บทที่ 920 - ช่วยโปรโมท
บทที่ 920 - ช่วยโปรโมท
การที่จ้าวเสี่ยวเตาออกหน้าปกป้องเมื่อครู่ โดยตอกหน้าอีกฝ่ายว่าไม่มีคุณสมบัติให้ลู่เจิงต้องไปพูดจาเหน็บแนม ทำให้สามสาวซื่อหลิงซีรู้สึกดีกับเธอขึ้นมาบ้าง
ดังนั้นเสิ่นอิ๋งจึงแบ่งปันคลิปแปลงโฉมของตัวเองให้เธอดูด้วย
“ว้าว! สวยจังเลย!”
จ้าวเสี่ยวเตาหมายถึงท่าเต้นในช่วงครึ่งแรกของคลิป “พี่อิ๋งเรียนเต้นมาเหรอคะ?”
“เรียนมานิดหน่อย” เสิ่นอิ๋งยิ้ม
ตอนมีชีวิตอยู่ เสิ่นอิ๋งก็เป็นกุลสตรีในตระกูลใหญ่ เรื่องพิณ หมากล้อม เขียนพู่กัน วาดภาพ ร่ายรำ เย็บปักถักร้อย ล้วนเคยเรียนมา แม้จะไม่เทียบเท่ามืออาชีพ แต่ถ้านำมาเทียบในบลูสตาร์ ก็ถือเป็นระดับท็อปอย่างแน่นอน
ดังนั้นจ้าวเสี่ยวเตาจึงดูออกในปราดเดียวว่าท่าเต้นของเสิ่นอิ๋งงดงามและมีความเป็นมืออาชีพมาก
“ซีจีก็ทำดีมากเลยค่ะ นี่จ้างบริษัทไหนทำคะเนี่ย” จ้าวเสี่ยวเตาถามด้วยความประหลาดใจ “สมจริงมาก คลิปสั้นๆ ไม่กี่สิบวินาทีแค่นี้ ค่าซีจีน่าจะไม่ถูกเลยนะคะ”
เสิ่นอิ๋งยิ้มพยักหน้า แต่ไม่ได้ตอบคำถามเรื่องซีจี
เสิ่นอิ๋งเพิ่งอัปโหลดคลิปเมื่อวานซืน แม้คุณภาพคลิปจะยอดเยี่ยม แต่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดพิสดารหรือเกาะกระแสสังคม และไม่ได้ซื้อโฆษณา ยอดวิวเลยขึ้นไม่เร็ว จนถึงวันนี้มีคนกดไลค์แค่ร้อยกว่าคน และคอมเมนต์อีกสิบกว่าข้อความ
“พี่สาวสวยจังเลย!”
“ตอนหลังน่ากลัวมาก!”
“พี่สาวคนนี้มีรสนิยมพิเศษกับเรื่องผีหรือเปล่าเนี่ย ขวัญหนีดีฝ่อหมดเลย...”
“แค่ห้าคลิปเอง ดูไม่จุใจเลย รีบๆ อัปต่อนะ นอนไม่หลับแล้วเนี่ย”
“พี่สาวสวยดีนะ ไลฟ์สดสิครับ”
“มาๆๆ แอดเพื่อนกันหน่อย!”
จ้าวเสี่ยวเตาหยิบมือถือขึ้นมา ล็อกอินเข้าแอป หลังจากกดติดตามเสิ่นอิ๋งแล้ว ก็กดแชร์คลิปแปลงโฉมของเสิ่นอิ๋งทันที
[ @เถาอิ๋ง คลิปแปลงโฉมสไตล์จีนโบราณสุดปัง พี่สาวเจ้าของช่องเต้นเก่งมาก ปล. คนขวัญอ่อนห้ามดู ]
ในฐานะแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นที่ฮิตที่สุดในประเทศ จ้าวเสี่ยวเตาก็มีบัญชีอยู่เหมือนกัน เพียงแต่แค่นานๆ ทีจะโพสต์คลิปโปรโมทงาน และไม่เคยไลฟ์สดเลย
แต่ถึงอย่างนั้น ยอดผู้ติดตามของเธอบนแพลตฟอร์มก็มีมหาศาล
ดังนั้นพอแชร์ออกไป ไม่เพียงแต่ใต้คลิปที่เธอแชร์จะมีคอมเมนต์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้แต่ใต้คลิปต้นฉบับของเสิ่นอิ๋ง ยอดไลค์ คอมเมนต์ และยอดแชร์ ก็พุ่งกระฉูดในพริบตา
“ดาราหน้าใหม่ในสังกัดพี่เสี่ยวเตาเหรอ?”
“พี่สาวสวยมาก!”
“นี่หมดเงินไปเท่าไหร่เนี่ย? ทั้งทำซีจี ทั้งให้จ้าวเสี่ยวเตาช่วยโปรโมท เพื่อคลิปแปลงโฉมแค่นี้เนี่ยนะ?”
“ดาราหน้าใหม่คนไหนเหรอ กดติดตามแล้วนะ”
“เหอะๆ นี่เปิดบิวตี้กับฟิลเตอร์เบอร์ไหนเนี่ย ภาพหลอกตาชัดๆ”
“ไม่เชื่อหรอก แน่จริงปิดบิวตี้ปิดฟิลเตอร์ไลฟ์สดสิ ถ้ายังสวยขนาดนี้ฉันยอมกินมือถือโชว์เลย”
“ดูไม่เหมือนเปิดบิวตี้แต่งรูปเยอะขนาดนั้นนะ”
“แต่ซีจีสมจริงมากนะ ตอนกลายเป็นผีนั่นทำเอาฉันสะดุ้งเลย!”
“ไม่ลงชื่อบริษัทเลยแฮะ หรือจะเป็นลูกสาวเศรษฐีที่ไหนมาโปรยเงินเล่น? พี่สาวเศรษฐีเลี้ยงดูผมหน่อย ผมไม่อยากทำงานแล้ว!”
“ไม่รู้สิ แต่ฉันชอบคลิปวาดหนังมนุษย์ที่สุด โห ถลกหนังตัวเองออกมาจริงๆ ด้วย เชี่ย โคตรสยอง!”
“ฉันชอบคลิปที่เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วแล้วกลายเป็นผีสาว ให้ความรู้สึกว่าเวลาผ่านไปไว ต้องรู้จักถนอมตัวเอง”
“ไอ้บ้า ดูคลิปแปลงโฉมแค่นี้เอ็งยังบรรลุปรัชญาได้อีกเรอะ?”
“ดูแล้วขนลุกไปทั้งตัว ตอนนี้มองคนรอบข้างแล้วระแวงไปหมด”
...
“ฮิฮิ ขอบใจนะ”
“ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อย!”
เสิ่นอิ๋งอ่านคอมเมนต์ฮาๆ ของชาวเน็ตแล้วก็หัวเราะคิกคัก เจอคอมเมนต์ที่ไม่ดีก็จัดการบล็อกและปิดปากเงียบตามระเบียบ อารมณ์ไม่ขุ่นมัวแม้แต่น้อย
“หกโมงกว่าแล้ว ไปกินข้าวเย็นกันเถอะ” จ้าวเสี่ยวเตาชวน “อยากกินอะไรกันคะ?”
ลู่เจิงตอบว่า “พวกเราไม่มีข้อห้ามอะไร ที่นี่ถิ่นคุณ แล้วแต่คุณเลย”
จ้าวเสี่ยวเตาพยักหน้า “งั้นไปโรงแรมเจียลี่แล้วกัน ฉันพักอยู่ที่นั่น เมนูอาหารที่นั่นครบเครื่องหน่อย รสชาติก็ใช้ได้”
ตัวเมืองที่ตั้งของเหิงเตี้ยนไม่ได้เจริญรุ่งเรืองอะไรมากนัก เติบโตขึ้นมาได้เพราะการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม อาหารพื้นเมืองที่เป็นเอกลักษณ์จริงๆ ไม่ค่อยมี สู้ไปกินในโรงแรมใหญ่ๆ ไม่ได้
“จริงสิ พวกพี่ยังไม่ได้จองห้องพักใช่ไหม?”
ลู่เจิงพยักหน้า “จองแล้ว บังเอิญจัง อยู่ที่โรงแรมเจียลี่เหมือนกัน ได้ยินว่าดาราชอบไปพักที่นั่นกันเยอะ ผมยังหวังว่าจะได้เจอตัวเป็นๆ สักสองสามคน อย่างหลิวเทียนเซียน หรือ ต้ามี่มี่”
“ขวับ ขวับ ขวับ!”
สายตาหลายคู่ตวัดมามอง ลู่เจิงทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวพูดต่อ “จะดูซิว่าพวกเธอมีเงือกเยอะกับเหม่งกว้างจริงอย่างเขาว่าหรือเปล่า”
จ้าวเสี่ยวเตาได้แต่กลั้นขำ ส่วนผู้ช่วยสาวตัวสั่นงันงก
...
ทุกคนกลับไปที่ลานจอดรถ ขึ้นรถออกเดินทาง ไม่นานก็มาถึงโรงแรมเจียลี่
ทางฝั่งลู่เจิงไปรับคีย์การ์ดห้องเตียงใหญ่หรูหราสามห้อง ส่วนทางฝั่งผู้ช่วยสาวก็จองห้องอาหารส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว
เธอไม่รู้รสนิยมของพวกซื่อหลิงซี เลยสั่งเมนูขึ้นชื่อของโรงแรมมาให้หมด รับรองไม่พลาด
“ชนแก้ว!”
ทุกคนยกแก้ว จิบไวน์เบาๆ
ไวน์แดงที่ผู้ช่วยสั่งมา ดีกรีไม่สูง ดื่มไม่เยอะ คิดว่าคงไม่มีปัญหา
ซึ่งก็ไม่มีปัญหาจริงๆ พวกซื่อหลิงซีรู้สึกดีกับไวน์แดงไม่น้อย
แต่อาหารนี่สิไม่ไหวเลย
สามสาวแค่ชิมพอเป็นพิธี กินไปนิดๆ หน่อยๆ แล้วก็เลือกกินแต่ผักที่รสชาติเบาๆ เป็นครั้งคราว อาหารเต็มโต๊ะ มีแค่ลู่เจิงคนเดียวที่ฟาดเรียบไม่เกี่ยง
แต่จ้าวเสี่ยวเตาก็ไม่ได้คิดมาก เธอนึกว่าสาวๆ พวกนี้ก็เหมือนเธอ ที่ต้องคุมอาหารรักษารูปร่าง
บนโต๊ะอาหาร จ้าวเสี่ยวเตาทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี คอยเล่าเรื่องซุบซิบวงการบันเทิงบ้าง ชวนคุยเรื่องเครื่องสำอางบ้าง บรรยากาศจึงครึกครื้นพอสมควร
เนื่องจากเสิ่นอิ๋งลงคลิปสั้น จ้าวเสี่ยวเตาจึงถามว่า “พี่อิ๋งอยากเข้าวงการบันเทิงเหรอคะ?”
เสิ่นอิ๋งโบกมือยิ้ม “ฉันแค่ทำคลิปเล่นๆ เห็นว่าสนุกดีเลยอยากแบ่งปัน ไม่ได้มีความคิดจะไปเป็นดาราหรอก”
สถานะของดารา แม้แต่ในบลูสตาร์ ก็เพิ่งจะได้รับการยกย่องขึ้นมาในช่วงไม่กี่สิบปีนี้เอง ถึงอย่างนั้นในสายตาคนแก่จำนวนมาก ก็ยังมองว่าเป็นแค่ “คนเต้นกินรำกิน”
แน่นอนว่าด้วยการพัฒนาอย่างรวดเร็วของอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีสารสนเทศ ตอนนี้ดาราก็แบกรับภารกิจในการเผยแพร่วัฒนธรรมและส่งต่อค่านิยมอยู่บ้าง เมื่อเทียบกับอาชีพที่ให้ความบันเทิงเพียงอย่างเดียวในอดีต ก็ถือว่ามีคุณค่าขึ้นมาก
แต่เสิ่นอิ๋งไม่ได้มีภารกิจเผยแพร่วัฒนธรรมอะไรสักหน่อย นางจะไปเป็นดาราทำไม
ถ่ายงิ้วค่ายกลมายา ถ่ายคลิปแปลงโฉม ล้วนทำเพราะความชอบ อัปโหลดลงเน็ตก็เพราะสนุก ไม่ได้อยากเดบิวต์
พอเสิ่นอิ๋งพูดแบบนี้ จ้าวเสี่ยวเตาก็เข้าใจ
จริงด้วย ดูจากพฤติกรรมของลู่เจิงและหลินหว่านแล้ว เสิ่นอิ๋งในฐานะคนรู้ใจของลู่เจิง ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไปเป็นดารา
ขณะที่ทุกคนกำลังกินดื่มกันอยู่นั้น โทรศัพท์ของผู้ช่วยสาวก็ดังขึ้น
“ฮัลโหล อะไรนะ? จับแพะชนแกะมั่วซั่ว เขาทำแบบนั้นได้ยังไง? โอเค เดี๋ยวฉันดู” ผู้ช่วยสาวสีหน้าเปลี่ยนไป รีบวางสายแล้วเปิดแอปเวยปั๋วทันที
“ต้วนย่าคุนบังอาจนัก!”
[จบแล้ว]