บทที่ 3 ทูตสวรรค์ปีกหัก!

บทที่ 3 ทูตสวรรค์ปีกหัก!

สมาคมการค้าสัตว์อสูรเป็นสมาคมการค้าที่ใหญ่ที่สุดในนครหลินหยวน มีหน้าที่ควบคุมการหมุนเวียนของทรัพยากรจากต่างมิติ

ที่นี่ไม่เพียงแต่ขายสัตว์อสูรหลากหลายชนิดที่จับมาจากต่างมิติ แต่ยังมีวัตถุดิบล้ำค่า ยาแห่งวิวัฒนาการ หรือแม้กระทั่งสมบัติล้ำค่าหายากอีกด้วย

กู้ซิงยืนอยู่หน้าประตูใหญ่อันโอ่อ่าของสมาคมการค้าสัตว์อสูร พลางเงยหน้าขึ้นมอง

ตัวอาคารทั้งหลังมีลักษณะเป็นพีระมิด แบ่งออกเป็นห้าชั้น แต่ละชั้นสอดคล้องกับระดับที่แตกต่างกัน—

สามัญ, ชั้นยอด, ยอดเยี่ยม, มหากาพย์, ตำนาน

แน่นอนว่าพื้นที่ "ระดับตำนาน" ชั้นบนสุดนั้นว่างเปล่าตลอดทั้งปี มีเพียงวัตถุดิบล้ำค่าจำนวนเล็กน้อยจากต่างมิติที่นำมาจัดแสดงเป็นครั้งคราวให้ผู้คนได้ชื่นชมเท่านั้น

ส่วนพื้นที่ "ระดับมหากาพย์" ที่ชั้นสี่ ก็มีเพียงวัตถุดิบระดับมหากาพย์จำนวนไม่มากนัก และราคาก็สูงจนน่าตกใจ

กู้ซิงไม่ได้หยุดอยู่ที่ชั้นหนึ่ง แต่ขึ้นไปยังชั้นสามโดยตรง—

เขตเฉพาะสำหรับสัตว์อสูรระดับยอดเยี่ยม

ภายในโถงกว้างขวาง สัตว์อสูรรูปร่างแปลกตานับสิบตัวถูกขังอยู่ในกรงพลังงานที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ ข้างๆ แต่ละตัวมีป้ายระบุข้อมูลโดยละเอียดและราคา

กู้ซิงกวาดสายตามอง เบื้องหน้าของเขาก็ปรากฏหน้าต่างคุณสมบัติของพวกมันขึ้นมาโดยอัตโนมัติ—

【งูเสวียน】

【ระดับศักยภาพ: ยอดเยี่ยม 3 ดาว】

【ระดับ: ขั้น 0】

【ทักษะ: เขี้ยวพิษฉีกกระชาก】

【แมววิญญาณ】

【ระดับศักยภาพ: ยอดเยี่ยม 1 ดาว】

【ระดับ: ขั้น 0】

【ทักษะ: หลบหลีกแคล่วคล่อง】

...

ราคาของสัตว์อสูรเหล่านี้โดยทั่วไปอยู่ระหว่าง 500,000 ถึง 1,000,000 ยิ่งระดับศักยภาพสูง ราคาก็ยิ่งแพง

ในที่สุดกู้ซิงก็หยุดอยู่หน้าสัตว์อสูรจำพวกหมาป่าตัวหนึ่ง

นี่คือสัตว์อสูรที่มีระดับศักยภาพสูงสุดในชั้นสามทั้งหมด—

【หมาป่าคราม】

【ระดับศักยภาพ: ยอดเยี่ยม 3 ดาว】

【คุณสมบัติ: สายลม】

【ระดับ: ขั้น 0】

【ทักษะ: กรงเล็บวายุ】

【คำแนะนำในการเลี้ยงดู: หญ้าวายุวิญญาณ, ผลึกวายุสลาตัน...】

เมื่อมองดูสัตว์อสูรเหล่านี้ที่มีเพียงทักษะเดียว กู้ซิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

แม้ว่าสัตว์อสูรระดับยอดเยี่ยมจะถือเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว แต่เมื่อเทียบกับเมิ่งมั่วระดับมหากาพย์แล้ว ความแตกต่างนั้นช่างมหาศาลเกินไป

ยิ่งไปกว่านั้น เขามีเงินทุนถึงยี่สิบล้านอยู่ในมือ ย่อมสามารถแสวงหาสิ่งที่ดีกว่านี้ได้อย่างแน่นอน!

“สวัสดี ไม่ทราบว่าที่สมาคมการค้าสัตว์อสูรยังมีสัตว์อสูรอื่นอีกหรือไม่?”

เขาหยุดพนักงานคนหนึ่งไว้แล้วถามอย่างไม่ยอมแพ้

“สวัสดีท่านลูกค้า สัตว์อสูรที่จัดแสดงอยู่นี้คือทั้งหมดที่สมาคมของเรามีสำหรับปีนี้แล้วขอรับ”

ระดับศักยภาพยอดเยี่ยม...

เขาจ้องมองหมาป่าครามตัวนั้น ระดับศักยภาพ 3 ดาวในสายตาของผู้ใช้อสูรทั่วไปนับว่าหาได้ยากยิ่ง

แต่หลังจากได้เห็นหน้าต่างคุณสมบัติของเมิ่งมั่วระดับมหากาพย์แล้ว สัตว์อสูรที่มีระดับศักยภาพเพียงเท่านี้ก็ไม่ดึงดูดสายตาของเขาอีกต่อไป

อีกทั้ง การจะเลี้ยงดูสัตว์อสูรเช่นนี้ให้ไปถึงระดับเดียวกับเมิ่งมั่ว เกรงว่าเงินยี่สิบล้านก็ยังไม่พอ

ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับด้วยความผิดหวัง...

พนักงานก็เรียกเขาไว้ทันที

“เดี๋ยวก่อน! ยังมีอีกที่หนึ่ง...”

กู้ซิงหันกลับมาทันควัน การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วจนทำให้พนักงานเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว

“ที่ไหน?”

พนักงานตกใจกับการกระทำของกู้ซิง

“คืออย่างนี้ขอรับ เพราะว่าพวกเราจะจัดแสดงเฉพาะสัตว์อสูรที่ได้รับมาล่าสุดในแต่ละปีเท่านั้น”

“ส่วนสัตว์อสูรที่ขายไม่ออกในปีที่ผ่านๆ มา จะถูกนำไปจัดการดูแลรวมกันที่ฝ่ายพลาธิการ”

“เพียงแต่... ท่านลูกค้าอย่าได้คาดหวังอะไรมากนักเลยนะขอรับ เพราะสัตว์อสูรเหล่านั้นล้วนเป็นของมีตำหนิที่คนอื่นเลือกทิ้งแล้วทั้งสิ้น”

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ความหวังที่เพิ่งจุดประกายขึ้นในใจของกู้ซิงก็ดับวูบลงอีกครั้ง

ของมีตำหนิที่คนอื่นเลือกทิ้งแล้ว จะมีสัตว์อสูรที่มีระดับศักยภาพดีๆ เหลืออยู่ได้อย่างไร?

แต่ด้วยความคิดที่ว่าไหนๆ ก็มาแล้ว กู้ซิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจไปดูที่ฝ่ายพลาธิการ

ต่อให้ไม่ได้อะไรจากที่นั่น เขาก็ยังสามารถกลับมาที่ชั้นสามเพื่อทำสัญญากับหมาป่าครามตัวนั้นได้

“แต่ท่านต้องรีบหน่อยนะขอรับ อีกไม่นานพวกมันก็จะถูกส่งไปทำลายทิ้งแล้ว”

...

ฝ่ายพลาธิการ

แสงไฟสลัวและให้ความรู้สึกกดดัน

เด็กสาวผมสีเงินนางหนึ่งขดตัวอยู่มุมห้อง เธอกอดเข่า ก้มหน้าซุกลงในวงแขน

รอบๆ ตัวเธอ สัตว์อสูรรูปร่างแปลกตาอีกหลายตัวก็นั่งรอคอยการตัดสินชะตากรรมอย่างเงียบงันเช่นกัน

เสือดาวเงาที่ขาขาดไปข้างหนึ่ง จิ้งจอกวิญญาณที่ตาบอดแต่กำเนิด...

พวกมันคือของมีตำหนิที่ไม่มีใครเลือกไปตลอดทั้งปี

“ได้เวลาแล้ว”

บานพับประตูโลหะส่งเสียงเสียดสีบาดหู ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบคนหนึ่งผลักประตูเข้ามา

วันนี้เป็นวันอัญเชิญสัตว์อสูรของนครหลินหยวน และยังเป็นวันสิ้นสุดของสัตว์อสูรเหล่านี้อีกด้วย

สมาคมไม่ใช่สถานสงเคราะห์ การที่เลี้ยงดูพวกมันมาหนึ่งปีเต็มก็นับว่าเมตตาปรานีถึงที่สุดแล้ว

หลังจากทำลายทิ้งยังสามารถนำชิ้นส่วนบางอย่างกลับมาใช้ประโยชน์ได้ ถือเป็นการใช้ประโยชน์จากพวกมันจนหยดสุดท้าย

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า สัตว์อสูรทั้งหลายก็ลุกขึ้นยืนอย่างเหม่อลอย

แต่ที่สะดุดตาที่สุด กลับเป็นเด็กสาวผมสีเงินนางนั้น

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เส้นผมสีเงินยาวสลวยดุจน้ำตกก็ทิ้งตัวลงมา ใบหน้างดงามประดับด้วยดวงตาสีอำพัน ทั้งร่างราวกับทูตสวรรค์ที่ตกลงสู่แดนมนุษย์

ไม่สิ—

เธอคือทูตสวรรค์!

พนักงานถอนหายใจออกมา

เมื่อหนึ่งปีก่อน การมาถึงของทูตสวรรค์ระดับศักยภาพมหากาพย์ตนนี้เคยสร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งนครหลินหยวน

น่าเสียดายที่ความพิการแต่กำเนิดทำให้เธอด้อยกว่าสัตว์อสูรธรรมดาเสียอีก ทั้งยังไม่สามารถเพิ่มระดับผ่านการทำสัญญาได้

ของไร้ค่าเช่นนี้ แม้แต่มูลค่าในการนำชิ้นส่วนไปใช้ประโยชน์ก็แทบไม่เหลือ

“ไปกันได้แล้ว!”

ขณะที่เขากำลังจะนำทาง เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังใกล้เข้ามาจากไกลๆ

“เดี๋ยวก่อน!”

กู้ซิงวิ่งเข้ามาในห้องอย่างหอบเหนื่อย ปอยผมหน้าผากชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ

เขาใช้เวลาตามหาในสมาคมการค้าสัตว์อสูรที่ราวกับเขาวงกตอยู่นานถึงครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงฝ่ายพลาธิการที่อยู่ห่างไกลแห่งนี้ได้ทัน

สายตาของเขากวาดไปทั่วห้อง ก่อนจะถูกดึงดูดโดยเงาร่างสีเงินนั้นในทันที

หน้าต่างคุณสมบัติเด้งขึ้นมาทันที:

【ทูตสวรรค์ (หลิวหลี)】

【สถานะ: ยังไม่ทำสัญญา (ปีกพิการ ไม่สามารถทำสัญญาได้)】

【ระดับศักยภาพ: มหากาพย์ 9 ดาว】

【ระดับ: ขั้น 0】

【ทักษะ: ทัณฑ์แสงศักดิ์สิทธิ์, ปีกแห่งแดนสวรรค์, บทเพลงศักดิ์สิทธิ์】

【สถานะพิเศษ: พิการแต่กำเนิด (ปีกพิการ) (สถานะด้านลบ: ไม่สามารถเพิ่มระดับได้)】

【คำแนะนำในการเลี้ยงดู: ใช้ขนนกเทวทูต, ละอองดาวประกายแสง, ศิลาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ (ซ่อมแซมอาการบาดเจ็บ)】

นัยน์ตาของกู้ซิงหดเล็กลงในทันที

สัตว์อสูรระดับศักยภาพมหากาพย์ 9 ดาว?!

นี่คือสัตว์อสูรที่มีระดับศักยภาพสูงสุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา...

ห่างจากระดับตำนานเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น!

และสัตว์อสูรระดับมหากาพย์โดยทั่วไปมีเพียงสองทักษะ แต่หลิวหลี...

กลับมีถึงสามทักษะ!

เพียงแต่...

สายตาของเขาเลื่อนไปยังแผ่นหลังของเธอโดยไม่รู้ตัว

ที่ตรงนั้นควรจะมีปีกศักดิ์สิทธิ์อยู่หนึ่งคู่ แต่บัดนี้กลับว่างเปล่า

นี่คือเหตุผลที่ไม่มีใครต้องการเธอ!

แต่ระบบได้ให้แนวทางการซ่อมแซมมาแล้ว:

ขนนกเทวทูต*1, ละอองดาวประกายแสง*3, ศิลาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์*1

และวัตถุดิบทั้งสามอย่างนี้ ก็มีขายอยู่ที่สมาคมการค้าสัตว์อสูรพอดี!

หัวใจของกู้ซิงเต้นระรัว

ต้องเป็นเธอ!

นี่คือสัตว์อสูรที่เขาตามหา!

ขอเพียงรักษาอาการบาดเจ็บของเธอให้หาย พรสวรรค์ของเธอจะบดขยี้เมิ่งมั่วตนนั้นได้อย่างราบคาบ!

กู้ซิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ เดินไปอยู่หน้าพนักงาน

“สวัสดี ข้าต้องการซื้อทูตสวรรค์ตนนั่น ไม่ทราบว่าราคาเท่าใด?”

เมื่อได้ยินประโยคนั้น...

นัยน์ตาของหลิวหลีก็พลันหดเล็กลง

เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีอำพันสะท้อนภาพของร่างที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่าง

เขา... กำลังพูดถึงเธออย่างนั้นหรือ?

กว่าสามร้อยวันคืน เธอขดตัวอยู่ในมุมมืดแห่งนี้ ตั้งความหวังนับครั้งไม่ถ้วน ผิดหวังนับครั้งไม่ถ้วน

จนท้ายที่สุด เธอก็ชาชิน กระทั่งไม่กล้าที่จะหวังว่าจะมีใครมามองเธออีกแม้แต่แวบเดียว

แต่ในตอนนี้—

มนุษย์แปลกหน้าผู้นั้น กลับชี้มาที่เธอ

หัวใจของเธอราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบขย้ำอย่างรุนแรง แม้แต่หายใจก็ยังลำบาก

เขา... รู้ตัวจริงๆ หรือว่ากำลังเลือกอะไรอยู่?

ของไร้ค่าที่แม้แต่จะบินก็ยังทำไม่ได้...

เล็บจิกลึกลงไปในฝ่ามือ แต่เธอกลับไม่รู้สึกเจ็บ

หลิวหลีก้มหน้าลง ผมสีเงินทิ้งตัวลงมา บดบังดวงตาที่เริ่มแดงก่ำของเธอ

ทั้งที่... ไม่ควรจะมีความหวังอีกแล้วแท้ๆ

แต่เหตุใด... หัวใจถึงยังคงเจ็บปวด?