บทที่ 102 - เจ้าอยากได้ระเบิดปรมาณู?

"เช่ากันยังไง?" อิ๋งเจิ้งถาม

"หนึ่งสัปดาห์ แลกกับอาวุธแบบคราวที่แล้วหนึ่งร้อยลัง เป็นไง?" หลี่อวิ๋นหลงเสนอ

"ไม่ได้" อิ๋งเจิ้งส่ายหน้าทันที "อย่างน้อยต้องครึ่งปี!"

อาวุธหนึ่งลังมีปืนกลมือกับปืนไรเฟิลสิบกระบอก พร้อมกระสุนที่เกี่ยวข้อง แถมยังมีของอื่นๆ อีก กินเงินเขาไปหนึ่งเหรียญกาลเวลา

หนึ่งร้อยลังก็ปาเข้าไปร้อยเหรียญกาลเวลา เช่าแค่สัปดาห์เดียวมันน้อยเกินไป

ทั้งสองต่อรองกันพักใหญ่ สุดท้ายตกลงเวลากันที่หนึ่งเดือน

ราคานี้อยู่ในเกณฑ์ที่อิ๋งเจิ้งรับได้

แต่เมื่อพิจารณาว่าปืนใหญ่ก็เป็นสิ่งที่หลี่อวิ๋นหลงต้องการเร่งด่วน ภายใต้การต่อรองของทั้งคู่ สุดท้ายจึงตกลงกันที่ให้เปล่าอาวุธหนึ่งร้อยลัง แต่หลังจากนั้นเปลี่ยนเป็นค่าเช่าเดือนละ 100 เหรียญกาลเวลา

เห็นทั้งสองคุยกันลงตัวแล้ว เยี่ยนชื่อเสียที่รอมานานก็เดินเข้ามา

เขาประสานมือทักทายทั้งสอง แล้วถามว่า "พี่อวิ๋นหลง แบ่งให้ข้าเช่าก่อนสักเดือนได้ไหม?"

"ไม่ต้องถึงเดือน สัปดาห์เดียวก็พอ ข้ายอมจ่ายค่าเช่าหนึ่งเดือน!" เขาเสริม

อิ๋งเจิ้งทำท่าจะพูด แต่สุดท้ายก็เงียบไป

เขาต้องการยานอวกาศก็จริง แต่ไม่ใช่เดี๋ยวนี้

ทหารเกณฑ์ใหม่ที่ฝึกมาดีสักกองร้อย บวกกับยานอวกาศที่ร่อนลงมาจากฟากฟ้า ถึงจะข่มขวัญพวกคนเถื่อนได้ชะงัดนัก

เขาต้องการทำธุรกิจนี้ระยะยาว

ส่วนคำขอของเยี่ยนชื่อเสีย หลี่อวิ๋นหลงย่อมตอบตกลงทันที

อึ้งย้งที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ก็กลอกตาไปมา กระซิบกับเซียวเหล่งนึ่งข้างๆ แล้วลุกขึ้นรีบเดินออกไป

...

ผ่านไปพักใหญ่ โทนี่ถึงมาอย่างเชื่องช้า

หมอนี่ดูเหมือนเพิ่งตื่น กระดุมเสื้อเชิ้ตยังติดไม่ครบ

เห็นคนมุงล้อมหลี่อวิ๋นหลงอยู่ เขาก็เข้าไปมุงด้วย

ไม่นานเขาก็เข้าใจต้นสายปลายเหตุ

เช่ายานอวกาศ?

เขาชำเลืองมองหลี่อวิ๋นหลง นึกในใจว่าทำไมไอ้หนุ่มคิ้วดกนี่ถึงดูเหมือนพ่อค้ามากกว่าเขาซะอีก

คิดดูอีกที เขาก็รู้สึกว่าไม่เลวเหมือนกัน

5 หมื่นเหรียญกาลเวลาสำหรับเขาก็ไม่ใช่เงินน้อยๆ ประหยัดได้ก็ประหยัด

"พี่อวิ๋นหลง!" เขายิ้มโบกมือ

"โทนี่ รอเจ้าอยู่พอดี!" หลี่อวิ๋นหลงเพิ่งสังเกตเห็นเขา ดวงตาเป็นประกาย

เขาคิดมาทั้งคืน โทนี่เป็นส่วนสำคัญในแผนการที่ขาดไม่ได้ จริงๆ แล้วเขารออีกฝ่ายมาทั้งเช้า

และรอบตัวเขายังมีอีกสามคนที่บรรลุข้อตกลงเช่าแล้ว

อิ๋งเจิ้ง เยี่ยนชื่อเสีย และอึ้งเอี๊ยะซือที่เพิ่งมาถึง

แม้จะใช้กำลังข่มขวัญราชวงศ์กิมและซ่งไปแล้ว แต่แรงกดดันดูเหมือนยังไม่พอ

แม้แต่อึ้งย้งยังรู้สึกว่าบรรยากาศบนเกาะดอกท้อช่วงนี้ตึงเครียดขึ้นมาก

ดังนั้นพอได้ยินว่า 100 เหรียญกาลเวลาเช่ายานอวกาศได้หนึ่งเดือน นางจึงรีบไปตามท่านพ่อมา

อึ้งเอี๊ยะซือรู้ดีถึงอำนาจข่มขวัญของยานอวกาศ จึงเลือกเช่าโดยไม่ลังเล

เขาไม่มีอาวุธแถมเหมือนอิ๋งเจิ้ง เลยเลือกเช่าแค่หนึ่งสัปดาห์ 100 เหรียญกาลเวลาเหมือนเยี่ยนชื่อเสียอย่างรู้งาน

เขาไม่ได้คิดจะครองโลกเหมือนอิ๋งเจิ้ง แค่สัปดาห์เดียวก็เหลือเฟือ

พอโทนี่นั่งลง หน้าโต๊ะก็ดูแออัดไปถนัดตา

ซูลั่วคลุมเสื้อโค้ทเดินลงมาจากชั้นบน เห็นฉากนี้ก็สนใจขึ้นมา

รับชาใสที่อิงม่านส่งให้ เขาไปนั่งหลังเคาน์เตอร์ มองดูอย่างเพลิดเพลิน

หลี่อวิ๋นหลงคุยกับโทนี่สองสามคำ หัวข้อก็วนกลับมาเรื่องเช่ายานอวกาศ

"ผมขอเช่าก่อนเดือนหนึ่ง พวกคุณช่วยอำนวยความสะดวกหน่อยได้ไหม?" โทนี่มองไปที่คนอื่นๆ

เยี่ยนชื่อเสียส่ายหน้า ไม่ว่าอะไร

อิ๋งเจิ้งย่อมยินดีไว้หน้า แต่ชำเลืองมองอึ้งเอี๊ยะซือข้างๆ ยิ้มว่า "เรื่องนี้เจ้าต้องถามพี่อวิ๋นหลง"

โทนี่หันกลับมามองหลี่อวิ๋นหลง

หลี่อวิ๋นหลงโบกมือหัวเราะร่า "เรื่องเล็ก พวกคุณตกลงกันเอง แต่ข้าต้องขอใช้ก่อนสักสองสามวัน"

"นั่นมันแน่อยู่แล้ว" ทุกคนพยักหน้า

"แต่ก่อนหน้านั้น" หลี่อวิ๋นหลงมองโทนี่ "ของที่เจ้าว่า..."

แอบด่า "จิ้งจอกเจ้าเล่ห์" ในใจ โทนี่จำต้องพูดว่า "ได้ยินว่าพี่เจิ้งให้ปืนใหญ่คุณไปบ้างแล้ว ของที่ผมจะให้รับรองว่าไม่น้อยกว่านั้น"

เห็นเขาไม่พูดเรื่องขีปนาวุธกับสายการผลิต หลี่อวิ๋นหลงแอบเซ็ง

แต่ของพวกนั้นตอนนี้ยังไม่รีบด่วนเท่าไหร่

"ได้ยินว่าพวกคุณก็เคยมีความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีกับพวกยุ่นใช่ไหม?" เขาถาม

โทนี่ไม่รู้ว่าทำไมหมอนี่ถึงถามแบบนี้ ส่ายหน้าว่า "ตอนนี้ก็ดีนะ"

พื้นหลังของสองโลกใกล้เคียงกัน แค่ฝั่งพวกเขามีซูเปอร์ฮีโร่เพิ่มมาอีกเพียบ

"ปู่ที่ไหนจะไปเขม่นหลานตัวเองล่ะ" หลี่อวิ๋นหลงหัวเราะหึๆ

โทนี่ยิ้มไม่ตอบ ในใจคิดว่าหมอนี่จะทำอะไรกันแน่

เขารู้ว่ากองทัพของหลี่อวิ๋นหลงกำลังรบกับพวกยุ่นที่บุกรุกเข้ามา

สำหรับพวกยุ่นในยุคนั้น เขาไม่มีความรู้สึกดีด้วยอยู่แล้ว

อิ๋งเจิ้งพอจะจับทางความคิดของหลี่อวิ๋นหลงได้ลางๆ

เขาหัวเราะลั่น "ความสัมพันธ์ปู่หลาน ที่ว่าคงมาจากระเบิดปรมาณูสองลูกนั้นสินะ?"

พอนึกถึงภาพดอกเห็ดในวิดีโอ เขาก็อดขนลุกไม่ได้

บางครั้งเขาก็คิดว่าถ้าต้าฉินไม่ได้เชื่อมต่อกับโรงเตี๊ยม แต่ไปเจอกับโลกสมัยใหม่แบบนั้น

เจอกับอาวุธมหาประลัยแบบนั้น ราชวงศ์ของเขาคงพินาศในพริบตา!

คิดถึงตรงนี้ เขาก็ทั้งหวาดกลัวและโชคดี

โทนี่มองทั้งสองคน ขมวดคิ้ว "พี่อวิ๋นหลงมีอะไรพูดมาตรงๆ ดีกว่า!"

"ข้าอยากให้เวลานั้นมาถึงเร็วขึ้นหน่อย" หลี่อวิ๋นหลงทำหน้าจริงจัง "ตอนนี้พวกยุ่นยังไม่ได้ถล่มอ่าวเพิร์ลฮาร์เบอร์ของพวกเอ็ง เพราะงั้นข้ากำลังช่วยพวกเอ็งอยู่นะ!"

โทนี่ตกใจ "คุณอยากได้ระเบิดปรมาณู?"

"ระเบิดช้าระเบิดเร็วก็เหมือนกัน สู้ให้ข้าเอาไปใช้ล่วงหน้าดีกว่า" หลี่อวิ๋นหลงบอก

พอนึกถึงวิญญาณนับล้านที่อาจต้องตายเพราะเขา โทนี่ส่ายหน้าโดยสัญชาตญาณ

หลี่อวิ๋นหลงกลับโกรธจัด "เอ็งรู้ไหมว่าไอ้ลูกหมาพวกนั้นฆ่าคนไปวันละเท่าไหร่?"

"เมืองทั้งเมืองนะเว้ย โดนพวกมันฆ่าล้างเมือง!"

"สนามรบของพวกมันไม่ได้มีแค่เมืองจีน..."

"ต่อให้ไม่เห็นแก่ผู้บริสุทธิ์พวกนี้ เอ็งไม่คิดถึงทหารและประชาชนในประเทศเอ็งที่ต้องตายเพราะปืนใหญ่ของพวกมันบ้างเหรอ?"

"ข้าไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง ตอนนี้ข้าทำเพื่อมนุษยชาติ!"

"เอ็งร่วมมือกับข้า จบสงครามก่อนกำหนด ถือเป็นการทำความดีครั้งใหญ่ จารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์ได้เลย!"

ร่ายยาวจบ หลี่อวิ๋นหลงก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียว แล้วจ้องโทนี่เขม็ง

สีหน้าโทนี่เริ่มลังเล

เขาเข้าใจว่าคำพูดของหลี่อวิ๋นหลงมีเหตุผล แต่วิญญาณใต้ระเบิดปรมาณู...

อิ๋งเจิ้งมองทั้งคู่ นึกในใจว่า "เป็นอย่างที่คิด" แล้วพูดขึ้นว่า "โทนี่ เจ้าแค่ให้ของขวัญเพื่อน ที่เหลือไม่เกี่ยวกับเจ้า"

โทนี่ยังคงตัดสินใจยาก

จนกระทั่งเขาได้ยินเสียงซูลั่วดังขึ้นมาลอยๆ

"คุณสตาร์ค พ่อของคุณเคยเข้าร่วมโครงการแมนฮัตตันใช่ไหม?"

"ใช่ครับ" โทนี่ตอบโดยไม่ทันคิด

ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ที่โดดเด่นที่สุดคนหนึ่ง พ่อของเขาไม่พลาดงานชุมนุมครั้งใหญ่นั้นแน่

พริบตาต่อมา เขาก็เข้าใจความหมายของซูลั่ว

ใช่แล้ว พ่อได้เลือกแทนเขาไปแล้ว

"ให้เวลาผมสองวัน" โทนี่พูดจริงจัง "และคุณต้องรับปากว่าจะไม่เอาไปใช้ที่อื่น"

"ถ้าข้าไม่เอาไปหย่อนใส่หัวพวกยุ่น ข้าก็เป็นนังตัวเมียแล้ว!" หลี่อวิ๋นหลงตะโกนลั่น

ไม่มีใครเกลียดพวกยุ่นไปมากกว่าเขา

โดยเฉพาะเมื่อพวกมันสร้างโศกนาฏกรรมอำมหิตมากมาย และเขาต้องทนดูเพื่อนร่วมรบตายไปต่อหน้าต่อตา!

นี่เป็นความตั้งใจของหลี่อวิ๋นหลงที่จะยุติสงคราม

ซูลั่วกวาดสายตามองใบหน้าของทุกคน แล้วหยิบมือถือขึ้นมาอ่านข่าว

หลี่อวิ๋นหลงเริ่มกอดคอเรียกพี่เรียกน้องกับทุกคนแล้ว

ไม่นาน บัญชีของเขาที่เคยถังแตก ก็มีเงินเข้ามา 400 เหรียญกาลเวลา

นี่คือเงินมัดจำที่เขาขอมาจากทั้งสี่คน

...

(จบแล้ว)