บทที่ 919 - ไอดอลตัวท็อป
บทที่ 919 - ไอดอลตัวท็อป
“ถุงน้ำดีร้อนจัด ชีพจรที่ข้อมือซ้ายเต้นเร็วและแรง ลิ้นมีฝ้าเหลือง ท้องอืด แน่นท้อง คอแห้ง ปวดหัว ปวดชายโครง และหน้าเหลือง”
เสียงอ่อนหวานเสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางกองถ่าย เข้าหูทุกคนอย่างชัดเจน “คนผู้นี้หลังจากแต่งหน้าแล้วกลับหน้าซีดขาว แสดงอาการหายใจสั้นและอ่อนเพลีย นี่เป็นลักษณะของหัวใจทำงานหนักและลมปราณพร่อง ไม่ใช่อาการของถุงน้ำดี”
สิ้นประโยค พระเอกก็กระพริบตาปริบๆ ตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ นางเอกเองก็กระพริบตา ลืมบทพูดประโยคต่อไปของตัวเองไปชั่วขณะ
“คัท!”
การถ่ายทำถูกขัดจังหวะ ทุกคนหันขวับไปมองด้วยความงุนงง เห็นหลิ่วชิงเหยียนกำลังยืนอธิบายความรู้ทางการแพทย์ด้วยสีหน้าจริงจัง
เอ๊ะ? สวยจัง?
ทีมงานบางคนที่กำลังจะอ้าปากด่ารีบหุบปากฉับ จากนั้นก็เหลือบไปเห็นจ้าวเสี่ยวเตาที่ยืนอยู่ข้างๆ ไฟโทสะที่มีอยู่น้อยนิดจึงมอดดับไปจนหมดสิ้น
“ขอโทษด้วยค่ะ” จ้าวเสี่ยวเตารีบออกมาไกล่เกลี่ย “เพื่อนของฉันเป็นหมอ พอเห็นจุดที่ไม่สมเหตุสมผลเข้าหน่อย ก็เลยอดทักไม่ได้”
“ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร เป็นพวกเราเองที่เตรียมรายละเอียดมาไม่ดีพอ ต้องขอบคุณผู้เชี่ยวชาญที่ช่วยชี้แนะด้วยซ้ำ” ผู้กำกับเดินเข้ามา แล้วรีบกวักมือเรียกช่างแต่งหน้า “เติมหน้าให้อาจารย์หลี่ใหม่ ให้หน้าเหลืองนิดๆ”
“ได้ค่ะ!” ช่างแต่งหน้ารีบเข้าไปเชิญนักแสดงวัยกลางคนท่านนั้นไปนั่งเก้าอี้ด้านข้างเพื่อเติมหน้า
จากนั้นพระเอกนางเอกสองคนนั้นก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาทักทายจ้าวเสี่ยวเตา
“พี่เสี่ยวเตา!”
“พี่เสี่ยวเตา!”
อย่าเห็นว่าตอนนี้พวกเขามีกระแสในโลกออนไลน์ร้อนแรง ติดเทรนด์ค้นหาไม่ขาดสาย แต่ความจริงแล้วก็ยังเป็นแค่ลูกจ้างของนายทุน แถมยังไม่มีผลงานที่เป็นที่จดจำ ทุกอย่างเปรียบเสมือนวิมานในอากาศ ไม่รู้ว่าจะถูกคลื่นลูกใหม่แทนที่เมื่อไหร่ เทียบกับจ้าวเสี่ยวเตาแล้วถือว่าอยู่คนละระดับชั้นกันเลย
“เจียเสวียน, ย่าคุน” จ้าวเสี่ยวเตาทักทายตอบ แล้วแนะนำให้พวกลู่เจิงรู้จัก “โจวเจียเสวียน, ต้วนย่าคุน เป็นไอดอลที่กำลังดังมากในตอนนี้”
พวกลู่เจิงพยักหน้า แสดงว่ารับรู้แล้ว
จากนั้น จ้าวเสี่ยวเตาก็ไม่ได้แนะนำพวกลู่เจิงให้พวกเขารู้จัก และพวกลู่เจิงก็ไม่ได้สนใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
โจวเจียเสวียนยิ้มหวานหยดอยู่ด้านข้าง ไม่ถือสาอะไรเลย
ต้วนย่าคุนกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยังฝืนยิ้ม พยักหน้าให้ทุกคน
“พี่เสี่ยวเตามาหาซือซือเหรอคะ?” โจวเจียเสวียนชวนคุยยิ้มๆ
“หลักๆ คือพาเพื่อนมาเดินเล่นน่ะ บังเอิญเจอพอดี เลยแวะมาดูหน่อย”
เวลานี้จ้าวเสี่ยวเตาวางมาดนิ่งสงบ เปลี่ยนร่างเป็นบอสสาว รัศมีข่มทับจ้าวซือซือและโจวเจียเสวียนจนมิด
แบบนี้สิถึงเรียกว่าตัวท็อปของจริง
หลิ่วชิงเหยียนกระพริบตา แล้วกระซิบถามลู่เจิงว่า “เมื่อกี้ฉันไม่ควรพูดแทรกใช่ไหม?”
“ไม่เป็นไร” ลู่เจิงยิ้ม “เดิมทีก็เป็นพวกเขาเองที่จัดการรายละเอียดได้ไม่เป็นมืออาชีพ”
เสิ่นอิ๋งพูดเสริมว่า “แต่ฉันดูในละครก็เห็นรายละเอียดที่ไม่สมจริงแบบนี้เต็มไปหมดเลยนะ”
ลู่เจิงยักไหล่ “ใช่แล้ว”
เสิ่นอิ๋งถามด้วยความสงสัย “แล้วพวกเขาทำให้มันสมจริงหน่อยไม่ได้เหรอ? มันยากนักเหรอ?”
“ก็ไม่ใช่ว่ายากหรอก แต่มันเป็นเรื่องของเงินและเวลา ต้องหาผู้เชี่ยวชาญมาดูแล”
ลู่เจิงอธิบาย “แต่งบประมาณของละครเรื่องหนึ่งมันมีจำกัด เงินส่วนใหญ่ก็ลงไปกับค่าตัวนักแสดงหมดแล้ว บางทีงบซีจียังต้องประหยัดแล้วประหยัดอีก แม้แต่ทีมงานเบื้องหลังยังได้ค่าตอบแทนไม่เท่าไหร่เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการจ้างคนมาดูแลรายละเอียดหยุมหยิมพวกนี้โดยเฉพาะหรอก”
พอลู่เจิงพูดจบ ทีมงานเบื้องหลังแถวนั้นต่างพากันมองเขาด้วยสายตาเลื่อมใสศรัทธา แต่สีหน้าของผู้กำกับกลับดูไม่จืด รอยยิ้มของโจวเจียเสวียนเจื่อนลงเล็กน้อย ส่วนรอยยิ้มจอมปลอมบนหน้าต้วนย่าคุนนั้นหายวับไปทันที
ไม่มีอะไรมาก ในฐานะไอดอลที่มีกระแสแรงมากในช่วงนี้ ค่าตัวของพวกเขาชนเพดานตาม “มาตรการจำกัดค่าตัว” ไปเรียบร้อยแล้ว
ทันใดนั้น ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหลังต้วนย่าคุนก็ถลึงตาใส่ “พูดจาอะไรของนาย ย่าคุนของพวกเราตอนนี้ดังขนาดไหน จะดึงกระแสให้ละครได้เท่าไหร่ จะดึงยอดสมาชิกให้แพลตฟอร์มได้เท่าไหร่ นายรู้บ้างไหม? ต้องให้นายมาทำเป็นพูดจาถากถาง...”
“หุบปาก!”
จ้าวเสี่ยวเตาตวาดเสียงเย็น ปรายตามองผู้ช่วยของต้วนย่าคุน “พวกเราคุยกันตรงนี้ มีส่วนไหนเป็นธุระกงการของนาย ถ้าต้วนย่าคุนไม่พอใจก็ให้เขาพูดเอง ต้องให้นายมาสะเออะพูดมากตรงนี้ด้วยเหรอ?”
ผู้ช่วยของต้วนย่าคุนถูกจ้าวเสี่ยวเตาตวาดจนชะงัก ทำหน้าน้อยใจราวกับไม่ได้รับความเป็นธรรม แล้วพูดว่า “พี่เสี่ยวเตา ก็เขามาพูดจาแขวะย่าคุนของพวกเราก่อนนี่ครับ”
แม้บริษัทต้นสังกัดของต้วนย่าคุนจะเป็นยักษ์ใหญ่ในวงการ ไม่กลัวใครหน้าไหน แต่สถานะของจ้าวเสี่ยวเตาในตอนนี้สูงส่งเกินไป ผู้ช่วยตัวเล็กๆ อย่างเขาย่อมล่วงเกินไม่ได้
“พี่ลู่เขาพูดตามความรู้สึก พูดถึงปรากฏการณ์ในวงการตอนนี้ แขวะตรงไหนไม่ทราบ อีกอย่างนะ...”
จ้าวเสี่ยวเตาปรายตามองต้วนย่าคุนที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างเย็นชา “ฮึ นายประเมินเขาสูงเกินไปแล้ว เขายังไม่มีคุณสมบัติพอให้พี่ลู่ต้องมาเสียเวลาแขวะหรอก”
ทุกคนตกตะลึง!
ต้วนย่าคุนตอนนี้ดังเป็นพลุแตก แม้โดยเนื้อแท้จะยังเป็นแค่ดาราขายกระแส แต่ในแง่ค่าตัวกลับแซงหน้าดาราแถวหน้าไปหลายคนแล้ว
นึกไม่ถึงว่าแค่ประโยคเดียวของผู้ช่วย จะทำให้จ้าวเสี่ยวเตาฉีกหน้ากันซึ่งๆ หน้า ถึงขั้นดูถูกต้วนย่าคุนตรงๆ แบบนี้
“พี่ลู่” ท่านนี้ สรุปแล้วเป็นใครกันแน่?
ต้วนย่าคุนเห็นผู้ช่วยตัวเองถอยกรูดอย่างรู้สึกผิด แม้ในใจจะโกรธจนแทบระเบิด แต่ก็ต้องรีบออกมาไกล่เกลี่ย “ขอโทษครับพี่เสี่ยวเตา อาเหลิ่งเขาแค่เป็นห่วงผมมากไปหน่อย เขาไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นครับ”
จ้าวเสี่ยวเตาโบกมือ “เขาจะมีเจตนาอะไรก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา อาจารย์หลี่แต่งหน้าเสร็จแล้ว ถึงตาพวกเธอเข้าฉากแล้ว”
“ครับๆ พี่เสี่ยวเตาขอโทษด้วยครับ อาจารย์ลู่ขอโทษด้วยครับ”
เห็นจ้าวเสี่ยวเตาโกรธจริง ต้วนย่าคุนก็ไม่กล้าชักสีใส่ จึงข่มความโกรธในใจ หันมาขอโทษลู่เจิงด้วย จากนั้นก็พยักหน้าให้ผู้กำกับ แล้วรีบวิ่งกลับเข้าฉากไป
โจวเจียเสวียนยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ ในใจนึกโชคดีที่เมื่อกี้ตัวเองทำตัวดี จึงกระซิบกับจ้าวเสี่ยวเตาว่า “พี่เสี่ยวเตาคะ ฉันขอตัวไปเข้าฉากก่อนนะคะ”
จ้าวเสี่ยวเตายิ้มให้เธอ “ไปเถอะ”
“ค่ะ!”
โจวเจียเสวียนรีบพยักหน้า แล้ววิ่งหนีเข้าฉากไปอย่างรวดเร็ว
ยังดีที่ผู้กำกับพอจะมีบารมีอยู่บ้าง หันมาทักทายจ้าวเสี่ยวเตากับพวกลู่เจิง แล้วค่อยเดินกลับไปประจำที่ “เตรียมตัว...”
ทางด้านนี้ จ้าวเสี่ยวเตาตบหลังมือจ้าวซือซือเบาๆ “ถ้าต้วนย่าคุนกล้ารังแกเธอ โทรหาบริษัทได้เลยนะ”
“ค่ะๆ ไม่เป็นไรค่ะพี่เสี่ยวเตา หนูไม่มีบทที่ต้องปะทะกับเขาเท่าไหร่” จ้าวซือซือตอบ
จ้าวเสี่ยวเตาพยักหน้า
“รู้สึกว่าการถ่ายทำนี่ก็น่าเบื่อเหมือนกันนะ ไปกันเถอะ” เสิ่นอิ๋งส่ายหน้า
“ขอโทษด้วยนะ ฉันก็คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้” จ้าวเสี่ยวเตาขอโทษ
“เกี่ยวอะไรกับคุณ” หลิ่วชิงเหยียนเดินมาข้างๆ จ้าวเสี่ยวเตา “พวกเราก็แค่คุยกันเรื่อยเปื่อย ใครจะไปรู้ว่าจะไปเหยียบหางใครเข้า”
ผู้ช่วยตัวน้อยของจ้าวเสี่ยวเตาเบ้ปากพูดว่า “นั่นเป็นเพราะพวกเขาร้อนตัวไปเองต่างหาก”
“ถูกต้อง!” ลู่เจิงยกนิ้วโป้งให้ “จริงสิ คลิปวิดีโอที่คุณทำ สวยมากเลยนะ ยังไม่ได้บอกขอบคุณคุณเลย”
ลู่เจิงหมายถึงตอนไปเที่ยวแอฟริกาเมื่อปีก่อน ผู้ช่วยตัวน้อยคนนี้แบกกล้องวิดีโอพกพาถ่ายทำอย่างขยันขันแข็ง กลับมาก็ตัดต่อฟุตเทจจนแทบจะกลายเป็นสารคดีท่องเที่ยว ทำให้ลู่เจิงและหลินหว่านพอใจมาก
ได้รับคำชมจากลู่เจิง ผู้ช่วยสาวก็ยิ้มแก้มปริ “พี่ลู่กับพี่หว่านชอบก็ดีแล้วค่ะ!”
...
อีกด้านหนึ่ง ต้วนย่าคุนที่เพิ่งถ่ายฉากหนึ่งเสร็จ กำลังคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
“ผมกลืนความแค้นนี้ไม่ลง เธอมีสิทธิ์อะไรมาดูถูกผม?”
“เธอก็ไม่ได้มีอิทธิพลล้นฟ้าขนาดนั้น อีกอย่างทรัพยากรของผมกับเธอก็ไม่ได้ทับซ้อนกัน”
“อย่างมากวันหลังก็ไม่ต้องร่วมงานกัน แฟนคลับผมก็ไม่ได้ชอบขี้หน้าเธออยู่แล้ว”
“วางใจเถอะ ผมไม่ระบุชื่อแซ่หรอก หรือเธอจะกล้าออกมาเสนอหน้าให้คนด่าเอง?”
“หึ เกาะกระแสเธอสักรอบ ให้เธอกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเล่น!”
[จบแล้ว]