บทที่ 049 ดี ดี ดี

“ว้าว ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมไปเลย!” หลิวเข่ออุทานชื่นชมไม่หยุดหย่อน แทบจะปรบมือเชียร์อยู่แล้ว เธอมองเจียงเสี่ยวและจูเหวินที่ผลัดกันรุกผลัดกันรับ ดวงตาคู่โตของเธอแทบจะเปล่งประกายดาวดวงเล็กๆ ออกมา

“หยุดก่อน หยุดก่อน!” เจียงเสี่ยวถอยหลังไปหนึ่งก้าว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง หอบหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่

ความแตกต่าง

ความแตกต่างอย่างใหญ่หลวง!

อย่างน้อยที่สุด หากปราศจากความช่วยเหลือของทักษะดารา เจียงเสี่ยวก็ยอมรับว่าตนเองสู้พี่ชายหัวเกรียนไม่ได้

ภาพการต่อสู้ดูดุเดือด ราวกับว่าผลัดกันรุกผลัดกันรับ แต่เจียงเสี่ยวสัมผัสได้ว่าตนเองยังห่างชั้นอยู่ไม่น้อย

พี่ชายหัวเกรียนคนนี้น่าจะฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก แม้ว่าท่าตั้งการ์ดจะเป็นการต่อสู้แบบซ่านโฉ่ว แต่เมื่อเริ่มต่อสู้ กลับมีเงาของศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิมอยู่มาก

เมื่อได้รับการเสริมพลังจากพลังดาว ก็ยิ่งน่าเกรงขามมากขึ้นไปอีก

โดยเฉพาะเพลงเตะ ช่างเฉียบคมยิ่งนัก

“ไม่เลว ไม่เลวเลย”

จูเหวินมองไปยังจูอู่ที่อยู่ข้างกาย แล้วจึงมองไปยังสาวงามลูกครึ่งอีเหลียนน่า

จูอู่ก็พยักหน้าเช่นกัน ความคาดหวังต่อนักเรียนมัธยมปลายนั้นย่อมไม่สูงเกินไปนัก หากวัดจากฝีมือเพียงอย่างเดียว นักเรียนในชั้นที่ถูกย้ายไปจัดตั้งทีมคนอื่นๆ ก็อาจจะไม่แข็งแกร่งไปกว่าเจียงเสี่ยว

เมื่อได้รับการยอมรับจากสองพี่น้องหัวเกรียน อีเหลียนน่าที่เงียบมาตลอดก็เอ่ยปากพูดขึ้นในที่สุด

การแบ่งหน้าที่ในทีมนี้ช่างชัดเจนยิ่งนัก

“สวัสดีค่ะ คุณเจียง ฉันชื่ออีเหลียนน่า”

สาวงามลูกครึ่งเดินเข้ามา พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อคนที่มีใบหน้าแบบชาวตะวันตก พูดภาษาจีนได้อย่างคล่องแคล่ว ความรู้สึกนั้นช่างแปลกประหลาดอยู่บ้าง

“นามสกุลอะไรหรือ?” เจียงเสี่ยวตอบรับไปพลาง ในใจก็กำลังคิดคำนวณ นี่เป็นโอกาสที่สวรรค์ประทานให้ เขามาสายไปแล้ว การจะเข้าร่วมทีมนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะทีมนี้ยังต้องมีฝีมือที่แข็งแกร่งอีกด้วย

หากต้องการเป็นตัวแทนของห้อง 2 เข้าแข่งขัน อย่างน้อยก็ต้องฝ่าฟันออกจากห้อง 2 ให้ได้เสียก่อน

“อีค่ะ”

อีเหลียนน่าตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “คุณพ่อของฉันนามสกุลอี”

เจียงเสี่ยว: “เอ่อ ฉันนึกว่าเป็นชื่อต่างประเทศที่ทับศัพท์มาเสียอีก นามสกุลอีนี่หาได้ยากจริงๆ”

อีเหลียนน่า: “ในร้อยนามสกุลก็มีเขียนไว้ ไม่เคยได้ยินชื่ออีอิ๋น เสนาบดีในสมัยราชวงศ์ซางหรือ?”

เจียงเสี่ยวกล่าวอย่างขอโทษ: “โอ้ น่าละอายใจจริงๆ”

แม้ว่าอีเหลียนน่าจะเป็นคนฮวาเซี่ย แต่กลับมีใบหน้าแบบชาวตะวันตก

การที่เธอมาสอนวัฒนธรรมฮวาเซี่ยให้เขา ช่างรู้สึกแปลกประหลาดยิ่งนัก

“คิกคิก ที่บ้านตั้งใจเลือกชื่อที่ทับศัพท์ได้เหมาะสมเป็นพิเศษ ก็เลยตั้งชื่อฉันว่า ‘เหลียนน่า’ เพื่อให้ครอบครัวฝั่งคุณแม่เรียกได้สะดวก”

อีเหลียนน่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“อ้อ”

เจียงเสี่ยวพยักหน้า

อีเหลียนน่าคาดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับมาแค่ “อ้อ” บรรยากาศพลันน่าอึดอัดขึ้นมาเล็กน้อย

สาวน้อยหลิวเข่อพึมพำเบาๆ ว่า “อัจฉริยะด้านการสนทนาจริงๆ”

เจียงเสี่ยวได้สติกลับคืนมา จึงเอ่ยถามขึ้นก่อนว่า “ทีมของพวกคุณขาดคนหรือ? นี่ไม่ใช่สี่คนแล้วหรือ?”

“ฉันมาดูเฉยๆ ฉันสู้ไม่เป็น”

หลิวเข่อรีบกล่าว “ในบรรดาลูกแก้วดาราที่โรงเรียนแจก ฉันก็ดูดซับ ‘ระเบิดอัคคี’ ไม่ได้ด้วย”

“โรงเรียนยังแจกลูกแก้วดาราด้วยหรือ?” เสียงของเจียงเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะดังขึ้น

“แน่นอนสิ อ้อ ใช่แล้ว นายเพิ่งมาเมื่อวาน เลยพลาดเวลารับไป”

หลิวเข่อใช้มือเล็กๆ ปิดปาก พลางกล่าวอย่างร่าเริง

อีเหลียนน่าอธิบายว่า “ตอนที่เริ่มฝึกทหาร โรงเรียนได้จัดสรรลูกแก้วดาราตามแผนภูมิดาราของแต่ละคน ถ้าแผนภูมิดาราเป็นสายต่อสู้ประชิดตัว ก็จะได้รับลูกแก้วดาราปีศาจขาว 3 ลูก ถ้าเป็นสายเวท ก็จะได้รับลูกแก้วดาราปีศาจลาวา 1 ลูก”

ลูกแก้วดาราปีศาจลาวางั้นหรือ?

สิ่งมีชีวิตที่ผลิตออกมาจากประตูมิติต่างมิติแถบเทือกเขาภูเขาไฟงั้นหรือ?

ลูกแก้วดาราปีศาจลาวานี้เป็นลูกแก้วดาราระดับเงิน แต่ลูกแก้วดาราปีศาจขาวเป็นคุณภาพทองเหลือง แม้ว่าจะเป็นทักษะดาราพื้นฐานที่ผลิตในแผ่นดินเป่ยเจียงเหมือนกัน แต่ก็แตกต่างกันไม่น้อยเลย

“นักเรียนที่มีแผนภูมิดาราพิเศษเพียงสองสามคนได้รับลูกแก้วดาราแม่มดปีศาจขาว น่าเสียดายที่ไม่มีใครปลุกพลังทักษะดาราสายรักษาได้เลย”

อีเหลียนน่ามองเจียงเสี่ยว แล้วจึงเอ่ยถามต่อไปว่า “ในเมื่อคุณเรียกตัวเองว่าเป็นผู้ปลุกพลังสายรักษา ก็คงจะมีทักษะดาราพื้นฐานสายรักษาแล้วสิ คืออะไรหรือ? พรหรือเปล่า?”

“อืม ใช่แล้ว”

เจียงเสี่ยวพยักหน้ายืนยัน

“เฮ้อ ลูกแก้วดาราแม่มดปีศาจขาว”

หลิวเข่อกล่าวอย่างอิจฉา ลูกแก้วดาราแม่มดปีศาจขาวหนึ่งลูก ก็เพียงพอที่จะเป็นตัวแทนของหลายสิ่งหลายอย่างได้แล้ว

ไม่ว่าจะเป็นคนที่บ้านซื้อให้ หรือเป็นสิ่งที่ตนเองไปสังหารมาจากทุ่งหิมะ

ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด ก็เพียงพอที่จะทำให้หลิวเข่ออิจฉาได้แล้ว

“เหอะๆ เคยไปทุ่งหิมะมาสองสามครั้ง”

เจียงเสี่ยวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“โอ้?” ดวงตาของจูเหวินพลันเป็นประกาย กล่าวว่า “ดูเหมือนว่าสิ่งที่น้องชายถนัดจะไม่ใช่การประลอง แต่เป็นการสังหารศัตรูสินะ”

“ก็พอได้ พอได้”

เจียงเสี่ยวตอบอย่างขอไปที

“ฉันชอบคนมือเปื้อนเลือด มากกว่าพวกตุ๊ดเป็นหมื่นเท่า”

พี่ชายหัวเกรียนคนที่สอง จูอู่ เอ่ยปากขึ้น

เจียงเสี่ยว: “เอ่อ...”

“น้องชายมีกี่ช่องดารา? กี่ทักษะดารา?” จูเหวินเอ่ยปากถาม ราวกับเป็นการแลกเปลี่ยน จึงกล่าวเสริมขึ้นว่า “ฉันมี 20 ช่องดารา สองทักษะดาราทองเหลือง แสงสีครามและความอดทน”

พี่ชายหัวเกรียนคนที่สอง จูอู่ กล่าวว่า “ฉันก็เหมือนกัน 20 ช่องดารา สองทักษะดาราทองเหลือง แสงสีครามและความอดทน พวกเราสองคนต่างก็อยู่ช่วงดาวผงธุลีขั้นต้น”

ช่วงดาวผงธุลีระยะต้นหรือ? หากตัดสินจากแผนภูมิดาราจิตทัศน์ของเจี่ยวเสี่ยว ก็คือระดับดาวผงธุลีเลเวล 0-3 สินะ

20 ช่องดารา ก็ถูกคัดเลือกเข้ามาอยู่ในห้อง 2 แล้ว บวกกับเมื่อวานที่เจ้าอ้วนหลิวปู้ฝานแนะนำตัวเองว่ามี 19 ช่องดารา

ดูเหมือนว่าผู้ที่สามารถมีช่องดาราได้ประมาณ 20 ช่อง ก็ถือว่ามีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมแล้ว

เจียงเสี่ยวก็รู้เช่นกันว่า ผู้ที่มีพรสวรรค์ค่อนข้างธรรมดา ซึ่งเป็นสัดส่วนที่ใหญ่ที่สุดในหมู่ผู้ปลุกพลัง คือผู้ที่มี 15 ช่องดารา

น้อยกว่า 15 ช่อง ก็คือผู้ที่มีพรสวรรค์ต่ำ ยิ่งมีมากกว่า 15 ช่องดาราขึ้นไป ยิ่งมีมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นอัจฉริยะมากขึ้นเท่านั้น การมีช่องดาราถึง 20 ช่อง ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

เจียงเสี่ยวที่เพิ่งจะรู้ตัว ก็ในที่สุดก็เข้าใจว่า 28 ช่องดาราของเซี่ยเหยียน และ 30 ช่องดาราของหานเจียงเสว่นั้นแข็งแกร่งเพียงใด

ล้วนเป็นคนโหดเหี้ยมทั้งนั้น!

อีเหลียนน่าขยี้ผมสั้นสีน้ำตาลของเธอ ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้า ช่างงดงามยิ่งนัก “แผนภูมิดาราของพวกเขาสองคนคือหมัด”

พี่ชายหัวเกรียนคนที่สองดูเหมือนจะยังคงต้องการเอาชนะเช่นเคย กล่าวว่า “หมัดที่ใหญ่เท่ากระสอบทราย!”

“อือ อือ อือ”

อีเหลียนน่าทำท่าทางจนปัญญา พลางกล่าวอย่างขอไปที “ฉันอยู่ช่วงดาวผงธุลี ตอนนี้ช่องดาราทั้ง 4 ช่องก็เต็มหมดแล้ว ไม่มีอะไรพิเศษ ก็แค่แสงสีคราม ความอดทน เปลวไฟแผดเผา และระเบิดอัคคี อ้อ ใช่แล้ว แผนภูมิดาราของฉันคือคทาสองมือ มี 21 ช่องดารา”

ทักษะดาราทองเหลือง แสงสีครามและความอดทนไม่พูดถึง

ทักษะดาราระดับเงิน ระเบิดอัคคีและเปลวไฟแผดเผามาจากลูกแก้วดาราปีศาจลาวา หนึ่งลูกราคา 3,000 หยวน ไม่รู้ว่าสาวน้อยคนนี้สังหารมาเองหรือที่บ้านซื้อให้

เจียงเสี่ยวค่อนข้างคุ้นเคยกับทักษะดารานี้ เซี่ยเหยียนก็มี หานเจียงเสว่ก็มี และก็พอจะรู้ถึงอานุภาพของทักษะดารานี้ดี ปีศาจขาวที่หนังเหนียวเนื้อหนาเหล่านั้นยังทนไม่ไหว เด็กมัธยมปลายกลุ่มนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

อย่างน้อยในขั้นตอนนี้ อีเหลียนน่าก็ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว

ผู้ปลุกพลังช่วงดาวผงธุลีสามารถดูดซับทักษะดาราได้เพียงสี่ทักษะ แม้ว่าอีเหลียนน่าจะมี 21 ช่องดารา แต่หากระดับพลังดาวไม่เพิ่มขึ้น ก็ไม่มีประโยชน์

การผสมผสานทักษะดาราของอีเหลียนน่า ถือว่ามีความเป็นตัวแทนอย่างมาก

สำหรับผู้ปลุกพลังในแผ่นดินเป่ยเจียงแล้ว ทักษะดาราทั้งสี่นี้ถูกที่สุด คุ้มค่าที่สุด และใช้งานได้จริงที่สุด

ที่น่าสนใจคือ สองพี่น้องหัวเกรียนหลังจากกำหนดทิศทางในอนาคตของตนเองผ่านแผนภูมิดาราแล้ว กลับไม่ได้ดูดซับทักษะดาราระดับเงินอย่างเปลวไฟแผดเผาและระเบิดอัคคี

ลูกแก้วดาราปีศาจลาวาหนึ่งลูกราคา 3,000 หยวน เจียงเสี่ยวเชื่อว่าครอบครัวของสองพี่น้องสามารถจ่ายได้ แต่พวกเขาสองคนคงไม่เคยแตะต้องลูกแก้วดาราปีศาจลาวาเลย

พวกเขาทั้งสองคนต่างก็มี 20 ช่องดารา ตามหลักแล้วไม่น่าจะตระหนี่ช่องดาราถึงเพียงนี้

เช่นนั้นแล้ว ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือ...ครอบครัวของเด็กสองคนนี้มีความคิดที่ลึกซึ้ง วางแผนการไกล และมีการวางแผนของตนเองสำหรับทุกช่องดารา

เจียงเสี่ยวหันไปมองหลิวเข่อ เด็กสาวทำปากยื่น ใบหน้าไม่พอใจ “ฉันมีแค่ 18 ช่องดารา ทักษะดาราคือเปลวไฟแผดเผา เปลืองเงินที่บ้านไปเยอะมาก แต่ก็ยังดูดซับระเบิดอัคคีไม่ได้สักที”

“ไม่เป็นไรหรอก หลิวเข่อ แค่พยายามเข้าไว้ ก็จะดูดซับได้เอง”

พี่ชายหัวเกรียนคนที่สองรีบเอ่ยปากขึ้น

“ใครจะไปรู้ล่ะ”

หลิวเข่อไม่รับน้ำใจ จนกระทั่งอีเหลียนน่าดึงแขนของเธอ เด็กสาวจึงได้สติกลับคืนมา แล้วยิ้มให้พี่ชายหัวเกรียนคนที่สอง

พี่ชายหัวเกรียนคนที่สองยังไม่ทันได้เศร้าใจ ก็ถูกเทพธิดาที่น่ารักของตนเองเยียวยาแล้ว พลันกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

“แล้วนายล่ะ?” จูเหวินเอ่ยถาม

“ช่องดาราของฉันไม่มากนัก พูดให้ถูกก็คือน้อยมาก”

เจียงเสี่ยวคิดแล้วคิดอีก รู้สึกว่าตนเองไม่จำเป็นต้องปิดบัง

“น้อย? มีเท่าไหร่?” จูอู่ถามอย่างสงสัย

“9 ช่อง”

เจียงเสี่ยวกล่าวอย่างอึดอัดเล็กน้อย

“พรวด...” หลิวเข่ออดใจไม่ไหว ส่งเสียงแปลกๆ ออกมา

“9 ช่อง?” พี่ชายคนที่สอง จูอู่ ถามด้วยความตกใจ

“9 ช่อง”

เจียงเสี่ยวพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“โอ้พระเจ้า”

พี่ชายคนที่สอง จูอู่ ตบหลังศีรษะตัวเองหนึ่งฉาด เขาโตมาจนป่านนี้ ไม่เคยเห็นใครมีช่องดาราเป็นเลขหลักเดียวเลย

พี่ชายคนที่สองเคยเห็นแม้กระทั่งยอดฝีมือที่มี 27 ช่องดารา 28 ช่องดารา!

แต่กลับไม่เคยเห็นยอดฝีมือที่อ่อนแอมี 9 ช่องดาราเลย...

จากมุมมองหนึ่ง เจียงเสี่ยวและหานเจียงเสว่หายากพอๆ กัน

“เอ๊ะ ช่องดาราไม่สำคัญเลยนะ ลองคิดดูสิ พวกเราต่างก็อยู่ช่วงดาวผงธุลี แม้จะมีช่องดารามากแค่ไหน ในขั้นตอนนี้พวกเราก็มีทักษะดาราได้มากที่สุดแค่ 4 ทักษะเท่านั้น”

เจียงเสี่ยวเสนอขายตัวเอง “ไม่ต้องสนใจศักยภาพของฉัน พวกเรามาพูดถึงพลังต่อสู้ในปัจจุบันกันดีกว่า เป้าหมายของพวกเราไม่ใช่การแข่งขันที่อยู่ตรงหน้าหรอกหรือ?”

“มีเหตุผล”

พี่ชายคนโต จูเหวิน พยักหน้า

“น้องชาย นายสามารถเป็นผู้ปลุกพลังสายรักษาได้ ช่างลำบากนายจริงๆ”

พี่ชายคนที่สอง จูอู่ ตบไหล่ของเจียงเสี่ยว ท่าทางเศร้าสลด

เจียงเสี่ยวกล่าวอย่างเงียบๆ “ฉันมีสามทักษะดารา แสงสีคราม พร และระฆัง แม้ช่องดาราจะน้อย แต่ก็เพียงพอที่จะฮีลพวกคุณได้แล้ว”

ฝ่ามือของพี่ชายคนที่สอง จูอู่ พลันแข็งค้างอยู่กลางอากาศ สีหน้าที่เศร้าสลดก็เปลี่ยนไปอย่างน่าดูชม อึดอัดจนแทบตาย

ฉันกำลังทำอะไรอยู่?

สงสารเทพหรือ?

สามทักษะดารา!

แล้วนี่มันคุณภาพระดับไหนกัน!?

“ระฆัง” นั้นเป็นทักษะดารารักษาระดับเงินของแท้ เด็กคนนี้ไม่เพียงแต่มีศักยภาพของผู้ปลุกพลังสายรักษาเท่านั้น แต่ยังได้เปลี่ยนศักยภาพนั้นให้เป็นจริงแล้วด้วยหรือ?

ทักษะดาราระดับเงิน ระฆังก็ฝังเข้าไปแล้วหรือ?

ดวงตาของพี่ชายคนโต จูเหวิน พลันเป็นประกาย ตะโกนออกมาสามครั้งติดต่อกัน “ดี! ดี! ดี!”