บทที่ 024 เพื่อนคุณตายอนาถมาก

น่าอับอายชะมัด!

โชคดีที่เฉินเซียวเสี่ยวหน้าหนาพอ สถานการณ์แค่นี้ทำอะไรเธอไม่ได้หรอก

"เจ้าหน้าที่หลินนี่ถ่อมตัวจริงๆ!"

"เข้าใจแล้วค่ะ เข้าใจแล้ว!"

"ความลับทางราชการจะให้เปิดเผยง่ายๆ ก่อนปิดคดีได้ยังไง จริงไหม?"

"แต่ฉันเชื่อว่า ไม่ว่าคดีจะใหญ่แค่ไหน ถ้าอยู่ในมือเจ้าหน้าที่หลิน ก็แค่เรื่องกล้วยๆ ใช่ไหมคะ?"

"เจ้าหน้าที่หลินคะ คุณไม่รู้หรอกว่าตอนนี้คุณ... อ๊ะ! เจ้าหน้าที่หลิน อย่าเพิ่งรีบสิคะ..."

หลินเซินไม่มีอารมณ์จะฟังคำเยินยอของเฉินเซียวเสี่ยว ตอนนี้เขาอยากไขคดีอย่างเดียว

เฉินเซียวเสี่ยวก้าวขายาวขาวผ่อง หน้าอกกระเพื่อมไหวขณะวิ่งไล่ตามเขา "เพื่อนๆ เห็นไหมคะ? นี่แหละเจ้าหน้าที่หลินผู้เด็ดเดี่ยว ไม่เท่กว่าพวกท่านประธานจอมเผด็จการในนิยายเหรอคะ?"

"ตามกล้องมาเลยค่ะ เราไปเป็นสักขีพยานช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์ของเจ้าหน้าที่หลินกัน"

เฉินเซียวเสี่ยวจะพลาดโอกาสทองในการไลฟ์สดแบบนี้ได้ยังไง? ตอนนี้มีนักข่าวและสื่อโซเชียลกี่เจ้าในเซี่ยงไฮ้ที่อยากเจอตัวหลินเซิน การที่เธอได้เจอเขาจังๆ แบบนี้คือคอนเทนต์เรียกยอดวิวชั้นดี!

ช่องแชตไลฟ์สด:

"ฮ่าฮ่าฮ่า ขำจะตายอยู่แล้ว ท่านลอร์ดเซียวเสี่ยวโดนเมินว่ะ"

"นั่นสิ! ถึงจะเก็บอาการเก่ง แต่ฉันสัมผัสได้ถึงความร้าวรานในใจเจ๊แกนะ"

"เจ้าหน้าที่หลินใจเด็ดมาก!"

"ซูมหน่อย ซูมกล้องเข้าไปใกล้ๆ ฉันจะแคปไปทำวอลเปเปอร์"

"อยากรู้จังว่าอาชญากรคนไหนจะโดนเชือดรายต่อไป จงสั่นกลัวซะเจ้าพวกปลาซิวปลาสร้อย!"

...

เพียงครู่เดียว ยอดคนดูไลฟ์สดของ "ท่านลอร์ดเซียวเสี่ยว" ก็พุ่งทะลุสามล้านคน

เป็นสถิติสูงสุดที่ไม่เคยมีมาก่อน

คอมเมนต์ไหลรัวจนแทบมองไม่เห็นภาพบนจอ

เฉินเซียวเสี่ยววิ่งตามเขาออกมาจนพ้นลานจอดรถ เห็นหลินเซินยืนรอข้ามถนนอยู่ตรงสี่แยก เธอจึงเข้าไปหาเขาอีกครั้ง "เจ้าหน้าที่หลินคะ ฉันไม่ถามเรื่องคดีของคุณแล้วก็ได้ ฉันแค่อยากรู้ว่า ปกติเวลาไขคดีคุณต้องใช้เบาะแสอะไรบ้างคะ? ต้องทำตามขั้นตอนหรือเปล่า?"

"หมายความว่าไง?"

"คือฉันหมายถึง... ฉัน..."

เฉินเซียวเสี่ยวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็รวบรวมความกล้าพูดออกไป "ฉันมีคดีหนึ่งอยู่ในมือ เจ้าหน้าที่หลินสนใจรับทำไหมคะ?"

"เล่ามาสิ"

"เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ เมื่อสามเดือนก่อน ฉันมีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง..."

ระหว่างที่เฉินเซียวเสี่ยวกำลังเล่ารายละเอียดคดี ช่องแชตไลฟ์สดก็ครึกครื้นกันใหญ่

"เจ้าหน้าที่หลินอย่าไปเชื่อนะ ยัยนี่ชอบพูดจาเลอะเทอะ ถ้าตกปลาได้ครึ่งโล หล่อนจะโม้ว่าเป็นปลาวาฬ!"

"ใช่ๆ ยัยนี่แค่อยากเกาะกระแสคุณ หรือไม่ก็อยากเกาะแกะตัวคุณนั่นแหละ ใครจะไปรู้"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ท่านลอร์ดเซียวเสี่ยว นี่ขนาดตำรวจเจ๊ก็ไม่เว้นเหรอ?"

"เจ้าหน้าที่หลิน โหลดแอปกันมิจฉาชีพไว้เถอะครับ ยัยนี่เชื่อถือไม่ได้สักคำ"

"แต่เจ๊แกเล่าได้สมจริงอยู่นะ"

"เจ้าหน้าที่หลิน ถ้าคุณโดนหลอก ภาพลักษณ์เสียหมดเลยนะ"

"แม่นางเฉิน ขอเตือนว่าให้เพลาๆ หน่อยนะจ๊ะ ทำตัวเป็น 'มิจฯ' มากไปมันไม่ดี"

"เรื่องนี้เล่ามาแปดรอบแล้วมั้ง ฉันท่องได้แล้วเนี่ย!"

"รอบที่แล้วไม่ได้เล่าเวอร์ชันนี้นะ เท่าที่จำได้..."

...

จากคำบอกเล่าของเฉินเซียวเสี่ยว หลินเซินพอจะจับใจความสำคัญได้

ปรากฏว่าเฉินเซียวเสี่ยวมีเพื่อนสนิทชื่อ หลี่เยว่เหยียน ทั้งคู่รู้จักกันผ่านการไลฟ์สดและรู้สึกถูกชะตากันทันที

เนื่องจากทั้งคู่ไม่ใช่คนเซี่ยงไฮ้แต่กำเนิด จึงตกลงย้ายมาอยู่ด้วยกัน

เฉินเซียวเสี่ยวเป็นสายสตรีมเมอร์เอาต์ดอร์ ส่วนหลี่เยว่เหยียนเป็นสายโชว์ความสามารถ

เนื้อหาการไลฟ์ของทั้งคู่ไม่ทับซ้อนกัน แต่ชีวิตประจำวันกลับเข้ากันได้ดีอย่างน่าประหลาด มีทัศนคติตรงกันในหลายเรื่อง

วันหนึ่งเมื่อสามเดือนก่อน จู่ๆ หลี่เยว่เหยียนก็บอกเฉินเซียวเสี่ยวว่ามีแมวมองจากโมเดลลิ่งมาทาบทาม บอกว่าเธอมีแววเป็นนางแบบได้

ตอนแรกเฉินเซียวเสี่ยวก็เตือนให้ระวังตัว เพราะเดี๋ยวนี้มิจฉาชีพเยอะ ข่าวหลอกลวงเงินทองหรือล่วงละเมิดทางเพศมีให้เห็นบ่อยๆ

แต่ตามคำบอกเล่าของหลี่เยว่เหยียน อีกฝ่ายเป็นบริษัทใหญ่ มีใบอนุญาตถูกต้องครบถ้วน ไม่มีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายล่วงหน้า และที่สำคัญคือตั้งอยู่ในเซี่ยงไฮ้นี่เอง

เฉินเซียวเสี่ยวไปเป็นเพื่อนหลี่เยว่เหยียนตอนสัมภาษณ์ที่โมเดลลิ่ง ก็เห็นว่าเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงจริง ขั้นตอนต่างๆ ดูถูกกฎหมายและเป็นระบบระเบียบ

ความระแวงของเฉินเซียวเสี่ยวจึงหมดไป

แต่ไม่นานหลังจากนั้น หลี่เยว่เหยียนบอกว่าจะออกไปร่วมงานอีเวนต์งานหนึ่ง แล้วเธอก็หายตัวไปเลย ติดต่อไม่ได้ราวกับล่องหนหายไปจากโลก ผ่านไปหนึ่งเดือน (ซึ่งก็คือสองเดือนหลังจากหลี่เยว่เหยียนหายตัวไป) เฉินเซียวเสี่ยวจึงไปแจ้งความ

ผลปรากฏว่า ตำรวจไปตรวจสอบที่โมเดลลิ่งแห่งนั้น ทางบริษัทอ้างว่าไม่รู้จักคนชื่อหลี่เยว่เหยียน แมวมองคนที่สัมภาษณ์ก็ไม่ใช่พนักงานของบริษัท แม้แต่ห้องสัมภาษณ์วันนั้นก็เป็นแค่ห้องเช่าข้างๆ ออฟฟิศบริษัทเท่านั้น

สรุปคือ หลี่เยว่เหยียนโดนต้มตุ๋น

ที่แปลกคือ หลี่เยว่เหยียนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ในยุคที่เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตก้าวหน้าขนาดนี้ กลับหาเบาะแสไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว แถมเวลาผ่านไปกว่าสองเดือน ตำรวจก็จนปัญญา ทำได้แค่ลงบันทึกประจำวันคนหาย นี่ก็ผ่านมาอีกเดือนแล้ว ยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ

หลินเซินไม่สงสัยคำพูดของเฉินเซียวเสี่ยว เพราะเขามีวิธีพิสูจน์ความจริงได้มากมาย อีกอย่าง เขาไม่คิดว่าเฉินเซียวเสี่ยวจะกล้าโกหกเขาเพื่อเรื่องแค่นี้

ถ้าสิ่งที่เธอพูดไม่ใช่คดี ตัวเธอเองนั่นแหละที่จะกลายเป็นคดี หลินเซินไม่เสียหายอะไรอยู่แล้ว

"ผมขอวันเดือนปีเกิดและเวลาตกฟาก หรือไม่ก็ของใช้ส่วนตัวที่เธอใช้เป็นประจำ เส้นผมจะดีที่สุด"

ในสังคมสมัยใหม่ คนมักตามหากันด้วยบิ๊กดาต้าและเทคโนโลยี แต่วิธีของหลินเซินนั้นประหยัดพลังงานและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมยิ่งกว่า

"มีค่ะ มี!"

เฉินเซียวเสี่ยวมือหนึ่งถือขาตั้งกล้อง อีกมือควานหาของในกระเป๋าสะพายอย่างลนลาน "วันก่อนเราเพิ่งไปดูดวงกันตอนไปปีนเขา เธอจดวันเดือนปีเกิดเวลาตกฟากให้ฉันเก็บไว้พอดี"

ครู่ต่อมา เฉินเซียวเสี่ยวหยิบกระดาษสีแดงแผ่นเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋า กางออกดูเพื่อความแน่ใจ แล้วยื่นให้หลินเซิน "เจ้าหน้าที่หลินคะ คุณเป็นเหมือนในข่าวลือจริงๆ เหรอคะ ที่ว่าแค่... เอ้อ อธิบายไม่ถูก เหมือนกับ... แค่คำนวณนิดหน่อยก็รู้พิกัดคนได้เลย?"

หลินเซินไม่ตอบ เขากวาดตามองวันเดือนปีเกิดบนกระดาษแผ่นแดง แล้วใช้นิ้วโป้งถูนิ้วชี้เบาๆ

เพียงไม่กี่วินาที คิ้วของหลินเซินก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

อาศัยจังหวะนี้ เฉินเซียวเสี่ยวแอบชำเลืองมองช่องแชตไลฟ์สด หน้าจอเต็มไปด้วยคอมเมนต์ที่ก่นด่าและสงสัยในตัวเธอ หาว่าเธอหน้าด้านหลอกตำรวจเพื่อเรียกกระแส

เฉินเซียวเสี่ยวของขึ้นทันที "หมายความว่าไงยะ? ถึงฉันจะชอบโม้ แต่ฉันจะหน้าด้านขนาดนั้นเลยเหรอ? ได้ๆ พวกแกจะด่าก็ด่าไป เดี๋ยวพอเจ้าหน้าที่หลินปิดคดีได้ คอยดูฉันจะเอาหลักฐานไปฟาดหน้าพวกแกให้หงายเงิบ!"

"โมโหโว้ย!"

ยิ่งเฉินเซียวเสี่ยวหัวร้อน ชาวเน็ตก็ยิ่งสนุก

"เจ๊เฉิน ฟังคำแนะนำจากฉันนะ อย่ามาเล่นละครตบตาต่อหน้าเจ้าหน้าที่หลิน"

"เฮ้ย หรือว่าเราจะมองในแง่ดีกันหน่อย เป็นไปได้ไหมว่าท่านลอร์ดเซียวเสี่ยวของเรากำลังยอมพลีชีพมอบตัว เพื่อช่วยเจ้าหน้าที่หลินปั๊มผลงาน?"

"หึ ใช่ๆๆ ตัดความเป็นไปได้นี้ทิ้งไม่ได้เลย"

"ยัยโง่ เทพธิดาของฉัน เธอช่างโง่เขลาเบาปัญญาจริงๆ ความสามารถของเจ้าหน้าที่หลินอยู่เหนือจินตนาการของเธอนะจะบอกให้"

...

เฉินเซียวเสี่ยวไม่มีอารมณ์จะสนใจคำล้อเลียนในไลฟ์สด เธอรู้ดีที่สุดว่าเรื่องนี้จริงหรือเท็จ

แต่เธอก็อดกังวลไม่ได้

ถ้าหาเบาะแสไม่เจอ เธอกลัวจริงๆ ว่าหลินเซินจะเล่นงานเธอข้อหาแจ้งความเท็จ

อย่างเบาก็แจ้งความเท็จ อย่างหนักก็ฉ้อโกง แถมยังเป็นการหลอกลวงเจ้าพนักงานอีกต่างหาก!

ขณะที่เฉินเซียวเสี่ยวกำลังกระวนกระวายใจ หลินเซินก็ส่งกระดาษแผ่นแดงคืนให้เธอแล้วพูดเสียงเรียบว่า "เพื่อนคุณตายอนาถมาก!"