บทที่ 001 ที่นี่มีการแสดงสุดเร้าใจ

หลังจากหยางเสวียนทานมื้อเที่ยงเสร็จ เขาก็เปิดอุปกรณ์ไลฟ์สดทันที

ทันทีที่เริ่มออกอากาศ ก็มีคนกดเข้ามาในห้องสองสามคน

[Lv13 คนจูงหมา] พิมพ์ข้อความ: "เสวียนน้อย วันนี้ทำไมมาไลฟ์เร็วจัง?"

นี่คือแอดมินห้องของหยางเสวียน และเป็นหนึ่งในแฟนคลับเดนตายเพียงไม่กี่คนของเขา

ส่วนคนอื่นๆ ที่เข้ามาก็ล้วนเป็นแฟนคลับหน้าเก่า พวกเขาต่างพากันถามหยางเสวียนว่าทำไมวันนี้ถึงมาไลฟ์ตอนเที่ยง

ความจริงแล้วสมัยที่หยางเสวียนเพิ่งเริ่มเป็นสตรีมเมอร์ เขาก็มักจะไลฟ์ตอนเที่ยง บางครั้งก็ไลฟ์ตอนเช้าด้วยซ้ำ

แต่หลังจากหมดสัญญากับทางกิลด์ หยางเสวียนก็ปล่อยตัวตามสบายแบบสุดกู่

โดยพื้นฐานแล้ว เขาจะไลฟ์แค่ช่วงค่ำวันละสามถึงห้าชั่วโมงเท่านั้น

หยางเสวียนปรายตามองคอมเมนต์พวกนั้น ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าดูแคลนว่า "คนเราถ้าไม่รู้จักขยันขันแข็ง แล้วจะต่างอะไรกับปลาเค็มล่ะ?"

"พอพูดถึงเรื่องนี้ ฉันต้องขอติพวกนายหน่อยนะ"

"ทำไมเลเวลไอดีของพวกนายถึงได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้?"

"โดยเฉพาะนาย เจ้าหมา ยศแฟนคลับปาไปเลเวลสิบห้าแล้ว แต่เลเวลไอดีดันอยู่แค่สิบสาม มันสมเหตุสมผลเหรอ?"

"สาเหตุที่เลเวลต่ำคืออะไร?"

"ก็เพราะปกติพวกนายไม่ยอมเปย์ของขวัญไงล่ะ!"

"แล้วทำไมถึงไม่เปย์ของขวัญ?"

"ก็เพราะพวกนายไม่มีเงิน!"

"แล้วทำไมถึงไม่มีเงิน?"

"คำตอบก็คือพวกนายยังพยายามไม่มากพอไงล่ะ"

"ไม่ต้องมาอ้างเรื่องค่าแรงน้อยหรืออะไรทั้งนั้น ทั้งหมดมันเป็นแค่ข้อแก้ตัว"

"ถ้าสนับสนุนฉันจริงๆ ก็ไปหางานทำเพิ่มสิ งานเดียวไม่พอก็สองงาน สามงาน ยังไงก็ต้องเจียดเงินมาเปย์ของขวัญให้ได้"

"ทำแบบนี้พวกนายถึงจะสร้างนิสัยการใช้จ่ายที่ดีได้ เข้าใจไหม"

คนจูงหมาถึงกับอึ้งไปครู่ใหญ่ กว่าจะตั้งสติได้ก็รีบพิมพ์ตอบกลับ: "เสวียนน้อย ที่นายพูดมามันช่างมีเหตุผล... มีเหตุผลกับผีน่ะสิ!"

"ฉันอุตส่าห์ทำงานหนักเป็นแอดมินให้ฟรีมาสองปี นายยังจะมาจ้องเงินเก็บอันน้อยนิดของฉันอีกเหรอ เป็นคนภาษาอะไรเนี่ย!"

คนอื่นๆ ในห้องก็ถึงกับพูดไม่ออก จากนั้นทุกคนก็เริ่มรัวคอมเมนต์เข้ามา

[Lv15 คนพเนจร]: "ไอ้หมา นายเลิกเสแสร้งได้แล้วมั้ง!"

[Lv7 สูงยาวเข่าดี]: "สิ่งที่เสวียนน้อยพูดมาถูกต้องที่สุด สาเหตุที่ฉันไม่มีเงินก็เพราะฉันยังพยายามไม่พอ พรุ่งนี้ฉันจะออกทะเลไปหางานพาร์ทไทม์มาเปย์นาย จะมุ่งมั่นสร้างนิสัยการใช้จ่ายที่ดีให้ได้เลย"

[Lv11 กุยไห่อี้เตา]: "เสวียนน้อย ฉันเข้าใจแล้ว นายคือประทีปส่องทางชีวิตฉันชัดๆ!"

[Lv8 มือปืน ส่งหัวใจดวงน้อย x1]

พอเห็นของขวัญเด้งขึ้นมา หยางเสวียนก็ตะโกนเสียงดังทันที "ขอบคุณหัวใจดวงน้อยจากพี่เป่าครับ ยินดีกับพี่เป่าที่ขึ้นแท่นเป็นแฟนตัวยงอันดับหนึ่งของไลฟ์นี้ด้วยครับ!"

"ลูกพี่ เชิญนั่งก่อนครับ เดี๋ยวผู้น้อยจะรินชาให้!"

ขณะที่พูด หยางเสวียนก็แกล้งทำท่าหยิบขวดน้ำแร่ขึ้นมา เทใส่แก้วแล้วยื่นส่งไปทางกล้อง

ตอนนี้มีคนดูอยู่ในห้องไลฟ์กว่าสิบคนแล้ว ทุกคนอดขำกับท่าทางของเขาไม่ได้

ดูจากท่าทางตื่นเต้นของเขาแล้ว คนที่ไม่รู้อาจจะนึกว่ามีเสี่ยใหญ่ส่งของขวัญราคาระดับงานคาร์นิวัลมาให้

เพื่อนๆ ในห้องเองก็เริ่มพิมพ์แซวกันอย่างสนุกสนาน

"เสวียนน้อยเก่งขึ้นเรื่อยๆ นะเนี่ย ขนาดแฟนตัวยงอันดับหนึ่งยังมีเลย!"

"พี่เป่าหน้าบานเป็นกระด้งแล้วมั้ง!"

"หน้าบาน +1!"

"หน้าบาน +2!"

...เมื่อมองดูหน้าจอที่เต็มไปด้วยคำเยินยอ มือปืนก็รู้สึกพึงพอใจไม่น้อย

เขาแค่ส่งหัวใจดวงน้อยเพราะเห็นว่าสตรีมเมอร์คนนี้ตลกดี แต่ไม่คิดว่าจะได้รับการปฏิบัติที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้

ถึงจะรู้ว่าทุกคนแค่ล้อเล่นขำๆ แต่เขาก็ยังรู้สึกมีความสุขมาก

ปกติใครจะมาสนใจคนตัวเล็กๆ อย่างเขา? ในห้องไลฟ์อื่นๆ ต่อให้ส่งหัวใจดวงน้อยไป สตรีมเมอร์ก็แทบไม่ชายตามองด้วยซ้ำ

แต่ที่นี่ คุณค่าทางจิตใจพุ่งทะลุปรอท!

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขารีบส่งเหรียญโต้วที่เพิ่งแย่งได้จากซองอั่งเปาในห้องไลฟ์อื่นออกไปทันที

[Lv8 มือปืน ส่งอมยิ้ม x1]

เมื่อเห็นแจ้งเตือนของขวัญ หยางเสวียนก็ร้องอุทานออกมา ก่อนจะรีบเอามือปิดปาก เบิกตากว้าง ทำหน้าตาเหลือเชื่อสุดขีด

ถึงจะยังไม่ทันได้พูดอะไร แต่คนดูในห้องก็ขำกับสีหน้าเล่นใหญ่ของเขาไปแล้ว

รอบนี้ไม่ต้องรอให้หยางเสวียนเตือน คนดูก็เริ่มตื่นตัวกันเองทันที

"เสวียนน้อยอิ่มแปล้แล้วรอบนี้!"

"พี่เป่าโหดจัด เปิดมาก็จัดอมยิ้มเลย"

"พี่เป่าตามใจจนเสวียนน้อยเสียคนหมดแล้วเนี่ย!"

"พี่เป่าหน้ามืดตามัวแล้ว!"

"หน้ามืด +1!"

หยางเสวียนเองก็เชี่ยวชาญเรื่องการสร้างสีสัน เขารีบลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับให้หน้าจอเก้าสิบองศา พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "ขอบพระคุณสำหรับการสนับสนุนของพี่เป่ามากๆ ครับ ไม่เหมือนไอ้พวกหมาบางตัว วันๆ จ้องแต่จะดูฟรี ไม่เห็นหัวกันเลยสักนิด!"

หน้าจอพลันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

เดี๋ยวนะ จะชมคนเปย์ก็ชมไปสิ ทำไมต้องวกมาเหยียบย่ำพวกเราด้วย นายมันไม่เห็นคนเป็นคนจริงๆ!

คนจูงหมาและขาประจำคนอื่นๆ ในห้องไลฟ์ต่างรู้สึกทั้งขำทั้งแปลกใจ

หยางเสวียนคนก่อนไม่ได้มีชีวิตชีวาขนาดนี้นี่นา ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นคนตลกโปกฮาได้ขนาดนี้

เมื่อก่อนเขาเป็นสตรีมเมอร์สายเกม วันๆ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นเกม แทบไม่ปฏิสัมพันธ์กับคนดูเลย

ต่อมาพอหาเงินไม่ได้ ก็เปลี่ยนมาเป็นสตรีมเมอร์สายบันเทิง แต่ก็ไม่มีความสามารถพิเศษอะไร อาศัยแค่หน้าตาหากินไปวันๆ

ตอนนี้เขามีผู้ติดตามกว่าหกหมื่นคน แต่เวลาไลฟ์จริงมีคนดูแค่ไม่กี่สิบคน ครั้งไหนเกินร้อยถือว่าหายากมาก

แน่นอนว่าพวกเขาไม่รู้หรอกว่า สาเหตุที่สไตล์ของหยางเสวียนเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ เป็นเพราะเขาไม่ใช่หยางเสวียนคนเดิมอีกต่อไป

หยางเสวียนคนปัจจุบันเพิ่งจะทะลุมิติมาเมื่อคืนนี้เอง

ตัวเขาเองก็ยังงงๆ อยู่เหมือนกัน

เขาจำได้แค่ว่าตอนกำลังว่ายน้ำเล่นในแม่น้ำ จู่ๆ ก็มีน้ำวนขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นใต้เท้าแล้วดึงร่างเขาจมดิ่งลงไปในพริบตา

พอตื่นขึ้นมาอีกที เขาก็กลายเป็นหยางเสวียนบนดาวบลูสตาร์ไปเสียแล้ว

จากการผสานความทรงจำ เขาพบว่าโลกนี้คล้ายคลึงกับโลกเดิมมาก มีเพียงวงการบันเทิงที่แตกต่างกันบ้างเล็กน้อย

อีกทั้งช่วงเวลาก็ยังย้อนกลับไป ตอนนี้คือปี 2018

เขาไม่ได้สนใจเรื่องการไลฟ์สดเท่าไหร่นัก และเจ้าของร่างเดิมก็ทำเงินจากการไลฟ์ได้ไม่มาก ชีวิตความเป็นอยู่ค่อนข้างขัดสน

เดิมทีเขาวางแผนจะไปทำอย่างอื่น แต่ไม่นึกเลยว่าจู่ๆ จะปลุก 'ระบบผู้ช่วยสตรีมเมอร์' ขึ้นมาได้

ตามคำแนะนำของระบบ ขอแค่เขาทำภารกิจไลฟ์สดพื้นฐานให้สำเร็จทุกวัน ก็จะได้รับรางวัล

เจอเรื่องดีๆ แบบนี้ เขาไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน

แม้จะไม่เคยเป็นสตรีมเมอร์มาก่อน แต่เขาก็ดูมาเยอะ เผลอๆ จะรู้ตื้นลึกหนาบางมากกว่าเจ้าของร่างเดิมเสียอีก

แถมตอนนี้เขายังมีความทรงจำและประสบการณ์ไลฟ์ของเจ้าของร่างเดิมอยู่ด้วย การจะมานั่งไลฟ์จึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ตอนที่ผูกมัดระบบ ระบบยังมอบรางวัลเริ่มต้นให้ด้วย ซึ่งก็คือการช่วยเสริมทักษะการร้องเพลงและสมรรถภาพทางร่างกาย

สิ่งนี้ทำให้เขายิ่งมั่นใจมากขึ้น

ในขณะที่หยางเสวียนและคนอื่นๆ กำลังหยอกล้อกันอยู่นั้น หญิงสาววัยสามสิบกว่าคนหนึ่งกำลังจ้องมองโทรศัพท์มือถือด้วยความสนใจ

"พ่อหนุ่มหน้าหล่อคนนี้ดูท่าจะมีของแฮะ!"

เธอถูกดึงดูดด้วยคำแนะนำห้องไลฟ์

ชื่อห้องไลฟ์เขียนเอาไว้ว่า "เดินผ่านห้ามพลาด ข้างในมีการแสดงสุดเร้าใจ!"

ความสนใจของหยางเสวียนถูกดึงดูดด้วยคอมเมนต์หนึ่งอย่างรวดเร็ว

[Lv45 เจ๊เยว่เยว่]: "สตรีมเมอร์ เห็นหน้าห้องบอกว่ามีการแสดงเร้าใจให้ดู นายแสดงอะไรได้บ้าง? อยากรู้จังว่าจะเร้าใจแค่ไหน?"

ยังไม่ทันที่หยางเสวียนจะเอ่ยปาก ก็มีแจ้งเตือนของขวัญเด้งขึ้นมา

[Lv45 เจ๊เยว่เยว่ ส่งรถสปอร์ต x1!]

หยางเสวียนดีใจจนเนื้อเต้นทันที คนนี้ดูท่าจะเป็นของจริง นี่คือการโชว์ป๋า... เอ้ย โชว์เจ๊ ให้เห็นศักยภาพ และแสดงเจตนาว่าไม่ได้มาดูฟรีๆ

รถสปอร์ตหนึ่งคันมีค่า 1,200 คลื่นเสียง ตีเป็นเงินก็ 120 หยวน สำหรับสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา การได้รับของขวัญราคานี้ถือเป็นเรื่องหายากมาก

หยางเสวียนกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาเห็น

สำหรับสตรีมเมอร์แล้ว นายทุนที่ดีที่สุดคือบัญชีเลเวลระหว่าง 40 ถึง 60

คนพวกนี้มีทั้งกำลังจ่ายและความเต็มใจที่จะจ่าย

ส่วนพวกบัญชีเลเวลตันนั้น ดูเหมือนจะเจ๋งก็จริง แต่สตรีมเมอร์เล็กๆ อย่างเขาแทบไม่มีทางตกเหยื่อตัวใหญ่ขนาดนั้นได้หรอก

เรียกได้ว่ายากพอๆ กับถูกรางวัลที่หนึ่งเลยทีเดียว

บัญชีพวกนั้นถ้าไม่มีเจ้าของอยู่แล้ว ก็เป็นบัญชีปฏิบัติการของกิลด์ หรือไม่ก็เป็นบัญชีเช่าที่เอาไว้ไปแกล้งทำตัวรวยโชว์พาวไปทั่ว

คนจูงหมาเองก็เป็นแอดมินเก่าแก่ ย่อมรู้วิธีรับมือสถานการณ์แบบนี้เป็นอย่างดี

[คนจูงหมา @เจ๊เยว่เยว่: เจ๊ใหญ่สายเปย์ ขอบคุณเจ๊เยว่สำหรับของขวัญครับ!]

แฟนคลับเก่าคนอื่นๆ ก็ทำตามทันที ต่างพากัน @เจ๊เยว่เยว่ เพื่อขอบคุณ

ห้องไลฟ์เต็มไปด้วยคอมเมนต์ขอบคุณเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ

หยางเสวียนพอใจกับภาพนี้มาก

เหตุผลที่พวกเศรษฐียอมควักเงินเปย์ให้คุณคืออะไร?

คิดจริงๆ เหรอว่าเป็นเพราะอยากดูการแสดงของคุณ?

พวกเขาแค่มาหาความสนุกและตักตวงความพึงพอใจทางอารมณ์กลับไปไม่ใช่หรือไง

หยางเสวียนจึงพูดขึ้นบ้าง: "ไม่ได้เห็นรถสปอร์ตมานานมากจนผมตื่นเต้นพูดอะไรไม่ออกแล้ว ให้ผมโขกหัวคำนับเจ๊เยว่เลยดีไหมครับ?"

ซูเจียงเยว่ขำกับท่าทางของหยางเสวียน จึงพิมพ์ตอบกลับไป: "ไม่ต้องโขกหรอก บอกมาซิว่านายมีการแสดงอะไรดีๆ?"

หยางเสวียนได้ยินดังนั้นก็ยิ่งคึก เขาพูดด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ: "ผมเป็นพวกมีความสามารถรอบด้านครับ ขอแค่เจ๊สั่งมา ผมจัดให้ได้หมด"

"แน่นอนว่าไอ้พวกที่จะทำให้โดนแบนน่ะทำไม่ได้นะ"

"แต่ว่า... ถ้าเจ๊เยว่ต้องการจริงๆ เราไปแสดงส่วนตัวกันหลังไมค์ก็ได้ครับ!"

หน้าจอเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามทันที เพื่อเงินของสาวรวยแล้ว นายถึงกับทิ้งศักดิ์ศรีไปเลยเหรอ?

หยางเสวียนไม่สนคอมเมนต์พวกนั้นหรอก ไหนๆ ก็มาเป็นสตรีมเมอร์แล้ว ใครจะไปสนเรื่องหน้าตากันล่ะ!

เมื่อเห็นท่าทางอวดดีของเขา ซูเจียงเยว่ก็ยิ้มออกมาแล้วพิมพ์ว่า: "นายตัดสินใจเลย ถ้ามีการแสดงดีๆ จริง! เดี๋ยวฉันจัดเครื่องบินลำใหญ่ให้"

หยางเสวียนยิ้มกว้าง รีบหยิบแว่นกันแดดอันใหญ่ขึ้นมาสวม แล้วเปิดเพลง BGM จังหวะเร้าใจทันที

หยางเสวียนประกาศ: "เดี๋ยวผมจะจัด 'MC' ให้เจ๊เยว่ดูสักรอบ"

ห้องไลฟ์เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามทันที

ซูเจียงเยว่เองก็งุนงง ไม่รู้ว่า MC คืออะไร

ใช่แล้ว วงการไลฟ์สดในโลกนี้ยังไม่มีรูปแบบการแสดงที่เรียกว่า MC หรือการแร็ปสไตล์นี้มาก่อน