บทที่ 826 - การประมูลใต้ดิน
บทที่ 826 - การประมูลใต้ดิน
บทที่ 826 - การประมูลใต้ดิน
“นี่มันความคิดบ้าอะไรของคุณ!”
หลินหว่านมองลู่เจิงอย่างพูดไม่ออก เขาถึงกับเสนอให้ตัวเองพาจ้าวเสี่ยวเตาไปป่าฝนอเมริกาใต้
ลู่เจิงยักไหล่ “ไหนๆ ก็จะเที่ยวแล้ว เรายังไม่เคยไปป่าฝนเลยนี่นา”
หลินหว่านส่ายหน้าไม่หยุด “อย่าว่าแต่เธอเลย ฉันก็ไม่อยากไป ไม่อยากสนใจแมลงกับงูที่นั่นสักนิด”
“ได้ๆ ไม่ไปก็ไม่ไป!” ลู่เจิงพูดอย่างจนใจ “งั้นก็ไปแอฟริกา จะไปเมื่อไหร่ ตอนวันชาติหรือเปล่า”
ฝั่งโลกปัจจุบันก็กลางเดือนกันยายนแล้ว เหลือเวลาอีกไม่นานก็จะถึงวันชาติ
หลินหว่านพยักหน้า “เดือนตุลาคมเป็นช่วงฤดูท่องเที่ยวของแทนซาเนียอยู่แล้ว อากาศก็กำลังดี ไปอีกรอบก็แล้วกัน”
การขับรถท่องไปในทุ่งหญ้าแอฟริกานั้นช่างทำให้จิตใจเบิกบาน อีกทั้งยังมีสัตว์นานาชนิดอยู่เต็มไปหมด ซึ่งให้ความรู้สึกดีกว่าการอยู่กลางทะเล ครั้งที่แล้วหลินหว่านยังเที่ยวไม่จุใจ พอดีกับที่จ้าวเสี่ยวเตาพูดขึ้นมาหลายครั้ง นางจึงถือโอกาสนี้ไปอีกรอบ
“ก็ได้ ถึงเวลาค่อยไปด้วยกัน” ลู่เจิงครุ่นคิด “ช่วงนี้ผมน่าจะไม่มีธุระอะไร”
วันหยุดวันแรงงานครั้งนี้หลินหว่านต้องไปทำงาน เขาก็อยู่แต่ในโลกโบราณ ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนมานานแล้ว
ซื่อหลิงซีจากไปแล้ว พี่น้องสกุลถูก็รับมือได้ง่าย ฝั่งโลกโบราณหาได้ยากที่จะเข้าสู่ช่วงพักผ่อนที่ไม่มีเรื่องอะไรให้ทำ หลายวันมานี้เขาก็ได้แต่ฟังนิทานในตอนเช้า ดูงิ้วในตอนบ่าย ตกกลางคืนก็...
หลินหว่านเหลือบมองลู่เจิง แล้วยื่นมือลงไปข้างล่าง จากนั้นก็พลิกตัวขึ้นมา “ไม่มีอะไรทำก็มาต่อกันสิ”
ลู่เจิง “...”
หลังจากต่อสู้อีกหนึ่งยก ทั้งสองก็นอนอยู่บนเตียง มองดูแสงไฟจากบ้านเรือนนอกหน้าต่าง
“อยากจะใช้ชีวิตแบบไร้กังวลแบบนี้ไปตลอดจังเลย...” หลินหว่านยิ้ม “เมื่อก่อนฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ใช้ชีวิตแบบนี้...”
“ดีหรือไม่ดี” ลู่เจิงเลิกคิ้ว
“แน่นอนว่าดี!” หลินหว่านยิ้ม
ลู่เจิงยักไหล่ “ชีวิตแบบนี้คุณอยากจะใช้ชีวิตไปนานแค่ไหนก็ได้ไม่ใช่หรือ”
“ไม่มีความรู้สึกตึงเครียดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว” หลินหว่านพยักหน้า แต่แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาเป็นประกาย “จริงสิ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”
“เรื่องอะไร” ลู่เจิงถาม
มุมปากของหลินหว่านยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา “ซีไอเอวางกับดักอีกแล้ว”
“วางกับดักอีกแล้ว เรื่องของจอมโจรขโมยโบราณวัตถุหรือ” ลู่เจิงถามอย่างสงสัย “นี่มีอะไรแปลกหรือ ก่อนหน้านี้คุณก็บอกว่าพวกเขาวางกับดักไว้เยอะแล้วไม่ใช่หรือ”
หลินหว่านกล่าวอย่างเนิบนาบ “กับดักที่วางไว้ก่อนหน้านี้มันดูปลอมเกินไป แม้แต่เหยื่อล่อก็ยังเป็นของปลอม ดังนั้นพวกเขาจึงคิดว่าจอมโจรขโมยโบราณวัตถุเก่งกาจมาก และนั่นคือสาเหตุที่เขาไม่ติดกับ”
ดวงตาของลู่เจิงเป็นประกาย “ครั้งนี้เหยื่อล่อเป็นของจริงหรือ”
“ของจริง” หลินหว่านพยักหน้า “และของก็มีไม่น้อยเลย มีเครื่องทองสัมฤทธิ์ของจีน เครื่องทองของอียิปต์ และโบราณวัตถุจากอารยธรรมเมโสโปเตเมีย”
“ทุ่มทุนสร้างน่าดู!” ลู่เจิงยิ้ม ขณะเดียวกันในใจก็พลันนึกขึ้นมาได้ “มีเศียรแพะทองสัมฤทธิ์ไหม”
หลินหว่านขมวดคิ้วส่ายหน้า “ไม่มี และตามข้อมูลที่ฉันได้รับมา แม้แต่โบราณวัตถุของจีนก็มีไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็นของสะสมจากประเทศฟาโรห์และทะเลอีเจียน”
“นั่นก็ไม่เลวเลยนะ!” ลู่เจิงเอ่ยอย่างชื่นชม “ของสะสมจากสองที่นี้ ในโลกตะวันตกก็มีราคาแพงมาตลอดใช่หรือไม่”
หลินหว่านพยักหน้า “แค่การเตรียมการก็ต้องใช้เงินและพลังงานไปมากแล้ว หากจอมโจรขโมยโบราณวัตถุไม่ติดกับก็ไม่ใช่ว่าสูญเปล่าหรือ ดังนั้นจึงเตรียมการให้มากขึ้นอีกหน่อย เหยื่อล่อให้เพียงพอ รับประกันว่าจอมโจรขโมยโบราณวัตถุจะปรากฏตัว”
ลู่เจิงอดหัวเราะไม่ได้ “ช่างเอาใจใส่เสียจริง รวบรวมของทั้งหมดไว้ด้วยกันเลยหรือ”
หลินหว่านก็อดหัวเราะไม่ได้ “และเพราะจอมโจรขโมยโบราณวัตถุขโมยเฉพาะของสะสมที่ไม่มีใครเห็น ดังนั้นครั้งนี้พวกเขาจึงเตรียมของแบบนี้ไว้เช่นกัน ส่งไปยังสถานที่ประมูลใต้ดินแห่งหนึ่ง”
“สถานที่ประมูลหรือ”
หลินหว่านพยักหน้า แล้วถาม “คุณรู้หรือไม่ว่าตลาดประมูลใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ที่ไหน”
“อยู่ที่ไหน” ลู่เจิงถาม
หลินหว่านไม่ได้กั๊ก เพียงกล่าวอย่างราบเรียบ “ประเทศประภาคาร นิวยอร์ก”
“ให้ตายเถอะ เข้าใจทฤษฎีซ่อนในเมืองใหญ่ได้อย่างลึกซึ้งจริงๆ!” ลู่เจิงเอ่ยอย่างชื่นชม “ดูเหมือนว่าบริษัทประมูลใหญ่ๆ ของโลกต่างก็มีสาขาอยู่ในนิวยอร์กสินะ”
“แน่นอน” หลินหว่านพยักหน้า “ทั้งขาวและดำอยู่ด้วยกันหมด และเมื่ออยู่ด้วยกัน ของสะสมจำนวนมากก็สามารถตบตาสวรรค์ข้ามทะเลได้ กลุ่มอิทธิพลที่ทำทั้งขาวและดำก็สามารถประหยัดต้นทุนได้”
หลินหว่านหัวเราะเยาะ “การประมูลใต้ดินหลายแห่งกับสถานที่ประมูลที่เป็นทางการอยู่ห่างกันแค่ถนนเดียว หลายคนเพิ่งเข้าร่วมการประมูลที่เป็นทางการในตอนเช้า พอหันหลังกลับก็ไปตลาดใต้ดินต่อ”
“ให้ตายเถอะ ตำรวจไม่สนใจหรือ”
หลินหว่านยักไหล่ “สถานที่เหล่านั้นเสียภาษีตามปกติ”
ลู่เจิง “...”
“จะเริ่มเมื่อไหร่” ลู่เจิงยิ้มถาม “ถ้าไม่ทำให้พวกเขาสมหวัง ผมรู้สึกไม่ดีเลยนะ!”
“ข่าวได้แพร่กระจายไปในวงในแล้ว” หลินหว่านกล่าว “คือสุดสัปดาห์นี้ หลังจากจบการประมูลของซัทเทบีส์”
“ถ้างั้นก็อีกสามวัน”
หลินหว่านพยักหน้า “ตอนนี้ของสะสมทั้งหมดอยู่ในห้องนิรภัยของสถานที่จัดงานนั้นแล้ว ผนังคอนกรีตหนาสองเมตร ประตูห้องนิรภัยโลหะผสมหนาครึ่งเมตร กล้องวงจรปิดนับไม่ถ้วนติดตั้งอยู่เต็มไปหมด บริษัทรักษาความปลอดภัยสองแห่งเกือบหนึ่งร้อยคนผลัดกันถือปืนลาดตระเวน รอบนอกยังมีคนฝีมือดีของซีไอเออยู่ด้วย”
ลู่เจิงพูดไม่ออก “นี่คือเหยื่อล่อหรือ”
หลินหว่านพยักหน้า “เป็นเหยื่อล่อจริงๆ พวกเขาทิ้งช่องโหว่ไว้อย่างน้อยสามจุด หนึ่งคือการป้องกันห้องควบคุมกล้องวงจรปิดไม่เข้มงวด สองคือระบบระบายอากาศของสถานที่จัดงานเก่าแก่ชำรุด และสามคือสถานที่จัดงานนั้นสามารถเข้าถึงได้จากทุกทิศทาง
ด้วยความสามารถที่จอมโจรขโมยโบราณวัตถุแสดงให้เห็นในหลายครั้งก่อนหน้านี้ การปฏิบัติการครั้งนี้ไม่มีความยากลำบากเลย”
“แต่ความจริงแล้วล่ะ”
“กล้องวงจรปิดยังมีระบบวงจรปิดอีกชุดหนึ่ง เชื่อมต่อกับห้องควบคุมอีกห้องหนึ่ง ระบบระบายอากาศได้รับการดัดแปลงอย่างลับๆ วางกับดักไว้มากมาย รอบนอกยิ่งแล้วใหญ่ ถูกวางตาข่ายฟ้าดินไว้แล้ว”
“ให้ตายเถอะ! จำเป็นขนาดนั้นเลยหรือ”
“ห้าร้อยล้านยูโรเชียวนะ” หลินหว่านกล่าว
ลู่เจิงสงสัยเล็กน้อย “พวกเขาจะสนใจเงินจำนวนนี้หรือ”
หลินหว่านส่ายหน้า “ไม่น้อยเลยนะ เมื่อสำเร็จแล้ว เงินจำนวนนี้ไม่จำเป็นต้องแบ่งกับคนจำนวนมาก แค่แผนกเดียวของซีไอเอ ทุกคนก็จะได้รับเงินก้อนใหญ่ คุณไม่เห็นหรือว่าในหนังฮอลลีวูด ส่วนใหญ่ก็แค่เรื่องเงินไม่กี่ร้อยล้านดอลลาร์เท่านั้น”
“ก็ได้” ลู่เจิงพยักหน้า “เราจะไปเมื่อไหร่”
“ไม่ต้องรีบ เราไปวันนั้นเลย อย่างไรเสียก็เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์” หลินหว่านยิ้ม “ฝ่ายตรงข้ามออกแบบมาอย่างรัดกุมมาก หากลงมือตอนที่ทุกอย่างหยุดนิ่ง จะทำให้เปิดเผยความสามารถเหนือธรรมชาติได้ง่าย
รอจนกว่าการประมูลจะเริ่มขึ้น เราค่อยสร้างความโกลาหล เช่น สัญญาณเตือนไฟไหม้ แล้วค่อยฉวยโอกาสลงมือ แบบนี้จะปลอดภัยกว่า”
ลู่เจิงอดหัวเราะไม่ได้
“คุณหัวเราะอะไร” หลินหว่านอดไม่ได้ที่จะเหลือบมอง “ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อคุณนะ!”
“ใช่ๆ!” ลู่เจิงพยักหน้าไม่หยุด “ผมแค่รู้สึกว่ามันน่าสนใจดี เหมือนทหารหน่วยรบพิเศษระดับสุดยอดไปเล่นซีเอสชีวิตจริงในสวนสาธารณะเลย”
ทั้งๆ ที่สามารถทำลายตึกได้ในกระบวนท่าเดียว แต่กลับต้องไปเล่นเทคนิค
[จบแล้ว]