บทที่ 10: เซียวฝานจะสารภาพรักกู้ชิงเสวี่ย?

บทที่ 10: เซียวฝานจะสารภาพรักกู้ชิงเสวี่ย?

【ข่าวกรองสีขาว: ศิษย์สายในเซียวฝาน เพื่อที่จะโดดเด่นในการประลองศิษย์สายในวันนี้และได้รับความโปรดปรานจากเจ้าสำนักกู้ชิงเสวี่ย เขาได้ซื้อยาคงโฉมราคาแพงลิบจากหอการค้าสี่สมุทรไว้แล้ว โดยวางแผนจะมอบให้เจ้าสำนักต่อหน้าสาธารณชนหลังจากชนะเลิศการประลอง เพื่อพิชิตใจนาง】

【ข่าวกรองสีขาว: เจียงเสวียน หลานชายของผู้อาวุโสสูงสุดเจียงอู๋หยา เพื่อที่จะทำอันดับให้ดีในการประลองศิษย์สายในและดึงดูดความสนใจของศิษย์สืบทอดเสิ่นเมี่ยวอิน เขาได้แอบฝึกฝนวิชามาร 'เคล็ดวิชามารไร้ลักษณ์'

แม้วิชาบ่มเพาะนี้จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งได้ชั่วคราว แต่เสี่ยงต่อการเกิดธาตุไฟเข้าแทรกอย่างยิ่ง ในการประลองวันนี้ เขาจะได้ประมือกับเซียวฝาน แต่กลับถูกเซียวฝานที่ทะลวงระดับได้ในขณะต่อสู้เอาชนะไป จนกลายเป็นบันไดเหยียบย่างให้เซียวฝานก้าวขึ้นสู่ความยิ่งใหญ่】

ดวงตาของลู่หยวนไหววูบเล็กน้อยขณะอ่านข่าวกรองทั้งสามชิ้นนี้

แท่นบัวตรัสรู้นับเป็นสมบัติวิเศษช่วยบ่มเพาะที่ดีไม่เลว

ส่วนเรื่องที่เซียวฝานคิดจะมอบยาคงโฉมให้กู้ชิงเสวี่ย

รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นที่มุมปากของลู่หยวน

และเจียงเสวียนที่คิดจะดึงดูดความสนใจของเสิ่นเมี่ยวอินผ่านการประลอง

ลู่หยวนเหลือบมองเสิ่นเมี่ยวอินที่กำลังฝนหมึกให้เขาอยู่ข้างกายและกลายเป็นสาวใช้ของเขาไปแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขบขันเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าการกระทำของเจียงเสวียนถูกลิขิตให้สูญเปล่าตั้งแต่ต้น

ทว่า เรื่องพวกนั้นไม่ใช่ประเด็นหลัก

ประเด็นสำคัญคือ เจียงเสวียนจะกลายเป็นบันไดเหยียบย่างให้เซียวฝานผงาดขึ้นมา

ลู่หยวนจะไม่มีวันยอมให้เรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเขาเด็ดขาด

เขาจะไม่มอบโอกาสให้เซียวฝานได้เฉิดฉายแม้แต่น้อย

ลู่หยวนส่งกระแสจิตเรียกตัวเจ้าหอคุมกฎโดยตรงทันที

เจ้าหอคุมกฎนามว่า กู้ชิงเซียว เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของกู้ชิงเสวี่ย เป็นคนซื่อตรงและเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ไว้ใจได้ภายในสำนัก

"ชิงเซียว มาพบข้าที่ยอดเขาฉางซาง"

ไม่นานนัก ชายหนุ่มใบหน้ามุ่งมั่นในชุดเครื่องแบบสีดำของหอคุมกฎก็มาปรากฏตัวที่หน้าถ้ำเซียน

"ศิษย์กู้ชิงเซียว คารวะท่านบรรพชน"

"ไม่ต้องมากพิธี" เสียงของลู่หยวนดังออกมาจากภายในถ้ำเซียน "ข้าสั่งให้เจ้าไปที่พักศิษย์สายในเดี๋ยวนี้ และจับกุมตัวเจียงเสวียนไปขังไว้ที่คุกใต้ดินหอคุมกฎ"

กู้ชิงเซียวชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ศิษย์บังอาจถามท่านบรรพชน ไม่ทราบว่าเจียงเสวียนกระทำความผิดอันใดหรือขอรับ?"

"เด็กคนนี้แอบฝึกฝนวิชามารและเริ่มมีสัญญาณธาตุไฟเข้าแทรกแล้ว หากปล่อยให้เข้าร่วมการประลองในวันนี้ อาจก่อให้เกิดปัญหาได้" น้ำเสียงของลู่หยวนไร้อารมณ์

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงข้ออ้าง

เหตุผลที่แท้จริงก็แค่เขาไม่อยากให้เจียงเสวียนกลายเป็นบันไดให้เซียวฝานเหยียบขึ้นไปเท่านั้น

"ศิษย์รับบัญชา" แม้กู้ชิงเซียวจะมีข้อสงสัย แต่เขาก็ไม่กล้าตั้งคำถามต่อคำสั่งของท่านบรรพชน

เขาขอตัวลาจากไป

และข่าวนี้ก็ไปถึงหูของผู้อาวุโสสูงสุดเจียงอู๋หยาอย่างรวดเร็ว

"อะไรนะ?!"

ภายในหอคุมกฎ เจียงอู๋หยาตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธเกรี้ยว มองดูหลานชายที่ถูกพันธนาการด้วยโซ่พลังวิญญาณและเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจและความอาฆาตแค้น

"ใครให้ความกล้าเจ้า? หากข้าไม่อนุญาต ใครหน้าไหนกล้าแตะต้องหลานชายข้า?" เขาตวาดใส่กู้ชิงเซียวอย่างเดือดดาล

กู้ชิงเซียวกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "ต่อให้เป็นหลานชายของผู้อาวุโสสูงสุดแล้วอย่างไร? การฝึกวิชามารคือข้อห้ามร้ายแรงของสำนัก เรื่องนี้เป็นบัญชาจากท่านบรรพชนโดยตรง"

ท่านบรรพชน

เมื่อได้ยินคำสองคำนี้ เจียงอู๋หยารู้สึกราวกับถูกน้ำเย็นจัดสาดใส่ตั้งแต่หัวจรดเท้า

ความโกรธเกรี้ยวและความไม่ยินยอมพร้อมใจทั้งหมด แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงและความเคียดแค้นที่ฝังลึกในทันที

เขาไม่กล้าตั้งคำถามต่อท่านบรรพชน

แต่ความผูกพันเฮือกสุดท้ายที่เขามีต่อสำนักได้มลายหายไปจนหมดสิ้น

เจตนาที่จะทรยศของเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

และในวินาทีที่เจียงเสวียนถูกคุมขัง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของลู่หยวน

【ติง ตัดหน้าวาสนาระดับน้ำเงินของบุตรแห่งโชคชะตาเซียวฝาน "การทะลวงระดับขณะต่อสู้" ได้สำเร็จ รางวัล: 100 แต้มชะตา】

ลู่หยวนไม่แปลกใจที่รางวัลนี้ไม่มากนัก

เพราะท้ายที่สุด มันก็แค่โอกาสในการทะลวงระดับขณะต่อสู้เท่านั้น

เขาลุกขึ้นและตรงไปยังหอบำเหน็จ

เขาหาแท่นบัวรูปลักษณ์ธรรมดาใต้ศิลาจารึกเจอได้อย่างง่ายดาย ซึ่งแผ่กลิ่นอายสงบจิตใจออกมา

แท่นบัวตรัสรู้

ของสิ่งนี้ไม่มีประโยชน์มากนักสำหรับระดับพลังปัจจุบันของเขา

เขากลับมาที่ถ้ำเซียนและส่งมอบแท่นบัวให้แก่กู้ชิงเสวี่ยที่เพิ่งกลับมาถึงอย่างไม่ใส่ใจ

"รับไปสิ"

กู้ชิงเสวี่ยรับแท่นบัวมา สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งเต๋าที่บรรจุอยู่ภายใน และความประหลาดใจก็ฉายวาบในดวงตาของนาง

"นี่... นี่คือแท่นบัวตรัสรู้ ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพี่"

นางมองลู่หยวน ดวงตาคู่สวยที่ใสกระจ่างเต็มไปด้วยความเทิดทูนและความอ่อนโยน

สามีของนางมักจะนำเรื่องเซอร์ไพรส์ต่าง ๆ มาให้นางโดยไม่คาดคิดเสมอ

ลู่หยวนมองท่าทางอันมีเสน่ห์ของนาง หัวใจไหววูบเล็กน้อย

"เจ้าเพิ่งจะก้าวสู่ระดับจินตานขั้นสมบูรณ์ ระดับพลังยังไม่เสถียรนัก"

เขากล่าวช้า ๆ "วันนี้ ข้าจะชี้แนะการบ่มเพาะให้เจ้าอีกครั้ง"

"ชี้แนะการบ่มเพาะ"

กู้ชิงเสวี่ยอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก่อนจะเข้าใจความหมายในทันที

ใบหน้าสวยของนางแดงระเรื่ออย่างน่าหลงใหลในพริบตา

กู้ชิงเสวี่ยหวนนึกถึงการบ่มเพาะคู่เมื่อไม่กี่วันก่อน ซึ่งทำให้นางขัดเขินแต่ก็ทิ้งความรู้สึกตราตรึงใจไว้อย่างไม่รู้จบ

ความคาดหวังจาง ๆ ก่อตัวขึ้นในใจนาง

กู้ชิงเสวี่ยก้มหน้าลง น้ำเสียงแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความเชื่อฟัง

"ทุกอย่าง แล้วแต่ท่านพี่จะบัญชาเจ้าค่ะ"

ภายในถ้ำเซียน ปราณหยินและหยางหมุนเวียน สุดท้ายก็สงบลงสู่ความเงียบ

กู้ชิงเสวี่ยนั่งขัดสมาธิ กลิ่นอายระดับจินตานขั้นสมบูรณ์บนร่างของนางมั่นคงโดยสมบูรณ์แล้ว

ผิวพรรณของนางเปล่งปลั่งยิ่งกว่าเดิม และบุคลิกของนางก็ดูเหนือโลกยิ่งขึ้น โดยมีความเย้ายวนใจที่ไม่อาจบรรยายได้เพิ่มเข้ามาในความเย็นชานั้น

การบ่มเพาะคู่หนึ่งรอบทำให้นางควบคุมกายาไท่อินได้ดียิ่งขึ้นไปอีก

ลู่หยวนมองดูคู่บำเพ็ญที่งดงามไร้ที่ติข้างกาย ความอบอุ่นอ่อนโยนฉายวาบในดวงตา

"การเตรียมการสำหรับงานประลองศิษย์สายในเป็นอย่างไรบ้าง?" เขาเอ่ยถาม

กู้ชิงเสวี่ยยิ้มอย่างมั่นใจเมื่อได้ยินคำถาม "ท่านพี่วางใจได้ ด้วยหินวิญญาณระดับต่ำสามสิบล้านก้อนเหล่านั้น ทุกอย่างเตรียมพร้อมมานานแล้วเจ้าค่ะ ของรางวัลสำหรับการประลองครั้งนี้มากมายกว่าครั้งไหน ๆ ที่ผ่านมา"

ลู่หยวนพยักหน้า "บอกข้าสิ ของรางวัลสำหรับอันดับหนึ่งในการประลองครั้งนี้คืออะไร?"

หัวใจของกู้ชิงเสวี่ยกระตุกเล็กน้อย ความสงสัยก่อตัวขึ้น ในอดีตสามีของนางไม่เคยสนใจการประลองของศิษย์รุ่นเยาว์ในสำนักเช่นนี้ เหตุใดวันนี้จู่ ๆ ถึงถามรายละเอียดลึกซึ้งนัก?

ทว่านางไม่ได้แสดงความสงสัยออกมา เพียงแค่ตอบไปตามความจริง "เรียนท่านพี่ รางวัลสำหรับอันดับหนึ่งในการประลองครั้งนี้มีสองอย่างเจ้าค่ะ อย่างแรกคือ 'เม็ดรากฐานสมบูรณ์แบบ' ซึ่งจะช่วยให้ศิษย์ระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงสุดสร้างรากฐานแห่งเต๋าที่สมบูรณ์แบบ ปูพื้นฐานที่แข็งแกร่งที่สุดสำหรับการสร้างแก่นทองคำในอนาคต ยาเม็ดนี้ข้าแลกเปลี่ยนมาด้วยราคาสูงลิ่วจากหอว่านเป่าโดยเฉพาะเจ้าค่ะ"

"อย่างที่สองคือวิชาตัวเบาระดับปฐพีขั้นต้นที่เรียกว่า 'วิชาหลบหนีวายุอัสนี' เมื่อฝึกจนสำเร็จ วิชาตัวเบานี้จะรวดเร็วอย่างยิ่ง และเป็นทักษะเทพสำหรับการรักษาชีวิตที่หาได้ยากยิ่งเจ้าค่ะ"

ลู่หยวนเข้าใจหลังจากได้รับฟัง

เม็ดรากฐานสมบูรณ์แบบ วิชาตัวเบาระดับปฐพี

นับเป็นของดีจริง ๆ

หากไม่ใช่เพราะเขา ของสองสิ่งนี้ย่อมตกไปอยู่ในมือของบุตรแห่งโชคชะตาเซียวฝานอย่างไม่ต้องสงสัย

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวอย่างเรียบเฉย

"เปลี่ยนของรางวัลสำหรับการประลองเสีย"

"เปลี่ยนหรือเจ้าคะ?" กู้ชิงเสวี่ยยิ่งงุนงงหนักเข้าไปอีกเมื่อได้ยินเช่นนั้น

จบบท