บทที่ 20: ร้านหม้อไฟ

หลิวเกาต้าพยักหน้า เขารู้ดีว่าเฉียนจื้อหยงยุ่งมาก เอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง

อีกฝ่ายคงหาวิธีรับมือกับซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียน

บางคืนดึกแล้วก็ยังไม่ยอมนอน

เขาไม่อยากรบกวน…

เขาคงต้องเชื่อมั่นในพรสวรรค์ของตัวเอง

ก่อนหน้านี้เขาใช้เวลาแค่สองวัน ก็รับสมัครคนได้ห้าร้อยกว่า เฉียนจื้อหยงชมไม่ขาดปากว่าเขามีประสิทธิภาพในการทำงานสูง

"งั้นฉันไปจัดการก่อนนะ ฉันต้องคิดหาวิธีเจ๋งๆ สำหรับเงิน 5 ล้านให้ได้!" ดวงตาของหลิวเกาต้าเริ่มเหม่อลอยไปไกล เขากำลังใช้สมองครุ่นคิดว่าจะเอาเงินไปใช้ยังไง

พูดจบ เขาก็เดินออกไปโดยไม่แม้แต่จะลา

เฉียนจื้อหยงมองแผ่นหลังที่จากไป พึมพำ "เกาต้าคือเสาหลักของฉันจริงๆ"

ความสามารถในการทำให้ขาดทุนช่างสูงส่งเหลือเกิน

เวลาจะใช้เงิน ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ทำงานก็แทบไม่มีหลักการอะไรทั้งนั้น

อย่างตอนรับสมัครงาน อีกฝ่ายก็ให้พนักงานช่วยกันหาคนมา

ผลก็คือพนักงานพาญาติพี่น้องทั้งบ้านเข้ามา แถมคุณลุงเฝ้าประตูอายุแปดสิบก็ยังถูกดึงเข้ามาทำงานด้วย

บางครอบครัวพาญาติมาเกือบยี่สิบชีวิตเข้ามาเป็นพนักงานทั้งหมด

จูต้าเฉียงเคยเตือนแล้วว่ารับสมัครงานห้ามรับญาติเด็ดขาด เพราะจะทำให้ร้านยุ่งเหยิง พนักงานจะช่วยเหลือปกป้องกันเองจนบริหารยาก

ซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนก็เข้มงวดมากในเรื่องนี้ ตั้งกฎว่าพนักงานห้ามเป็นญาติกันโดยเด็ดขาด

แต่พอให้หลิวเกาต้ารับผิดชอบ เขากลับใช้วิธีง่ายๆ รับเอาญาติมาทั้งตระกูล แบบนี้จะไม่พังได้ยังไง?

เฉียนจื้อหยงยิ่งชื่นชมสายตาอันเฉียบแหลมของตัวเอง ที่มอบหมายให้หลิวเกาต้าดูแลการรับสมัคร มันคือการตัดสินใจที่เฉียบคมที่สุดจริงๆ

มีทั้ง "อัจฉริยะอย่างหลิวเกาต้า" และ "ศัตรูตัวใหญ่อย่างซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียน"

อีกสามเดือนจากนี้ ร้านของเขาเจ๊งแน่นอน

……

วันถัดมา ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงแห่งใหม่เปิดกิจการ แต่เฉียนจื้อหยงไม่ปรากฏตัว เขาเลือกนั่งเล่นเกมในห้องแทน

จนกระทั่งหิว เขาจึงเดินออกมาหาอะไรกิน

ค่าอาหารวันละ 30 ในย่านหรูหราของฮั่นเฉิง แทบซื้ออะไรดีๆ กินไม่ได้เลย

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ช่วงเวลาอาหารคือช่วงที่ทรมานที่สุดของเขา

ของกิน 10 หยวนรสชาติแย่ไปมาก ไม่กินก็หิว จะกินก็ต้องฝืนใจ

ระหว่างนั้น หลิวเกาต้าวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน

"ยอดขายซูเปอร์มาร์เก็ตวันนี้เป็นยังไงบ้าง?" เฉียนจื้อหยงถามทันที

"ยอดขาย?" หลิวเกาต้าตาเลื่อนลอย "ฉันเอาแต่คิดเรื่องใช้เงิน 5 ล้าน เลยไม่ได้ดูยอดขายเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นยังไง"

"แต่ดูเหมือนจะมีลูกค้าเข้ามาบ้าง แต่ไม่คึกคักเหมือนเมื่อก่อน"

มีลูกค้าเข้ามาแล้วเหรอ… เฉียนจื้อหยงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ถ้าไม่มีใครเข้ามาเลยก็คงดีที่สุด

แต่คิดอีกที ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงยังมีลูกค้าประจำอยู่บ้าง ขอแค่จำนวนไม่เยอะ กำไรหดหายไป เขาก็พอใจแล้ว

"จื้อหยง ฉันอยากเปิดร้านหม้อไฟ" หลิวเกาต้าพูดขึ้นมา

ร้านหม้อไฟ?

เฉียนจื้อหยงเงยหน้ามองพระอาทิตย์ที่แผดร้อนอยู่บนฟ้า ถึงกับงงไปพักหนึ่ง

กลางฤดูร้อนแบบนี้ หลิวเกาต้าคิดได้ยังไงว่าจะเปิดร้านหม้อไฟ?

ฤดูร้อนเนี่ยนะ? ใครบ้าจะมากินหม้อไฟ?

เดี๋ยวก่อน…

ดวงตาของเฉียนจื้อหยงสว่างวาบขึ้นมา

ทำไมเขาถึงคิดไม่ได้นะ!

การเปิดร้านหม้อไฟเป็นไอเดียที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว

ยังไงเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำกำไรอยู่แล้ว

สำคัญกว่านั้นคือ เขาจะได้อ้างว่า "ทดลองชิม" ทุกวัน กินหม้อไฟได้ฟรีๆ ในฐานะเจ้าของร้าน

เจ้าของร้านจะควรลองอาหารในร้านตัวเอง เพื่อเช็กความสดใหม่และคุณภาพ ไม่มีเหตุผลเลยที่จะห้าม

ถ้าเปิดร้านหม้อไฟจริงๆ ปัญหาเรื่องอาหารการกินของเขาก็แก้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ก่อนหน้านี้เขายังกลัวอยู่ว่า ถ้าไม่เฝ้าซูเปอร์มาร์เก็ตให้ดี อาจจะเกิดปาฏิหาริย์ทำกำไรขึ้นอีกเหมือนคราวที่แล้ว กำไร 40 ล้านแบบไม่รู้ตัว

คราวนี้แหละ เขาจะไม่ยอมพลาดเด็ดขาด

"เกาต้า ความคิดนี้ดีมาก! ฉันสนับสนุน" เฉียนจื้อหยงพยักหน้าเห็นด้วย

"จริงเหรอ! นายก็คิดว่าความคิดฉันดีใช่ไหม?" หลิวเกาต้าดีใจจนตาเป็นประกาย

เฉียนจื้อหยงพยักหน้าแรงๆ "ความคิดนายดีมาก ดีสุดๆ ฉันชื่นชมจริงๆ"

"ถ้าสุดท้ายไม่ได้กำไร ก็คงเพราะคนอื่นไม่รู้จักชื่นชมฝีมือนายเท่านั้นเอง" เฉียนจื้อหยงรีบปูทางไว้ก่อน กันไม่ให้หลิวเกาต้าท้อใจถ้าร้านหม้อไฟเจ๊งขึ้นมาจริงๆ

เขายังต้องพึ่ง "มันสมองอันชาญฉลาด" ของหลิวเกาต้าในการทำให้เจ๊งอยู่

ระหว่างนั้นเอง จูต้าเฉียงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าหม่นหมอง

พอเห็นท่าทางเหมือนกินยาพิษเข้าไปของจูต้าเฉียง เฉียนจื้อหยงกลับดีใจ รีบถาม "ผู้จัดการจู มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า? เล่ามาให้พวกเราฟังหน่อยสิ"

"บอสครับ วันนี้ยอดขายซูเปอร์มาร์เก็ตไม่ดีเลยครับ ไม่ถึงเป้าที่เราหวังไว้" จูต้าเฉียงพูดเสียงต่ำ

เฉียนจื้อหยงถึงกับตื่นเต้น ตาเป็นประกาย "ขาดทุนแล้วใช่ไหม?"

"ก็ยังไม่ถึงขั้นขาดทุนครับ ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงยังมีชื่อเสียงอยู่ พอลูกค้าเข้ามา เห็นว่าการตกแต่งของเราดีมาก บริการก็ดี เลยทำให้พวกคนรวยพอใจ"

"หลายคนยังบอกว่าซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนเทียบกับเราไม่ได้ ทั้งเรื่องการตกแต่งและการบริการ"

"ถ้าเราทำต่อไปเรื่อยๆ มีโอกาสสู้กับซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนได้แน่ เพียงแต่…"

จู้ต้าเฉียงพูดยังไม่ทันจบ เฉียนจื้อหยงก็ถอนหายใจเสียงดัง

"เพียงแต่เมื่อก่อนเราทำกำไรเดือนละ 20 ล้าน ตอนนี้ได้แค่นิดเดียวเอง แค่พอประคองไปได้เท่านั้น"

จูต้าเฉียงยังคงเสียดายอย่างมาก ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงแห่งใหม่ทำให้เขาผิดหวัง

"ไม่เป็นไรหรอก" เฉียนจื้อหยงยิ้มกว้าง ตบไหล่เขาเบาๆ "เราต้องมองในแง่ดี อย่างน้อยตอนนี้เรายังพอประคองอยู่ได้ใช่ไหม?"

"เอาล่ะ เรื่องซูเปอร์มาร์เก็ตพอแค่นี้ ตอนนี้หลิวเกาต้าตั้งใจจะเปิดร้านหม้อไฟ ยังไม่ได้เลือกทำเลเลย"

"ร้านหม้อไฟ?" จูต้าเฉียงเผยสีหน้าประหลาดใจมาก

กลางฤดูร้อนแบบนี้ จะเปิดร้านหม้อไฟเนี่ยนะ?

แต่พอเห็นเฉียนจื้อหยงกับหลิวเกาต้าตื่นเต้นกระตือรือร้น เขาก็ไม่กล้าขัด จึงเสนอความคิดขึ้นมาแทน

"บอสครับ ผมว่าพื้นที่โกดังนี่แหละ สามารถปรับเป็นร้านหม้อไฟได้เลย" จูต้าเฉียงชี้ไปทางด้านหลังโกดัง

ท้ายสุดของโกดังนั้นคือห้องทำงานกับห้องประชุม

"โกดังนี่เจ้าของที่ให้เรายืมใช้ชั่วคราวไม่ใช่เหรอ?" เฉียนจื้อหยงเข้าใจมาตลอด ว่านอกจากห้องทำงานกับห้องประชุมแล้ว ที่เหลือเจ้าของที่เป็นคนอนุญาตให้ใช้

จูต้าเฉียงรีบอธิบาย "ตอนที่คุณยืนยันว่าจะจ่ายค่าเช่า 5 ล้าน เจ้าของที่เลยยกโกดังตรงนี้ให้เราด้วยครับ"

"ในสัญญาเขียนไว้ชัดเจนเลย ผมก็คิดว่าบอสรู้อยู่แล้ว…"

"ที่ไม่ได้อธิบายให้บอสเข้าใจชัดเจน เป็นความผิดของผมเอง…"

พูดไปก็ยิ่งเสียงเบาลง จนอยากตบหน้าตัวเองสักสองที

เรื่องสำคัญขนาดนี้ เขาลืมบอกเจ้านายได้ยังไง?

หลิวเกาต้าได้ยินแล้วก็ตาเป็นประกายทันที "แบบนี้ก็เท่ากับว่าฉันสามารถเปิดร้านหม้อไฟบนนี้ได้เลย ประหยัดค่าเช่าไปมหาศาล สุดยอดเลย!"

"งั้นก็ตกลงตามนี้เลย" เฉียนจื้อหยงโบกมือ แต่ในใจกลับผิดหวังเล็กน้อยที่พลาดโอกาสได้เสียเงินเพิ่มอีกก้อน

ส่วนเรื่องได้พื้นที่โกดังเพิ่ม เขาไม่ได้โทษจูต้าเฉียงเลย เพราะแค่ดูแลซูเปอร์มาร์เก็ตอีกฝ่ายก็ยุ่งมากพอแล้ว

"จื้อหยง ร้านหม้อไฟจะเปิดยังไงดี?" หลิวเกาต้าถาม

แววตาเฉียนจื้อหยงก็เปล่งประกายขึ้นทันที

โอกาสใช้เงินมาแล้ว!

เฉียนจื้อหยงพูดอย่างมั่นใจ "ในเมื่อเราจะเปิดร้านหม้อไฟ งั้นก็ต้องทำให้เป็นร้านหม้อไฟที่ดีที่สุดในฮั่นเฉิง!"

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ

มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม

จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล

ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา

วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม

ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ (จบแล้ว)

เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก (จบแล้ว)

ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก

เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์ (จบแล้ว)

ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์ (จบแล้ว)

วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน (จบแล้ว)

วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น (จบแล้ว)

อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน (จบแล้ว)

เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ (จบแล้ว)

มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์ (จบแล้ว)

คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส (จบแล้ว)

จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

--------------------