บทที่ 40: รอบใหม่มาแล้ว

"ทำไมแม่ต้องบ่นฉันด้วยนะ?" เฉียนจื้อหยงโยนมือถือใส่โต๊ะ แต่ในใจกลับอารมณ์ดีมาก

การโอนเงินให้แม่ 30,000 หยวน ทำให้เขารู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก

แต่คิดว่าหลิวเกาต้ามีเงินถึง 4 ล้าน แถมยังมีสาวสวยคอยอยู่ข้างกาย เฉียนจื้อหยงก็อดรู้สึกอิจฉาไม่ได้

"ฮึ่ม! หลิวเกาต้ามีเงินงั้นเหรอ? งั้นฉันต้องรวยกว่าเขาให้ได้ ขอให้รอบนี้เจ๊งอย่างงดงามก็พอ"

เขารีบเปิดระบบขึ้นมาดู ระบบรีเฟรชแล้ว แต่เขายังไม่ได้ตรวจสอบ

[โฮสต์: เฉียนจื้อหยง]

[เงินส่วนตัว: ——]

[ภารกิจรอบนี้: ใช้เงิน 100 ล้าน]

[ระยะเวลา: 3 เดือน]

[เงินของระบบ: 100,000,002 + ทรัพย์สินถาวร]

เมื่อเห็นว่าในระบบมีเงินโอนเข้ามาเพิ่มอีก 100 ล้าน ดวงตาเฉียนจื้อหยงก็เป็นประกาย

100 ล้าน!

ปีนี้ขอตั้งเป้าเล็กๆ เอาเงินจากระบบให้ได้ 100 ล้าน

ถ้าเขามีเงินร้อยล้าน อยากรู้จริงๆ ว่าหลิวเกาต้าจะทำหน้ายังไง

สองสามวันก่อน หลิวเกาต้ายังขับรถสปอร์ตมาโชว์เขาอยู่เลย

แม้ภายนอกจะทำใจเย็น แต่ในใจเขาโคตรอิจฉา

ใครจะไม่อยากขับรถสปอร์ตตอนอายุยังน้อย?

แถมขับมือเดียวแบบเท่ๆ อีกต่างหาก

ถ้าเขามีเงินร้อยล้าน จะต้องมีรถสปอร์ตสองคัน

คันนึงเขาขับเอง อีกคันให้บอดี้การ์ดขับ

เอ๊ะ… แล้วบอดี้การ์ดมาจากไหน?

ก็เพราะเขาจะซื้อคฤหาสน์ มันก็ต้องมีบอดี้การ์ดด้วยสิ นอกจากนั้นก็ต้องมีคนขับรถ มีแม่บ้าน เอาให้ครบ

เมื่อคิดถึงบ้านหลังใหญ่ รถหรู บอดี้การ์ด เฉียนจื้อหยงก็เต็มไปด้วยแรงฮึดสู้

"เริ่มจากทำให้ร้านหม้อไฟเจ๊งก่อน ไม่อย่างนั้นทรัพย์สินถาวรคงกินพื้นที่ไปหลายสิบล้าน"

เขาอยากปิดร้านหม้อไฟให้จบๆ ไปเลย แต่ระบบไม่อนุญาต เพราะมันต้อง "สมเหตุสมผล"

เช่น ร้านหม้อไฟขาดทุน

แล้วจะทำให้ขาดทุนยังไง?

เฉียนจื้อหยงวางแผนไว้แล้วตั้งแต่ก่อนหน้านี้

นั่นคือการหาผู้จัดการที่ไม่เอาไหนมาดูแลร้าน

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาก็คัดกรองอย่างตั้งใจ

และตอนนี้เขาได้ตัวเลือกแล้ว!

……

เมืองเซินเฉิง เป็นเมืองระดับมณฑลที่เจริญมาก

วันนี้เฉียนจื้อหยงกับจูต้าเฉียงนั่งเครื่องบินมาถึงที่นี่ด้วยตัวเอง

ภายในห้องจัดเลี้ยงกว้างขวาง มีคนนั่งอยู่หลายสิบคน

ชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบ กำลังยืนพูดอยู่บนเวทีอย่างมีอารมณ์

เฉียนจื้อหยงกับจูต้าเฉียงหาที่นั่งแล้วนั่งลง

"บอส เรามาที่นี่ทำไมเหรอครับ?" จูต้าเฉียงถามด้วยความสงสัย

เฉียนจื้อหยงก้มหน้าพูด "ร้านหม้อไฟยังไม่มีผู้จัดการ ผมเลยจะหาคนมารับตำแหน่งนี้"

จูต้าเฉียงพูด "ตั้งแต่หลิวเกาต้าออกไป ร้านหม้อไฟก็ยังไปได้ดีมาก"

"ผมว่าเราน่าจะดันพนักงานในร้านที่มีความสามารถขึ้นมาแทน"

"ตอนนี้มีคนยื่นใบสมัครมาหาเรามากมาย"

"ทั้งฝั่งซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านหม้อไฟ มีแต่คนเก่งๆ ทั้งนั้น"

เฉียนจื้อหยงส่ายหน้า "ร้านหม้อไฟต้องมีผู้จัดการ…"

"ผมดูเรซูเม่พวกนั้นหมดแล้ว คนเก่งเกินไป ไม่ใช่คนที่ผมมองหา"

จูต้าเฉียงขมวดคิ้ว "งั้นคนที่คุณอยากได้เป็นคนแบบไหน?"

"เขาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?"

จูต้าเฉียงกวาดตามองไปรอบๆ ห้อง

เขาเห็นแต่พวกที่มานั่งเป็นหน้าม้า กับคนที่ดูไม่ฉลาดเท่าไหร่

เฉียนจื้อหยงยิ้ม "ไม่ต้องมองหาหรอก คนที่ผมจะเลือก… อยู่บนเวทีแล้ว"

"ห๊าา!?"

จูต้าเฉียงเบิกตากว้าง พูดเสียงตื่นตระหนก "บอสครับ เขาเป็นพวกต้มตุ๋นนะครับ"

"ผมเคยเจอมาเยอะ พวกนี้เก่งแค่พูดโม้ไปเรื่อย แต่ทำงานจริงไม่ได้เรื่อง"

"ถ้าคุณจ้างเขาเป็นผู้จัดการ ระวังจะพาร้านหม้อไฟเจ๊ง"

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น… ดวงตาเฉียนจื้อหยงกลับยิ่งเปล่งประกาย

เห็นมั้ยล่ะ!

ขนาดจูต้าเฉียงยังบอกว่าอย่าจ้างเขา ไม่งั้นร้านเจ๊งแน่

งั้นถ้าเขาจ้างจริงๆ ล่ะ?

บวกกับการที่มีเขาช่วย "ผลัก" ให้เจ๊งเร็วขึ้น…

ร้านหม้อไฟเจ๊งย่อยยับแน่นอน

สุดยอด!!

เฉียนจื้อหยงส่ายหน้า "ผมมีแผนของฉันเอง ฟังเขาพูดต่อเถอะ"

บนเวที ชายวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงฮึกเหิม

"คุณรู้จักคำว่าอิสรภาพทางการเงินไหม?"

"คุณอยากไปเที่ยวในที่ๆ อยากไป กินอะไรที่อยากกิน โดยไม่ต้องกังวลเรื่องเงินในกระเป๋าหรือเปล่า?"

"คุณรู้ไหมว่าทำไมคุณทำไมได้? ทำไมคุณถึงหาเงินไม่ได้?"

"เพราะคุณไม่สนิทกับเงิน"

"คุณต้องเข้าใจว่าการหาเงินไม่ใช่แค่สมอง แต่มันต้องใช้ความกล้าด้วย"

"เข้าใจแล้ว..."

"ปรบมือ!"

เสียงปรบมือกระหึ่มทั่วทั้งห้อง

เขาถือไมโครโฟนขึ้นมาพูดต่อท่าทางร้อนแรงราวกับไฟลุก "การจะประสบความสำเร็จ… คุณต้องคลั่ง! ต้องบ้า! ต้องพุ่งไปข้างหน้าแบบไม่หันหลัง!"

"เข้าใจแล้ว..."

"ปรบมืออีกที!"

เสียงปรบมือยังคงดังต่อเนื่อง

จูต้าเฉียงฟังไปก็หน้ามืดไป

นี่มันอะไรเนี่ย?

นี่มันพวกบ้าหลอกขายคอร์สชัดๆ

ไอ้ปรมาจารย์แห่งความสำเร็จนี่มันกำลังแต่งเรื่องหลอกเด็ก

จูต้าเฉียงหันไปมองเจ้านาย แต่กลับเห็นเฉียนจื้อหยงกำลังฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ

"บอสครับ! เขาเป็นพวกหลอกขายคอร์สแน่นอน ฟังไปก็เสียเวลาเปล่าๆ"

"เราจะไม่ได้อะไรเลยนะครับ" จูต้าเฉียงพยายามเตือนด้วยความหวังดี

แต่เฉียนจื้อหยงแค่พยักหน้า "อืม ผมมีแผนอยู่แล้ว รอดูก็พอ"

เมื่อได้ยินแบบนั้น จูต้าเฉียงก็ไม่พูดอะไรต่อ

ในใจได้แต่ภาวนาว่าขออย่าให้เจ้านายเลือกไอ้หมอนี่จริงๆ

ชายบนเวทียังคงพูดต่อ "เมื่อเจอหน้ากันในทางแคบ ใครกล้ากว่าคนนั้นชนะ"

"เทียบกับสมองแล้ว... ความกล้ายังสำคัญกว่า"

"ตั้งแต่โบราณมา คนที่ประสบความสำเร็จ อาจไม่ได้ฉลาด แต่ต้องมีความกล้าหาญแน่นอน"

ชายบนเวทีพูดต่อไปไม่หยุด และเริ่มเพิ่มอารมณ์มากขึ้นเรื่อยๆ

ตอนแรกเฉียนจื้อหยงฟังอย่างตั้งใจ แต่ฟังนานไปก็เริ่มจะง่วง

แต่คนรอบตัวปรบมือไม่หยุดจนเขาหลับไม่ได้

โชคดีที่หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดก็ถึงช่วงพักเบรก

ชายบนเวทีเดินลงจากเวทีไปเข้าห้องน้ำ

เฉียนจื้อหยงหันไปพูด "ตอนนี้แหละ ไปเลย"

เขาพาจูต้าเฉียงเดินตามไปทางห้องน้ำทันที

แต่ยังไม่ทันถึงห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงตะโกนโวยวาย

เสียงชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งกำลังตะโกนด้วยความโกรธ

"ไอ้โจวไคเทียนไปเข้าห้องน้ำใช่มั้ย? ตามไปกระทืบมันให้ตาย"

"กล้าหลอกเงินฉันเหรอ? วันนี้ฉันจะหักขาแกให้เดินไม่ได้เลยคอยดู"

ทันทีที่เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์พวกนั้น เฉียนจื้อหยงรีบเบี่ยงตัวไปยืนด้านข้าง

จูต้าเฉียงก็รีบก้าวมายืนบังหน้าเจ้านาย ยกมือขึ้นกั้นระหว่างทั้งสองฝ่าย

กลุ่มชายเหล่านั้นไม่ได้สนใจพวกเขาแม้แต่น้อย รีบพุ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที

และหลังจากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังลั่นออกมาจากในห้องน้ำ

เฉียนจื้อหยงยืนตั้งใจฟัง เสียง "ผัวะ! ปั้ก! เพี๊ยะ! ตึ้ง! โครม!" ดังไม่ขาดสาย

ตามมาด้วยเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดอีกหลายระลอก

สองสามนาทีผ่านไป… ในที่สุดก็สงบลง

ชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นเดินออกมาด้วยท่าทางพอใจ พร้อมกระเป๋าเงินใบโตในมือ

พวกเขาจากไปพร้อมเสียงหัวเราะสะใจ

และไม่นาน…

ปรมาจารย์แห่งความสำเร็จ โจวไคเทียนก็เดินโซซัดโซเซออกมาจากห้องน้ำ

เสื้อผ้าขาดวิ่น ใบหน้าเขียวช้ำจนดูไม่ได้

ที่โดดเด่นที่สุด… คือกางเกงของเขาเปียกชุ่มไปหมด รอยน้ำปรากฏอย่างชัดเจน

และนั่นไม่ใช่แค่น้ำธรรมดา เพราะเฉียนจื้อหยงได้กลิ่นเหม็นโชยออกมา

เฉียนจื้อหยงรีบถอยหลังสองก้าว แต่พอคิดว่าทำแบบนี้อาจเสียมารยาท เขาก็ฝืนยิ้ม เดินเข้าไปทัก

"คุณโจว ให้แจ้งตำรวจไหมครับ?"

โจวไคเทียนเงยหน้ามอง เห็นเฉียนจื้อหยงหยิบมือถือขึ้นมา เขารีบโบกมือห้ามทันที "อย่าแจ้งเลย!"

จริงๆ เฉียนจื้อหยงก็ไม่ได้ตั้งใจจะแจ้ง แค่แกล้งทำ เขาจึงเก็บมือถือกลับใส่กระเป๋า

เมื่อครู่เขาจับใจความได้ว่าดูเหมือนว่าโจวไคเทียนจะหลอกเงินของพวกนั้นไป

เฉียนจื้อหยงยิ้ม "คุณโจวครับ ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย ไม่ทราบว่าสะดวกไหม?"

"คุณอยากสมัครเรียนคอร์สของผมเหรอ? แน่นอนว่าสะดวกสิ" โจวไคเทียนรีบจัดเสื้อผ้า แม้กางเกงจะยังชุ่มน้ำอยู่ก็ไม่สนใจ

เขารีบปรับสีหน้ากลับเป็น "โหมดปรมาจารย์" เหมือนเมื่อครู่ทันที

แม้หน้าจะเขียวช้ำ แต่ก็ยังฝืนยิ้มจนดูตลกพิลึก

เฉียนจื้อหยงส่ายหน้า "ผมไม่ได้จะเรียนคอร์สครับ แต่ผมอยากชวนคุณไปเปิดร้านกับผม"

"หึ! เสียอารมณ์หมด!"

เมื่อได้ยินว่าไม่ใช่คนที่มาซื้อคอร์ส แต่จะชวนไปเปิดร้านห่วยๆ โจวไคเทียนก็หน้าหงิกทันที ความสนใจเมื่อครู่หายไปจนหมด

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ

มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม

จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล

ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา

วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม

ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ (จบแล้ว)

เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก (จบแล้ว)

ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก

เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์ (จบแล้ว)

ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์ (จบแล้ว)

วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน (จบแล้ว)

วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น (จบแล้ว)

อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน (จบแล้ว)

เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ (จบแล้ว)

มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์ (จบแล้ว)

คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส (จบแล้ว)

จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

--------------------