บทที่ 21 ล้มมวย

"ท่านอัยการครับ เราตรวจสอบความสัมพันธ์ทางสังคมของผู้ตายอันแจกยูได้แล้วครับ ปรากฏว่าหมอนั่นเคยเป็นนักกีฬาอาชีพในสังกัดสโมสรอีสปอร์ตจริงๆ ด้วย!"

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่แทซูรายงานความคืบหน้าของการสืบสวนในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาให้หัวหน้าอัยการพัคแทจูทราบเสร็จ และก้าวเท้าออกจากห้องทำงาน เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้กองพัคแฮยองแห่งสถานีตำรวจกูโร

พัคแฮยองแจ้งทางโทรศัพท์ว่า ผู้ตายอันแจกยูเคยเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตอาชีพ ข่าวนี้ดูเหมือนจะเป็นเครื่องยืนยันข้อสันนิษฐานของแทซูในบางแง่มุม บางทีการตายของอันแจกยู อาจจะเกี่ยวข้องกับวงการอีสปอร์ตจริงๆ

ดังนั้น หลังจากวางสาย แทซูจึงเรียกตัวเจ้าหน้าที่สืบสวนคิมจุนยองอีกครั้ง แล้วทั้งสองก็นั่งรถมุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจกูโรที่พวกเขาแวะเวียนไปบ่อยครั้งในช่วงนี้

"ท่านอัยการครับ สองสามวันนี้พวกเราไม่ได้อยู่เฉยเลยนะครับ เราไล่ตามเบาะแสตามคำสั่งของท่านตลอด! ดูสิครับ อันแจกยูคนนี้เคยเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตอาชีพจริงๆ! แต่ว่าเป็นอยู่แค่ช่วงสั้นๆ ประมาณครึ่งปีเท่านั้น แถมว่ากันว่าฝีมือก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร ต่อมาก็เลยโดนสโมสรไล่ออกครับ!"

"เขาอยู่สโมสรไหน?"

"T1 ครับ!"

"แล้วชเวกึมฮวานล่ะ?"

"เอ่อ... ดูเหมือนจะเป็น KeSPA ครับ! สองสโมสรนี้เหมือนจะเป็นคู่รักคู่แค้นกันมาตลอด! ในอินเทอร์เน็ตมีเรื่องราวความบาดหมางระหว่างสองทีมนี้เยอะแยะเต็มไปหมด ผมคงเล่าให้ฟังเดี๋ยวนั้นไม่จบแน่!"

"โอ้ ไม่เลวนี่ครับ ผู้กองพัคแฮยอง! คราวนี้หัวไวขึ้นเยอะเลยนะ รู้จักใช้อินเทอร์เน็ตหาข้อมูล เข้าใจความแค้นระหว่างสโมสรอีสปอร์ตด้วย!"

"ฮ่าๆ ก็ได้รับคำชี้แนะจากท่านนั่นแหละครับ"

"ผมถามคุณอีกข้อ ทำไมชเวกึมฮวานถึงรีไทร์?"

"เรื่องนี้... รายละเอียดลึกๆ ผมก็ไม่ทราบครับ ในเน็ตมีข่าวลือแพร่สะพัด แต่ยืนยันไม่ได้สักอย่าง! บ้างก็บอกว่าเขามีปัญหากับเพื่อนร่วมทีม บ้างก็บอกว่าฝีมือตก สรุปคือทางสโมสรปิดปากเงียบกริบเรื่องนี้ครับ! พวกเรากำลังจะไปสืบเรื่องนี้กันพอดี!"

"งั้นก็ดีเลย เราไปพร้อมกัน! ผมเองก็มีเรื่องสงสัยหลายอย่างที่อยากจะทำให้กระจ่างเหมือนกัน!"

การมาสถานีตำรวจครั้งนี้ จางแทซูรู้สึกได้ชัดเจนว่ามีความคืบหน้า ดูเหมือนบุคคลที่เกี่ยวข้องในคดีนี้จะพัวพันกับวงการอีสปอร์ตกันทั้งนั้น แต่คดีฆ่าตัดหัวหั่นศพที่โหดเหี้ยมขนาดนี้ สาเหตุที่แท้จริงมันเกิดจากอะไรกันแน่? เรื่องนี้ยังต้องสืบสวนกันต่อไป

แต่ก่อนจะไขปริศนาเหล่านั้น แทซูมีเรื่องหนึ่งที่อยากรู้ใจจะขาด นั่นคืออาวุธสังหารในคดีนี้คืออะไร?

คนร้ายใช้อาวุธแบบไหนกันแน่ในการตัดศีรษะผู้ตาย แล้วนำไปแช่แข็งในตู้เย็น

"เกี่ยวกับเรื่องนี้ วันนี้หน่วยพิสูจน์หลักฐานส่งรายงานมาแล้วครับ ระบุว่าตรงข้อต่อกระดูกมีร่องรอยของมีคมพาดผ่าน จึงน่าจะเป็นมีดแล่เนื้อที่คมกริบ แบบที่ใช้เลาะเนื้อออกจากกระดูกได้ครับ!"

"โอ้? สมกับเป็นมืออาชีพจริงๆ ตั้งแต่รีดเลือดจนถึงเลาะกระดูก ดูเหมือนจะชำนาญมากสินะ!"

"ใช่ครับ!"

"ผู้กองพัคแฮยอง คุณลองไปตรวจสอบดูหน่อยสิว่า ในบรรดาคนที่สนิทสนมกับอันแจกยู มีใครทำงานเกี่ยวกับการชำแหละเนื้อสัตว์บ้างไหม?"

"อะไรนะครับ?"

"บางทีผมอาจจะคิดมากไปเอง แต่ผมยังติดใจเบาะแสเรื่องทรายแมวนั่น! คุณต้องรู้นะว่า ของที่เปื้อนเลือดพวกนั้น มันจัดการทำลายไม่ได้ง่ายๆ หรอก"

"พอท่านพูดแบบนี้ มันก็น่าคิดจริงๆ..."

แทซูมองพัคแฮยองที่กำลังทำหน้าสงสัย เขาครุ่นคิดอย่างละเอียดอีกครั้ง ก่อนจะพูดต่อ

"จริงสิ เมื่อกี้คุณบอกว่า ทั้งอันแจกยูและชเวกึมฮวานต่างก็เป็นอดีตนักกีฬาอีสปอร์ต! แล้วนักกีฬาอีสปอร์ตคนอื่นๆ ล่ะ? พวกเขามีปัญหาอะไรไหม?"

"อะไรนะครับ ท่านอัยการหมายความว่า..."

"ช่างเถอะ เราไปถามที่สโมสรของชเวกึมฮวานกันก่อนดีกว่า!"

หลังจากปรึกษากันอยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจไปสืบหาข้อมูลที่สโมสร KeSPA ซึ่งชเวกึมฮวานเคยสังกัดอยู่เป็นที่แรก

จางแทซูและคิมจุนยองจึงแยกกันนั่งรถคนละคันกับพัคแฮยอง เดินทางออกจากสถานีตำรวจกูโร มุ่งหน้าไปยังสโมสร KeSPA

ระหว่างนั่งรถไป จางแทซูใช้มือถือค้นข้อมูลเกี่ยวกับสโมสรแห่งนี้ และพบว่านายทุนใหญ่ผู้อยู่เบื้องหลังสโมสรนี้ ก็คือบริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง 'ฮันเทกรุ๊ป'

สมคำร่ำลือจริงๆ ว่ามีสามสิ่งที่คนเกาหลีหนีไม่พ้น คือ ความตาย ภาษี และฮันเท แม้แต่วงการอีสปอร์ตก็ยังไม่เว้น!

เมื่อจางแทซูพาตำรวจและเจ้าหน้าที่สืบสวนบุกมาถึงสโมสร KeSPA พนักงานสาวสวยต้อนรับหน้าเคาน์เตอร์ก็แทบจะสติหลุดด้วยความตกใจกับกองกำลังขนาดย่อมนี้ เธอรีบแจ้งผู้รับผิดชอบทันที ไม่นานนัก ชายคนหนึ่งที่อ้างตัวว่าเป็นกรรมการบริหาร ('ชอนมู') ของสโมสร ก็วิ่งลงมาด้วยท่าทางอกสั่นขวัญแขวน

"คุณคือกรรมการบริหารคิม ผู้รับผิดชอบที่นี่ใช่ไหมครับ? วันนี้เรามาเพื่อสอบถามข้อมูลบางอย่าง ไม่ต้องกลัวครับ ไม่ทราบว่าพวกคุณยังจำชเวกึมฮวานได้ไหม?"

เมื่อได้ยินชื่อชเวกึมฮวาน กรรมการบริหารก็หันไปมองลูกน้องข้างๆ ทันที ก่อนจะพูดด้วยความลำบากใจ

"ถ้าผมจำไม่ผิด เขาเคยเป็นนักกีฬาของที่นี่ แต่ก็ออกไปเมื่อหลายปีก่อนแล้วครับ!"

"โอ้! ความจำดีนี่ครับ! งั้นผมขอถามหน่อย ตอนนี้ทีมชุดสองของพวกคุณมีนักกีฬากี่คน? ช่วยแนะนำให้ผมรู้จักหน่อยได้ไหม?"

"เอ่อ... นักกีฬาที่มีชื่อเสียงที่สุดของเราคือฮงวอนซอก แล้วก็ยังมี... ยังมี..."

แทซูมองอีกฝ่ายอึกๆ อักๆ ตอบไม่ได้ ก็หลุดหัวเราะออกมาทันที

"ฮ่าๆ ดูเหมือนกรรมการบริหารคิมจะเป็นเหมือนพวกผู้บริหารบริษัทใหญ่ๆ สินะครับ ขนาดชื่อพนักงานใต้บังคับบัญชาตัวเองยังเรียกไม่ถูก! แต่มันน่าแปลกนะครับ! นักกีฬาปัจจุบันในสโมสร คุณกลับเรียกชื่อไม่ถูก แต่กับนักกีฬาที่ลาออกไปตั้งนานแล้ว คุณกลับจำได้แม่นยำ? ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่?"

"อ่า... คือ..."

กรรมการบริหารคิมได้ยินคำพูดดักคอของจางแทซู สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นย่ำแย่ทันที เหงื่อกาฬไหลย้อยลงมาตามหน้าผาก เมื่อจางแทซูเห็นปฏิกิริยานั้น ก็ยิ่งมั่นใจว่าการลาออกของชเวกึมฮวานต้องมีเงื่อนงำซ่อนอยู่อย่างแน่นอน!

"เรื่องนี้... มันเป็นเพราะ... ปัญหาส่วนตัวของเขา..."

"ไอยา ท่านกรรมการบริหารคิม คิดให้ดีก่อนพูดนะครับ การหลอกลวงอัยการถือเป็นความผิดร้ายแรงนะรู้ไหม?"

"เฮ้อ ก็ได้ครับ! งั้นผมจะพูดตามตรง! การจากไปของชเวกึมฮวานในปีนั้น ความจริงแล้วพวกเราบีบให้เขารีไทร์เองแหละครับ ไอ้เด็กนั่นมันจิตใจไม่ซื่อสัตย์ กล้า 'ล้มมวย' ในการแข่งขันนัดสำคัญ แกล้งแพ้ให้คู่แข่ง!"

"ล้มมวย? พวกคุณแน่ใจเหรอ?"

"พวกเราแน่ใจครับ ถึงหมอนั่นจะทำอย่างแนบเนียน แต่ตอนที่เรามาวิเคราะห์เกมหลังแข่ง ก็พบจุดผิดปกติจนได้!"

"เดี๋ยวนะครับ ผมมีอีกคำถาม คู่แข่งในแมตช์นั้นคือใคร?"

"ยังต้องถามอีกเหรอครับ? ก็ต้องเป็นคู่ปรับตลอดกาลของเราอย่าง T1 น่ะสิครับ เราจะแพ้ใครก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่แพ้พวกมัน!"

"ผมขอถามอีกข้อ ในแมตช์นั้น ผู้เล่นฝั่ง T1 ที่ลงแข่ง มีคนที่ชื่ออันแจกยูอยู่ด้วยไหม?"

"มีครับ! ชเวกึมฮวานเด็กของเราแกล้งล้มมวยให้กับหมอนั่นแหละครับ!"