บทที่ 53 ผงเลือดเดือด

บทที่ 53 ผงเลือดเดือด

โจวเหวินเก็บครกหินเข้าที่ไปก่อน ตอนนี้กินแตงโมหมดแล้ว มีกระบะปลูกพืชขนาดเล็กว่างหนึ่งใบ เขาต้องย้ายต้นใบแก้วกิ่งศิลาลงไปปลูกในนั้น

แต่เนื่องจากในถ้ำสมบัติ ต้นใบแก้วกิ่งศิลาเติบโตบนกองมูลหนอนเจาะหินโดยตรง โจวเหวินจึงไม่ได้ย้ายมันลงดินในกระบะปลูกพืชทันที

เขาหยิบมูลหนอนเจาะหินออกมาสามก้อนจากตู้เก็บของ ปูทับลงบนหน้าดินในกระบะปลูกพืช แล้วค่อยย้ายต้นใบแก้วกิ่งศิลาลงไปปลูกบนมูลหนอน เพื่อให้สภาพแวดล้อมใกล้เคียงกับที่เดิมที่สุด

เท่านี้การย้ายต้นไม้ก็เสร็จเรียบร้อย ต่อไปก็แค่หวังว่ามันจะออกผลศิลาให้เขาเก็บเกี่ยวต่อไป

หลังจากย้ายต้นใบแก้วกิ่งศิลาเสร็จ โจวเหวินก็แวะไปดูต้นกล้าสาหร่ายไหมทอง ตอนนี้พืชทั้งสองต้นต่างมีคุณสมบัติพิเศษ เขาต้องดูแลประคบประหงมอย่างดี

ก่อนหน้านี้เขาประกาศรับซื้อแร่ทองคำในช่องซื้อขายโลก ตอนนี้รวบรวมได้ห้าก้อนแล้ว โจวเหวินบรรจงวางแร่ทองคำทั้งห้าก้อนล้อมรอบต้นกล้าสาหร่ายไหมทองเป็นวงกลม เพื่อให้มันดูดซับธาตุทองได้สะดวก

เสร็จธุระตรงนี้ โจวเหวินก็หยิบครกหินออกมาอีกครั้ง แล้วเดินไปที่ตู้ปลาขนาดเล็กที่เลี้ยงปะการังเลือดเดือดไว้

น้ำในตู้ที่เคยแดงฉานเพราะเลือดหนอนสมอ ตอนนี้กลับมาใสแจ๋วอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าเลือดในน้ำถูกปะการังฝูงสัตว์เลือดเดือดดูดซับไปจนหมดเกลี้ยง

และไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า โจวเหวินรู้สึกว่ากอขนาดยักษ์ของปะการังเลือดเดือดดูใหญ่ขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย

"ดูเหมือนปะการังเลือดเดือดจะโตเร็วใช้ได้เลยแฮะ" โจวเหวินเคยกลัวว่าถ้าหักกิ่งปะการังมาใช้ ตัวปะการังจิ๋วคงต้องใช้เวลานานกว่าจะฟื้นตัว แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะกังวลเกินเหตุ

รูปร่างของปะการังเลือดเดือดคล้ายกับเขากวาง โจวเหวินล้วงมือลงไปในตู้ปลา เลือกกิ่งที่เล็กและบางที่สุดที่แตกแขนงออกมา แล้วออกแรงหัก แต่มันกลับไม่ขยับ

"แข็งขนาดนี้เลย?" กิ่งที่เขาเลือกมีขนาดแค่เท่านิ้วก้อย นึกว่าจะหักง่ายๆ เสียอีก

ในเมื่อใช้มือหักไม่ได้ ก็ต้องใช้อาวุธหนัก โจวเหวินยกดาบใหญ่เหล็กขึ้นมา แล้วค่อยๆ หย่อนลงน้ำ จ่อปลายดาบไปที่โคนกิ่งเล็กๆ นั้น แล้วเคาะเบาๆ ตรงจุดเชื่อมต่อ

ความแข็งและความคมของดาบใหญ่เหล็กไม่ใช่สิ่งที่ปะการังจะต้านทานไหว กิ่งปะการังเล็กๆ หักกระเด็นทันที โจวเหวินรีบเก็บดาบ แล้วหยิบกิ่งปะการังที่หักนั้นขึ้นมาจากน้ำ

บนกิ่งปะการังเล็กๆ นี้มีตัวปะการังจิ๋วเกาะอยู่สิบกว่าตัว แต่พวกมันเชื่อมติดกับตัวปะการังแน่น แยกออกไม่ได้ โจวเหวินเลยปล่อยเลยตามเลย

ยังไงในตู้ปลาก็ยังมีตัวปะการังจิ๋วอีกเพียบ ให้เวลาพวกมันขยายพันธุ์สักหน่อย เดี๋ยวจำนวนก็กลับมาเท่าเดิมเอง

"เดี๋ยวนะ ถ้าฉันหักกิ่งปะการังเลือดเดือดออกมาหลายๆ กิ่ง แล้วเอาไปปักชำในทราย ป้อนเลือดให้เพียงพอ มันจะโตเป็นต้นปะการังเลือดเดือดต้นใหม่ได้ไหมนะ?"

โจวเหวินคิดว่าไอเดียนี้น่าจะเวิร์ก เพราะการเติบโตของปะการังเลือดเดือดอาศัยซากที่แข็งตัวของตัวปะการังจิ๋ว ตราบใดที่ตัวปะการังจิ๋วยังมีชีวิตและได้รับอาหารเพียงพอ มันก็น่าจะโตขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าทำได้จริง โจวเหวินก็จะมีปะการังเลือดเดือดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด

แต่ตอนนี้โจวเหวินทำได้แค่คิด เพราะต้นปะการังเลือดเดือดที่มีอยู่ยังไม่ใหญ่พอจะแบ่งแยก และเขาก็ไม่มีวัสดุเหลือพอจะสร้างตู้ปลาเพิ่ม แผนนี้จึงต้องพับเก็บไปก่อน

โจวเหวินสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้ง แล้วเริ่มลงมือบดทำผงเลือดเดือด

ครกหินประกอบด้วยสองส่วน คือตัวครกหินสำหรับใส่ของ และสากสำหรับบด โจวเหวินใส่กิ่งปะการังเลือดเดือดลงไปในครก แล้วเริ่มใช้สากตำ

"ปึก! ปึก! ปึก!"

โจวเหวินออกแรงตำสากลงไปบนปะการังในครก ตัวปะการังจิ๋วที่เกาะอยู่ตามผิวกิ่งถูกบดขยี้ เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากซากของพวกมัน

โจวเหวินขมวดคิ้ว รู้สึกโหดร้ายนิดๆ ในใจ แต่มือก็ยังไม่หยุดตำ จนกระทั่งกิ่งปะการังแหลกละเอียด

โครงสร้างหลักของปะการังเลือดเดือดต่างจากปะการังบนโลก ปะการังบนโลกมักจะมีโครงสร้างสีขาว แต่ปะการังเลือดเดือดนั้นแดงฉานไปทั้งต้น

พอตำจนแหลก โจวเหวินก็เริ่มใช้สากบดวนไปรอบๆ ครก เขาไม่รู้ว่าต้องบดให้ละเอียดแค่ไหน แต่ในเมื่อมันชื่อว่า "ผง" ก็คงต้องบดให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้

[ติ๊ง! ได้รับ ผงเลือดเดือดชุดเล็ก x1]

[ติ๊ง! ผงเลือดเดือดชุดเล็ก เมื่อกินแล้วจะเพิ่มค่าร่างกาย +3, เพิ่มค่าพละกำลัง +5 และความเร็ว +5 เป็นเวลาสิบนาที, เร่งการฟื้นฟูบาดแผล, กินได้วันละหนึ่งครั้ง]

"เชี่ย! เอฟเฟกต์โหดเวอร์!" ได้ยินสรรพคุณของผงเลือดเดือดในหัว หัวใจของโจวเหวินก็เต้นรัวเร็วขึ้น

ตอนแรกโจวเหวินนึกว่าผงเลือดเดือดจะเป็นยาพิษซะอีก แบบว่ากินแล้วเลือดเดือดจนตัวแตกตาย ก็ชื่อมันชวนให้คิดแบบนั้น แถมตัวปะการังจิ๋วยังกินเลือดเป็นอาหารอีก

แต่กลายเป็นว่ามันตรงกันข้ามกับที่เขาเดาไว้เลย มันคือไอเทมบัฟชั่วคราวชั้นยอด แถมยังเพิ่มทั้งพละกำลังและความเร็วทีเดียว 5 แต้ม

5 แต้มที่เพิ่มมานี้ดูถูกไม่ได้เลย ตอนนี้โจวเหวินใส่เกราะหนามครบชุด แค่ขยับตัวนิดหน่อยก็เหนื่อยแทบขาดใจแล้ว

เฉินซินที่มีพละกำลัง 13 แต้ม ใส่เกราะหนามครบชุดก็ยังขยับตัวนานๆ ไม่ไหว แต่ถ้ากินผงเลือดเดือดเข้าไป พละกำลังจะพุ่งเป็น 18 แต้มทันที ซึ่งมากพอจะทำให้เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและรวดเร็วในชุดเกราะหนักเป็นเวลาสิบนาที

"ของดีเอาไว้ช่วยชีวิตชัดๆ!" โจวเหวินยิ้มกว้างจนแก้มแทบฉีก เขาเตรียมจะทดสอบสรรพคุณของผงเลือดเดือดด้วยตัวเอง

เขาเทผงเลือดเดือดจากครกเข้าปาก รสสัมผัสแห้งผาก จึงรีบกระดกน้ำแร่ตามลงไปเพื่อกลืนให้หมด

[ติ๊ง! ร่างกาย +3, พละกำลัง +5, ความเร็ว +5]

เสียงแจ้งเตือนค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นดังขึ้นในหัว วินาทีต่อมา โจวเหวินรู้สึกว่าเลือดในกายเดือดพล่าน ผิวหนังเริ่มแดงระเรื่อ พลังมหาศาลที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนอัดแน่นอยู่ทั่วร่าง

[โจวเหวิน] (ค่าเฉลี่ยคนปกติคือ 10)

สติปัญญา: 10

พละกำลัง: 15.5

ร่างกาย: 15

ความเร็ว: 19

คำวิจารณ์: คนที่ค่าสถานะเหนือมนุษย์ชั่วคราวจากการโด๊ปยา

"เอ๊ะ? คำวิจารณ์แยกแยะค่าสถานะชั่วคราวได้ด้วยแฮะ" โจวเหวินรู้สึกขำ

ดูค่าสถานะเสร็จ โจวเหวินก็รีบสวมเกราะหนามครบชุด ไม่ลืมใส่ถุงมือหนามด้วย มือซ้ายถือโล่ไม้ มือขวาถือดาบใหญ่เหล็ก

แม้จะใส่เกราะหนามครบชุด ร่างกายก็ยังรู้สึกถึงน้ำหนักที่กดทับ แต่เมื่อเทียบกับตอนที่มีพละกำลัง 10.5 แต้มแล้ว ถือว่าดีกว่ากันมาก

ตอนนี้เขาสามารถเหวี่ยงแขนได้อย่างอิสระโดยแทบไม่ต้องออกแรง น้ำหนักของปลอกแขนหนามไม่มีผลกระทบอีกต่อไป การเคลื่อนไหวร่างกายก็คล่องแคล่วขึ้น ถึงขนาดใส่เกราะวิ่งเร็วๆ ได้เลย

แต่ค่าความเร็ว 19 แต้มนั้น โจวเหวินยังไม่รู้สึกชัดเจนนัก อาจเป็นเพราะน้ำหนักของเกราะหนามถ่วงความเร็วเอาไว้

ดังนั้น โจวเหวินจึงถอดเกราะหนามออกทั้งชุด แล้วลองออกวิ่งในพื้นที่กระเพาะ

คราวนี้ความเร็ว 19 แต้มแสดงประสิทธิภาพเต็มที่ โจวเหวินวิ่งฉิวราวกับเหาะเหินเดินอากาศ เร็วกว่าสถิติโลกวิ่งระยะสั้นบนโลกมนุษย์แบบไม่เห็นฝุ่น

[ติ๊ง! พละกำลัง -5, ความเร็ว -5]

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้ง สิบนาทีผ่านไป เอฟเฟกต์ของผงเลือดเดือดหมดลง โจวเหวินรู้สึกเหมือนลูกโป่งแฟบ ร่างกายที่เคยทรงพลังไร้เทียมทานกลับกลายมาเป็นคนธรรมดาที่อ่อนแอและไร้ทางสู้ในพริบตา