บทที่ 109 อพาร์ตเมนต์เช่าระยะยาว

"พี่คะ สองวันนี้พี่คงลำบากใจแย่เลยใช่ไหมคะ? โดนคนเข้าใจผิดว่ารับสินบน แต่ทำไมพี่ไม่ออกมาแก้ต่างล่ะคะ?"

"เพราะถ้าพี่พูดอะไรออกไปตอนนี้ คงไม่มีใครยอมฟังหรอกครับ! ดังนั้น แทนที่จะดิ้นรนแก้ตัวอย่างหมดหนทาง พี่ว่าอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรเลยยังจะดีกว่า!"

ภายในรถยนต์ของจางแทซู อีอึนยอนเอนศีรษะซบลงบนไหล่ของเขา ทั้งสองคุยกันสัพเพเหระพลางรับชมภาพยนตร์ฮอลลีวูดเก่าๆ ที่ฉายอยู่บนจอของโรงภาพยนตร์กลางแจ้ง!

จะว่าไป อีอึนยอนชอบการเดตแบบนี้มากจริงๆ!

ยกเว้นเรื่องที่ต้องปิดบังครอบครัวไม่ให้รู้ว่าคบกัน การคบหากับสาวสวยรวยทรัพย์ระดับท็อปอย่างอีอึนยอน ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับการคบหาผู้หญิงธรรมดาทั่วไป แต่สำหรับอีอึนยอนแล้ว จางแทซูคือผู้ชายที่พิเศษที่สุดในบรรดาผู้ชายทุกคนที่เธอรู้จัก!

ความจริงแล้ว ตระกูลอีไม่ได้กีดกันหากเจ้าหญิงของบ้านจะคบหากับหนุ่มยากจน แต่เมื่อไม่กี่ปีก่อน ประสบการณ์อันเลวร้ายของพี่สาวคนโต ทำให้อีบยองฮีโกรธจัด จนต้องตั้งกฎเหล็กประจำตระกูลขึ้นมา!

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน 'อีอึนจิน' พี่สาวคนโตของบ้านเคยตกหลุมรักบอดี้การ์ดของตัวเอง แม้ตอนแรกพ่อจะคัดค้านหัวชนฝา แต่อีอึนจินถึงขนาดยอมอดอาหารประท้วง บีบจนพ่อยอมตกลงให้แต่งงาน

สุดท้าย อีบยองฮีจำใจต้องยอมรับลูกเขยคนนี้

หลังแต่งงาน พี่เขยคนนั้นก็เปลี่ยนสถานะจากบอดี้การ์ด กลายเป็นรองประธานอาวุโสของฮันเทอิเล็กทรอนิกส์ในชั่วข้ามคืน แถมยังถูกพ่อตาส่งไปชุบตัวเรียนต่อที่ฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา

แต่ทว่า... ความสามารถของอดีตพี่เขยคนนั้นมีจำกัดจริงๆ แม้เขาจะเป็นบอดี้การ์ดที่ยอดเยี่ยม แต่พอต้องเปลี่ยนเลนมาแข่งในสนามธุรกิจ เขากลับไปไม่เป็น

หลังจากล้มเหลวหลายครั้ง อดีตพี่เขยก็เริ่มเก็บกดและเคียดแค้น ไม่เพียงแต่แอบยักยอกเงินบริษัท แต่ยังมีชู้ไปทั่ว พี่สาวคนโตได้แต่อดทนกลืนเลือดเพื่อรักษาหน้าตาของตระกูลอี ไม่ให้คนนอกหัวเราะเยาะ!

แต่สุดท้าย ไอ้สารเลวนั่นไม่เพียงไม่สำนึกบุญคุณ กลับยิ่งได้ใจ ถึงขั้นลงมือทำร้ายร่างกายพี่สาวคนโตในขณะที่เธอกำลังตั้งครรภ์ เรื่องนี้รู้ไปถึงหูอีบยองฮีในที่สุด ชีวิตแต่งงานของทั้งคู่จึงจบลง หลังจากจ่ายค่าเลี้ยงดูการหย่าด้วยเม็ดเงินมหาศาล ตระกูลอีก็ได้สิทธิ์เลี้ยงดูหลาน และเขี่ยไอ้หนุ่มจนๆ คนนั้นออกจากตระกูลไป

หลังจากเหตุการณ์นั้น อีบยองฮีก็ตั้งกฎเหล็ก ห้ามลูกสาวคบหากับผู้ชายจนๆ อีกเด็ดขาด

นี่คือเหตุผลที่อีอึนยอนไม่กล้าบอกพ่อเรื่องที่คบกับจางแทซู และเป็นเหตุผลที่เธอต้องช่วยจางแทซูทำกำไรมหาศาลในตลาดหุ้น

แม้จางแทซูจะมาจากครอบครัวชาวประมงและกำพร้าพ่อแต่เด็ก แต่อีอึนยอนเชื่อมั่นว่า โอปป้าของเธอเป็นอัยการที่เก่งกาจ ขอแค่จางแทซูสามารถสร้างเนื้อสร้างตัวกลายเป็นเศรษฐีด้วยตัวเองได้ พ่อก็น่าจะยอมรับ

พอนึกถึงตรงนี้ อีอึนยอนก็นึกขึ้นได้ถึงเรื่องโรงแรมที่จางแทซูเคยพูดถึง

"จริงสิคะพี่! เรื่องโรงแรมที่พี่พูดคราวก่อน พี่จะร่วมหุ้นกับฉันจริงๆ เหรอคะ?"

"จริงสิครับ! พี่เตรียมเงินไว้หมดแล้ว พร้อมโอนให้คุณได้ตลอดเวลา!"

"แต่ว่า... ทำไมต้องเป็นโรงแรมล่ะคะ? ขนาดโรงแรมของฮันเทเองตอนนี้ยังขาดทุนเลย! พี่ไม่คิดว่าธุรกิจโรงแรมมันไม่ใช่ธุรกิจที่ดีเหรอคะ?"

"ใช่ครับ! พี่ก็คิดว่าโรงแรมไม่ใช่ธุรกิจที่ดีนักหรอก! แต่คุณคิดว่า 'อพาร์ตเมนต์เช่าระยะยาว' เป็นยังไงครับ?"

"อพาร์ตเมนต์เช่าระยะยาวเหรอคะ?"

"ใช่ครับ! คืออพาร์ตเมนต์ที่ปล่อยเช่าระยะยาวให้กับคนที่ยังไม่มีกำลังซื้อบ้านเป็นของตัวเอง! ฮันเทโฮเทลมีสาขาที่ขาดทุนอยู่เยอะไม่ใช่เหรอครับ? ลองเลือกสาขาที่อาการหนักๆ มาสักแห่ง แล้วลองเปลี่ยนรูปแบบดู! ตอนนี้ราคาบ้านในโซลแพงหูฉี่ แถมยังขึ้นไม่หยุด ต่อไปคงมีคนถอดใจเรื่องซื้อบ้านมากขึ้นเรื่อยๆ และ... คนที่เอาบ้านตัวเองมาปล่อยเช่า การบริหารจัดการสู้พวกคุณไม่ได้แน่นอน ยังไงจุดแข็งของพวกคุณคืองานบริการ แค่งัดฝีมือออกมาใช้สัก 1 ใน 10 ก็ดีกว่าพวกเจ้าของบ้านเช่าทั่วไปเยอะแล้ว!"

จางแทซูอธิบายให้อีอึนยอนฟังว่าอพาร์ตเมนต์เช่าระยะยาวคืออะไร พร้อมชี้ให้เห็นถึงความไม่เป็นมิตรของตลาดเช่าบ้านในเกาหลีที่มีต่อผู้เช่า

โดยเฉพาะในโซล การเช่าบ้านไม่ใช่เรื่องถูกๆ นอกจากบ้านจะหายากเพราะอุปทานไม่พออุปสงค์แล้ว ในเกาหลี นอกจาค่าเช่าปกติ บางทียังต้องจ่าย "เงินกินเปล่า" ให้เจ้าของบ้าน เพื่อขอบคุณที่ยอมปล่อยเช่าให้

แค่นี้ก็ดูออกแล้วว่า ตลาดเช่าที่อยู่อาศัยในเกาหลี เป็นตลาดของผู้ขายอย่างสมบูรณ์

นอกจากนี้ ตลาดเช่าบ้านเกาหลียังมีระบบ "ชอนเซ" คือผู้เช่าต้องวางเงินสดก้อนใหญ่ ประมาณ 50 ถึง 100 ล้านวอนให้เจ้าของบ้าน แลกกับการไม่ต้องจ่ายค่าเช่ารายเดือนตลอดสัญญา ส่วนเจ้าของบ้านจะนำเงินก้อนนี้ไปลงทุนต่อหรือฝากกินดอกเบี้ย

รูปแบบธุรกิจนี้อาจไม่ค่อยคุ้มสำหรับเจ้าของบ้านรายย่อยที่มีช่องทางลงทุนจำกัด แต่สำหรับกลุ่มธุรกิจยักษ์ใหญ่อย่างฮันเท ที่มีช่องทางทำกำไรมากมาย เงินสดหมุนเวียนย่อมเป็นสิ่งที่ต้องการเสมอ ยิ่งมีมากยิ่งดี

แม้อีอึนยอนจะเป็นมือใหม่ในวงการธุรกิจ แต่เธอจบการศึกษาจากอเมริกา แนวคิดที่จางแทซูเสนอมาจึงถูกแปลงเป็นแผนธุรกิจในหัวของเธออย่างรวดเร็ว

ต้องยอมรับว่า เรื่องงานอาชีพต้องยกให้มืออาชีพ จางแทซูอาจแค่ปิ๊งไอเดียขึ้นมา แต่คนที่จะเปลี่ยนไอเดียให้กลายเป็นความจริงได้คืออีอึนยอน

"พี่คะ พี่คิดเรื่องนี้ได้ยังไงเนี่ย ฟังดูมีอนาคตมากเลยนะคะ!"

"ก็ลองคิดในมุมมองของรัฐบาลดูสิครับ รัฐบาลพยายามกดราคาบ้านแทบตายแต่ก็ไม่ค่อยได้ผล แต่มนุษย์เราไม่ใช่สัตว์ป่ายังไงก็ต้องมีที่คุ้มหัวนอน ถ้าพึ่งแต่ภาคเอกชนรายย่อยมาปล่อยเช่า ราคาก็จะยิ่งดีดตัวสูง แต่ลองคิดดูสิ โรงแรมหลายแห่งมีห้องว่างเหลือบานเบอะ อัตราการเข้าพักต่ำเตี้ยเรี่ยดิน นี่มันคือการจัดสรรทรัพยากรที่ผิดพลาดชัดๆ! ดังนั้น การเปลี่ยนโรงแรมที่ผลประกอบการไม่ดีให้เป็นอพาร์ตเมนต์เช่าระยะยาว อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด แถมที่พักแบบนี้ไม่ต้องมีห้องครัว ก็ลดความเสี่ยงเรื่องไฟไหม้ไปได้อีก ถือว่าใช้ทรัพยากรให้คุ้มค่าที่สุด! แต่ถ้าคุณจะทำจริงๆ พี่แนะนำว่าควรสร้างแบรนด์ใหม่ อย่าใช้ชื่อฮันเทนะครับ!"

"ฉันเข้าใจค่ะ พี่กลัวว่าอพาร์ตเมนต์ให้เช่าจะไปฉุดภาพลักษณ์แบรนด์โรงแรมหรูของฮันเทใช่ไหมคะ?"

"ใช่ครับ เพราะกลุ่มลูกค้าของอพาร์ตเมนต์เช่าระยะยาวกับโรงแรมหรูเป็นคนละกลุ่มกัน ขืนใช้ชื่อฮันเท อาจจะไปทำลายมูลค่าแบรนด์เดิมได้!"

"แล้ว... อพาร์ตเมนต์ใหม่นี่จะใช้ชื่ออะไรดีคะ?"

"ชื่อ 'อึนยอน' ดีไหม? แต่จะดูจงใจไปหรือเปล่า?"

"งั้นใช้ชื่อ 'อึนแท' ดีไหมคะ? เอาชื่อเราสองคนมาผสมกัน อักษร 'อึน' มีความหมายว่าช่วยเหลือผู้อื่น สื่อว่าอพาร์ตเมนต์ของเราค่าเช่าไม่แพง ส่วน 'แท' หมายถึงความสงบสุขและมั่นคง สื่อว่าเป็นอพาร์ตเมนต์ที่อยู่อาศัยได้อย่างมีความสุขในระยะยาวไงคะ!"