บทที่ 174 สมจริงมาก! (ตอนฟรี)

บนรถตำรวจ!

เสิ่นถิงตรวจสอบข้อมูล 'นักถ้ำมอง' ที่กองบัญชาการสืบสวนต้าจิงเพิ่งอัปโหลดลง PDA ตำรวจอย่างรวดเร็ว

เขายืนยันว่าเนื้อหาส่วนใหญ่ตรงกับข้อมูลที่เขาเคยแชร์ไปแล้ว แถมรายละเอียดหลายจุดยังไม่ลึกซึ้งเท่าข้อมูลของเขาด้วยซ้ำ

ในเวลาเดียวกัน น้ำเสียงของเฉียนตัวตัวในโทรศัพท์ก็ดูแผ่วลง:

"เราเจอตัวจางไห่เซิงแล้วครับ

แต่เขาไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับคดีนี้เท่าไหร่"

เสิ่นถิงเลิกคิ้ว:

"ยังไงครับ?"

"คืออย่างนี้ครับ พอได้ข้อมูลจากคุณ เราก็ยืนยันที่ทำงานและที่พักของเขา แล้วบุกจับกุมทันที

แต่พอสอบปากคำ พบว่าโนเกียเครื่องที่ใช้โทรหาสวีถวนเจี๋ย ถูกจางไห่เซิงขายไปนานแล้วครับ

เขาซื้อมาใช้แป๊บเดียวก็ขายทิ้ง!

แถมจากการตรวจสอบ จางไห่เซิงไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูลสวีเลย"

ขายแล้ว?

เสิ่นถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย:

"มันดูทะแม่งๆ นะครับ!

ปี 2022 สมาร์ตโฟนพัฒนาไปไกลมากแล้ว

เงินแค่ไม่กี่ร้อยหยวนก็ซื้อเครื่องลื่นๆ ฟังก์ชันพื้นฐานครบได้

จางไห่เซิงจะซื้อ 'วัตถุโบราณ' แบบนั้นมาทำไม แล้วจู่ๆ ก็ขายทิ้งทันทีเนี่ยนะ มันไม่สมเหตุสมผล!"

"เราก็ถามประเด็นนี้ตอนสอบสวนครับ"

เฉียนตัวตัวอดขำไม่ได้:

"แหม เรื่องมันค่อนข้าง... คือจางไห่เซิงบอกว่าเขาติดนิสัย... เอ่อ ช่วยตัวเอง ครับ

เขาบอกว่าทำทีไรสุขภาพร่างกายแย่ลงทุกที

เลยอยากเลิก แต่ก็อดใจไม่ไหว ตบะแตกทุกรอบ!

เขาคิดว่าเป็นเพราะชอบดูคลิปวาบหวิวและสื่อลามกในมือถือ

เลยกะว่าจะเลิกใช้สมาร์ตโฟนเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม

ก็เลยไปถอยโนเกียรุ่นเก๋าที่เข้าเน็ตดูคลิปไม่ได้มาใช้

แต่ใช้ไปสักพักก็พบว่าไม่ได้ผลเลย...

ยังคงตบะแตกเหมือนเดิม

สุดท้ายก็เลยเอามือถือเครื่องนั้นไปขายทิ้งครับ

จางไห่เซิงบอกว่าขายไปที่ตลาดของเก่าในต้าจิง ได้เงินกลับมาไม่กี่สิบหยวนเอง!

ตำรวจตามไปเจอร้านรับซื้อของเก่านั่นแล้วจากข้อมูลที่เขาให้

แต่เนื่องจากเวลาผ่านไป 3 ปีแล้ว เถ้าแก่ร้านจำจางไห่เซิงไม่ได้แล้วครับ

ส่วนโทรศัพท์เครื่องนั้น ก็จำไม่ได้ว่าขายไปเมื่อไหร่หรือขายให้ใคร

ร้านเล็กๆ แบบนั้นไม่มีกฎระเบียบเข้มงวด เป็นไปไม่ได้ที่จะจดบันทึก IMEI หรือข้อมูลคนซื้อตอนขายออกไป

ในร้านมีกล้องวงจรปิดครับ

แต่เก็บข้อมูลย้อนหลังได้แค่ประมาณ 10 วัน

เถ้าแก่บอกว่าเร็วๆ นี้ไม่เห็นใครมาซื้อโนเกียรุ่นเก่าเลย

ดังนั้น โอกาสจะเจอตัวคนร้ายที่มาซื้อโทรศัพท์จากกล้องวงจรปิด คงริบหรี่ครับ"

ดูเหมือนเบาะแสนี้จะตันซะแล้ว!

เสิ่นถิงไม่สนว่ากล้อง 10 วันจะมีภาพคนร้ายตอนมาซื้อโทรศัพท์หรือไม่

เขาจัดการแชร์ไฟล์กล้องวงจรปิดร้านของเก่าอัปโหลดลง กรุ๊ปแชทไขคดี ทันที

ยังไงเขาก็ไม่ต้องมานั่งดูวิดีโอพวกนั้นเองอยู่แล้ว!

"หัวหน้าเฉียน คุมตัวจางไห่เซิงไว้ก่อนนะครับ

ในเมื่อเถ้าแก่จำเขาไม่ได้ เขาอาจจะโกหกก็ได้

คดีนี้เกี่ยวข้องกับหลายเรื่องเกินไป ต่อให้จางไห่เซิงไม่มีความเชื่อมโยงกับตระกูลสวี ก็ยังตัดข้อสงสัยทิ้งไปทั้งหมดไม่ได้ครับ"

"โอเคครับ รับทราบ!"

"หัวหน้าเฉียน มีผลการสืบสวนอื่นอีกไหมครับ?"

"ก็มีครับ!

รอยนิ้วมือที่ทีมพิสูจน์หลักฐานพบบนเศษชิ้นส่วนระเบิด... ไม่รู้ที่ปรึกษาเสิ่นจำได้ไหม

ตอนประชุม นิติวิทยาศาสตร์แจ้งว่าลายนิ้วมือบิดเบี้ยวเสียหายจนระบุจุดสังเกตไม่ได้

ช่วงบ่ายเราส่งไปปรึกษา ผู้เชี่ยวชาญด้านลายนิ้วมือระดับประเทศ แล้ว

แต่คำตอบของผู้เชี่ยวชาญเหมือนเดิมครับ คือเป็นไปไม่ได้ที่จะระบุตัวตน เพราะความเสียหายรุนแรงเกินไป

นี่คือผลการสืบสวนเรื่องสุดท้ายครับ"

ลายนิ้วมือนั่นเหรอ?

ฟังเสียงหัวหน้าทีมเฉียน เสิ่นถิงเหลือบตามอง แถบสกิล ในหน้าต่างเล็กของ กรุ๊ปแชทไขคดี เงียบๆ

ทักษะ การระบุอัตลักษณ์ลายนิ้วมือ ที่เป็นเทคโนโลยีที่สุกงอมแล้ว... ก็รวมอยู่ในนั้นด้วย...