บทที่ 64 หอยหยกขาว

บทที่ 64 หอยหยกขาว

รออยู่พักหนึ่ง แฟนธอม เลวีอาธานก็กลืนน้ำทะเลเข้ามาอีกครั้ง น้ำทะเลยังคงขุ่นคลั่กเหมือนเดิม

โจวเหวินไม่แน่ใจว่าในน้ำมีสัตว์อันตรายปนมาด้วยไหม ถึงแม้แฟนธอม เลวีอาธานจะบอกว่าเป็นของดี ไม่น่าจะมีอันตราย แต่เพื่อความปลอดภัย เขาจึงไปหลบอยู่ในโซนพักผ่อนก่อน

ไม่นานน้ำทะเลก็ลดลง ทิ้งโคลนทรายไว้เกลื่อนพื้นเช่นเคย โชคดีที่ไม่พบสัตว์ขนาดยักษ์ โจวเหวินจึงคลานออกมาจากโซนพักผ่อน เดินสำรวจพื้นที่กระเพาะ แล้วก็พบหอยเปลือกมันวาวราวกับหยก 5 ตัวนอนสงบนิ่งอยู่ในโคลน

โจวเหวินรีบเอามือแตะเปลือกหอยพวกนั้น แล้วเปิดดูสารานุกรมสิ่งมีชีวิตที่เพิ่งเพิ่มข้อมูลเข้ามา

[หอยหยกขาว]

ความยาวลำตัว: 20 เซนติเมตร

น้ำหนัก: 8 กิโลกรัม

ประเภทอาหาร: จุลินทรีย์

คำวิจารณ์: หอยที่มีเปลือกสร้างจากหยกขาว เนื้อรสชาติอร่อยกินได้ เปลือกหยกขาวสามารถถูกแฟนธอม เลวีอาธานดูดซับเพื่อสร้างเป็นเกล็ดได้

"เยี่ยมไปเลย ของกินเพิ่มค่าสถานะอีกแล้ว" โจวเหวินตั้งตารอว่าเนื้อหอยหยกขาวจะเพิ่มค่าสถานะด้านไหน แต่พอเห็นข้อมูลเกี่ยวกับแฟนธอม เลวีอาธานในตอนท้าย เขาก็หันมาให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ทันที

"เปลือกหอยหยกขาวช่วยให้แฟนธอม เลวีอาธานสร้างเกล็ดได้งั้นเหรอ?" โจวเหวินประหลาดใจเล็กน้อย

เพราะในหน้าแรกของสารานุกรมสิ่งมีชีวิตที่เป็นข้อมูลของแฟนธอม เลวีอาธาน พร้อมภาพประกอบคร่าวๆ ระบุว่าแฟนธอม เลวีอาธานมีลักษณะคล้ายวาฬ คือไม่มีเกล็ดบนลำตัว

ถ้าสามารถทำให้แฟนธอม เลวีอาธานมีเกล็ดขึ้นมาได้จริง ความสามารถในการป้องกันตัวของมันคงเพิ่มขึ้นมหาศาล ซึ่งเหมาะเจาะพอดีกับการเตรียมรับมืออันตรายที่ไม่รู้จักในทะเลลึกสีคราม

คิดได้ดังนั้น โจวเหวินก็ยกดาบใหญ่เหล็กขึ้นเตรียมงัดเปลือกหอย แต่เปลือกหอยหยกขาวปิดสนิทแนบแน่นจนแทบไม่มีรอยต่อ ดาบใหญ่เหล็กหาจุดงัดไม่ได้เลย

จากนั้น โจวเหวินลองเงื้อดาบฟันลงไปที่เปลือกหอยเต็มแรง ประกายไฟแตกกระจาย แต่ทิ้งรอยขีดข่วนจางๆ ไว้บนเปลือกเท่านั้น

"แข็งชะมัด" มือที่จับดาบของโจวเหวินชาหนึบจากแรงสะท้อน

เขาหยุดคิดไม่กี่วินาที ก็นึกวิธีที่ (อาจจะ) ไม่ค่อยดีนักออกวิธีหนึ่ง

เริ่มจากสร้างประตูไม้ขึ้นมาหนึ่งบาน วางหอยหยกขาวไว้บนนั้น จากนั้นเปิดหน้าต่างแบบแปลนไปที่แบบแปลนเก้าอี้หิน ซึ่งใช้หิน 10 ก้อนในการสร้าง

ในขั้นตอนการสร้าง โจวเหวินเล็งตำแหน่งให้เก้าอี้หินก่อตัวขึ้นที่จุดสูงสุดเหนือหอยหยกขาว ทันทีที่สร้างเสร็จ เก้าอี้หินก็ร่วงลงมาจากความสูงสามเมตร กระแทกใส่เปลือกหอยหยกขาวอย่างจัง

"ปัง!"

เสียงวัตถุแข็งกระทบกันดังสนั่น เปลือกหอยหยกขาวที่แข็งแกร่งเริ่มมีรอยร้าวจากการถูกเก้าอี้หินที่หนักอึ้งกระแทกใส่

"นี่ยังไม่แตกละเอียดอีกเหรอเนี่ย?" โจวเหวินหยิบหอยหยกขาวที่มีรอยร้าวขึ้นมาดู สภาพโดยรวมยังถือว่าสมบูรณ์ ทั้งที่เก้าอี้หินหนักตั้งกว่า 500 จิน (250 กิโลกรัม) เขาคิดว่ามันน่าจะแหลกละเอียดไปแล้วเสียอีก

พอมองไปที่รอยบุบบนประตูไม้ ก็เข้าใจได้ว่าประตูไม้คงไม่แข็งพอ เลยทำหน้าที่เป็นเบาะรองรับแรงกระแทก ช่วยซับแรงส่วนใหญ่ไป

แต่เป้าหมายของโจวเหวินก็ถือว่าสำเร็จ เขาใช้ดาบใหญ่เหล็กฟันซ้ำลงไปตามรอยร้าวไม่กี่ที เปลือกหอยที่ปริแตกก็หลุดออก เผยให้เห็นเนื้อหอยสีขาวนวลราวกับไข่มุกอยู่ด้านใน

หลังจากลำบากลงแรงไปขนาดนี้ ในที่สุดก็ได้สิ่งที่ต้องการ โจวเหวินรีบคว้าเนื้อหอยขนาดเท่าฝ่ามือออกมา แล้วกัดคำโต

เนื้อหอยมีความหนึบสู้ฟัน เคี้ยวแล้วได้รสหวานแทรกซึมออกมา รสชาติดีมาก กินไปสามสี่คำก็หมดเกลี้ยง เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว

[ติ๊ง! กินเนื้อหอยหยกขาว พละกำลัง +1]

"แจ๋วเลย พละกำลังเพิ่มอีก 1 แต้ม เป็น 11.5 แล้ว..." โจวเหวินยิ้มแก้มปริ แต่จู่ๆ ก็ชะงัก เพราะตระหนักได้ว่าพอพละกำลังเพิ่มขึ้น การออกกำลังกายแบบแบกน้ำหนักเดิมก็ไร้ผล เขาต้องหาของหนักๆ มาถ่วงเพิ่ม ถึงจะกู้พละกำลัง 0.5 แต้มนั้นคืนมาได้

"ช่างเถอะ ถ้าหาของกินเพิ่มพละกำลังได้เรื่อยๆ ไอ้ 0.5 นั่นก็ไม่ต้องไปสนมันแล้ว"

พูดจบ โจวเหวินก็วางหอยหยกขาวอีกตัวบนประตูไม้ ใช้วิธีเดิมคือเอาเก้าอี้หินทุ่มใส่ แล้วใช้ดาบฟันซ้ำ พอแกะเนื้อหอยออกมาได้ก็กินเข้าไป แต่คราวนี้ไม่มีเสียงแจ้งเตือน แสดงว่ากินซ้ำไม่เพิ่มค่าสถานะแล้ว

เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมาย โจวเหวินไม่ได้ผิดหวังอะไร เขาถือเปลือกหอยที่แตกเป็นชิ้นๆ สองชุดเดินไปที่บ่อย่อยอาหาร เตรียมจะโยนลงไป

"บางทีถ้าทุบให้ละเอียดหน่อย แฟนธอม เลวีอาธานอาจจะดูดซับได้ง่ายขึ้น?" โจวเหวินฉุกคิดได้ จึงใช้เก้าอี้หินบดเปลือกหอยจนเป็นผง แล้วโรยลงไปในบ่อย่อยอาหาร จากนั้นก็รอปฏิกิริยาตอบรับ

แต่โจวเหวินสังหรณ์ใจว่าแฟนธอม เลวีอาธานคงไม่มีปฏิกิริยาอะไร เพราะปริมาณมันน้อยเกินไป เปลือกหอยแค่สองตัวเทียบกับขนาดตัวมหึมาของแฟนธอม เลวีอาธาน ก็เหมือนเม็ดทรายเม็ดเดียวตกลงไป แทบไม่ต่างอะไรกับไม่ได้กิน

โจวเหวินแค่ลองดูเท่านั้น มีทั้งหมดห้าตัว โยนลงไปสองตัวถ้าเงียบกริบ ต่อให้โยนหมดห้าตัวผลลัพธ์ก็คงเหมือนเดิม

หอยหยกขาวอีกสามตัวที่เหลือเก็บไว้ก่อน เอาไว้เป็นรางวัลให้เจียงไห่เทากับเฉินซิน หรือถ้าเจอคนยอมขายแบบแปลนดีๆ ก็เอาไปใช้เป็นข้อแลกเปลี่ยนได้

ช่วงเวลาต่อมา แฟนธอม เลวีอาธานดูเหมือนจะพยายามหาของกินตลอด แต่ก็ไม่ได้ของดีทุกครั้ง ส่วนใหญ่ที่เข้ามาในพื้นที่กระเพาะมีแต่โคลนทราย

โจวเหวินเลยหันไปสนใจหน้าต่างระบบ ช่วงกินอาหารสิ้นสุดลงแล้ว ยอดผู้เสียชีวิตพุ่งไปถึง 5 ล้านกว่าคน

"ตายกันเยอะขนาดนี้อีกแล้ว"

โจวเหวินไม่ได้สงสารคนพวกนั้น แต่เขามองในมุมภาพรวม จำนวนคนที่ลดลงหมายถึงผลผลิตวัสดุรายวันก็ลดลงด้วย โดยเฉพาะวัสดุหายากที่มีคนเปิดได้น้อยมาก

อย่างเช่นชิ้นส่วนสารานุกรมอาหารเร่งการเจริญเติบโตของแฟนธอม เลวีอาธาน ลำพังโจวเหวินคนเดียวคงรวบรวมได้ยาก ต้องอาศัยจำนวนคนมหาศาลช่วยกันเพิ่มโอกาสในการค้นพบ

"หวังว่าหลังจากนี้คนจะตายน้อยลงนะ"

ตอนนี้ทุกคนรวมถึงโจวเหวินยังอยู่ในทะเลกำเนิด ซึ่งเป็นช่วงคุ้มครอง ขนาดนี้ยังตายกันวันละหลายล้าน ถ้าหมดช่วงคุ้มครองเข้าสู่ทะเลลึกสีคราม ไม่รู้ว่าจะตายกันอีกเท่าไหร่

ตอนนั้นเอง กล้ามเนื้อหูรูดหลอดอาหารก็เปิดออก น้ำทะเลทะลักเข้ามาอีกครั้ง โจวเหวินดึงสติกลับมา สังเกตการณ์ในน้ำ คราวนี้น้ำไม่ขุ่นแล้ว และไม่พบสิ่งมีชีวิตใดๆ ในน้ำ

พอน้ำลดลง กล่องเสบียงขอบเงินใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางพื้นที่กระเพาะ

"กล่องเสบียงขอบเงิน?" โจวเหวินรีบกระโดดลงจากฐานไม้ ตรงดิ่งไปที่กล่องเสบียงขอบเงิน เอื้อมมือไปเปิดด้วยความคาดหวัง

[ติ๊ง! ได้รับ แบบแปลนกระทะเหล็ก]

"อะไรวะ! แบบแปลนกระทะเหล็กเนี่ยนะ แม่งเอ๊ย... ไร้ประโยชน์สิ้นดี" น้ำเสียงของโจวเหวินเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า

กระทะเหล็กแน่นอนว่าเป็นของสำคัญ ในเกมเอาชีวิตรอดที่ไหนๆ มันก็คือของดี แต่ปัญหาคือในพื้นที่กระเพาะมันจุดไฟไม่ได้นี่สิ

"ก็ไม่ถึงกับไร้ประโยชน์ซะทีเดียว อย่างน้อยก็เป็นเหล็ก เอามาสะพายหลังกันกระสุน... เอ้ย กันการโจมตีก็ได้มั้ง" โจวเหวินคิดพลางเอามือไขว้หลังทำท่าสะพายกระทะ กะขนาดดูว่าพอดีไหม

เขากดใช้แบบแปลน เปิดหน้าต่างการสร้างไปที่หน้าล่าสุด ดูวัสดุที่ต้องใช้

[แบบแปลนกระทะเหล็ก: ต้องการ แท่งเหล็ก x5]