บทที่ 16: ยังมีคนซ่อนอยู่อีก? อัสนีบาตสวรรค์คำราม

บทที่ 16: ยังมีคนซ่อนอยู่อีก? อัสนีบาตสวรรค์คำราม

การจะเป็นโจรผู้บำเพ็ญต้องอาศัยอะไร?

ความแข็งแกร่งรึ? ไม่ใช่ มันคือวิจารณญาณต่างหาก

พวกที่ขาดวิจารณญาณล้วนตายไปหมดแล้ว

เมื่อเผชิญกับการล่อเหยื่ออย่างโจ่งแจ้งของสวีเจี้ยนชิว โจรผู้บำเพ็ญบางกลุ่มรู้สึกทะแม่งๆ จึงล้มเลิกการติดตามไปกลางคัน

แต่ก็ยังมีพวกที่ยึดติดกับความหวังริบหรี่อยู่เสมอ

สวีเจี้ยนชิวหยุดฝีเท้าที่ชายป่า หันกลับมาพูดว่า "พวกเจ้าตามข้ามาตั้งไกล มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

ห่างออกไปสิบก้าว ร่างเงาห้าร่างปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ทุกคนปิดหน้าด้วยผ้าดำเหลือเพียงดวงตา พุ่งเข้ามาล้อมกรอบเขาอย่างรวดเร็ว

หนึ่งในชายชุดดำพูดเสียงแข็ง ยื่นมือขวามาทางสวีเจี้ยนชิว "ส่งถุงมิติมา แล้วข้าจะไว้ชีวิต!"

"จริงเหรอ?"

สวีเจี้ยนชิวถือถุงมิติไว้ในอุ้งมือ มองชายชุดดำ

"แน่นอนว่า... ไม่จริง!"

ชายชุดดำโบกมือ "ลงมือ!"

วินาทีถัดมา เปลวเพลิงลุกโชนในมือเขา กลายเป็นงูเพลิงสีแดงฉานพุ่งตรงเข้าใส่สวีเจี้ยนชิว

กลิ่นอายระดับกลั่นลมปราณขั้นเจ็ดแผ่ซ่านออกมา

พร้อมกันนั้น อีกสี่คนที่เหลือก็ลงมือพร้อมกัน

'ระดับกลั่นลมปราณขั้นหกสามคน ขั้นเจ็ดสองคน มิน่าล่ะถึงกล้ากินเบ็ดทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเป็นกับดัก...'

พื้นดินใต้เท้าของสวีเจี้ยนชิวยุบตัวลงกะทันหัน เถาวัลย์สีเขียวงอกขึ้นมารัดพันร่างเขา

ด้านหลังมีพลังงานแหลมคมพุ่งเข้ามา และไอเย็นยะเยือกโจมตีมาจากทางขวา

'ให้ตายสิ ไม้ ดิน น้ำ ไฟ ทอง... มาครบห้าธาตุเลยแฮะ'

สวีเจี้ยนชิวรีบกระตุ้นยันต์คุ้มกายหลายแผ่นเพื่อป้องกันตัว เปลี่ยนเป็นโล่แสงป้องกันซ้อนทับกันหลายชั้นส่องประกายเจิดจ้า

ตูม! ตูม ตูม!

เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว ทำลายโล่ป้องกันจากยันต์คุ้มกายของสวีเจี้ยนชิวไปได้หนึ่งชั้น

ก่อนที่ทั้งห้าคนจะโจมตีซ้ำ สวีเจี้ยนชิวที่ติดอยู่ในหลุมก็ลงมือก่อนแล้ว

เขาไม่สนใจเถาวัลย์สีเขียวที่รัดพันโล่ป้องกัน ล็อกเป้าหมายทั้งห้า แล้วซัดยันต์กำใหญ่สวนออกไป

ยันต์อัคคีระเบิด ยันต์กระบี่ทองคำ ยันต์หนามปฐพี... อย่างน้อยๆ ก็สิบกว่าแผ่น

"แย่แล้ว รีบหลบเร็ว!"

โจรผู้บำเพ็ญธาตุไฟเห็นแสงสีทองและสีแดงสว่างวาบพร้อมกัน จึงรีบถอยฉาก สร้างระฆังทองคำจากพลังวิญญาณคลุมกาย

โจรผู้บำเพ็ญคนอื่นๆ หลบไม่ทัน ทำได้เพียงใช้พลังวิญญาณป้องกันตัว ส่วนพวกที่ตอบสนองเร็วกระตุ้นยันต์คุ้มกายขึ้นมาต้านทาน

ตูม!

ปัง!

เปลวเพลิงอันดุเดือดกลืนกินทุกสิ่ง กระบี่ทองคำกวาดผ่าน สังหารหมู่ทั้งกลุ่ม

ยันต์คุ้มกายและพลังวิญญาณป้องกันเปราะบางดั่งกระดาษเมื่ออยู่ต่อหน้ายันต์ที่สวีเจี้ยนชิวสร้างขึ้น

"อ๊าก!"

"อ๊าก!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงม

สวีเจี้ยนชิวกระโดดขึ้นจากหลุม กวาดตามองรอบๆ โจรผู้บำเพ็ญชุดดำระดับกลั่นลมปราณขั้นหกทั้งสามคนตายคาที่

ส่วนโจรผู้บำเพ็ญระดับกลั่นลมปราณขั้นเจ็ดอีกคนถูกกระบี่ทองคำเสียบทะลุร่าง บาดเจ็บสาหัส

คนเดียวที่รอดมาได้อย่างไร้รอยขีดข่วนคือโจรผู้บำเพ็ญธาตุไฟ

"บ้าเอ๊ย ทำไมยันต์กระบี่ทองคำกับยันต์อัคคีระเบิดพวกนี้ถึงมีอานุภาพรุนแรงขนาดนี้!"

โจรผู้บำเพ็ญธาตุไฟมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่สุด ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ยันต์ที่เขาซื้อมาตามปกติ แทบเจาะเกราะพลังวิญญาณของเขาไม่เข้าด้วยซ้ำ อย่างมากก็ใช้จัดการกับผู้บำเพ็ญระดับกลั่นลมปราณขั้นกลางได้เท่านั้น

"เหอะ ฝีมือแค่นี้ยังกล้ามาเป็นโจรผู้บำเพ็ญอีกรึ?" สวีเจี้ยนชิวเยาะเย้ย ควบแน่นปราณเป็นดาบ รังสรรค์กระบี่อันคมกริบไร้เทียมทานฟันใส่โจรผู้บำเพ็ญธาตุดินที่บาดเจ็บอยู่

ผู้บำเพ็ญธาตุดินหน้าซีดเผือด กำแพงดินปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมร้องขอความช่วยเหลือจากโจรผู้บำเพ็ญธาตุไฟ "ลูกพี่... ช่วยข้าด้วย!"

ทว่า "ลูกพี่" ที่เขาเรียกหากลับแปะยันต์เหินเวหาและยันต์คุ้มกายใส่ตัวเอง แล้วหันหลังวิ่งหนีไปหน้าตาเฉย

ฟึ่บ!

ปราณกระบี่สยบมารขนาดย่อมขั้นสมบูรณ์ของสวีเจี้ยนชิวทำลายกำแพงดินเป็นผงในพริบตา เจาะทะลุเกราะพลังวิญญาณของผู้บำเพ็ญธาตุดินอย่างง่ายดาย ปักลึกเข้ากะโหลกศีรษะ

เก็บสี่ศพรวด!

เขารีบสลายปราณกระบี่ ถือยันต์กระบี่ทองคำหลายแผ่นแล้วไล่ตามโจรผู้บำเพ็ญที่กำลังหนี "ยังจะหนีอีก? ข้ามาเก็บวิญญาณเจ้าแล้ว!"

แต่เขากลับพบว่าคนผู้นั้นจู่ๆ ก็ล้มลงกับพื้น แน่นิ่งไป

'เกิดอะไรขึ้น? แกล้งตายรึ? ข้าไม่ใช่หมีนะโว้ย...' สวีเจี้ยนชิวขมวดคิ้ว หยุดฝีเท้าเมื่ออยู่ห่างจากร่างนั้นเพียงสิบก้าว

วินาทีถัดมา เขารู้สึกวูบวาบในสมาธิชั่วขณะ

ขณะที่จิตใจไหววูบ เขาเห็นแสงสีดำจางๆ พุ่งออกมาจากหลังศีรษะของโจรผู้บำเพ็ญ พุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วดั่งสายฟ้า

เปรี้ยง!

สวีเจี้ยนชิวเห็นเพียงโล่แสงยันต์คุ้มกายถูกเจาะทะลุทีละชั้น จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าผิวหนังของเขาพอดี

'เกือบไปแล้ว! ถ้าเจาะเข้ามาได้อีกสามชั้น ข้าคงบาดเจ็บแน่!'

ตอนนี้เขาเห็นชัดแล้ว สิ่งที่เจาะยันต์คุ้มกายของเขาไปถึงหกแผ่นคือ เข็มบินทมิฬ

"ร้ายกาจ ฆ่าเจ้าไม่ตายจริงๆ ด้วย" ชายร่างยักษ์ชุดดำปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ในชั่วพริบตา เข็มบินทมิฬก็บินกลับไปสู่ปลายนิ้วของเขา

'ยังมีคนซ่อนอยู่อีกรึ?'

สวีเจี้ยนชิวมองโจรผู้บำเพ็ญที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น รู้ได้ทันทีว่าหมอนั่นไม่ได้แกล้งตาย แต่ตายจริงๆ

ชายร่างยักษ์ชุดดำที่โผล่มาทีหลังคนนี้กำลังเล่นเกมยาวตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ข้างหลังชัดๆ

ผู้บำเพ็ญแถวนี้ช่างไร้มารยาทสิ้นดี!

กลิ่นอายของอีกฝ่ายเหนือกว่าโจรผู้บำเพ็ญที่สวีเจี้ยนชิวเคยเจอมามาก น่าจะอยู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้าและมีอาวุธวิเศษ รับมือยากแน่

เขาแปะยันต์คุ้มกายเพิ่มอีกสิบกว่าแผ่นอย่างใจเย็น เมื่อสัมผัสถึงกลิ่นอายของกู้อวี้เหยาที่อยู่ใกล้ๆ เขาก็โล่งใจ

สวีเจี้ยนชิวพูดเสียงเย็น "สหายเต๋า คิดจะปล้นโจรอีกที มันจะไม่รังแกกันเกินไปหน่อยรึ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ความตายมาเยือนถึงตัวยังจะปากดีว่าข้ารังแกอีกรึ?" ชายร่างยักษ์ชุดดำทำหน้าดูแคลน ขณะกำลังจะกระตุ้นอาวุธวิเศษเข็มบิน เขาก็เห็นกระบี่ทองคำหลายสายพุ่งเข้ามาหา

"แค่ยันต์กระบี่ทองคำ จะทำอะไรข้าได้!"

ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นทันที กลายเป็นยักษ์สูงกว่าสองเมตร ผิวหนังราวกับถูกเคลือบด้วยทองคำ

เสื้อผ้าตึงเปรี๊ยะ มัดกล้ามปูดโปน

เคร้ง, เคร้ง, เคร้ง!

กระบี่ทองคำกระทบร่างชายยักษ์ชุดดำ เกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ

"ยันต์กระบี่ทองคำเทียบเท่าระดับกลั่นลมปราณขั้นแปด!" ชายยักษ์ชุดดำสีหน้าเคร่งขรึม แม้เด็กคนนี้จะมีพลังฝึกตนอ่อนด้อย แต่อานุภาพของยันต์กลับไม่ธรรมดา แต่น่าเสียดายที่ดันมาเจอกับเขา

'รับยันต์กระบี่ทองคำด้วยกายเนื้อเขาเป็นผู้บำเพ็ญกายา!' สมองของสวีเจี้ยนชิวแล่นเร็วจี๋ เขาซัดยันต์ออกไปอีกกำใหญ่ พร้อมตะโกนอย่างหัวเสีย "ดูยันต์อัคคีระเบิดของข้าหน่อยเป็นไง!"

"ไอ้โง่ ถ้ายันต์กระบี่ทองคำยังทำอะไรข้าไม่ได้ ยันต์อัคคีระเบิดจะ..." รอยยิ้มแสยะบนใบหน้าของชายยักษ์ชุดดำแข็งค้างไปทันที

ท่ามกลางเปลวเพลิงอันดุเดือด แสงสีม่วงสามสายระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน

"นี่มันอะไรกัน?"

สัญญาณเตือนภัยดังลั่นในใจชายยักษ์ชุดดำ เขารีบโคจรวิชา เสริมแกร่งร่างกายด้วยพลังวิญญาณมหาศาล ขณะเดียวกันเข็มบินทมิฬในมือก็พุ่งเข้าใส่สวีเจี้ยนชิว

"สายไปแล้ว!"

สวีเจี้ยนชิวดีดตัวถอยหลังอย่างรวดเร็วทันทีที่ขว้างยันต์ออกไป

เปรี้ยง!

ในพริบตา สายฟ้าคำรามกึกก้อง

นี่คือ ยันต์อสนีบาตสวรรค์!

เสียงฟ้าผ่าดังกัมปนาทสามครั้งซ้อน สายฟ้าสีม่วงฟาดใส่ชายยักษ์ชุดดำอย่างรุนแรง

สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง ทำลายกายเนื้อของชายยักษ์ชุดดำจนย่อยยับ

ผ่านไปไม่กี่อึดใจ สายฟ้าสีม่วงก็จางหายไป ชายยักษ์ชุดดำกลายเป็นก้อนถ่านขนาดใหญ่ นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ส่งกลิ่นไหม้จางๆ

"ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญกายาที่แข็งแกร่งแค่ไหน ก็ต้านทานยันต์อสนีบาตสวรรค์ของข้าไม่ได้หรอก..."

สวีเจี้ยนชิวเป่าปลายนิ้ว

ยันต์อสนีบาตสวรรค์หนึ่งแผ่นมีอานุภาพเทียบเท่าการโจมตีของผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐาน นี่โดนเข้าไปตั้งสามแผ่น

ชายยักษ์ชุดดำไม่ใช่ระดับสร้างรากฐาน ยังไงก็ไม่รอด

เพื่อความปลอดภัย สวีเจี้ยนชิวหยิบยันต์อสนีบาตสวรรค์ออกมาอีกแผ่น เตรียมจะซ้ำให้แน่ใจ

"สามีสวี ไม่จำเป็นหรอก เขาตายแล้ว" เสียงอ่อนโยนดังเข้าหูสวีเจี้ยนชิว

กู้อวี้เหยาในชุดคลุมสีขาวดั่งหิมะเดินออกมาจากเงามืด

นางมาถึงตั้งแต่สวีเจี้ยนชิวเผชิญหน้ากับโจรผู้บำเพ็ญทั้งห้าคนแล้ว พร้อมจะลงมือทุกเมื่อ

หากคนรักของนางตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต นางจะยื่นมือเข้าช่วยทันที

"งั้นก็ดี" สวีเจี้ยนชิวเก็บยันต์อสนีบาตสวรรค์

ยันต์อสนีบาตสวรรค์ราคาแพงเอาเรื่อง แผ่นละกว่าร้อยหินวิญญาณ ประหยัดได้ก็ควรประหยัด

แน่นอนว่า หินวิญญาณที่ควรจ่ายก็ต้องจ่าย

การฝังศัตรูด้วยทรัพยากรคือวิธีที่ดีที่สุด

'ฮิฮิ ได้เวลาเก็บศพและเช็คของรางวัลอีกแล้ว'

สวีเจี้ยนชิวนั่งยองๆ อย่างมีความสุข หยิบอาวุธวิเศษเข็มบินทมิฬที่ชายยักษ์ชุดดำใช้โจมตีครั้งสุดท้ายขึ้นมา แล้วเดินตรงไปที่ศพ

'ผู้บำเพ็ญกายา... จะดรอปวิชาบำเพ็ญกายเนื้อไหมนะ?'

จบบท