บทที่ 47 ปีกของเจ้าฟื้นฟูได้อย่างไร?!

บทที่ 47 ปีกของเจ้าฟื้นฟูได้อย่างไร?!

ทันทีที่กู้ซิงออกมาจากสถานที่สืบทอดมรดก เขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติ!

ทั่วทั้งนครตกอยู่ภายใต้กฎอัยการศึก และเผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์ทั้งหมดก็ได้เข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบ

"พวกเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำเช่นเจ้า จงส่งทูตสวรรค์ที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองออกมา! หากขัดขืน ก็อย่าหาว่าข้าโหดเหี้ยมที่จะสังหารหมู่ล้างเมือง!"

ภายใต้พลังปราณที่ห่อหุ้มไว้ เสียงของมิเลอร์ดังก้องไปทั่วทั้งนครศักดิ์สิทธิ์

ทูตสวรรค์?!

เมื่อได้ยินคำนี้ กู้ซิงจึงตระหนักได้ว่าผู้มาเยือนดูเหมือนจะไม่ใช่เผ่าปีศาจ!

ยิ่งไปกว่านั้น...

ทั่วทั้งนครศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้มีเพียงหลิวหลีที่เป็นทูตสวรรค์อยู่ตนเดียว

นั่นหมายความว่า...

ศัตรูผู้นี้มาเพื่อตามหาเขางั้นหรือ?!

กู้ซิงลองไตร่ตรองดูอีกครั้ง... หลังจากที่ตนเข้ามาในมิติลับ ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ไปล่วงเกินผู้ใดนี่นา?

เช่นนั้นคนผู้นี้...

แม้จะสงสัย แต่เขาก็รีบอัญเชิญหลิวหลีออกมาทันที

ในเมื่อศัตรูที่อยู่ข้างนอกมาตามหาเขา เขาย่อมไม่อาจถอยหนีได้

อย่างไรเสีย เขาก็ได้รับผลประโยชน์จากเผ่าพรายแล้ว ย่อมต้องให้ความคุ้มครองแก่เผ่าพันธุ์ใต้อาณัติของพวกเธอเป็นธรรมดา

หลังจากที่หลิวหลีปรากฏตัวออกมาจากมิติอสูร เธอก็เหลือบมองนายของตนด้วยสายตาตำหนิแวบหนึ่ง

ได้ใหม่ลืมเก่า!

เห็นได้ชัดว่าสามารถอัญเชิญเธอออกมาจากมิติอสูรได้ตั้งนานแล้ว แต่กลับรอจนถึงป่านนี้

พวกผู้ชายนี่... เป็นสิ่งมีชีวิตที่พอมีใหม่ก็ลืมเก่าจริงๆ!

ทว่า

แม้ในใจของหลิวหลีจะเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แต่การกระทำของเธอกลับไม่เชื่องช้า

สองแขนโอบรอบช่วงท้องของกู้ซิง แล้วพาเขามุ่งตรงไปยังสมรภูมิทันที

ในขณะนี้

มิเลอร์กำลังมองลงไปยังเผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์กลุ่มนี้ด้วยสายตาที่เย็นชาลงเรื่อยๆ

ในบรรดาเผ่าพันธุ์ทั้งหมดในต่างมิติ เผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์ถือเป็นเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแออย่างยิ่งอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ที่ขวางทางเขาอยู่ในขณะนี้ ยังเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุดในหมู่เผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์อีกด้วย

"ส่งทูตสวรรค์ตนนั้นกับองค์หญิงพรายออกมา แล้วข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า!"

ทว่า เหล่ามนุษย์สัตว์กลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย

แม้เผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์จะอ่อนแอ แต่พวกเขากลับมีความภักดีอย่างยิ่งยวด

ตามคำสั่งที่เผ่าพรายทิ้งไว้ การได้พบผู้พยากรณ์ก็เปรียบเสมือนการได้พบคนของเผ่าพราย

ยิ่งไปกว่านั้น ท่านผู้พยากรณ์ผู้นั้นเพิ่งจะช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของเผ่าปีศาจเมื่อไม่นานมานี้เอง

จะให้พวกเขาหักหลัง...

ไม่มีทางเป็นไปได้!

"หาที่ตาย!"

สีหน้าของมิเลอร์พลันเคร่งขรึมลง

ในฐานะเผ่าพันธุ์ชั้นสูง การที่เขายอมหยุดมือและตักเตือนพวกคนเถื่อนกลุ่มนี้ ถือเป็นความเมตตาอย่างที่สุดของเขาแล้ว

แต่พวกคนเถื่อนกลุ่มนี้ไม่เพียงไม่สำนึกในบุญคุณของเขา แต่ยังคิดจะต่อต้านเขาอีก!

"เป้าเป่า!"

เวโรนิก้าหันศีรษะไปมองเสือดาววิญญาณยมโลก

เธอไม่อยากให้มนุษย์สัตว์ที่น่ารักกลุ่มนี้ต้องมาประสบเคราะห์กรรม

"ข้ารู้แล้ว!"

เสือดาววิญญาณยมโลกเกร็งร่างขึ้นมาทั้งตัว สายตาจับจ้องไปที่มิเลอร์

การที่จะต้องต่อกรกับเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์ระดับเหนือธรรมดาด้วยระดับปลุกพลัง...

ดูท่าว่าวันนี้คงต้องแลกด้วยเลือดเสียแล้ว!

เพียงแต่ว่า

ยังไม่ทันที่มิเลอร์จะได้ลงมือ ผู้ที่มาถึงก่อนกลับเป็นกู้ซิงและหลิวหลี

หลังจากที่หลิวหลีวางกู้ซิงลง เธอก็เบนสายตาไปยังมิเลอร์บนท้องฟ้าเป็นอันดับแรก

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับเผ่าพันธุ์เดียวกัน

เพียงแต่ว่า

ทำไมเผ่าพันธุ์เดียวกันตนนี้ถึงได้มีความมุ่งร้ายต่อเธอกัน?!

ส่วนกู้ซิงเมื่อมองทูตสวรรค์ตนนี้ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเช่นกัน

[ทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ (มิเลอร์)]

[ศักยภาพ: ตำนาน 7 ดาว]

[ระดับ: เหนือธรรมดา ขั้น 3]

[พลัง: 1054]

[กาย: 1063]

[จิต: 862]

[ความเร็ว: 1024]

[ทักษะ: ร่างทูตสวรรค์นักรบ (เพิ่มค่าสถานะของตนเอง 1.5 เท่า), โล่ศักดิ์สิทธิ์เทวทูต, กระบี่ศักดิ์สิทธิ์เทวทูต]

เช่นเดียวกับหลิวหลี เขาเป็นเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน เพียงแต่หลิวหลีคือเซราฟิม ส่วนตนนี้คือทูตสวรรค์นักรบ!

แต่เมื่อดูจากทักษะของทั้งสองแล้ว ตระกูลเซราฟิมดูเหมือนจะเหนือกว่าอยู่ก้าวหนึ่ง

เพราะร่างเซราฟิมของหลิวหลีนั้นสามารถเพิ่มค่าสถานะของตนเองได้ถึงสองเท่า

แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ความแตกต่างของค่าสถานะพื้นฐานก็ยังคงมีอยู่

ถึงแม้ว่าหลังจากที่หลิวหลีสังหารราชันย์ปีศาจตนนั้นไปแล้ว ค่าสถานะต่างๆ ของเธอจะเพิ่มขึ้นอีก 50 หน่วย

แต่จนถึงตอนนี้...

[ทูตสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ (หลิวหลี)]

[ศักยภาพ: ตำนาน 3 ดาว]

[ระดับ: ปลุกพลังขั้นเก้า]

[พลัง: 473]

[กาย: 478]

[จิต: 481]

[ความเร็ว: 490]

[ทักษะ: ทัณฑ์พิพากษา, พรศักดิ์สิทธิ์, ร่างเซราฟิม, บทเพลงแห่งอวสาน]

ต่อให้หลิวหลีเปิดใช้ร่างเซราฟิม และได้รับการเสริมพลังจากสภาวะวิกฤต... ค่าสถานะของเธอก็คงจะอยู่ที่ราวๆ 1200 หน่วยเท่านั้น!

ถ้าเป็นเช่นนี้...

ดูเหมือนว่าจะมีเพียงวิธีเดียวแล้ว!

บทเพลงแห่งอวสาน!

ซึ่งเป็นทักษะที่จนถึงบัดนี้ เขายังไม่กล้าใช้แม้แต่ครั้งเดียวเพราะผลข้างเคียงของมัน

แต่หากเลี่ยงไม่ได้...

ในขณะนี้

มิเลอร์มองหลิวหลีด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย

"เจ้ามีสายเลือดของตระกูลเซราฟิม แต่กลับยอมเป็นอสูรของมนุษย์ ช่าง... ขายขี้หน้าเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์เสียจริง!"

เพียงแต่ว่า คำพูดเช่นนี้ของมิเลอร์ไม่มีผลต่อหลิวหลีแม้แต่น้อย

เธอผู้ซึ่งถูกกู้ซิงดึงขึ้นมาจากห้วงอเวจีด้วยมือของเขาเอง จะรังเกียจนายของตนได้อย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่คิดว่าสายเลือดเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์ของตนจะสูงส่งสักเท่าไหร่!

เพียงแต่ว่า

ท่าทีเมินเฉยของหลิวหลีที่มีต่อมิเลอร์ ทำให้สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลง

ในอดีต... สมัยที่ประมุขตระกูลทูตสวรรค์ซึ่งก็คือบิดาของหลิวหลียังไม่หายสาบสูญ เด็กสาวคนนี้ก็มีท่าทีหยิ่งทะนงเช่นนี้เสมอ! และบัดนี้... เธอก็ยังคงดูแคลนเขาเช่นเดิม!

แต่บัดนี้ เขาไม่ใช่ทูตสวรรค์ผู้น่าสมเพชที่ได้แต่หลบซ่อนอยู่ในเงามืดและอิจฉาสถานะของหลิวหลีอีกต่อไปแล้ว

บัดนี้

เขาคือท่านประมุขน้อยของเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์!

"หลิวหลี ดูท่าทางของเจ้าแล้ว... ดูเหมือนจะจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์ไม่ได้แล้วสินะ! ต้องการให้ข้าช่วยรื้อฟื้นความทรงจำให้หรือไม่!"

ต้องยอมรับว่า มิเลอร์ดึงดูดความสนใจของหลิวหลีได้สำเร็จ

นอกจากหลิวหลีแล้ว กู้ซิงเองก็เงี่ยหูฟังเช่นกัน เขาเองก็อยากรู้เรื่องราวความเป็นมาของเด็กสาวคนนี้เป็นอย่างมาก

เมื่อเห็นว่าหลิวหลีสนใจ มิเลอร์กลับไม่รีบร้อน

"อยากรู้ความเป็นมาของเจ้า ก็จงบอกข้ามาก่อน... ว่าปีกของเจ้าฟื้นฟูได้อย่างไร!"

ทุกสิ่งทุกอย่างของเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์ล้วนมาจากปีกที่อยู่ด้านหลัง!

การสูญเสียปีกของตนเอง ก็เท่ากับสูญเสียความหวังที่จะเติบโต สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง!

แต่ว่า...

ปีกของหลิวหลีถูกตัดออกไปจนหมดสิ้นแล้วมิใช่หรือ!

ทำไมตอนนี้เธอ...

ปีกถึงยังคงสมบูรณ์อยู่?!

เมื่อคิดถึงวิธีการที่ทำให้ปีกของเผ่าพันธุ์ทูตสวรรค์งอกขึ้นมาใหม่ได้ มิเลอร์ก็เลียริมฝีปากอย่างละโมบ

หากเขาได้วิธีการนี้มา แล้วนำมาปรับปรุงต่อยอด จะสามารถเพิ่มพูนพลังของตนเองให้สูงขึ้นไปอีกขั้นได้หรือไม่?!

หลิวหลีถูกถามเรื่องปีกของตนอย่างกะทันหัน ก็หันไปมองกู้ซิงโดยไม่รู้ตัว

ทว่า... ก็เป็นเพียงการกระทำเล็กน้อยเช่นนี้เอง ที่ทำให้มิเลอร์ตระหนักได้ในทันทีว่าต้นตอของเรื่องทั้งหมดอาจมาจากมนุษย์ผู้นี้!

มนุษย์?!

จะเป็นไปได้อย่างไร?

เผ่าพันธุ์ที่ถูกหมื่นเผ่าพันธุ์ดูแคลน

พลังต่อสู้ของตนเองก็ต่ำต้อย ได้แต่พึ่งพาเผ่าพันธุ์อื่น...

กลับมีความสามารถเช่นนี้ได้อย่างไร?!

ดูท่าว่า นอกจากหลิวหลีแล้ว มนุษย์ผู้นี้ก็คงต้องจับกลับไปด้วยเช่นกัน

สายตาของมิเลอร์กวาดมองผู้คนบนพื้นดิน

นอกจากมนุษย์สัตว์ระดับเหนือธรรมดาที่ไร้ประโยชน์สองสามตนแล้ว

ก็มีเพียงหลิวหลีที่อยู่ตรงหน้านี้ที่พอจะเข้าตาอยู่บ้าง!

"หลิวหลี เห็นแก่ที่เจ้าออกมามอบตัวถึงที่ ข้าตัดสินใจจะไว้ชีวิตมนุษย์สัตว์กลุ่มนี้กับมนุษย์สองคนนั่น!"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เสือดาววิญญาณยมโลกแทบจะคลั่ง!

ไว้ชีวิตมัน?!

"เป้าเป่า ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ!"

เวโรนิก้าใช้สองแขนโอบรอบคอของเสือดาววิญญาณยมโลก รั้งมันไว้สุดชีวิตเพื่อระงับโทสะของมัน

"เป้าเป่า พวกเราอย่าไปถือสาทูตสวรรค์ตนนี้เลย ก่อนหน้านี้เจ้าเคยบอกว่า ข้าในฐานะผู้สืบทอดตระกูลเวโร จะต้องรู้จักตัดสินใจให้เด็ดขาด!"

"ข้าว่านะ เป้าเป่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เจ้าจะออกโรง!"