บทที่ 76 เข้าสู่ทะเลลึกสีคราม

บทที่ 76 เข้าสู่ทะเลลึกสีคราม

เดิมทีโจวเหวินวางแผนไว้ว่าจะรอให้พละกำลังถึง 15 แต้ม จนสามารถสวมเกราะหนามครบชุดได้ก่อน แล้วค่อยใช้คูปองกำจัดปรสิตนี้ แต่นึกไม่ถึงว่าการเพิ่มค่าพละกำลังจะยากขนาดนี้ จนป่านนี้เขาเพิ่งมีพละกำลังแค่ 11.5 แต้มเท่านั้น

ตอนนี้… บน [คูปองกำจัดปรสิตเลวีอาธานเกราะเหล็ก] ปรากฏข้อมูลเวลานับถอยหลังขึ้นมา: เวลาที่เหลือ 3 วัน

สามวันนี้คงเป็นขีดจำกัดความอดทนของเลวีอาธานเกราะเหล็ก หากผ่านไปสามวันแล้วโจวเหวินยังไม่ใช้คูปอง เลวีอาธานเกราะเหล็กคงจะเริ่มไล่ล่าเขาอย่างแน่นอน

"เวลาบีบเข้ามาทุกที" โจวเหวินหยิบผลไม้หินที่เก็บไว้ทำพันธุ์ออกมา ถ้าสถานการณ์คับขันจริงๆ เขาคงต้องกินมันเข้าไป เพื่อลุ้นว่าจะช่วยเพิ่มค่าสถานะทั้งสามด้านได้อีกไหม

แฟนธอม เลวีอาธานเพิ่งเกิดมาได้สิบกว่าวัน เขาก็เจอปรสิตตัวฉกาจไปแล้วถึงสองชนิด แถมแต่ละชนิดอันตรายกว่าเดิมและมีจำนวนไม่น้อย

แล้วถ้าเป็นเลวีอาธานตัวเต็มวัยที่ไม่มีคนคอยทำความสะอาดกระเพาะมาเป็นเวลานาน ข้างในจะมีปรสิตยุ่บยั่บขนาดไหน? แค่คิดโจวเหวินก็กลุ้มใจแล้ว รู้สึกเหมือนชะตาขาดกำลังรออยู่รำไร

"เจอแล้ว น่ากลัวจัง รีบกลับดีกว่า" เสียงของแฟนธอม เลวีอาธานดังขึ้น ดูเหมือนจะเจออะไรเข้าให้แล้ว

[ติ๊ง! เข้าสู่น่านน้ำรอยต่อ]

"หือ? ทำไมวิ่งย้อนกลับมาล่ะ?" โจวเหวินสงสัยเล็กน้อย แต่แล้วก็เข้าใจได้ วันนี้ใกล้จะมืดแล้ว แฟนธอม เลวีอาธานคงกะจะกลับมาพักผ่อนในเขตรอยต่อ

เป็นไปตามคาด พอแฟนธอม เลวีอาธานกลับมาถึงเขตรอยต่อก็หยุดเคลื่อนไหว จากนั้นเยื่อบุกระเพาะก็เปิดออก ปล่อยน้ำทะเลทะลักเข้ามา

เมื่อน้ำลดลง กล่องสมบัติสีน้ำเงินเข้มทั้งใบก็ปรากฏขึ้นกลางพื้นที่กระเพาะ

นี่คือกล่องสมบัติที่แฟนธอม เลวีอาธานอุตส่าห์เสี่ยงตายเข้าไปในทะเลลึกสีครามเพื่อหามาให้

"นี่คงเป็นกล่องสมบัติสีครามที่ระบบแจ้งเตือนสินะ" โจวเหวินคิดในใจพลางเอื้อมมือไปเปิดกล่อง

[ติ๊ง! ได้รับ เสื้อผ้า x2 ชุด]

"นี่มัน... บ้าไปแล้วหรือเปล่า ให้เสื้อผ้ามาสองชุดเพื่อ?" โจวเหวินพิจารณาดูดีๆ มันก็แค่เสื้อผ้าธรรมดาสองชุด

แม้เสื้อผ้าที่โจวเหวินใส่อยู่ตอนนี้จะขาดวิ่นจนเหลือแค่ครึ่งตัว แถมมีรูโบ๋ตรงหน้าอก แต่สำหรับการเอาชีวิตรอดแล้ว เสื้อผ้าไม่ใช่ปัจจัยสำคัญที่สุด

ในพื้นที่กระเพาะที่มีอุณหภูมิคงที่ เขาแทบจะไม่ต้องใส่เสื้อผ้าด้วยซ้ำ จะเดินแก้ผ้าโทงๆ ทั้งวันก็ได้ ยังไงก็ไม่มีใครดูอยู่แล้ว

แน่นอนว่านี่พูดในบริบทของกล่องสมบัติสีคราม ซึ่งเป็นกล่องรางวัลพิเศษ การเปิดได้แค่เสื้อผ้าธรรมดาสองชุดมันดูไม่สมน้ำสมเนื้อ แต่ถ้าเปิดได้จากกล่องเสบียงทั่วไป เขาคงไม่บ่น แถมอาจจะดีใจด้วยซ้ำว่าโชคดี

แต่ในเมื่อเปิดได้มาแล้ว โจวเหวินก็คงไม่ทิ้ง เขาเก็บมันเข้าตู้เก็บของไป

[ติ๊ง! ได้รับ ตั๋วประลอง x1]

[ติ๊ง! ตั๋วประลอง: ระบุชื่อผู้รอดชีวิตคนใดก็ได้ หากสังหารอีกฝ่ายได้ จะได้รับวัสดุทั้งหมดของฝ่ายตรงข้าม]

"สิ่งที่กังวลเกิดขึ้นจนได้"

กล่องสมบัติสีคราม น่าจะเป็นสิ่งที่ทุกคนได้รับเมื่อเข้าสู่ทะเลลึกสีคราม หมายความว่าทุกคนจะมีตั๋วประลองอยู่ในมือคนละใบ นี่มันต้องเกิดการปล้นชิงกันแน่นอน

นี่ไม่ใช่ตั๋วประลอง แต่มันคือสวิตช์เปิดความโลภ คือกุญแจสำคัญในการใช้ปลาเล็กกินปลาใหญ่ คือจุดเริ่มต้นของความโกลาหลบ้าคลั่ง

"หวังว่าผู้รอดชีวิตคนอื่นจะรู้จักประมาณตน ไม่มาท้าประลองกับฉันนะ" พูดจบโจวเหวินก็ขำตัวเอง เพราะต้องมีคนดาหน้าเข้ามาท้าเขาแน่ๆ และคงมีจำนวนไม่น้อยด้วย

ยังดีที่เขานำหน้าคนส่วนใหญ่อยู่ถึงสามเท่า ยังมีเวลาอีกเยอะในการพัฒนาความแข็งแกร่ง เพื่อให้มั่นใจว่าเขาสามารถบดขยี้ผู้รอดชีวิตทุกคนได้

ส่วนผู้รอดชีวิตกลุ่มนำส่วนน้อย อย่างพวกหัวหน้ากิลด์ หรือพวกฉายเดี่ยวที่รวยๆ โจวเหวินไม่คิดว่าคนพวกนี้จะมาหาเรื่องเขา

เพราะพวกเขามีวัสดุพื้นฐานมากพอ อยากได้อะไรก็ใช้วัสดุหรือแบบแปลนแลกเอา ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงมาท้าสู้กับโจวเหวิน ถ้าแพ้ขึ้นมาคือหมดตัว ความเสี่ยงมันสูงเกินไป ไม่มีใครโง่พอจะทำแบบนั้นหรอก

[ติ๊ง! ได้รับ น้ำแร่ x10, ปลากระป๋อง x10]

"ปลากระป๋อง!" แต่พอหยิบออกมาดู โจวเหวินตาวาวด้วยความประหลาดใจ มันคือปลากระป๋อง แต่เป็นเนื้อสัตว์บกสิบชนิด

มีทั้งเนื้อวัวกระป๋อง ไก่กระป๋อง หมูกระป๋อง... และอื่นๆ ยกเว้นเนื้อปลา ดูเหมือนระบบจะรู้ว่าผู้รอดชีวิตหากินได้แต่ปลา เลยจัดเนื้อสัตว์บกที่หาไม่ได้ในโลกนี้มาให้แบบจุกๆ

"ซี้ด... ของดีทั้งนั้น ต้องตุนไว้ก่อน" โจวเหวินกลืนน้ำลายเอือก เก็บกระป๋องเนื้อสัตว์ทั้งสิบลงตู้เก็บของ

[ติ๊ง! ได้รับ สาหร่าย x200,000]

ได้ยินเสียงแจ้งเตือนนี้ โจวเหวินถึงกับตะลึง ไม่ได้ตะลึงที่ได้สาหร่ายสองแสนหน่วย แต่ตะลึงกับความจุของกล่องสมบัติสีครามที่ยัดสาหร่ายมหาศาลขนาดนี้ลงไปได้ ทั้งที่ตู้เก็บของเขาจุของได้แค่หมื่นหน่วยเอง

"มีกล่องสมบัติสีครามใบนี้ ปัญหาที่เก็บของเต็มก็หมดไป" โจวเหวินตื่นเต้นมาก อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่ต้องปวดหัวเรื่องที่เก็บของไม่พอแล้ว

ของในกล่องสมบัติสีครามมีเท่านี้ ไม่ได้ช่วยพัฒนาความแข็งแกร่งของผู้รอดชีวิตแบบก้าวกระโดด แต่ช่วยยกระดับคุณภาพชีวิต มีกินมีใช้มีใส่ โดยรวมก็ถือว่าโอเค

แฟนธอม เลวีอาธานพักผ่อนแล้ว โจวเหวินทำเหมือนทุกวันคือโยนสาหร่ายหมื่นหน่วยลงบ่อย่อยอาหาร สาหร่ายสองแสนหน่วยในกล่องสมบัติสีคราม เท่ากับอาหารมื้อใหญ่ให้แฟนธอม เลวีอาธานอิ่มได้หนึ่งมื้อ

พรุ่งนี้ถ้าแฟนธอม เลวีอาธานหาอาหารไม่ได้ ค่อยงัดเอาสองแสนหน่วยนี้ออกมาป้อน จะได้เคลียร์ที่ในกล่องด้วย

"นอนดีกว่า" โจวเหวินวางฐานไม้สองอันแล้วล้มตัวลงนอน

แต่พอหลับตา ความคิดฟุ้งซ่านร้อยแปดพันเก้าก็ประดังเข้ามา ทั้งเรื่องน่านน้ำที่อันตรายกว่าเดิม เส้นตายสามวันของเลวีอาธานเกราะเหล็ก และที่น่าหนักใจสุดคือการติดเชื้อแบคทีเรียออกซิเจนเกินขนาดของตัวเอง

โจวเหวินนอนไม่หลับ เปิดหน้าต่างสถานะตัวละครขึ้นมาดูค่าร่างกาย 20 แต้ม

ดูเหมือนแต้มสถานะอิสระ 5 แต้มจากฉายา [ผู้มาก่อนกาล] จะช่วยได้จริงๆ ตอนนี้เขายังไม่ไอเลย แสดงว่าค่าร่างกายที่เพิ่มขึ้นช่วยยับยั้งแบคทีเรียได้

"พรุ่งนี้ค่อยดูอาการอีกทีแล้วกัน ว่าจะแย่ลงไหม" โจวเหวินรู้ว่ากังวลไปก็ป่วยการ สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้ง แล้วผล็อยหลับไปในที่สุด

............

วันที่สิบสี่ แฟนธอม เลวีอาธานเริ่มเคลื่อนไหว โจวเหวินดีดตัวลุกนั่งบนฐานไม้ทันที ขยับแข้งขยับขาเช็กสภาพร่างกาย รู้สึกเพลียๆ หน่อย แต่ดีกว่าเมื่อวาน

"ดูท่าร่างกาย 20 แต้มคงยื้อไว้ได้สักพัก" อาการไม่ทรุดลงถือเป็นข่าวดี

แผนของโจวเหวินคือรอดูท่าทีสักสองวัน ไหนๆ ก็จะเข้าสู่ทะเลลึกสีครามแล้ว เผื่อจะเจอสัตว์อะไรใหม่ๆ ที่ช่วยเพิ่มพละกำลังได้ พอถึงวันที่สามจะได้ใช้ [คูปองกำจัดปรสิตเลวีอาธานเกราะเหล็ก] อย่างมั่นใจขึ้น

วันใหม่เริ่มต้นเหมือนเดิม เริ่มจากเดินตรวจตราพื้นที่กระเพาะ พืชและสัตว์เลี้ยงที่เพาะเลี้ยงไว้ปกติดีทุกอย่าง

[ติ๊ง! เข้าสู่ทะเลลึกสีคราม]