ตอนที่ 8 คำสัญญาของถังจินเหยียน!

ตอนที่ 8 คำสัญญาของถังจินเหยียน!

หลังจากผ่านไปนานเท่าใดไม่ทราบได้ ถังจินเหยียนลืมตาขึ้น เรียกวิญญาณยุทธ์ค้อนพระสุเมรุออกมาท่ามกลางความเงียบงันแห่งการครุ่นคิด

วงแหวนวิญญาณแรกสีเหลืองเข้มลอยนิ่งอยู่เหนือวิญญาณยุทธ์ค้อนพระสุเมรุ เขาผงกศีรษะไปทางถังเลี่ยที่ยืนเงียบอยู่ด้านข้าง แล้วก้าวเข้าหาอีกฝ่ายด้วยฝีเท้าสั้นๆ แต่รวดเร็ว

ทุกย่างก้าว วงแสงเจิดจ้าปรากฏขึ้นบนแท่นหิน ทิ้งรอยเท้าจางๆ เอาไว้เบื้องหลัง

วิญญาณยุทธ์เครื่องมือนั้นมีความแปลกประหลาด ผู้ครอบครองจะไม่รู้สึกถึงน้ำหนักของมัน ทว่าสรรพสิ่งอื่นล้วนต้องแบกรับมวลน้ำหนักที่แท้จริงของมันอย่างเต็มที่

ค้อนพระสุเมรุของถังจินเหยียนหนักถึงหนึ่งพันชั่งแล้ว ในขณะที่พุ่งเข้าใส่ เขาหมุนตัวโดยใช้เท้าซ้ายเป็นจุดหมุน พลังส่งผ่านจากน่องมายังเอว ผ่านแผ่นหลัง และถ่ายทอดสู่แขนทั้งสองข้างในที่สุด

เขาเหวี่ยงค้อนพระสุเมรุเป็นวงกลมแหวกอากาศ นำพาลมพายุอันน่าสะพรึงกลัวฟาดฟันตรงเข้าใส่ถังเลี่ย

หัวค้อนทรงกระบอกสีทองสลักลวดลายโบราณ ซ้ำร้ายยังแฝงไปด้วยกลิ่นอายกดดันอันหนักอึ้ง

ทำได้ดีมาก เจ้าหนู!

เมื่อเผชิญกับการโจมตี ถังเลี่ยสัมผัสได้ถึงน้ำหนักที่ชวนให้อึดอัดพุ่งเข้าหา แทนที่จะโกรธ ดวงตาของเขากลับฉายแววปีติยินดี

การโจมตีนี้ไม่ใช่แค่คล้ายคลึงกับการสาธิตของเขา แต่มันเหมือนกันทุกประการ ถังจินเหยียนจับเคล็ดลับการใช้แรงของค้อนเฮ่าเทียนได้ในชั่วพริบตา และเชื่อมโยงร่างกายทั้งร่างให้เป็นห่วงโซ่แห่งพลังอันต่อเนื่อง

มันเกินความคาดหมายของถังเลี่ยไปไกล เป็นเรื่องน่าประหลาดใจครั้งใหญ่

ตูม!

เฉกเช่นเมื่อวานกับผู้อาวุโสสาม ถังเลี่ยรับค้อนไว้ได้อย่างง่ายดาย

เสี่ยวจิ่ว เจ้าทำให้ข้าทึ่งมาก การโจมตีนั้นใช้หลักการส่งแรงของวิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วน โดยไม่ใช้น้ำพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย เจ้ากลับทำได้ทัดเทียมกับการโจมตีเต็มกำลังของวิญญาณจารย์สองวงแหวนบางคนเสียอีก

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเทคนิค แต่ส่วนใหญ่มาจากความเผด็จการของค้อนพระสุเมรุ อานุภาพของมันบดบังแม้กระทั่งค้อนเฮ่าเทียน

ซ่อนมือที่ชาหนึบไว้ด้านหลัง ถังเลี่ยถูมือไปมาพลางกล่าวประเมินด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

พี่เก้าสุดยอดไปเลย! ถังเจิ้งเฝ้ามองจากด้านข้าง ความเลื่อมใสและความอิจฉาฉายชัดบนใบหน้าเล็กๆ

พวกเขาเรียนมาพร้อมกัน ทำไมเขาถึงยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ในขณะที่พี่เก้าทำได้อย่างง่ายดาย?

คงเป็นเพราะพี่เก้าคืออัจฉริยะ สมกับฉายานั้นจริงๆ!

เสี่ยวเจิ้ง อีกเดี๋ยวเจ้าก็ทำได้ ถังจินเหยียนตบไหล่ถังเจิ้งพร้อมรอยยิ้มให้กำลังใจ

เสี่ยวจิ่วพูดถูก แต่เจ้าอย่าได้ลำพองใจ การโจมตีนี้เพียงแค่พิสูจน์ว่าเจ้ามีคุณสมบัติเบื้องต้นในการฝึกฝนวิชาค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วนเท่านั้น

มันคือวิชาที่ยืมแรงมาสร้างแรง สั่งสมพลังโดยไม่สิ้นสุด ที่จุดสูงสุดเจ้าจะปลดปล่อยการโจมตีต่อเนื่องแปดสิบเอ็ดครั้ง แต่ละครั้งจะรุนแรงกว่าครั้งก่อนหน้า

เมื่อการโจมตีที่แปดสิบเอ็ดฟาดลงมา ผลลัพธ์จะสะเทือนเลื่อนลั่นฟ้าดิน ถังเลี่ยกล่าวเตือนเพื่อป้องกันไม่ให้ความยโสก่อตัวขึ้น

รับทราบครับ ผู้อาวุโสเจ็ด

แต่เมื่อเห็นท่าทีสงบเยือกเย็นของถังจินเหยียน ถังเลี่ยพยักหน้าในใจ ถ่อมตน สุภาพ ไม่หยิ่งผยองหรือวู่วาม ในแง่ของอุปนิสัย เด็กคนนี้เหนือกว่าถังเฮ่าในวัยหนุ่มมากนัก

ดี ต่อไปข้าจะสอนทักษะต่อเนื่องให้เจ้า...

ปัง!

บนแท่นหิน ถังจินเหยียนยกค้อนพระสุเมรุสีทองขนาดยักษ์ขึ้นแล้วทุบลงมา ค้อนเฮ่าเทียนของถังเลี่ยรับการปัดป้องได้อย่างง่ายดาย

ค้อนพระสุเมรุดีดตัวกลับขึ้นสูง ชั่วขณะหนึ่งถังเจิ้งคิดว่าอากาศรอบจุดปะทะนั้นกระเพื่อมและบิดเบี้ยว

ถังจินเหยียนถูกเหวี่ยงไปไกลหลายเมตร แต่ร่างของเขาหมุนอย่างนุ่มนวลกลางอากาศ ค้อนที่ดีดกลับมาสะสมโมเมนตัมที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมพุ่งตรงกลับไปหาถังเลี่ย

ปัง!!

เสียงปะทะดังกึกก้องอีกครั้ง ถังจินเหยียนถูกดีดกระเด็นออกมาอีก ขณะที่ยังหมุนตัว มือของเขาราวกับติดกาวไว้กับด้ามค้อน สลับมือจับ ยืมแรงสะท้อนกลับ

ร่างกายของเขาสอดคล้องกับวิถีโค้งขึ้นของค้อนอย่างสมบูรณ์แบบ

ปัง ปัง ปัง...

ค้อนพระสุเมรุสีทองและค้อนเฮ่าเทียนสีดำปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกแรงปะทะดังสนั่นกว่าครั้งก่อนหน้า

การโจมตีดดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง แต่ละครั้งหนักหน่วงกว่าครั้งที่ผ่านมา

ดวงตาเล็กๆ ของถังเจิ้งเบิกกว้างด้วยความทึ่ง การปะทะกันของพละกำลังดิบๆ ทิ้งรอยประทับที่ลบไม่ออกไว้ในใจเขา

ปัง!!!

ในการโจมตีครั้งที่สามสิบหก เสียงระเบิดดั่งฟ้าผ่าดังสะท้อน รอยเท้าลึกปรากฏบนพื้นหิน และถังจินเหยียนโซเซถอยหลังจากแรงสะท้อน

ฮ่าๆๆ! เสี่ยวจิ่ว เจ้าเข้าถึงแก่นแท้ของวายุสะบั้นปั่นป่วนแล้ว ฝึกฝนให้หนัก เมื่อพลังวิญญาณของเจ้าเพียงพอที่จะรองรับวิชานี้ การโจมตีทั้งแปดสิบเอ็ดครั้งจะหลั่งไหลออกมาเองตามธรรมชาติ ถังเลี่ยหัวเราะร่าอย่างชอบใจขณะมองเด็กชายที่กำลังหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน

วันนี้มีแต่เรื่องเซอร์ไพรส์ไม่หยุดหย่อน ถังจินเหยียนเรียนรู้วิธีการนี้ได้ในวันเดียว และทำได้ถึงสามสิบหกค้อนต่อเนื่องแล้ว

พรสวรรค์เช่นนี้ช่างน่าหวาดหวั่น

ขอบคุณสำหรับการชี้แนะ ท่านผู้อาวุโสเจ็ด! หลังจากปรับลมหายใจและพลังวิญญาณที่ปั่นป่วนให้เข้าที่ ถังจินเหยียนก็โค้งคำนับด้วยความซาบซึ้ง

ถ้าขอบคุณจริง ก็จงรีบแข็งแกร่งขึ้น ข้าหวังว่าจะมีชีวิตอยู่ทันเห็นสำนักเฮ่าเทียนกลับมาเป็นสำนักอันดับหนึ่งในใต้หล้าอีกครั้ง

ถังเลี่ยโบกมือ แววตาถวิลหาหลุดรอดออกมาโดยไม่ตั้งใจ

ถังเลี่ยและคนรุ่นเดียวกันล้วนเป็นรุ่นเดียวกับถังเซี่ยว อายุอานามก็ปาเข้าไปเจ็ดสิบกว่าปีกันแล้ว

พวกเขาไม่มีความมั่นใจว่าจะบรรลุราชทินนามพรหมยุทธ์เพื่อยืดอายุขัยได้หรือไม่

จากการประเมินของพวกเขา ถังจินเหยียนต้องใช้เวลาอย่างน้อยสี่สิบปีในการเติบโต ถึงเวลานั้น อาจเหลือเพียงน้องเล็กสุดอย่างถังเลี่ยเท่านั้นที่อาจจะยังมีชีวิตอยู่ทันเห็นการกลับมาของสำนัก

หรือแม้แต่เขาเองก็อาจจะอยู่ไม่ถึงวันนั้น

ดังนั้น เมื่อได้เห็นอัจฉริยะอีกคนในเสินเหยา ถังเลี่ยจึงพูดออกมาจากใจ ความหวังอันเลือนรางเริ่มก่อตัวขึ้นภายใน

ผู้อาวุโสเจ็ด ข้าสาบานว่าท่านจะได้เห็นวันนั้น ถังจินเหยียนสบตาเขาและให้คำมั่นสัญญาอย่างหนักแน่นที่จะกอบกู้สำนักเฮ่าเทียน

เขาจะมุ่งมั่นทำตามสัญญานั้นด้วยทุกสิ่งที่มี

ดี ข้าจะรอวันนั้น!

จบตอน