บทที่ 002 PK! ชนะใสๆ!

หยางเสวียนคร้านจะอธิบายอะไรมากความ

เขาผงกศีรษะตามจังหวะดนตรี แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ขออวยพรเจ๊เยว่เยว่~”

เขาลากเสียงโน้ตตัวสุดท้ายยาวเหยียด ก่อนจะระเบิดจังหวะแร็ปออกมาทันที

“ขอให้สวยวันสวยคืน ไม่มีแก่เฒ่า เทพเจ้าแห่งโชคลาภมาเยือนถึงหน้าประตู อายุไม่เพิ่ม รอยตีนกาไม่ถามหา มีแต่เงินตราและวาสนาที่พุ่งทะยาน”

“กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน หุ่นนางแบบยังต้องอาย”

“นอนดึกแค่ไหนผมก็ไม่ร่วง หุ่นเป๊ะปังอลังการตลอดกาล”

“มีความสุขทุกคืนวัน หน้าไม่ย่นคิ้วไม่ขมวด ชีวิตมีแต่ขาขึ้นไม่มีขาลง”

คนดูถึงกับตกตะลึง น้ำเสียงของหยางเสวียนนั้นยอดเยี่ยม ลมหายใจแข็งแรง และจับจังหวะได้อย่างแม่นยำ

หลังจากเงียบกริบไปชั่วอึดใจ คอมเมนต์ก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามา

“ว้าว! สตรีมเมอร์มีของนี่หว่า ไปสรรหาคำอวยพรพวกนี้มาจากไหน? แถมยังเอามาร้องเพลงได้อีก!”

“นี่ไม่ใช่ตะโกนไมค์แล้ว นี่มันแร็ปชัดๆ!”

“ไม่เชิงนะ บีทมันเรียบง่ายเกินไป ไม่เหมือนแร็ปของจริง แล้วเนื้อหาก็ตรงไปตรงมาเกิน”

“ใครสนล่ะ? เอาจริงๆ มันส์อยู่นะ”

“สุดยอด เจ๊เยว่เยว่คงละลายกลายเป็นวุ้นไปแล้วมั้งป่านนี้!”

พวกเขาพูดถูก ซูเจียงเยว่เคยเปย์ในไลฟ์อื่นมาเยอะ แต่ไม่มีสตรีมเมอร์คนไหนมีลีลาเหมือนหยางเสวียนสักคน

ส่วนใหญ่ก็แค่ขอบคุณซ้ำไปซ้ำมา ไม่มีใครสรรเสริญได้เป็นชุด แถมยังมาในรูปแบบบทเพลงอีกต่างหาก

และน้ำเสียงอันทรงพลังที่ขับขานไปกับจังหวะดนตรีนั้น มันช่างติดหูเสียเหลือเกิน

ซูเจียงเยว่รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งแขน แต่รอยยิ้มบนใบหน้านั้นยากจะระงับ ยิ่งกว่าแรงดีดกลับของปืนอาก้าเสียอีก

หยางเสวียนยังคงร่ายยาวต่อไป

“เงินทองไหลมาเทมา ความเครียดจงหายไป ช้อปปิ้งด้วยเฟอร์รารี่ ชีวิตดี๊ดีมีแต่คนอิจฉา มีคนเก่งคู่กาย ทรัพย์สินมากมายมหาศาล”

“มีเงินใช้ไม่ขาดมือ เป็นที่รักและชื่นชม รวยขึ้น สวยขึ้น โชคเข้าข้าง ความมั่งคั่งหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย”

“แสงนีออนส่องไสว ชีวิตดั่งงานเลี้ยง ขอบคุณเจ๊เยว่ที่เปย์ให้ เจ๊เยว่สุดปัง สรรเสริญสามวันสามคืนก็ยังไม่จบ”

เมื่อเขาจบการแสดง หน้าจอก็เต็มไปด้วยเลข “666”

แต่ทว่า บรรดาแฟนคลับเก่าแก่กลับพิมพ์เครื่องหมาย “?” กันเต็มไปหมด

เดี๋ยวนะ นี่มันไม่ถูกต้อง

พวกเขารู้จักหยางเสวียนดี ถ้ามันมีฝีมือขนาดนี้ มันคงไม่ตกอับขนาดนั้นหรอก

เจ้าหมานี่จู่ๆ ก็บรรลุธรรมขึ้นมาหรือไง?

หยางเสวียนถอดแว่นกันแดดออก “เจ๊เยว่เยว่ การแสดงโอเคไหมครับ? ถ้ายังไม่พอ ผมยังมีทีเด็ดอีกเพียบ!”

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ แอนิเมชันของขวัญแบบขั้นบันไดก็กระแทกเข้ามาเต็มหน้าจอ

[Lv45 เยว่เยว่ ส่ง งานคาร์นิวัล x1]

หยางเสวียนชะงักค้าง เขาจำได้ว่าเธอสัญญาว่าจะให้เครื่องบินนี่นา

แต่ไหงกลายเป็นงานคาร์นิวัลชุดใหญ่ไฟกระพริบไปได้

เครื่องบินมีค่า 3,000 คลื่นเสียง ส่วนงานคาร์นิวัลปาไป 30,000 คลื่นเสียง แพงกว่ากันถึงสิบเท่า

ถ้าจำไม่ผิด นี่เป็นงานคาร์นิวัลแรกในชีวิตของเขาเลย

[Lv15 คนพเนจร]: “อ๊าก ลืมแคปหน้าจอ พลาดอย่างแรง!”

[Lv23 เสือน้อยน่ารัก]: “เจ๊เยว่เยว่เปิดตัวแรงมาก งานคาร์นิวัลมาตั้งแต่ต้นเลย!”

[Lv11 กุยไห่อี้เตา]: “เช้ด เสวียนน้อยกำลังจะรุ่งแล้ว!”

ขณะที่ทุกคนกำลังหยอกล้อและรอดูสีหน้าดีใจสุดขีดของหยางเสวียน กลับเห็นเขากุมหน้าอกด้วยความเจ็บปวดแทน

ช่องแชทเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ได้งานคาร์นิวัลแท้ๆ ทำไมทำหน้าแบบนั้น? ดีใจจนคุมสติไม่อยู่หรือไง?

หยางเสวียนทำหน้าบิดเบี้ยว “เจ๊เยว่ครับ เจ๊ช้ากว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ? มันตกพื้นหมดแล้วเนี่ย! ของขวัญนี้เอาไปแลกชัยชนะ PK ครั้งแรกของผมได้เลยนะ!”

แฟนคลับรุ่นเดอะรีบพิมพ์ “555” รัวๆ ทันที

มีแต่พวกเขาที่เก็ทมุกนี้

ตอนที่หยางเสวียนเพิ่งย้ายสายมาเป็นสตรีมเมอร์บันเทิง เขาห้าวเป้งลงสนาม PK อย่างดุเดือด

ไม่กี่วันต่อมา เขาก็แหลกสลายไม่มีชิ้นดี

ด้วยยอดคนดูที่ต่ำเตี้ย ไม่มีสายเปย์หนุนหลัง แถมปากคอยังไม่ลื่นไหลพอจะเรียกคะแนนโหวต

เขาไม่เคยชนะแม้แต่ครั้งเดียว แถมยังโดนล้อเลียนจนต้องปิดไลฟ์หนี

ตอนนี้เขาแทบไม่กล้ากดท้า PK กับใคร การก้าวออกไปก็เท่ากับการไปเป็นกระสอบทรายให้เขาทุบเล่น

ระดับ PK ปัจจุบันของเขายังอยู่ที่บรอนซ์ 3 ดาว... กากเรียกพี่

หลังจากแฟนคลับเก่าช่วยอธิบาย พวกหน้าใหม่ก็เข้าใจมุกทันที

หยางเสวียนแค่เล่นมุกขำๆ แต่เยว่เยว่กลับพิมพ์ตอบว่า “นึกว่าเรื่องใหญ่โต อยากได้ชัยชนะครั้งแรกเหรอ? ง่ายมาก มาเลย เดี๋ยวเจ๊พาไป PK รับประกันชนะใสๆ!”

[Lv15 คนพเนจร]: “เสวียนน้อยได้เกาะขาใหญ่แล้ว อิจฉาจนเซลล์ในร่างจะระเบิด!”

[Lv7 สูงยาวเข่าดี]: “เจ๊เยว่ หันมามองทางนี้บ้าง ผมก็ทำได้เหมือนกันนะ!”

[Lv23 เสือน้อยน่ารัก]: “เสวียนน้อย รีบเลย นายไม่ได้ PK มาตั้งนานแล้ว!”

มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะปฏิเสธความช่วยเหลือฟรีๆ ในเมื่อเจ๊เยว่เอ่ยปากแล้ว จะต้องกลัวอะไร?

เขากดสุ่มจับคู่ทันที หรือที่เรียกกันว่าการฟาร์มป่า

แน่นอนว่าเมื่อก่อน เขาต่างหากที่เป็น ‘มอนสเตอร์ป่า’ ให้คนอื่นมาฟาร์ม

ไม่ถึงนาที เขาก็ถูกจับคู่กับสตรีมเมอร์ชื่อ ‘อวี่เหมา’

ฟิลเตอร์ความงามถูกปรับจนสุด ผ้าม่านด้านหลังดูเหมือนพร้อมจะกระเพื่อมเป็นคลื่นน้ำได้ทุกเมื่อ

“ไงคนสวย จะเอายังไงดี?”

หยางเสวียนเปิดฉากทักทายด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

ด้วยยอดผู้ติดตามแค่สองหมื่นกว่า เธอเป็นสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างชัดเจน และออร่าของหยางเสวียนก็ทำให้เธอประหม่านิดหน่อย

อวี่เหมาลังเลอย่างเกรงใจ “พี่ชาย ลองหาคนอื่นไหม? ห้องฉันมีคนดูไม่ถึงยี่สิบคนเลยตอนนี้”

สตรีมเมอร์ส่วนใหญ่ที่มี ‘เจ๊ดัน’ หนุนหลัง มักจะปฏิเสธการแข่งกับคนที่ดึงยอดไม่ได้

เพราะต้องให้อีกฝ่ายมีเงินสู้ ถึงจะหลอกล่อให้บอสของตัวเองเปย์ของขวัญได้

แต่ตาของหยางเสวียนกลับเป็นประกาย เยี่ยมเลย เขาคิดในใจ ฉันเลือกเธอนี่แหละ

เขาไม่ได้กะจะรีดไถแกะอ้วนตัวเดิมจนตาย ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม

สตรีมเมอร์บางคนโลภมากเกินไป พอตกพี่ใหญ่ได้สักคนก็แทบจะรอถลกหนังเขาจนเหลือแต่กางเกงใน

แต่พวกพี่ใหญ่ไม่ใช่คนโง่ ถึงจะหลอกได้ครั้งหนึ่ง ครั้งหน้าพวกเขาก็แค่ไม่กลับมาอีก

หยางเสวียนยิ้มกว้าง “ไม่เป็นไร เล่นขำๆ น่ะ รอบเดียวจบ กติกาตามใจเธอเลย จะเอาแบบเปิดไมค์คุยไหม?”

อวี่เหมาคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า “ปิดไมค์ตีดีกว่า คนแพ้ลุกนั่งยี่สิบที โอเคไหมพี่ชาย?”

หยางเสวียนตกลง รีเซ็ตตัวจับเวลาห้านาที แล้วทั้งคู่ก็ปิดไมค์เริ่มลุย

การ PK แบบ ‘เปิดไมค์คุย’ คือทั้งสองฝ่ายสามารถพูดคุย เล่นมินิเกม หรือสั่งบทลงโทษกันสดๆ ได้

ส่วนการ ‘ปิดไมค์’ คือการตัดเสียงอีกฝ่าย แล้วตั้งหน้าตั้งตาบิ๊วของขวัญอย่างเดียว

ในขณะที่ซูเจียงเยว่กำลังจะส่งของขวัญ มือปืนก็พิมพ์ขัดขึ้น: “ทุกคนหยุดก่อน เดี๋ยวฉันเปิดเอง!”

พอเห็นว่าเป็นไอดีเลเวล 8 ซูเจียงเยว่ก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

หยางเสวียนหัวเราะลั่น ตะโกนว่า “พี่เป่าสุดยอด! ดูท่ารอบนี้เจ๊เยว่เยว่อาจจะไม่ต้องออกแรงเลยก็ได้มั้ง!”

[Lv8 มือปืน] ประกาศ: “รับประกัน! ฉันเพิ่งเติมเงินสิบหยวนที่ได้จากการดูโฆษณาเป็นเหรียญโต้ว คอยดูนะ ฉันจะบดขยี้ฝั่งนู้นให้เละ!”

คนดูในห้องเริ่มปั่นกันอีกครั้ง

[Lv11 กุยไห่อี้เตา]: “นั่นมันเงินก้อนโตเลยนะนั่น พี่เป่ากินนิ่มแน่นอน!”

[Lv23 เสือน้อยน่ารัก]: “พี่เป่า ทำอะไรลงไป? เติมเยอะขนาดนั้น แล้วจะมีชีวิตรอดได้ยังไง?”

[Lv45 เจ๊เยว่]: “พี่เป่า ลุยเลย!”

เมื่อเจ๊เยว่สายเปย์มาร่วมวงสนุกด้วย หน้าจอก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

หยางเสวียนปรับสีหน้าจริงจัง “พี่เป่า เรามีอำนาจการยิงแล้ว แต่เรายังต้องมีกลยุทธ์ แม้แต่ราชสีห์ล่ากระต่ายยังต้องทุ่มสุดกำลัง”

[Lv8 มือปืน]: “ว่ามาเลยสตรีมเมอร์ ผมรอฟังอยู่”

หยางเสวียน: “เยี่ยม! ขั้นแรกเราส่งอมยิ้มไปก่อน โชว์พาวกดดันฝั่งนู้น!”

[Lv8 มือปืน ส่ง อมยิ้ม x1]

อมยิ้มผลักหลอดเลือดคะแนนขยับไป: เก้าโหวตต่อสอง นำห่างเห็นๆ

หยางเสวียนคำราม “พี่เป่าองอาจมาก! เห็นไหม? ท่าเดียวล็อคคอ ฝั่งนู้นต้องงงเป็นไก่ตาแตกแน่”

ช่องแชทขำกันจนท้องคัดท้องแข็ง

ซูเจียงเยว่ถือโทรศัพท์หัวเราะเสียงดังลั่นบ้าน เธอไม่เคยเล่นในห้องเล็กๆ แบบนี้มาก่อน

ใครจะไปรู้ว่าการ PK ของสตรีมเมอร์เล็กๆ จะสนุกขนาดนี้?

ประมาณหนึ่งนาทีต่อมา ฝั่งตรงข้ามก็ตีตื้นขึ้นมาเป็นเก้าโหวต แล้วก็มีอีกหนึ่งโหวตเด้งขึ้นมา แซงหน้าหยางเสวียนไปหนึ่งแต้ม

หยางเสวียนกลืนน้ำลาย สีหน้าดูเคร่งเครียด “ผมยอมรับว่าประเมินพวกนั้นต่ำไป ไม่นึกว่าจะมีการสวนกลับ!”

“แต่อย่าเพิ่งตื่นตระหนก เราต้องนิ่งเข้าไว้”

“ตำราพิชัยสงครามกล่าวไว้: ให้โจมตีในจุดที่ข้าศึกไม่ทันตั้งตัว เราจะเปิดเผยไพ่ตายตอนนี้ไม่ได้”

“รอจนวินาทีสุดท้าย พอพวกนั้นชะล่าใจ เราค่อยสวนกลับแล้วฉกชัยชนะมา!”

“พี่เป่า พี่ต้องนิ่งไว้นะ ความหวังของหมู่บ้านฝากไว้ที่พี่คนเดียว”

[Lv8 มือปืน]: “วางใจได้ ผมนิ่งดุจสายน้ำ ชนะชัวร์!”

ปากก็พูดไปงั้น แต่มือของ ‘มือปืน’ สั่นระริก ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะความตื่นเต้นล้วนๆ

เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการเป็นพี่ใหญ่มันจะรู้สึกดีขนาดนี้ ตอนนี้เขาคือจุดศูนย์กลางของคนทั้งห้อง

ซูเจียงเยว่หัวเราะจนแทบหายใจไม่ทัน เธอไม่เคยร่วมศึกชิงจังหวะแบบ ‘เก้าต่อสิบโหวต’ เพื่อขโมยป้อมมาก่อนเลยในชีวิต

‘ขโมยป้อม’ หมายถึงการเทของขวัญในวินาทีสุดท้ายเพื่อแซงคะแนนก่อนจบ PK

อวี่เหมาฝั่งตรงข้ามงงจริงๆ ไม่ใช่เพราะตกใจ แต่เพราะดูทางอีกฝ่ายไม่ออก

คู่แข่งดูท่าทางเก่งและอลังการ เธอแอบเอาไอดีไก่ไปส่องดู เห็นคนดูตั้งสองร้อยกว่าคน มากกว่าห้องเธอเป็นสิบเท่า

เธอนึกว่าจะโดนบดขยี้เละเทะ แต่หลังจากเก้าโหวต อีกฝ่ายก็หยุดนิ่งไปเฉยๆ

สงสัยจะไม่ได้เก่งจริงอย่างที่คิดแฮะ!

ในเมื่อเป็นแบบนี้ เธอก็จะไม่เกรงใจล่ะนะ เห็นเธอเป็นดินปั้นหรือไง?