บทที่ 15: ยังไงก็ไม่มีกำไรแน่นอน

"ที่ตรงนี้คนเยอะไหม?" เฉียนจื้อหยงถาม

จูต้าเฉียงพยักหน้า "คนเยอะครับ แต่ที่นี่มันมีซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนอยู่แล้ว"

"ที่สำคัญที่สุดคือ ซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนไม่ได้เป็นแค่ซูเปอร์มาร์เก็ตธรรมดา แต่เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่แบบครบวงจร"

"ช้อปปิ้ง ดูหนัง กินข้าว มีครบจบในที่เดียว"

"เมื่อก่อนที่ซูเปอร์มาร์เก็ตฟู่หวังขาดทุนทุกเดือน ก็เพราะว่าถูกซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนเบียดตลาดครับ"

ซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนแข็งแกร่งมาก

เจ้าของเป็นคนจากประเทศญี่ปุ่น บริการดี ตกแต่งก็หรูหรา

ตั้งแต่ซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนเปิดกิจการ ซูเปอร์มาร์เก็ตฟู่หวังก็ทรุดลงเรื่อยๆ

จนสุดท้ายหลี่เหลียนต้องยอมขายร้านทิ้ง

เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตในฮั่นเฉิงล้วนแล้วแต่พยายามอยู่ให้ห่างจากซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนให้มากที่สุด

แต่เจ้านายของเขากลับอยากเปิดร้านตรงข้ามกับมัน

นี่มันไม่ใช่การฆ่าตัวตายเหรอ?

"จากมุมมองของคุณ ถ้าเราเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงที่นี่ ยังไงก็ไม่มีกำไรใช่ไหม?" เฉียนจื้อหยงถามตรงๆ

จูต้าเฉียงพยักหน้า "ใช่ครับ ผมนึกไม่ออกเลยว่าเราจะมีโอกาสชนะยังไง"

เขาคิดว่าแค่นี้ก็น่าจะทำให้เจ้านายเปลี่ยนใจได้แล้ว

แต่ไม่คาดคิดเลยว่า เฉียนจื้อหยงกลับดีใจขึ้นมาทันทีหลังได้ยิน

"งั้นก็เปิดที่นี่แหละ!"

"แต่ที่นี่มันอยู่ตรงข้ามกับซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนนะครับ" จูต้าเฉียงร้องลั่นด้วยความตกใจ

เฉียนจื้อหยงส่ายหน้า "ซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนเลือกจะเปิดที่นี่ แปลว่าสถานที่ตรงนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ

เห็นไหมล่ะ? อัจฉริยะด้วยกันมักมองเห็นสิ่งเดียวกัน!"

จูต้าเฉียงรีบพูดห้าม "แต่มันคือซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนนะครับ ใหญ่ที่สุดในฮั่นเฉิงเลยนะ"

"ยังไงล่ะ? คุณกลัวเหรอ?" เฉียนจื้อหยงเงยหน้าขึ้นมองจูต้าเฉียง "ผมจะเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตที่ดีที่สุด ตรงจุดที่คึกคักที่สุดในฮั่นเฉิง"

"ในเมื่อผมจะเปิดร้านแล้ว ผมก็ไม่ได้คิดจะทำเล่นๆ เปิดทั้งทีก็ต้องเป็นที่สุด"

"ถ้าเราล้มซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนได้ เราก็จะกลายเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในฮั่นเฉิง"

"คนอย่างผม ไม่เคยรู้จักคำว่า ‘กลัว’ และไม่เคยรู้จักคำว่า ‘ที่สอง’!"

"ในสายตาของผม มีแค่ ‘อันดับหนึ่ง’ เท่านั้น!"

เมื่อได้ยินคำประกาศก้องของเจ้านาย จูต้าเฉียงถึงกับตาเป็นประกาย

ร่างที่เคยห่อเหี่ยวกลับยืดตัวขึ้นมาทันที

นี่แหละความแตกต่างระหว่างเขากับเจ้านาย

เจ้านายมองแต่ความเป็นหนึ่ง ไม่เคยเห็นอุปสรรคเป็นปัญหา

แต่เขากลับมัวแต่หาข้ออ้างให้ตัวเอง

ถ้าหากพวกเขาเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงตรงข้ามกับซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนได้ และเอาชนะซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนได้จริง…

ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงจะต้องกลายเป็นตำนานของฮั่นเฉิงอย่างแน่นอน

ที่แท้ เป้าหมายของเจ้านายคือซูเปอร์มาร์เก็ตอันดับหนึ่งของฮั่นเฉิง!

เขานี่มันคิดตื้นเกินไป!

"ผมไม่กลัวครับ! บอสงั้นเราก็เปิดตรงข้ามซูเปอร์มาร์เก็ตหยงเหนียนไปเลย!" จูต้าเฉียงจ้องหน้าเฉียนจื้อหยงด้วยความชื่นชม

เมื่อถูกผู้ชายที่อายุมากกว่าตั้งสิบกว่าปีมองด้วยแววตาแบบนั้น ทำเอาเฉียนจื้อหยงรู้สึกกระอักกระอ่วน เขาโบกมือแล้วพูดว่า "คุณไปคุยกับเจ้าของโครงการแถวนั้นที หาพื้นที่ร้านประมาณห้าพันตารางเมตร"

"ถ้าราคาพอรับได้ ก็เช่าเลย เอาแบบสัญญาระยะสั้น สามเดือนต่อครั้ง"

"แล้วก็... ผมซื้อของไม่เคยต่อราคา ถ้าราคาเหมาะสม ไม่เวอร์เกินไป คุณก็เซ็นสัญญาแทนผมได้เลย"

"รับทราบครับ" จูต้าเฉียงยืดอกตอบเต็มเสียง รู้สึกภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง

เจ้านายเชื่อมั่นในตัวเขามาก ถึงขั้นมอบเรื่องใหญ่แบบการเซ็นสัญญาให้จัดการ

...

หน้าซูเปอร์มาร์เก็ต

ผู้คนจำนวนมากยืนมองซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงที่ปิดประตูสนิท ต่างพากันถอนหายใจ

ร้านดีๆ แบบนี้ กลับต้องปิดตัวลงอย่างน่าเสียดาย

ชายหนุ่มคนหนึ่งตั้งใจจะเดินเข้าไปในร้าน แต่ก็ถูกบอกว่าร้านปิดแล้ว และจะไม่เปิดอีกเลย

ชายหนุ่มลูบหัวตัวเองพลางบ่น "โอ้โห ร้านอื่นเค้าอย่างน้อยก็มีช่วงลดล้างสต็อกสักเจ็ดวัน

แต่ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงนี่พอปิดก็คือปิดไปเฉยๆ เลย?"

เขารู้สึกงงมาก ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน

แต่ในมุมหนึ่งของหน้าร้าน กลับมีสองคนที่ดูร้อนรน

หนึ่งคือหลิวเกาต้า เพื่อนรักของเฉียนจื้อหยง

อีกคนคือหลี่เหลียน อดีตเจ้าของร้าน

หลิวเกาต้าตกใจสุดขีด เขามาที่นี่เพื่อเริ่มงาน และเฉียนจื้อหยงรับปากจะให้เงินเดือนเดือนละ 15,000!

เขาเตรียมตัวเต็มที่แล้ว พร้อมจะทุ่มสุดตัวเพื่อช่วยเฉียนจื้อหยง

ตั้งแต่รู้ว่าร้านนี้ทำกำไรได้เดือนละ 20 ล้าน เขานอนไม่หลับไปหลายวัน

เขาเตรียมตัวจะอยู่กินที่ร้าน ทำงานเหมือนเป็นบ้านของตัวเอง

แต่พอเดินมาถึง บ้านที่ว่ากลับหายไปแล้ว!

ร้านปิด?

ทำไมถึงปิด?

แต่คนที่ตกใจยิ่งกว่าก็คือหลี่เหลียน

เฉียนจื้อหยงสัญญาว่าจะให้เงินเดือนเขาเดือนละ 100,000!

เงินเดือนขนาดนี้ ทำให้เขายอมทิ้งชีวิตเจ้าของกิจการ

ตอนเป็นเจ้าของร้าน ต้องวิ่งวุ่นสารพัด เหนื่อยมาแปดปีเพิ่งทำกำไรได้ 10 ล้าน

แต่มาทำงานให้เฉียนจื้อหยง เดือนละแสน ถ้าทำแปดปีก็ได้กว่า 10 ล้านเหมือนกัน

ได้เงินเท่ากัน แต่ไม่ต้องเหนื่อยแล้วใครบ้างจะไม่เลือกทางนี้?

แต่ตอนนี้ร้านกลับปิดไปแล้ว?

ทั้งสองคนรีบวิ่งพรวดเข้าไปในร้าน ตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของเจ้านาย

เฉียนจื้อหยงนั่งสบายๆ ถือโทรศัพท์อยู่ในมือ เขากำลังเล่นเกม

"จื้อหยง!" หลิวเกาต้าพุ่งเข้ามา "ซูเปอร์มาร์เก็ตของฉันหายไปไหนแล้ว?"

แค่คิดว่าตัวเองจะไม่ได้งานเงินเดือน 15,000 แล้วต้องกลับไปฝืนทำงานรายวันแต่ได้ค่าแรงต่ำ

น้ำตาเขาก็ไหลพราก

ร้านปิด = เงินเดือน 15,000 หายไป = แผนเงินเดือน 100,000 ต่อเดือนในอนาคต ก็หายไปพร้อมกัน!

"ฉันเล่นเกมอยู่นะ" เฉียนจื้อหยงตอบแบบขอไปที เขาทนให้หลิวเกาต้ารบกวนจนเล่นจบเกม

และพอดีในจังหวะนั้น จูต้าเฉียงก็กลับมาแล้ว พร้อมกับสัญญาเช่าในมือหนึ่งฉบับ

"บอสครับ! ผมหาทำเลที่เหมาะสมได้แล้ว เอกสารก็เซ็นเรียบร้อยแล้ว" จูต้าเฉียงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข วางสัญญาเช่าไว้ตรงหน้าเฉียนจื้อหยง

เฉียนจื้อหยงพยักหน้าเรียกทุกคนนั่งลง จากนั้นหันไปชมจูต้าเฉียงว่า "ผู้จัดการจูทำงานรวดเร็วจริงๆ"

เขาเปิดสัญญาดู แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นค่าเช่า...

"ค่าเช่าทั้งปีแค่ 2 ล้าน? นี่มันถูกเกินไปหรือเปล่า? ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องต่อราคา?" เฉียนจื้อหยงถามด้วยสีหน้าจริงจัง

จูต้าเฉียงรีบส่ายหน้า "ผมไม่ได้ต่อราคานะครับ!"

"เจ้าของโครงการเขาบอกเองว่า ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงเป็นร้านค้าที่มีจิตสำนึกดี"

"เขารู้สึกเป็นเกียรติที่พวกเรามาเช่าที่ เลยเสนอราคาถูกที่สุดให้เลยครับ"

หลี่เหลียนที่ยืนอยู่ข้างๆ เหลือบมองสัญญาแล้วก็พูดขึ้นว่า "ดูจากเงื่อนไขแล้ว เจ้าของเขาคงอยากให้ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงมาช่วยเพิ่มคนในพื้นที่ ก็เลยเสนอราคาพิเศษให้"

"ไม่ใช่ทุกคนจะเห็นแก่ผลประโยชน์แบบจ้าวกวง"

"ไม่ได้!" เฉียนจื้อหยงลุกขึ้นทันที ส่ายหัวแรงๆ "ผมไม่เคยเอาเปรียบใคร! ราคาจริงเท่าไหร่ก็จ่ายเท่านั้น"

"ผมว่าที่นั่น ราคาเหมาะสมน่าจะเริ่มต้นที่ 5 ล้าน จูต้าเฉียง คุณไปเติมเงินส่วนต่างให้เขา แล้วทำสัญญาใหม่เลย"

ทุกคนถึงกับอึ้ง ยืนตัวแข็งกันทั้งห้อง

พวกเขาไม่เคยเจอใครทำธุรกิจแบบนี้มาก่อน

คนอื่นเขาแย่งกันต่อราคาแทบตาย

แต่เฉียนจื้อหยงกลับเสนอให้เพิ่มราคาด้วยตัวเอง?

"แบบนี้มันจะดีเหรอครับ?" หลี่เหลียนพูดอย่างลังเล

ส่วนหลิวเกาต้าถึงกับรีบเอามือกดสัญญาไว้แน่น "พ่อครับ! ถ้าพ่อคิดว่า 5 ล้านต่อปีมันถึงจะเหมาะสม งั้นพ่อให้เงินนั้นกับผมก็ได้!"

ผลงานแปลของ Rubybibi กดดูที่ชั้นหนังสือได้เลยค่ะ >> ชั้นหนังสือของ Rubybibi จิ้มที่นี่เลยค่ะ

ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวันอ่านตอนใหม่ก่อนใครได้ที่: FB Page: Rubybibi นิยายแปล