บทที่ 28 - ความลับตลาดมืด

บทที่ 28 - ความลับตลาดมืด

เวลาครึ่งเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก หวังอันสำรวจจนปรุโปร่งหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นถ้ำลับหลังน้ำตก ทางหนีทางลำธาร หรือจุดซ่อนตัวในป่าทึบ ทุกอย่างอยู่ในหัวเขาหมด

ความระมัดระวังตัวแจขนาดนี้ ไม่ใช่แค่กันสัตว์อสูร แต่กันเฉินซือหงด้วย

เขารู้ดีว่าหัวหน้าคนใหม่นี่จ้องจะเล่นงานเขาตลอดเวลา แผนเถาวัลย์หน้าผีล่มไปแล้ว อีกฝ่ายต้องงัดไม้ตายใหม่ออกมาแน่

ด้วยพลังแค่ขั้น 2 จะไปงัดข้อกับขั้น 7 อย่างเฉินซือหงตรงๆ ก็เหมือนเอาไม้จิ้มฟันไปแทงหิน มีแต่ตายกับตาย

ทางรอดเดียวคือ ทำตัวให้เป๊ะ อย่าให้มีช่องโหว่ แล้วค่อยๆ หาทางหนีทีไล่

เช้าวันหนึ่ง หวังอันอาศัยช่วงหมอกลงจัด ใช้วิชาซ่อนปราณกดกลิ่นอายจนมิด แล้วใช้ย่างก้าวเงาพรางเคลื่อนที่เงียบกริบเหมือนวิญญาณ ลัดเลาะไปตามแปลงยาสมุนไพร จนเข้าใกล้เขตศูนย์กลางของหุบเขา

พ้นดงดอกรวมปราณไป ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไป... ม่านพลังสีทองจางๆ ครอบคลุมพื้นที่เบื้องหน้า บนม่านพลังมีอักขระวิ่งวนไปมา แผ่แรงกดดันออกมาจางๆ... นี่คือ ค่ายกลป้องกันระดับ 1 ขั้นสูง!

ภายในม่านพลังมีหมอกหนาทึบ มองไม่เห็นข้างใน

รอบๆ ค่ายกลมีศิษย์ชุดเขียวยืนยามทุกๆ ร้อยก้าว เดินตรวจตรากันถี่ยิบ การป้องกันแน่นหนาคนละเรื่องกับโซนข้างนอกเลย

หวังอันหยุดกึก ซ่อนตัวหลังต้นไม้ใหญ่ ไม่กล้าแหยมเข้าไปใกล้กว่านี้

เขาได้ยินมาว่า ข้างในนี้คือไข่แดงของหุบเขา เป็นที่รวมตัวของนักปลูกวิญญาณระดับโปร และที่สำคัญ... มีการเพาะปลูก สมุนไพรระดับ 1 ขั้นสูง ที่กำลังจะวิวัฒนาการเป็น ระดับ 2 อยู่ด้วย!

สมุนไพรระดับ 2... ของล้ำค่าที่แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานยังน้ำลายหก!

หวังอันมองตาเป็นมัน ของดีขนาดนั้น ถ้าได้มาสักต้น หยกจักรพรรดิเขียวคงอัปเกรดรัวๆ แน่... แต่ก็ได้แค่คิด ขืนเข้าไปตอนนี้คงโดนค่ายกลเผาเป็นจุณ

ขณะกำลังจะถอยฉาก สายตาเขาก็เหลือบไปเห็นเงาคนสองคนแอบซุบซิบกันอยู่หลังโขดหินไกลๆ

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น (และสกิลเผือก) หวังอันเลยใช้วิชาย่างก้าวเงาพราง เคลื่อนย้ายไปหลบหลังต้นไม้อีกต้นที่ใกล้กว่า เพื่อดักฟัง

สองคนนั้นเป็นศิษย์ลาดตระเวนที่เฝ้าโซนชั้นใน กำลังคุยกันเสียงเบา

คนอ้วนๆ มองซ้ายมองขวา แล้วกระซิบกับเพื่อน "เฮ้ย ได้ข่าวว่าแนวหน้ามีเรื่องวุ่นวาย พวกหัวหน้าเลยยกขบวนไปดูกันหมด คืนนี้เวรยามน่าจะหลวม... เราแอบแวบไป 'ตลาดมืด' กันมั้ยวะ?"

"ตลาดมืด?" เพื่อนตัวผอมทำหน้าลังเล "จะดีเหรอวะ? เราเพิ่งมาใหม่ ยังไม่รู้อะไรเลย ขืนไปสุ่มสี่สุ่มห้า เกิดมีปัญหาขึ้นมา..."

"โธ่เอ๊ย ปอดแหกไปได้!" คนอ้วนตบอกผาง "เชื่อข้าเถอะ! รุ่นพี่ข้าที่เพิ่งย้ายกลับไปสำนักบอกมาเอง ว่าตลาดมืดนั่นน่ะ แบ็คใหญ่คุ้มกะลาหัวอยู่! ขนาดระดับสูงของสำนักยังต้องเกรงใจเลย รับรองปลอดภัยหายห่วง!"

เขาลดเสียงลงอีก "แล้วเอ็งลองคิดดู... ทำไมตลาดมืดถึงมาตั้งอยู่หน้าจมูกเราได้? ถ้าไม่มีคนในรู้เห็นเป็นใจ ป่านนี้โดนกวาดล้างไปนานแล้ว! เราไปเดินดูหน่อย เผื่อฟลุ๊คเจอของดีที่ในสำนักไม่มีขาย ถือว่าเปิดหูเปิดตาไง!"

คนผอมเริ่มตาลุกวาว "แต่... ถ้าโดนจับได้ว่าหนีเวร..."

"กลัวไร! หัวหน้าไม่อยู่ หนูร่าเริง! ไปเร็วเคลมเร็ว ไม่มีใครรู้หรอก!"

หวังอันที่แอบฟังอยู่หลังต้นไม้ ตาโตเท่าไข่ห่าน

มีตลาดมืดอยู่แถวนี้ด้วย?!

เขาเงี่ยหูฟังต่อจนจับใจความได้ว่า ตลาดมืดนี้เป็นแหล่งปล่อยของร้อนของพวกศิษย์ที่ไปแนวหน้า หรือพวกที่มีของที่บอกที่มาที่ไปไม่ได้

ทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้หุบเขา เพราะสะดวกในการรับซื้อ "สมุนไพรสด" ที่อาจจะ "หลุด" ออกมาจากหุบเขานั่นเอง... ชัดเจนเลยว่าพวกผู้บริหารหุบเขาก็คงมีเอี่ยวด้วย ไม่งั้นคงตั้งอยู่ไม่ได้

สองศิษย์นัดแนะเวลากันเสร็จก็แยกย้ายกันไป โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามี "เงา" หนึ่งรับรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว

หวังอันรอจนทั้งคู่ไปไกล ถึงค่อยๆ โผล่ออกมาจากที่ซ่อน มุมปากยกยิ้ม

"ทางสะดวก!"

สมุนไพร 9 ต้นที่เขาดองไว้ในมิติหยก (7 ต้นจากการขโมย + 2 ต้นจากค่าทำขวัญ) ยังหาที่ปล่อยไม่ได้ เพราะถ้าเอาออกมาขายในค่าย คนต้องสงสัยแน่ว่าไปเอามาจากไหน

แต่ถ้ามีตลาดมืด... ปัญหานี้ก็จบ!

เขาตัดสินใจทันที... คืนนี้ เจอกันที่ตลาดมืด!