บทที่ 8: คลังสมบัติร่อยหรอ, ข่าวกรองเจาะจง, กักตุนเก็งกำไร!

บทที่ 8: คลังสมบัติร่อยหรอ, ข่าวกรองเจาะจง, กักตุนเก็งกำไร!

"ศิษย์คารวะท่านบรรพชนเจ้าค่ะ" นางยังคงทำความเคารพตามเดิม

ลู่หยวนมองนาง รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ยังจะเรียกข้าว่าบรรพชนอยู่อีกหรือ?"

ร่างของกู้ชิงเสวี่ยแข็งทื่อไปเล็กน้อย

นางเงยหน้าขึ้น สบสายตาหยอกเย้าของลู่หยวน ใบหน้าอันงดงามวิจิตรก็ซับสีเลือดขึ้นมาอีกครา

นางขบเม้มริมฝีปากล่าง เสียงของนางเบาหวิวราวกับเสียงยุงบิน แต่กลับดังชัดเจนไปถึงหูของลู่หยวน

"ท่านพี่"

สองคำนี้ดูเหมือนจะสูบเอาเรี่ยวแรงทั้งหมดของนางไปจนหมดสิ้น

ลู่หยวนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"ว่ามาเถิด มีเรื่องอันใด?"

กู้ชิงเสวี่ยจึงแจ้งวัตถุประสงค์ของนาง "ท่านพี่ คลังสมบัติของสำนัก... ตอนนี้เกือบจะว่างเปล่าแล้วเจ้าค่ะ"

ความกังวลฉายชัดบนใบหน้าของนาง "ไม่ว่าจะเป็นของรางวัลสำหรับการประลองศิษย์สายในเพื่อเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สืบทอดที่กำลังจะมาถึง หรือทรัพยากรบ่มเพาะสำหรับศิษย์สืบทอดในเดือนนี้ แทบจะไม่มีแจกจ่ายแล้วเจ้าค่ะ"

ลู่หยวนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น

เขารู้ดีว่าการที่คลังสมบัติของสำนักร่อยหรอถึงเพียงนี้ มีสาเหตุหลักมาจากตัวเขาเอง

ประการแรก สำนักต้องใช้ทรัพยากรในคลังจำนวนมหาศาลเพื่อสนับสนุนการบ่มเพาะของเขาจนถึงระดับวิญญาณแรกกำเนิดขั้นปลาย

ประการที่สอง เพื่อยืดอายุขัยของเขาในช่วงก่อนหน้านี้ เขาได้ล้างผลาญทรัพย์สินที่สั่งสมมานานหลายร้อยปีของสำนักเพื่อซื้อยาวิเศษยืดอายุขัยราคาแพงลิบลิ่วจำนวนมาก

เคล็ดวิชาไม้ครามอมตะที่เขาฝึกฝนเป็นหลัก ควรจะมอบอายุขัยที่เหนือล้ำกว่าผู้บ่มเพาะในระดับเดียวกันให้เขา

ทว่าเส้นทางการบ่มเพาะของเขานั้นเต็มไปด้วยอันตราย

ในช่วงวัยเยาว์ เพื่อแก่งแย่งทรัพยากรและต่อสู้กับผู้อื่น เขาต้องเผาผลาญโลหิตแก่นแท้และใช้วิชาลับอยู่บ่อยครั้ง

เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งเหล่านี้นำไปสู่การสูญเสียแก่นกำเนิดอย่างรุนแรง หากไม่ได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาไม้ครามอมตะ เขาอาจจะมีชีวิตอยู่ไม่ถึงขีดจำกัดอายุขัยสองพันปีของระดับวิญญาณแรกกำเนิดด้วยซ้ำ

ต้องรู้ว่าผู้บ่มเพาะระดับวิญญาณแรกกำเนิดทั่วไป เนื่องด้วยอาการบาดเจ็บสะสมในวัยหนุ่มหรือความสูญเสียจากการต่อสู้ หากมีชีวิตอยู่ถึงหนึ่งพันแปดร้อยปีได้ก็นับว่าอายุยืนมากแล้ว

"ข้าเข้าใจแล้ว"

ลู่หยวนพยักหน้า "เรื่องนี้ข้าจะเป็นผู้จัดการเอง"

หลังจากกู้ชิงเสวี่ยจากไป ลู่หยวนก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

ข่าวกรองที่รีเฟรชรายวันสามรายการนั้นคุณภาพไม่แน่นอน

อีกทั้งมูลค่าที่สอดคล้องกับข่าวกรองสีขาวก็ไม่สูงนัก และผลกำไรที่ทำได้ก็อยู่ในวงจำกัด

และระบบต้องการแต้มชะตาเต็มหนึ่งแสนแต้มเพื่ออัปเกรดจากระดับหนึ่งเป็นระดับสอง

หากต้องพึ่งพาการสุ่มรายวัน เขาไม่รู้เลยว่าจะต้องรอไปอีกนานเท่าไร

ลู่หยวนมองดูแต้มชะตาที่มีอยู่หนึ่งหมื่นสองพันแต้ม แล้วตัดสินใจได้ในทันที

แทนที่จะรอคอยอย่างเป็นฝ่ายรับ สู้เป็นฝ่ายรุกเสียดีกว่า

เขาตัดสินใจใช้แต้มชะตาเพื่อแลกรับข่าวกรองแบบเจาะจงเป้าหมาย

【กรุณากำหนดทิศทางสำหรับการค้นหาข่าวกรอง】

"ข่าวกรองเกี่ยวกับวิธีการหาหินวิญญาณจำนวนมหาศาลในแคว้นจ้าวภายในระยะเวลาสั้น ๆ" ลู่หยวนนึกในใจ

【ระดับข่าวกรองเจาะจงเป้าหมายถูกตั้งไว้ที่: สีม่วง】

【แต้มชะตาที่ต้องการ: 1,000 แต้ม】

【ยืนยันหรือไม่?】

"ยืนยัน"

สิ้นความคิดของลู่หยวน แต้มชะตาหนึ่งพันแต้มก็หายวับไปในทันที

วินาทีถัดมา ข่าวกรองสีม่วงชิ้นใหม่เอี่ยมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

【ข่าวกรองสีม่วง: อีกสามวันข้างหน้า ชิงหยางจื่อ นักปรุงยาขั้นสามแห่งหอการค้าสี่สมุทรในเมืองหลวงแคว้นจ้าว จะประกาศสูตรยา "เม็ดรากฐาน" ระดับสองรูปแบบใหม่ที่เขาได้มาจากถ้ำเซียนของผู้บ่มเพาะโบราณสู่สาธารณะ

สูตรยานี้มีฤทธิ์ยาที่แรงกว่าและมีอัตราความสำเร็จในการปรุงยาสูงกว่า ส่วนผสมหลักสองชนิดคือ "เถาว์โลหิตมังกร" และ "หญ้าดาราลวงตา" ซึ่งทั้งคู่เป็นสมุนไพรวิญญาณระดับสองที่พบเห็นได้ทั่วไป แต่ความต้องการจะพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล

เพื่อผูกขาดตลาด หอการค้าสี่สมุทรได้แอบกว้านซื้อเถาว์โลหิตมังกรและหญ้าดาราลวงตาเกือบทั้งหมดที่มีอยู่ในตลาดล่วงหน้าแล้ว

หลังจากประกาศสูตรยา พวกเขาจะควบคุมตลาดโดยค่อย ๆ ปล่อยสินค้าออกมาทีละน้อย และคาดการณ์ว่าราคาของส่วนผสมหลักทั้งสองชนิดจะถูกปั่นให้พุ่งสูงขึ้นเป็นร้อยเท่าในระยะเวลาสั้น ๆ ข่าวกรองนี้รวมถึงพิกัดที่ยังไม่ถูกค้นพบสองแห่ง ซึ่งตั้งอยู่ลึกเข้าไปในเทือกเขาหมื่นบรรพต ที่อุดมไปด้วยเถาว์โลหิตมังกรและหญ้าดาราลวงตา 【คลิกเพื่อดูพิกัด】】

หลังจากอ่านข่าวกรองนี้ ประกายแสงวาบผ่านดวงตาของลู่หยวน

หอการค้าสี่สมุทรอีกแล้ว

ดูเหมือนวาสนาของเขากับหอการค้าแห่งนี้จะลึกซึ้งไม่เบาเลยทีเดียว

ทว่าแผนการกักตุนสินค้าเพื่อเก็งกำไรและปั่นป่วนตลาดของพวกเขานั้น ช่างชาญฉลาดเสียจริง

หากเขาไม่มีระบบ เขาคงจะถูกขูดรีดอย่างหนักเหมือนกับคนอื่น ๆ เป็นแน่

แต่ตอนนี้...

รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของลู่หยวน

เขาส่งกระแสจิตเรียกตัวกู้ชิงเสวี่ยมาอีกครั้งทันที

ไม่นานนัก กู้ชิงเสวี่ยก็มาถึงถ้ำเซียน

"ท่านพี่" นางเรียกแผ่วเบา ใบหน้าอันสงบนิ่งเจือแววสงสัยใคร่รู้

"ชิงเสวี่ย ข้าต้องการให้เจ้าไปทำอะไรบางอย่างเดี๋ยวนี้" น้ำเสียงของลู่หยวนจริงจัง "เจ้าจงรวบรวมผู้อาวุโสระดับจินตาน ผู้บ่มเพาะระดับสร้างรากฐาน และศิษย์สายในที่มีระดับกลั่นลมปราณขั้นเจ็ดขึ้นไปทั้งหมดในสำนัก ให้พวกเขาวางมือจากทุกสิ่งที่ทำอยู่ แล้วมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาหมื่นบรรพตด้วยความเร็วสูงสุด"

ขณะพูด เขาก็ยื่นแผ่นหยกสองชิ้นให้นาง

"แผ่นหยกสองชิ้นนี้บันทึกพิกัดสองแห่งไว้ตามลำดับ เจ้าจะเป็นผู้นำทีมด้วยตัวเอง และสั่งให้พวกเขาเก็บเกี่ยวเถาว์โลหิตมังกรและหญ้าดาราลวงตาทั้งหมดภายในรัศมีของพิกัดทั้งสองแห่งนี้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"

กู้ชิงเสวี่ยรับแผ่นหยกมา กวาดสัมผัสเทวะตรวจสอบ และความฉงนก็ฉายวาบในดวงตา

เถาว์โลหิตมังกรและหญ้าดาราลวงตา

ทั้งสองสิ่งนี้เป็นเพียงสมุนไพรวิญญาณระดับสองเกรดต่ำที่สุด โดยปกติแล้ว นอกจากจะเป็นส่วนผสมเสริมสำหรับยาเม็ดระดับต่ำบางชนิด แทบจะถูกเมินเฉยและมีค่าเพียงน้อยนิด

เหตุใดท่านบรรพชนถึงได้สั่งให้เก็บรวบรวมสมุนไพรสองชนิดนี้ขนานใหญ่กะทันหัน?

แต่นางไม่ได้เอ่ยถาม

นางเพียงแค่พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม "ศิษย์เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ"

"อีกเรื่องหนึ่ง" ลู่หยวนเสริม "เรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับอย่างที่สุด เพื่อป้องกันข่าวรั่วไหล ไม่จำเป็นต้องแจ้งให้ผู้อาวุโสสูงสุดเจียงอู๋หยา ผู้อาวุโสรองจ้าวกู๋จี๋ และผู้อาวุโสสามหลิวเมิ่งซีทราบ"

"หากพวกเขาถาม ก็ให้อ้างเหตุผลว่าต้องเฝ้าระวังสำนักจากศัตรูภายนอก เพื่อรั้งตัวพวกเขาให้อยู่ภายในสำนัก"

หัวใจของกู้ชิงเสวี่ยบีบแน่นเมื่อได้ยินเช่นนั้น

นางฉลาดปราดเปรื่องเป็นทุนเดิม และตระหนักได้ทันทีว่าอาจมีปัญหากับผู้อาวุโสทั้งสามท่านนี้

ความหนาวเหน็บแล่นพล่านขึ้นในใจ

แต่นางก็ยังไม่ซักไซ้ต่อ เพียงแค่จดจำเรื่องนี้ไว้อย่างเงียบเชียบ

"ศิษย์ขอตัวก่อนเจ้าค่ะ"

ประสิทธิภาพการทำงานของกู้ชิงเสวี่ยนั้นสูงลิ่ว

ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ผู้บ่มเพาะทั้งหมดในสำนักชิงหยุนที่ตรงตามเงื่อนไข ยกเว้นผู้อาวุโสสามคนที่จงใจทิ้งไว้ ก็มารวมตัวกันพร้อมหน้า

ภายใต้การนำทัพด้วยตนเองของเจ้าสำนักกู้ชิงเสวี่ย พวกเขาเหาะเหินมุ่งหน้าสู่เทือกเขาหมื่นบรรพตอย่างองอาจเกรียงไกร

ในช่วงสองวันต่อมา ลู่หยวนเก็บตัวอยู่ในถ้ำเซียนเพื่อรักษาระดับพลังให้มั่นคง

ข่าวกรองที่รีเฟรชรายวันเป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ล้วนเป็นข่าวกรองสีขาวมูลค่าต่ำ ซึ่งเขาข้ามผ่านไปอย่างไม่ใส่ใจ

เช้าตรู่วันที่สาม

กู้ชิงเสวเรียนำทัพใหญ่ของสำนักเดินทางกลับมา

ใบหน้าของศิษย์ทุกคนฉายแววเหนื่อยล้า แต่สิ่งที่มากกว่านั้นคือความตื่นเต้นและสับสน

พวกเขาส่งมอบสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดที่เก็บรวบรวมมาได้ตลอดสองวันที่ผ่านมา

เมื่อลู่หยวนเห็นกองภูเขาสมุนไพรวิญญาณสองกองตรงหน้า แม้แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าพึงพอใจ

มีเถาว์โลหิตมังกรกว่าหนึ่งหมื่นต้น

และหญ้าดาราลวงตากว่าแปดพันต้น

นี่แทบจะเทียบเท่ากับการล้างบางจุดพิกัดทั้งสองแห่งนั้นจนเกลี้ยง

จบบท