1-อัศวินหนุ่มผู้โสดซิง

โรดี้นั้นเป็นคนที่ตั้งมั่นอยู่ในความขี้เกียจโดยแท้จริง เขารักในชีวิตที่สบายๆที่ไม่ต้องมีเรื่องให้คอยปวดเศียรเวียนเกล้า เขามีจุดหมายเพียงอย่างเดียวในขณะนี้คือการสอบเข้าเป็นนักดาบของโรงเรียนอัศวินที่กำลังจะมีขึ้น มันเป็นความปราถนาสุดท้ายของพ่อผู้น่าสาปแช่งของเขา

ถ้าสวรรค์เมตตาประทานพรให้ใบหน้าของเขาหล่อเหลาเมื่อเขาอายุ18ละก็โอกาสที่เขาจะสละความบริสุทธ์ก็จะสูงขึ้น!!

มันค่อนข้างจะโชคร้าย เพราะโรดี้รู้ว่าควาามปราถนาของเขายากที่จะประสบผล ความจริงก็คือว่าโรดี้มีความมั่นใจในฝีมือดาบของเขาพอสมควร ปัญหาใหญ่ของโรดี้ไม่ได้อยู่ที่การประลองหรือการสอบไม่ผ่านแต่เป็นเพราะเขาไม่มีเงินพอที่จะจ่ายค่าเล่าเรียนต่างหาก เขาไม่อาจจ่ายค่าเล่าเรียนได้เว้นเสียแต่ว่าเขาจะได้รับคะแนนสูงสุด3อันดับแรก เพราะ3อันดับแรกนั้นทางโรงเรียนจะมอบรางวัลให้ซึ่งมันเพียงพอสำหรับค่าเทอมและยังเหลือเงินอยู่เล็กน้อย

แต่โรดี้เป็นเพียงคนปกติธรรมดา ใครๆก็รู้ว่าผู้ที่ได้สามอันดับแรกในทุกปีคือลูกหลานของพวกนายพลหัว***พวกนั้น แม่เอ็งเถอะพวกนั้นร่ำรวยเงินรางวัลหาได้มีค่าในสายตาพวกเขาพวกเขาไม่จำเป็นต้องแข่งขันกับคนยากจนเพื่อเงินรางวัล พวกเขาแข่งขันกันเพื่อแย่งเกียรติยศโง่ๆนั้นต่างหาก

สำหรับเรื่องผู้หญิงนั้นโรดี้ไม่ได้คาดหวังสิ่งใดต่อไป จริงๆแล้วโรดี้เองก็ค่อนข้าที่จะดูดีสมส่วนไม่สูงหรือเตี้ยจนเกินไป แต่โชคร้ายที่สวรรค์ได้ทิ้งรอยปานดำไว้บนหน้าด้านซ้ายของเขา ใบหน้าที่หล่อเหล่าและควรเเป็นที่สนใจของสาวๆกลับเป็นใบหน้ารูปหยิน-หยางไปเสียได้

นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้โรดี้หมดความหวัง หญิงใดเล่าจะมาชอบชายที่มีใบหน้าเช่นเขาหากไม่ใช่พวกสติฟั่นเฟือนหรือหญิงตาบอด

โรดี้นั่งอยู่บนเตียงและมองไปที่สิ่งที่มีค่ามากที่สุดของเขา มันเป็นดาบแบบมาตรฐานของนักดาบที่เขาซื้อมาด้วยเงิน3เหรียญเงิน ในตอนนี้เขายังไม่มีคุณสมบัติในการพกพาและใช้มันเพราะการสอบจะเริ่มขึ้นในอีก1เดือนข้างหน้า ตามกฎหมายของจักวรรดิสามัญชนไม่อาจพกพาอาวุธได้ ผู้ที่สามารถพกพาอาวุธในที่สาธารณะได้คือขุนนางและนักดาบที่ได้รับการรับรอง โชคดีที่โรดี้เป็นนักศึกษาของโรงเรียนอิมพีเรียลนั้นจึงทำให้เขาสามารถซื้อมันมาเก็บไว้ได้

โรดี้เช็ดดาบด้วยผ้าพันคอของเขา เขาจำได้ว่ามีบทเรียนและทักษะที่ต้องไปเรียนในตอนเช้าสอนโดยอาจารย์เชลเล่

ในความเป็นจริงอาจารย์ทุกคนรู้ว่าพวกหนุ่มๆมีการทดสอบครั้งสำคัญในอีก1เดือนข้างหน้านั้นเป็นสาเหตุให้โรดี้ฝึกพิเศษในหลายวันมานี้ ในบรรดานักเรียนของเชลเล่นั้นโรดี้ดูจะเป็นคนที่มีโอกาศมากที่สุด เฃลเล่เคยบอกกับโรดี้ว่าพลังของเขาใกล้เคียงกับนักดาบระดับ1เป็นอย่างมากและสามารถผ่านการทดสอบได้ไม่ยาก จากการที่เชลเล่ได้สอนโรดี้้มาเป็นเวลาหลายปีเขาบอกว่าโรดี้เป็นคนที่มีศักยาภาพและเป็นอัจฉริยะ แต่คนอื่นก็ยออมรับว่าโรดี้มีทักษะที่ไม่ได้เลวร้ายแต่เรื่องที่เขาเป็นอัจริยะนั้นไม่มีใครให้ราคากับคำพูดของเชลเล่ ชายชราเหล่านี้ไม่เคยให้การสอนผู้ได้ได้มากกว่ากว่าเกรด3

ครูไร้ศักยาภาพจะสร้างอัจริยะได้อย่างไร ความวิตกกังวลของโรดี้ต่อการสอบครั้งนี้คือการหลีกเลี่ยงที่จะพบกับอาจารย์หยานชิเขาเป็นคนที่ตั้งตนเป็นปรปักษ์กับเชลเล่เนื่องจากในอดีตทั้งคู่เคยพยายามสร้างความประทับใจต่ออาจารย์สาวคนเดียวกัน แล้วเรื่องบัดซบก็คือโรดี้เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์เชลเล่และอาจารย์หยานชิเป็นผู้ตรวจสอบ

โรดี้รู้สึกหดหู่กับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

โรดี้เหน็บดาบไว้ที่เอวและเดินออกห้องไป นักเรียนที่เตรียมสอบเป็นนักดาบได้รับอนุญาตให้พกพาดาบในบริเวญโรงเรียนได้ดังนั้นโรดี้เลยจะออกไปเดินเล่นเสียหน่อย เขาลังเลก่อนที่จะเดินแถวๆโรงเรียนแทนเพราะเขาไม่อยากถูกทหารหิ้วตัวฐานพกพาอาวุธโดยไม่ได้รับอนุญาต เขาอาจจะหาซื้อขนมปังกับน้ำสำหรับวันพรุ่งนี้

โรดี้เดินออกจากหอของเขาไปในทางเดินที่มีกลิ่นเหม็น แม้ว่าเขาจะทรมานกับมันมาเป็นเวลา2ปีแล้วแต่เขาก็ยังไม่ชินกับมันซักที

เขาอาศัยอยู่ในหอพักราคาประหยัดของสถานศึกษามันมีราคาเป็น5เหรียญเงินต่อปีเท่านั้นแต่ก็ต้องทนกับสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายเป็นอย่างมาก

มันเกิดจากการปฏิรูปของมหาเศรษฐีแห่งตานตง เขาได้เพิ่มพูนอำนาจให้แก่จักวรรดิในปีต่อมาเขาก็เสนอแผนที่จะให้ประชาชนเข้ามาเรียนที่โรงเรียนอิมพีเรียลแห่งนี้กับจักพรรดิแน่นอนว่าถูกคัดค้านโดยเหล่าขุนนางคนอื่นๆแต่ในที่สุดจักพรรดิก็อนุญาติให้ตานตงทำตามแผนของเขา ที่พักของโรดี้ก็เป็น1ในสิ่งที่เขาสร้างมา

หากดูเผินๆโครงการอาคารเหล่านี้ก็ค่อนข้างดีมันสามารถรองรับบผู้คนได้มากกถึง200คนแม้ว่าห้องที่เล็กที่สุดจะเล็กกว่ากรงนกพิราบก็เถอะ อย่างไรก็ตามหลังจากตานตงเสียชีวิตลงก็มีหลายคนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนนี้ อย่างไรก็ตามพวกขุนนางต้องรักษาใบลหน้าอันด้านหนาของพวกเขาไว้โดยแสดงความเอื้อเฟื้อที่จะไม่ขับไล่ผู้ที่อาศัยในหอพักออกไป แต่พวกเขาเองก็ไม่เคยเฉียดเงินมาปรับปรุงดูแลอาคารอายุ200ปีพวกนี้แม้แต่เหรียญเดียว

โรดี้ค่อยๆก้าวลงจากบันไดที่ส่งเสียงเอี้ยดอ๊าด มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าโครงสร้างอายุ200ปีที่ไม่ได้รับการปรับปรุงนี้จะรับน้ำหนักได้ถึงวันไหน เขาไม่ต้องการที่จะเป็นนักดาบคนแรกของจักวรรดิที่ถูกบันไดถล่มทับตาย ถึงแม้ว่าพวกบันไดจะส่งเสียงน่ากลัวเวลาเดินบนพวกมันแต่โรดี้ก็สามารถมาถึงประตูหน้าโดยสวัสดิภาพและเปิดประตูออกไปด้านนอก

อากาศในตอนเย็นนั้นค่อนข้างดูเขามองไปที่ดวงจันทร์บนท้องฟ้าและตะโกนออกมาขณะเดินผ่านอาคารหลายหลัง

"สตาร์!"

ไม่นานหน้าต่างจากชั้นสองก็เปิดออกและมีคนผมยาวโผล่หัวออกมา

"ไอ้โง่โรดี้หุบปากสิโว้ยจะร้องดังทำเพื่อ" สตาร์หันไปมองซ้ายขวาก่อนกระโดดลงมาหาโรดี้ที่ด้านล่าง โรดี้ขมวดคิ้ว

"สตาร์นี่แกกำลังจะหนีทางหน้าต่างอีกแล้วหรอ ไม่กลัวที่จะถูกเห็นรึไง แม้ว่ามันมืดแกก็ต้องระวัง"

หากพูดว่าโรดี้เป็นคนยากจนละก็ สตาร์นั้นก็เป็นพวกไส้แห้งเขาไม่มีแม้แต่เงินจะจ่ายค่าที่พักแต่ดีที่เขาชำระเงินค่าเทอมไปแล้วแต่ถึงอย่างนั้นสถานะนักศึกษาของเขาก็ไม่ได้มั่นคงมากนัก

อย่างไรก็ตามสตาร์ไม่ใช่คนที่จะปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด หลังจากยามของโรงเรียนได้เฝ้ามองเขาเก็บของออกจากที่พักไปแล้ว เขาก็แอบกลับมาอย่างเงียบๆ ด้วยจำนวนนักเรียนสามัญชนในโรงเรียนอิมพีเรียลมีน้อยลงทุกปี นั้นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมสตาร์ถึงยังสามารถกลับมาแอบอาศัยในห้องเดิมได้ไม่มีใครอยากจะย้ายมาอาศัยในที่ๆมีกลิ่นแย่บัดซบแบบนี้หรอกแม้กระทั่งยามของโรงเรียนตั้งแต่พวกเขามายืนยันว่าสตาร์ได้ย้ายออกไปแล้วพวกเขาก็แทบจะไม่กลับมาตรวจสอบอีกเลย สตาร์ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ แม้ว่าเขาจะยากจนค้นแค้นเพียงใด ด้วยรูปร่างและใบหน้าที่หล่อเหลาของสตาร์นั้นทำให้เขาสามารถสละความบริสุทธ์ไปแล้วเมื่อสามปีที่แล้ว

โรดี้ไม่เคยอิจฉาสตาร์ในเรื่องใดๆเลยจนกระทั่งเรื่องนี้มันทำให้ดวงตาของเขาแดง(อิจฉาตาร้อน)

โรดี้หันไปหาเพื่อนรักของเขา

"พวกเราจะไปไหนกัน" สตาร์หันมาพร้อมกับพูดกระซิบ

"โรดี้เจ้าต้องการหารายได้หรือไม่ข้าพอมีหนทางหาเงินอยู่"

หาเงิน?  ดวงตาของโรดี้สว่างขึ้น สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือเงิน หากไม่มีเงินแม้ว่าเขาจะสอบผ่านแต่เขาก็ไม่อาจเข้าเรียนได้หากไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม

"หาเงิน? เจ้ามีความคิดอะไรดีๆหรอ" โรดี้มองไปยังเพื่อนรักของเขา

สตาร์หัวเราะและกระซิบ

"วิธีการนี้มีความเสี่ยงนิดหน่อย แต่ฉันได้คิดมาแล้วมันจะช่วยเรื่องค่าเล่าเรียนของฉันในเทอมหน้าด้วย ในตอนแรกวิธีนี้อาจไม่ได้ดีกับเจ้านักแต่ฉันรู้ว่าในตอนนี้เจ้าต้องการเงิน" โรดี้ร้องขึ้นมาทันที เขารู้ว่าเพื่อนของเขาไม่ค่อยทำตัวตามกฎหมายเท่าไหร่และวิธีการของเขาย่อมต้องไร้ซึ่งเกียรติเป็นแน่

"อย่ามองฉันแบบนั้นโรดี้" สตาร์ผลักโรดี้ให้เดินตามเขาไปในเส้นทางลึกลับเขามักหันไปมองรอบๆบ่อยๆและกระซิบโรดี้

"เมื่อเร็วๆนี้ฉันพบกับกลุ่มคนที่ทำธุรกิจแปลกๆ ตอนนี้พวกเขาต้องการคนงานเพิ่มเป็นพิเศษ หลังจากเสร็จงานเราก็จะรับเงินและจากไปโดยเร็ว ตามธรรมชาติของงานประเภทนี้มันมีความเสี่ยงอยู่ แต่ฉันทำมันเพียงครั้งเดียวก็มีเงินพอที่จะจ่ายเงินค่าเทอม"

"มันผิด ผิดกฎหมายหรือไม่" โรดี้กล่าวคำว่า"ผิดกฎหมาย"ออกมาเบาๆ สตาร์กรอกตาไปมา

"นั้นเป็นเรื่องไร้สาระ"

"ดีแล้ว พาฉันไปที่นั้น" โรดี้ถอนหายใจออกมา เขาหวังว่าการเลือกครั้งนี้นั้นจะเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของเขาให้ดียิ่งขึ้น