บทที่ 15: แผนร้ายจ้าวยอดคนหมื่นอสูร, คริติคอลร้อยเท่าดินห้าสี!

บทที่ 15: แผนร้ายจ้าวยอดคนหมื่นอสูร, คริติคอลร้อยเท่าดินห้าสี!

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซียวฝานจึงเงยหน้าขึ้นมองไปยังผนังหินตรงหน้า

เขาเห็นเพียงผนังหินที่ไหม้เกรียมเป็นสีดำสนิท ราวกับถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งชนิดหนึ่ง

บนนั้นไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่เลย

"ท่านอาจารย์ ท่าน... สัมผัสผิดไปหรือเปล่าขอรับ?" เป็นครั้งแรกที่น้ำเสียงของเซียวฝานเจือแววสงสัยต่ออาจารย์ของเขา

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้เฒ่าโอสถก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

เขาเงียบไปสักพัก ก่อนจะค่อย ๆ เอ่ยขึ้น "บางที... พลังวิญญาณของตาเฒ่าผู้นี้คงจะเสื่อมถอยลง การรับรู้จึงผิดพลาดไป"

ในใจของเขาเองก็เต็มไปด้วยความสับสน

ความผันผวนนั้นไม่มีทางผิดพลาดแน่

แต่ทำไมจู่ ๆ มันถึงหายไป?

ราวกับมีใครบางคนชิงลงมือก่อนหน้าเขา

"ช่างเถอะ" ผู้เฒ่าโอสถปลอบใจ "ต่อให้พลาดวาสนานี้ไป ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร"

"ฝานเอ๋อร์ จงตั้งสมาธิสัมผัสลมพายุเก้าโยวที่นี่ให้ดี" น้ำเสียงของเขาจริงจังขึ้น "ลมพายุนี้ดูเหมือนจะทำลายล้างทุกสิ่ง แต่แท้จริงแล้วมันแฝงไว้ด้วยพลังแก่นกำเนิดเก้าโยว ซึ่งเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศสำหรับการขัดเกลากายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลของเจ้า"

"ขอเพียงเจ้าอดทนอยู่ที่นี่ และใช้ลมพายุเก้าโยวในการบ่มเพาะกายเนื้อ ไม่นานนักเจ้าก็จะมีความหวังในการทำลายโซ่ตรวนกายาศักดิ์สิทธิ์เส้นที่สองภายในกายเจ้าได้"

ทำลายโซ่ตรวนกายาศักดิ์สิทธิ์เส้นที่สอง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซียวฝานก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

เขารู้ดีว่ากายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลของเขามีโซ่ตรวนทั้งหมดเก้าเส้น

ทุกครั้งที่ทำลายโซ่ตรวนได้หนึ่งเส้น ความแข็งแกร่งของเขาจะเกิดการเปลี่ยนแปลงชนิดพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

มีเพียงการทำลายโซ่ตรวนเส้นที่สองให้ได้เท่านั้น เขาจึงจะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐานได้อย่างไร้อุปสรรค

จะไม่ให้เขาตื่นเต้นได้อย่างไร?

เขาลืมความผิดหวังและความสงสัยก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น จิตวิญญาณการต่อสู้อันแรงกล้าลุกโชนขึ้นอีกครั้งในดวงตา

เขานั่งขัดสมาธิ และเริ่มชักนำลมพายุเก้าโยวให้เข้ามาขัดเกลากายเนื้อของตนในเชิงรุก

ความเจ็บปวดรุนแรงถาโถมเข้าใส่เขาอีกครั้ง

แต่เขากัดฟันแน่น ยอมรับมันด้วยความเต็มใจ

ยอดเขาฉางซาง

ลู่หยวนนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นบัวตรัสรู้ รอคอยการมาถึงของช่วงเวลา 23:00 น. - 01:00 น. อย่างอดทน

เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะเปลี่ยนมาฝึกฝน "มหาเวทห้าธาตุโกลาหล"

ในเมื่อยังขาดสมบัติล้ำค่าห้าธาตุอีกสามชนิด ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเร่งรีบ

เขาตัดสินใจรอการรีเฟรชข่าวกรองในคืนนี้

หากไม่มีข่าวกรองที่ต้องการ เขาจะยอมจ่ายแต้มชะตาเพื่อทำการค้นหาแบบเจาะจงเป้าหมาย

เป้าหมายคือสมบัติล้ำค่าธาตุทอง ธาตุน้ำ และธาตุดินที่เหลืออยู่

เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปในการรอคอยอันเงียบสงบ

ช่วงเวลา 23:00 น. - 01:00 น. มาถึงตรงเวลา

【ติง! ข่าวกรองรายวันได้รับการรีเฟรชแล้ว】

ข่าวกรองใหม่สามชิ้นปรากฏขึ้นตามลำดับ

【ข่าวกรองสีขาว: วันนี้เวลา 23:00 น. - 01:00 น. ผู้อาวุโสสูงสุดเจียงอู๋หยาใช้วิชาลับส่งข้อความถึงจ้าวยอดคนหมื่นอสูรอีกครั้ง เขาแจ้งให้อีกฝ่ายทราบว่าปราณเลือดและพลังชีวิตของบรรพชนเฒ่าชิงหยุนกำลังเสื่อมถอยและใกล้จะตาย บ่งบอกว่าเขาพร้อมที่จะต้อนรับการมาเยือนของจ้าวยอดคนหมื่นอสูรได้ทุกเมื่อ

จ้าวยอดคนหมื่นอสูรเป็นคนระมัดระวังโดยนิสัย และระบุว่าได้ส่งคนนำยาอายุวัฒนะมามอบให้ โดยกำชับให้เจียงอู๋หยาหาวิธีมอบมันให้แก่บรรพชนเฒ่าชิงหยุนให้ได้ หมายเหตุ: ยาเม็ดนี้เป็นยาอายุวัฒนะคุณภาพต่ำที่มีพิษยาตกค้างรุนแรงมาก ผู้ใดที่อายุขัยใกล้หมด หากกินเข้าไปย่อมตายสถานเดียว】

【ข่าวกรองสีขาว: เจ้าสำนักกู้ชิงเสวี่ยกำลังนอนพลิกไปพลิกมาอยู่ในตำหนักหลักยอดเขาชิงหยุน

นางรู้สึกซาบซึ้งในการชี้แนะของสามี ซึ่งทำให้การบ่มเพาะของนางรุดหน้าขึ้นทุกวัน ลึก ๆ ในใจนางหวังว่าจะได้รับการชี้แนะอีกครั้ง แต่นิสัยของนางนั้นขี้อายและไม่ถนัดในการเป็นฝ่ายรุก นางจึงกำลังลังเลว่าจะมาขอเข้าพบดีหรือไม่】

【ข่าวกรองสีน้ำเงิน: ลึกเข้าไปในคุกใต้ดินโยวหมิง เนื่องจากการพัดกระหน่ำอย่างต่อเนื่องของลมพายุเก้าโยว ทำให้พลังเก้าโยวจำนวนมากรวมตัวกัน "ดินทมิฬเก้าอเวจี" ส่วนหนึ่งจะปรากฏขึ้นในซอกหินลับตา ณ ส่วนที่ลึกที่สุดของคุกใต้ดินในวันนี้ ช่วงยามเฉิน (07:00 น. - 09:00 น.)

นี่คือสมบัติล้ำค่าฟ้าดินธาตุดิน ซึ่งสามารถใช้สร้างสมบัติวิเศษหรือขัดเกลากายเนื้อได้ ถึงเวลานั้น มันจะถูกค้นพบโดยเซียวฝานที่กำลังบ่มเพาะกายเนื้ออยู่ หลังจากที่เขาสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหว 【คลิกเพื่อดูพิกัด】】

ลู่หยวนมองดูข่าวกรองทั้งสามชิ้น มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ยามง่วงนอน ก็มีคนส่งหมอนมาให้

เขากำลังกังวลว่าจะรวบรวมสมบัติล้ำค่าห้าธาตุได้อย่างไร และอย่างแรก "ดินทมิฬเก้าอเวจี" ธาตุดิน ก็ถูกส่งมาถึงหน้าประตูบ้านแล้ว

ส่วนแผนการของเจียงอู๋หยาและจ้าวยอดคนหมื่นอสูรนั้น เขาเห็นว่าเป็นเรื่องน่าขบขันอยู่บ้าง

คิดจะใช้ยาอายุวัฒนะคุณภาพต่ำมาเล่นงานเขา

วิธีการนี้ช่างหยาบโลนเสียจริง

ทว่า ในเมื่อปลากำลังจะกินเบ็ด เขาก็ต้องให้ความร่วมมือและเล่นละครให้สมจริงยิ่งขึ้น

สายตาของเขาตกกระทบลงบนข่าวกรองสีขาวชิ้นที่สอง

กู้ชิงเสวี่ย

ความอ่อนโยนสายหนึ่งวาบผ่านหัวใจของลู่หยวน

เขาใช้กระแสจิตเรียกตัวเจ้าสำนักผู้กำลังต่อสู้กับความขัดแย้งในใจผู้นี้มายังถ้ำเซียนอีกครั้ง

ไม่นานนัก กลิ่นหอมละมุนและสง่างาม พร้อมกับเสียงฝีเท้าแผ่วเบา ก็ก้าวเข้ามาในถ้ำเซียน

กู้ชิงเสวี่ยมาถึงแล้ว

วันนี้ นางเปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรงพลิ้วไหวสีฟ้าอ่อน ชายกระโปรงปักลายดอกบัวน้ำแข็งเรียบง่าย ปิ่นหยกเรียบ ๆ รวบผมดำขลับดุจสายน้ำตกไว้อย่างหลวม ๆ

ไร้ซึ่งความน่าเกรงขามและความเย็นชาของเจ้าสำนักตามปกติ แต่ถูกแทนที่ด้วยความสง่างามและความอ่อนหวานของผู้หญิง

ความงามของนางนั้นไร้ที่เปรียบอยู่แล้ว และตอนนี้ เมื่อต้องแสงปราณวิญญาณอันนวลตาภายในถ้ำเซียน นางก็งดงามจนแทบหยุดลมหายใจ

"ท่านพี่" นางเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าลู่หยวน ย่อกายคารวะเล็กน้อย น้ำเสียงนุ่มนวล

ในใจของนางมีความปิติยินดีที่ถูกสามีเรียกตัว และมีความขัดเขินเล็กน้อยที่ถูกมองทะลุความคิด

"ยังกังวลเรื่องเมื่อวานอยู่อีกหรือ?" ลู่หยวนมองนางแล้วเอ่ยถามเรียบ ๆ

"เปล่าเจ้าค่ะ" กู้ชิงเสวี่ยรีบส่ายหน้า แต่ใบหูที่แดงระเรื่อเล็กน้อยได้ทรยศความคิดในใจของนางไปแล้ว

ลู่หยวนไม่ซักไซ้ต่อ

เขาเพียงแค่ยื่นมือออกไปและดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดอย่างนุ่มนวล

ร่างบอบบางของกู้ชิงเสวี่ยแข็งทื่อไปเล็กน้อย แต่ก็ผ่อนคลายลงอย่างรวดเร็ว ซบหน้าลงกับอกของเขาอย่างว่าง่าย

นางได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นอย่างมั่นคงและทรงพลังของเขาชัดเจน

เสียงนี้ทำให้นางรู้สึกปลอดภัยอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ภายในถ้ำเซียน บรรยากาศเริ่มกลับมาใกล้ชิดกันอีกครั้ง

การชี้แนะการบ่มเพาะย่อมเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

หลังจากเมฆหมอกจางหายและฝนหยุดตก

กู้ชิงเสวี่ยเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่ในอ้อมแขนของลู่หยวน ใบหน้าที่เย็นชาดุจหยกสลักถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงระเรื่อแห่งความพึงพอใจ

จู่ ๆ นางก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงกล่าวว่า "ท่านพี่ ท่านช่างวางแผนได้อย่างแยบยลราวกับเทพเจ้า เมื่อวานนี้หลิวเมิ่งซีมาหาข้าโดยอ้างว่าจะหารือเรื่องสูตรยาจริง ๆ ด้วยเจ้าค่ะ"

น้ำเสียงของลู่หยวนราบเรียบ "นางถามอะไรบ้าง?"

"นางถามอ้อมค้อมเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของท่านมากมายเจ้าค่ะ" กู้ชิงเสวี่ยตอบ "ศิษย์จำคำสั่งของท่านพี่ได้ขึ้นใจ จึงแสร้งทำสีหน้าเป็นกังวลตลอดเวลา ถอนหายใจหนัก ๆ และแกล้งทำเป็นหลุดปากบอกไปว่า อาการบาดเจ็บแห่งเต๋าของท่านพี่นั้นรักษาไม่หาย และเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว"

"เจ้าทำได้ดีมาก" มือของลู่หยวนลูบไล้เส้นผมยาวสลวยของนางเบา ๆ กล่าวชมเชย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจของกู้ชิงเสวี่ยก็พองโตด้วยความหวานชื่น

การได้รับคำชมจากสามีทำให้นางมีความสุขยิ่งกว่าได้รับรางวัลใด ๆ

หลังจากเสร็จสิ้นการบ่มเพาะรอบนี้ ร่างของลู่หยวนก็หายวับไปจากถ้ำเซียนอีกครั้ง

เขามาถึงคุกใต้ดินโยวหมิงเป็นครั้งที่สอง

ตามพิกัดที่ระบบระบุไว้ เขาหา "ดินทมิฬเก้าอเวจี" ที่แข็งตัวอยู่ในซอกหินลับตา ณ ส่วนลึกที่สุดของคุกใต้ดินเจอได้อย่างง่ายดาย

มันคือก้อนดินสีดำสนิทขนาดเล็กที่บรรจุพลังแก่นกำเนิดธาตุดินที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุด และร่องรอยของไอปีศาจเก้าโยว

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเก็บมันเข้าสู่พื้นที่เก็บของทันที

【ติง! ช่วงชิงวาสนาระดับสีน้ำเงินของบุตรแห่งโชคชะตาเซียวฝาน "ดินทมิฬเก้าอเวจี" ได้สำเร็จ ทริกเกอร์การคืนกำไรแบบคริติคอลหนึ่งร้อยเท่า ได้รับ "ดินห้าสี"】

จบบท