บทที่ 12 อันดับหนึ่งของประเทศ! ประกาศรับรองอย่างเป็นทางการ

บทที่ 12 อันดับหนึ่งของประเทศ! ประกาศรับรองอย่างเป็นทางการ

ค่ำคืนนั้น ทั่วแผนที่ของต้าเซี่ย แสงไฟในสำนักงานรับสมัครนักศึกษาของสถาบันชั้นนำนับไม่ถ้วนสว่างไสวตลอดทั้งคืน

มณฑลเจียงหนาน เมืองตงไห่

ชื่อผู้สมัคร: หลินฟาน

คะแนน: 10,768

ตัวเลขชุดนี้เปรียบเสมือนลำแสงที่แผดเผา เจาะทะลุเครือข่ายระบบการศึกษาของต้าเซี่ยทั้งหมดจากเมืองตงไห่ในพริบตา ก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนมหาศาล

"มณฑลเจียงหนานบ้าไปแล้วเหรอ? พวกเขาเติมศูนย์เกินมาตัวนึงตอนส่งข้อมูลหรือเปล่า?"

"ติดต่อโรงเรียนมัธยม 3 ตงไห่เดี๋ยวนี้! ฉันต้องการประวัติทั้งหมดของเขาภายในสามนาที!"

"ต่อให้ต้องขุดดินลึกสามฟุต ก็ต้องหาตัวเขาให้เจอ!"

ควันไฟแห่งสมรภูมิหลังการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เพิ่งจะถูกจุดขึ้นอย่างแท้จริงในวินาทีนี้

คลื่นวิทยุนับไม่ถ้วนพุ่งตรงสู่เมืองตงไห่จากทั่วทุกสารทิศของประเทศ

เป้าหมายมีเพียงหนึ่งเดียว

ครูจากสำนักงานรับสมัครของมหาวิทยาลัยต่างๆ ทุกคนต่างต้องการเป็นคนแรกที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับ "ผู้สมัครหมื่นแต้ม" คนนี้...

...

ตัดขาดจากความวุ่นวายภายนอก หลินฟานใช้เวลาสองวันอย่างสงบสุขในห้องฝึกซ้อมส่วนตัวขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูล

ผนังโลหะผสมเย็นเฉียบสะท้อนแสงจางๆ เสียงฮัมต่ำๆ ของระบบหมุนเวียนพลังงานดังก้องในอากาศ

เขานั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้องฝึก ทบทวนของรางวัลจากการสอบเข้าครั้งนี้

บนแผงพรสวรรค์ ตัวเลขหนึ่งทำให้หัวใจเขาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น

【แต้มวิวัฒนาการ: 1352】

มองดูแต้มวิวัฒนาการหลักพัน หลินฟานยิ้มอย่างพึงพอใจ

หลังจากบดขยี้มอนสเตอร์มาอย่างหนักหน่วง ในที่สุดเขาก็เก็บทุนตั้งตัวก้อนแรกได้เสียที

บ้านเจ้าที่ดินมีข้าวเหลือเก็บสักที

เขาเพ่งสมาธิไปที่ลำดับสายพันธุ์เชื้อราอย่างมีความสุข เตรียมพร้อมสำหรับการช้อปปิ้งครั้งใหญ่

ทว่า เมื่อเห็นตัวเลือกการอัปเกรด รอยยิ้มบนหน้าเขาก็แข็งค้างทันที

【อัปเกรดสายพันธุ์เชื้อราพิเศษแรงค์ F เป็นแรงค์ E ต้องใช้ 500 แต้มวิวัฒนาการ】

【อัปเกรดสายพันธุ์เชื้อราพิเศษแรงค์ E เป็นแรงค์ D ต้องใช้ 2500 แต้มวิวัฒนาการ】

"..."

หลินฟานเงียบกริบ

เขามองตัวเลขสองตัวนั้นซ้ำไปซ้ำมา และสัมผัสได้ถึงคลื่นความชั่วร้ายที่ดูเหมือนจะส่งตรงมาจากนักออกแบบเกมมือถือหน้าเลือดในชาติก่อน

500 แต้มแค่เพื่อจาก F ไป E?

แล้วจาก E ไป D นี่คูณห้าเลยเหรอ?

ไอ้กราฟการอัปเกรดนี่ทำไมมันถึงได้กลิ่นตุๆ เหมือน "เติมครั้งแรก 6 หยวนได้อาวุธเทพ หลังจากนั้นแพ็กละ 648 หยวน" เลยฟะ?

"เงินก้อนโต" 1300 กว่าแต้มของเขาตอนนี้แทบไม่นับเป็นแพ็กคุ้มค่าด้วยซ้ำ

"ที่แท้ฉันก็เป็นวาฬเติมหนักงั้นเหรอ?"

หลินฟานอดบ่นอุบอิบไม่ได้

ทันใดนั้น เขาหันไปมองตู้เก็บของข้างผนังแล้วลุกขึ้นยืน

เขาต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่าง เขาเดินเร็วๆ ไปที่ตู้แล้วหยิบยาวิญญาณแรงค์ A ราคาแพงระยับออกมาขวดหนึ่ง

ด้วยความคิดเพียงวูบเดียว เส้นใยไมซีเลียมเส้นเล็กละเอียดก็ยื่นออกมาจากปลายนิ้วอย่างเงียบเชียบ มุดเข้าไปในปากขวด และเริ่มดูดกลืน

ของเหลวสีฟ้าในขวดลดระดับลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

บนแผงพรสวรรค์ ค่าพลังปราณของเขาเริ่มขยับขึ้นช้าๆ

แต่ตัวเลขแต้มวิวัฒนาการกลับไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

กะแล้วเชียว

การพึ่งพา "พลังเงินตรา" แบบบ้านๆ อย่างการ "โด๊ปยา" เพื่อฟาร์มแต้มวิวัฒนาการมันใช้ไม่ได้ผล

แต้มวิวัฒนาการต้องได้จากการกัดกินสิ่งที่มี "ข้อมูล" หรือ "แก่นแท้พิเศษ" เท่านั้น

เช่น เนื้อเยื่อของสัตว์อสูร แร่วิญญาณ หรือแม้แต่พลังงานของศัตรู

หลินฟานถอนหายใจ ยอมรับความจริงอันโหดร้ายที่ว่าเขาต้อง "ฟาร์ม" มันด้วยตัวเอง

"เอาเถอะ ขามุงก็ยังถือเป็นเนื้อ"

เขาถอนหายใจและล็อกเป้าหมายไปที่สายพันธุ์เชื้อราแรงค์ F สองชนิดในใจ

"อัปเกรด เส้นใยชำระล้าง"

【แต้มวิวัฒนาการ -500】

【เส้นใยชำระล้าง (แรงค์ F) → เส้นใยกลืนกินมลพิษ (แรงค์ E)】

อาณาจักรเชื้อราสามารถย่อยสลายมลพิษทั่วไปในสิ่งแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น โลหะหนัก ขยะเคมี และฝุ่นกัมมันตรังสี เปลี่ยนให้เป็นสสารที่ไม่เป็นอันตรายหรือสารอาหารพื้นฐาน

"อัปเกรด เส้นใยทะลวง"

【แต้มวิวัฒนาการ -500】

【เส้นใยทะลวง (แรงค์ F) → หนามเชื้อราผลึกแก้ว (แรงค์ E)】

ปลายของเส้นใยไมซีเลียมสามารถควบแน่นผลึกคาร์บอนความหนาแน่นสูงได้ทันที ก่อตัวเป็นหนามผลึกที่มีความแข็งเหนือกว่าเหล็กกล้าทั่วไปอย่างมาก เพิ่มพลังทะลุทะลวงมหาศาล

มองดูยอดคงเหลือแค่ 352 แต้ม หลินฟานล้มเลิกความคิดที่จะฟุ่มเฟือยต่อ

ปวดใจ

ปวดใจชะมัด

บ้านเจ้าที่ดินข้าวหมดหม้ออีกแล้ว

ส่วนการอัปเกรดสายพันธุ์เชื้อราอื่นๆ คงต้องรอผลสอบออกก่อนค่อยว่ากัน...

...

สองวันต่อมา วันประกาศผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการ

ซูเยว่หรงกระวนกระวายตั้งแต่เช้าตรู่ เดินไปเดินมาในห้องนั่งเล่นเหมือนมดบนกระทะร้อน

เธอเหลือบมองนาฬิกาบนผนังเป็นระยะๆ ปากพึมพำอะไรบางอย่างไม่หยุด

หลินฟานเดินหาวลงมาจากชั้นบน เห็นแม่เป็นแบบนั้นก็อดแซวไม่ได้:

"แม่ครับ เดินวนแบบนี้เดี๋ยวพื้นหินอ่อนบ้านเราจะเงาวับเป็นกระจกเอานะ"

ซูเยว่หรงค้อนขวับ เดินรี่เข้ามาหาอย่างหงุดหงิด

"ไอ้ลูกตัวดี ไม่เห็นทุกข์ร้อนเลยนะ! นี่มันเรื่องใหญ่ที่ตัดสินชีวิตลูกทั้งชีวิตนะ!"

"วันก่อนแม่ไม่ได้พูดแบบนี้นี่นา ไหนบอกว่าเกรดไม่สำคัญไงครับ?"

หลินฟานกลอกตา เขาจำได้แม่นว่าวันนั้นแม่ทำท่าหยิ่งผยองขนาดไหน

"มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ?"

ซูเยว่หรงจ้องเขาตาเขียว

"เร็วเข้า ได้เวลาแล้ว! เว็บทางการเปิดให้ล็อกอินแล้ว!"

หลินฟานค่อยๆ เปิดอุปกรณ์โฮโลแกรมและกรอกเลขที่นั่งสอบลงในหน้าจอเสมือนจริง

ซูเยว่หรงกลั้นหายใจ หัวใจแทบจะกระดอนออกมานอกอก

หน้าจอแสงกระพริบเล็กน้อย และผลการค้นหาก็เด้งขึ้นมา

【ผู้สมัคร: หลินฟาน】

【เลขที่นั่งสอบ: JNSDH...】

【คะแนนรวม: 10,768】

【อันดับมณฑลเจียงหนาน: 1】

เลข "1" สีแดงสดนั้นเหมือนเหรียญตราอันเจิดจรัสที่ประทับอยู่กลางหน้าจอ

ใต้ผลคะแนน ยังมีประกาศปักหมุดที่เน้นด้วยสีแดง

【ประกาศ】:

หลังจากการตรวจสอบร่วมกันโดยกระทรวงศึกษาธิการมณฑลเจียงหนานแห่งต้าเซี่ย และกองบัญชาการทหารเขตตะวันออก ยืนยันว่าคะแนน 10,768 คะแนนที่ผู้สมัคร หลินฟาน (เลขที่นั่งสอบ: JNSDH...) ได้รับในระหว่างการสอบภาคปฏิบัตินั้นเป็นของจริงและถูกต้อง ปราศจากการละเมิดกฎใดๆ จึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

เห็นประกาศนี้ ขอบตาของซูเยว่หรงแดงก่ำทันที

เธอไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้อีกต่อไป เอามือปิดปาก น้ำตาแห่งความปิติเอ่อล้นและไหลผ่านง่ามนิ้ว

ครู่ต่อมา เธอรีบกดโทรวิดีโอคอลข้ามดวงดาวหาหลินเจี้ยนเย่

ใบหน้าเคร่งขรึมของหลินเจี้ยนเย่ปรากฏบนหน้าจอแสง

"ที่รัก มีอะไรเหรอ?"

"เจี้ยนเย่! ดูสิ! ดูนี่!"

ซูเยว่หรงตื่นเต้นจนพูดไม่เป็นภาษา หันกล้องไปที่หน้าจอผลสอบ โดยเฉพาะประกาศรับรองอย่างเป็นทางการ

ที่อีกฝั่งของวิดีโอ ทันทีที่หลินเจี้ยนเย่เห็นเนื้อหาบนหน้าจอ ดวงตาที่ลึกล้ำของเขาก็สว่างวาบขึ้น

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาของเขาทะลุผ่านหน้าจอมาหยุดที่ลูกชาย

เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ซึ่งแฝงไว้ด้วยคำชมเชยที่ไม่อาจเก็บซ่อน

"ทำได้ดีมากไอ้ลูกชาย"

หลินเจี้ยนเย่หยุดครู่หนึ่ง สายตาของเขาจริงจังขึ้นเป็นพิเศษ

"ในเมื่อลูกลุกขึ้นมายืนต่อหน้าทุกคนแล้ว ก็ยืนให้มั่น อย่าได้กลัว"

"จำไว้ ที่บ้านจะเป็นแบ็คให้ลูกเสมอ"

คำพูดเหล่านี้มีน้ำหนักมากกว่ารางวัลวัตถุใดๆ

หลังจากวางสาย ซูเยว่หรงคว้าตัวลูกชายเข้ามากอดแน่น

"ลูกแม่ ลูกแม่คนเก่ง..."

เธอพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นแต่ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

"พ่อกับแม่คุยกันแล้ว"

"ลูกเลือกโรงเรียนเองได้เลย อยากไปที่ไหนไปได้หมด!"

"ไม่ว่าลูกจะเลือกอะไร เราจะสนับสนุนลูกเต็มที่!"

"อื้อ!"

หลินฟานพยักหน้า เขายังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องนี้เลย!

และในช่วงเวลาอันอบอุ่นนี้เอง เทอร์มินัลส่วนตัวของหลินฟานก็ดังขึ้นกะทันหัน

เขาหยิบมาดู เป็นครูประจำชั้น ครูเฒ่าจาง

เขากดรับสาย

จากปลายสาย เสียงคำรามด้วยความดีใจจนเสียงแหบพร่าของครูเฒ่าจางดังทะลุออกมาทันที โดยมีเสียงจอแจวุ่นวายดังเป็นฉากหลัง

"หลินฟาน! อย่ามัวแต่อยู่บ้าน! มาโรงเรียน เร็วเข้า!!"

"เจ็ดดารา... ครูรับสมัครจากสถาบันเจ็ดดารามากันครบหมดแล้ว!"

จบบท