือดังขึ้น ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบลงทันที

"วันนี้เป็นการประลองใหญ่ประจำปีทุกสามปีของสำนัก ข้าเชื่อว่าทุกคนคุ้นเคยกับกฎกติกาดีแล้ว ข้าคงไม่ต้องพูดอะไรมาก หวังว่าทุกคนจะร่วมสร้างสรรค์การประลองวิญญาณที่น่าตื่นเต้น"

หลังจากกล่าวสั้นๆ ถังจือก็ยืนสงบนิ่งที่ขอบเวทีในฐานะกรรมการ รอให้คู่ประลองคู่แรกขึ้นมา

"ฮ่าๆๆ ปีนี้ข้าขอเปิดงานให้ทุกคนเอง ข้าเชื่อว่าทุกคนตั้งตารอการต่อสู้นี้มานานแล้ว" เสียงหัวเราะร่าเริงดังมาจากปากของถังหลง ด้วยก้าวที่รวดเร็ว เขากระโดดขึ้นไปยืนบนเวที

"พี่ใหญ่ถังหลง!"

ในฐานะพี่ใหญ่สุดของศิษย์รุ่นที่สามและมีพรสวรรค์โดดเด่น ถังหลงได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่ศิษย์รุ่นเดียวกันเสมอมา

ทันทีที่เขาปรากฏตัว ก็ดึงดูดสายตาของทุกคนได้ทันที บางคนที่รู้เรื่องราวภายในต่างมองไปยังร่างของเด็กหนุ่มในฝูงชนด้วยแววตาเป็นประกาย

"น้องเก้า จะให้โอกาสพี่ใหญ่คนนี้สักหน่อยไหม?"

เป็นไปตามคาด สายตาของถังหลงจับจ้องไปที่ถังจินเหยียนในฝูงชนทันที แววตาของเขาลุกโชนด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้

"ในเมื่อพี่ใหญ่ถังหลงเอ่ยปากเชิญ น้องชายคนนี้ย่อมต้องสนอง"

ภายใต้สายตาของทุกคน ถังจินเหยียนยิ้มจางๆ และกระโดดขึ้นไป ลงจอดบนเวทีอย่างแผ่วเบาราวกับใบไม้ร่วง

ถังหลงในวัยสิบเก้าปีมีรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าเหลี่ยม ผมสั้นชี้ตั้งราวกับเข็มเหล็ก กล้ามเนื้อปูดโปนภายใต้เสื้อคลุมยาว เขาดูเหมือนสิงโตที่พร้อมตะปบเหยื่อ เต็มไปด้วยพลังและความฮึกเหิม

ในทางตรงกันข้าม ถังจินเหยียนมีบุคลิกที่แตกต่างออกไป เขาสูงประมาณ 180 เซนติเมตร รูปร่างสมส่วนและสง่างาม สวมชุดคลุมยาวสีดำ ผมสีดำยาวประบ่าทิ้งตัวอยู่ด้านหลัง พลิ้วไหวไปตามสายลม บนใบหน้าประดับรอยยิ้มสบายๆ

ดวงตาสีดำสนิทของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แต่กลับแผ่กลิ่นอายแห่งอำนาจออกมาโดยไม่ต้องแสดงความโกรธเกรี้ยว

ท่วงท่านี้นี้ทำให้ถังเยว่หัวที่เฝ้ามองจากด้านล่างเผลอใจลอยไปชั่วขณะ ถังจินเหยียนดูไม่เหมือนศิษย์สำนักเฮ่าเทียนเลยสักนิด เขารู้สึกแปลกแยกจากสไตล์ปกติของสำนักอยู่บ้าง

"ในเมื่อทั้งสองฝ่ายไม่มีข้อโต้แย้ง ถ้าเช่นนั้นการประลองวิญญาณคู่แรกเริ่มขึ้นได้อย่างเป็นทางการ!" ถังจือมองทั้งสองคนบนเวที รอยยิ้มอดไม่ได้ที่จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าเคร่งขรึม

"ถังหลง วิญญาณยุทธ์: ค้อนเฮ่าเทียน ปรมจารย์วิญญาณสายต่อสู้ระดับสี่สิบสี่ ขอชี้แนะด้วย" แสงสีดำวาบขึ้น กลิ่นอายบนร่างของถังหลงพลันหนักอึ้งและหนาแน่น

ท่ามกลางแสงสีดำเข้มข้น ค้อนเฮ่าเทียนสีดำที่มีด้ามยาวราวสองเมตรและหัวค้อนขนาดเท่าถังน้ำปรากฏขึ้นในมือขวา แบกรับรัศมีสีดำหนักอึ้ง

วงแหวนวิญญาณสี่วง—สองเหลือง สองม่วง—เรียงรายอย่างเป็นระเบียบอยู่บนค้อนเฮ่าเทียน

ทันทีที่ค้อนเฮ่าเทียนปรากฏ บุคลิกของถังหลงก็เปลี่ยนไปในทันที เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาแผ่กลิ่นอายเผด็จการออกมาอย่างชัดเจน

ถังจินเหยียนพยักหน้าในใจ ถังหลงคือหนึ่งในสองศิษย์รุ่นที่สามที่โดดเด่นที่สุดในปัจจุบันจริงๆ จากกลิ่นอายที่อีกฝ่ายแผ่ออกมา ถังจินเหยียนสัมผัสได้ไวว่องว่าขอบเขตวิชาค้อนเฮ่าเทียนของอีกฝ่ายนั้นไม่ต่ำเลย

มันได้เข้าสู่ระดับ ความสำเร็จขั้นต้น แล้ว!

ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แสงสีทองเบ่งบานในมือขวา ค้อนพระสุเมรุยาวหนึ่งเมตรครึ่ง หัวค้อนกว้างหนึ่งเมตรปรากฏขึ้น นี่คือขนาดที่ถังจินเหยียนทดสอบแล้วว่าเหมาะสมที่สุดสำหรับการต่อสู้ของเขา

จับด้ามค้อนด้านบนด้วยมือขวา เขาชี้มันเฉียงลงพื้น ขณะที่หัวค้อนลากผ่านพื้นผิว ลมพายุอันน่าสะพรึงกลัวทิ้งร่องลึกไว้บนเวที

วงแหวนวิญญาณหนึ่งเหลือง หนึ่งม่วง ร่วงหล่นลงมาตามลำดับ ลอยนิ่งอยู่บนค้อนพระสุเมรุ

"ถังจินเหยียน วิญญาณยุทธ์: ค้อนพระสุเมรุ อัครอาจารย์วิญญาณสายต่อสู้ระดับสามสิบ ขอชี้แนะด้วยครับ พี่ใหญ่ถังหลง"

"วงแหวนที่สองระดับพันปี?! อัครอาจารย์วิญญาณระดับสามสิบ?! เป็นไปได้อย่างไร?!"

เมื่อเห็นวงแหวนวิญญาณที่สองที่ถังจินเหยียนเปิดเผย ศิษย์รุ่นที่สองและสามของสำนักเฮ่าเทียนต่างตกตะลึง และเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที

นับตั้งแต่ได้รับวงแหวนวิญญาณที่สอง ถังจินเหยียนก็เก็บตัวฝึกฝนวิชาค้อนมาโดยตลอด นอกจากคนไม่กี่คนแล้ว ยังไม่มีใครรู้เรื่องวงแหวนวิญญาณของเขา

การเปิดเผยอย่างกะทันหันในวันนี้สร้างความตื่นตระหนกครั้งใหญ่ภายในสำนักทันที

วงแหวนวิญญาณสีม่วง ซึ่งปกติไม่ใช่เรื่องแปลก กลับกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในสำนักเฮ่าเทียนในขณะนี้

วงแหวนวิญญาณพันปีสีม่วงเปล่งรัศมีหนาแน่น ผสมผสานกับความผันผวนของพลังวิญญาณที่รุนแรง ผมสีดำยาวประบ่าที่พาดผ่านไหล่ของถังจินเหยียนปลิวไสวไปตามลม

โดยไม่ต้องอาศัยคำพูดหรือการกระทำ ถังจินเหยียนได้กลายเป็นศูนย์กลางของทั้งบริเวณไปแล้วในขณะนี้

"พลังวิญญาณระดับสามสิบในวัยสิบเอ็ดปี! วงแหวนวิญญาณที่สองระดับพันปี!"

บนอัฒจันทร์ ถังเยว่หัวก็ตกตะลึงจนเสียกิริยาอันสง่างามตามปกติ นางจ้องมองร่างที่ยืนหยัดอย่างภาคภูมิในสนามด้วยความประหลาดใจ และเป็นครั้งแรกที่ความเชื่อมั่นในตัวถังเฮ่าสั่นคลอนอย่างที่นางแทบไม่รู้ตัว

"ฮ่าๆๆ เสี่ยวจิ่วนี่แหละคือผู้ที่มีหวังจะสืบทอดเจตนารมณ์ของท่านเจ้าสำนักคนก่อนมากที่สุด! เขาคือความหวังของสำนักเฮ่าเทียนเรา!" ถังเลี่ยมองถังจินเหยียนที่เจิดจรัส ความภาคภูมิใจพลันเอ่อล้นในใจขณะหัวเราะเสียงดัง

"...ความหวัง?!"

เมื่อเห็นเหล่าผู้อาวุโสพยักหน้าเห็นพ้อง ถังเยว่หัวก็มึนงงไปบ้าง น้ำหนักของถังเฉินในใจเหล่าผู้อาวุโสนั้นมหาศาล แม้แต่คนยอดเยี่ยมอย่างถังเฮ่า นางก็ไม่เคยได้ยินคำประเมินที่เป็นเอกฉันท์เช่นนี้จากพวกเขามาก่อน

นางจ้องมองถังจินเหยียนบนเวที จมอยู่ในห้วงความคิดเล็กน้อย

"ค้อนเสริมพลัง!"

มองดูวงแหวนวิญญาณพันปีของถังจินเหยียนตรงข้าม รูม่านตาของถังหลงหดเกร็งอย่างรุนแรง จากนั้นเจตจำนงแห่งการต่อสู้ก็พุ่งพล่านในใจ เขาจุดประกายทักษะวิญญาณแรกทันที พุ่งตรงเข้าหาถังจินเหยียน เขาลากค้อนเฮ่าเทียนสีดำเฉียงไปกับพื้น ทิ้งร่องลึกยาวเหยียด

ถังจินเหยียนเฝ้ามองถังหลงที่พุ่งเข้ามาดุจพยัคฆ์ร้ายอย่างเงียบงัน ดวงตาลึกล้ำสงบนิ่งราวกับสระน้ำไร้ก้นบึ้ง

"ฮ้า—"

ด้วยเสียงตะโกนกึกก้อง ถังหลงมาถึงตัวถังจินเหยียน ใช้วิธีการส่งแรงของวิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วน เขาเหวี่ยงค้อนเฮ่าเทียน—ซึ่งขยายใหญ่ขึ้นจากการเสริมพลังด้วยทักษะวิญญาณ—และฟาดมันลงมาอย่างดุดันใส่ถังจินเหยียน

เคลื่อนไหวพร้อมกับค้อน ถังจินเหยียนยกมือขวาขึ้น และค้อนพระสุเมรุสีทองก็ปะทะกับค้อนเฮ่าเทียนของถังหลงอย่างจัง

ตูม!

เสียงระเบิดต่ำๆ ที่น่าสะพรึงกลัวดังขึ้น ทุกคนรู้สึกราวกับว่าเวทีประลองทั้งเวทีสั่นสะเทือนไปชั่วขณะ

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีนี้ รูม่านตาของถังหลงหดเกร็งอย่างรุนแรง ด้วยการเสริมพลังจากวงแหวนวิญญาณสี่วง ค้อนเฮ่าเทียนของเขาหนักเกินพันชั่งแล้ว เมื่อรวมกับแรงเสริมจากทักษะวิญญาณแรก การโจมตีนี้มีแรงปะทะถึงสองพันชั่ง

ทว่า เขากลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบในการปะทะครั้งนี้ เมื่อค้อนเฮ่าเทียนของเขาถูกแรงกระแทกดีดกลับขึ้นสูงไปในอากาศ

จบตอน