บทที่ 173 จำกัดวงผู้ต้องสงสัย!(ตอนฟรี)

ยักยอกทรัพย์สินของรัฐ?

โกงเงินค่าชดเชยการตั้งรกราก?

ทำให้ประชาชนกว่า 3,000 คนต้องตกระกำลำบาก?

ขณะที่เสิ่นถิงฟัง ทำไมเรื่องราวมันฟังดูคุ้นหูจัง?

แต่เหตุการณ์ทำนองนี้คงไม่ใช่เรื่องแปลกในยุคนั้น มันเลยฟังดูคล้ายๆ กันไปหมด

"ประเด็นสำคัญคือ เนื้อแท้ของเรื่องนี้มันเลวร้ายบัดซบมากครับ"

ก่อนหน้านี้ เสิ่นถิงและสมาชิกใน กรุ๊ปแชทไขคดี หาแรงจูงใจของฆาตกรไม่เจอ

ในคดีนี้ ฆาตกรชัดเจนว่าต้องการฆ่าล้างโคตรตระกูลสวี

ตามหลักเหตุผล ฆาตกรกับตระกูลสวีต้องมีความแค้นฝังลึกชนิดไม่เผาผี

แต่ทุกคนหาจุดแตกหักนั้นไม่เจอ!

ทว่า วีรกรรมที่พี่ชายของสวีถวนเจี๋ยทำไว้ มันสร้างความเคียดแค้นได้มากพอจริงๆ

เสิ่นถิงแชร์แฟ้มคดีของ สวีลี่ซิน จากปีนั้น แล้วอัปโหลดลงกรุ๊ปแชท

เขากวาดสายตาอ่านเร็วๆ คิ้วเริ่มขมวดมุ่น

คดีในตอนนั้นไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เฉียนตัวตัวเล่า

คนงานที่ถูกเลิกจ้างจู่ๆ ก็ขาดรายได้ แถมตอนนั้นเป็นฤดูหนาว หลายคนต้องขายเลือด ขายตัว แต่ก็ยังมีคนหนาวตายในปีนั้น

พูดตรงๆ ถ้าสวีลี่ซินกล้าโผล่หัวมาที่ต้าจิงตอนนี้ ต้องมีคนรอกระทืบเขาเพียบแน่

"ถ้าเหยื่อเคราะห์ร้ายจากเหตุการณ์นั้นมาแก้แค้นตระกูลสวี การฆ่าล้างครัวก็ดูสมเหตุสมผลเกินไปแล้ว

แถม!

คนที่พวกเขาอยากเจอตัวที่สุดน่าจะเป็นสวีลี่ซิน

แต่เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย!

เป็นไปได้ไหมว่า การทรมานสวีลี่ถิงและเจ้าซินข่าย ก็เพื่อ รีดเอาที่ซ่อนของสวีลี่ซิน?

นี่น่าจะเป็นสิ่งที่ฆาตกรอยากรู้ หรือที่เรียกว่า 'ความลับ' นั่นเอง!"

"ถ้าเป็นอย่างนั้น ฆาตกรต้องอยู่ในกลุ่มคนงานที่ถูกเลิกจ้างในปีนั้น

จะเป็นตัวคนงานเอง หรือลูกหลานของพวกเขา?

แต่คนถูกเลิกจ้างมีตั้ง 3,000 กว่าคน

แม้จะจำกัดวงผู้ต้องสงสัยได้แคบลง แต่การหาตัวฆาตกรจากคน 3,000 คนไม่ใช่เรื่องง่าย

ไม่ต้องพูดเรื่องอื่น แค่ระบุที่อยู่ปัจจุบันของคน 3,000 คนก็ยากรากเลือดแล้ว

ต่อให้ใช้การแชร์ข้อมูล ก็เป็นข้อมูลมหาศาลอยู่ดี"

เสิ่นถิงคิดครู่หนึ่ง แต่ก็ยังใช้ความพยายามแชร์ข้อมูลคนงานที่ถูกเลิกจ้างในปีนั้นออกมา

แต่ข้อมูลนี้ไม่อัปเดตเท่าไหร่

มีแค่ที่อยู่ของคนงานในช่วงครึ่งปีหลังจากถูกเลิกจ้างเท่านั้น

เป็นไปไม่ได้ที่จะบันทึกละเอียดว่าหลังจากนั้นพวกเขาย้ายไปไหน หรือทำงานอะไร

หลังจากแชร์ข้อมูลลงกรุ๊ปแชท เขาได้ยินเฉียนตัวตัวพูดต่อในโทรศัพท์:

"นอกจากข้อมูลจากเมียน้อยสวีถวนเจี๋ยแล้ว เรื่องที่คนร้ายจุดระเบิดด้วยคลื่นวิทยุ 433MHz

ทีมตรวจสอบเครือข่ายได้ประสานงานกับสถานีเฝ้าระวังคลื่นวิทยุ และดึงข้อมูลการตรวจจับในช่วงเวลานั้นมาแล้วครับ

เราพบว่าหลังจากรถสตาร์ทออกไปได้ประมาณ 10 วินาที มีสัญญาณพัลส์ผิดปกติปรากฏขึ้นในย่านความถี่ 433MHz

ผ่านการ หาพิกัดแบบสามจุด จากหลายสถานีฐาน ในที่สุดก็ยืนยันได้ว่าแหล่งกำเนิดสัญญาณอยู่ตรงซอกแคบๆ ระหว่างตึก 3 ของคอนโดตระกูลสวีกับกำแพงรั้วครับ"

"คนร้ายน่าจะซุ่มอยู่ตรงนั้นตอนกดเริ่มนับถอยหลังระเบิด

เราส่งเจ้าหน้าที่ไปเก็บหลักฐานที่จุดนั้นแล้ว

ตอนนี้ยืนยันได้อย่างเดียวว่า สายตาในการเลือกทำเลของคนร้ายเฉียบขาดมาก

จุดนั้นเป็น จุดบอด ของกล้องวงจรปิดพอดี

ยากที่จะบอกว่าจะเก็บเส้นผมหรือหลักฐาน DNA ได้ไหม"

"อีกเรื่องครับ ที่ปรึกษาเสิ่น

ที่คุณเคยสงสัย กัวหงกัง ที่บาดเจ็บเล็กน้อยในคดีระเบิด

แล็บ DNA ยืนยันแล้วครับว่าเด็กในท้องสวีฉานเจวียน เป็นลูกของกัวหงกังจริงๆ

และเราพบว่าบ่ายวันที่สวีถวนเจี๋ยหายตัวไป กัวหงกังกับสวีฉานเจวียนไปดูดอกแมกโนเลียที่สวนไป่ฮวา

ตอนสวีลี่ถิงและเจ้าซินข่ายถูกฆ่า เขาก็อยู่กับสวีถูและคนอื่นๆ ในตระกูลสวี

เขาเป็นคนต้าจิงโดยกำเนิด ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับคดีทุจริตเมืองปินในอดีต

ตัดเรื่องพล็อตละครน้ำเน่าทิ้งไปได้เลย เป็นไปไม่ได้ที่กัวหงกังจะโกรธจนฆ่าล้างครัว

เฮ้อ น่าสงสาร ศพเดียวสองชีวิตแท้ๆ!"

"นอกจากนี้ เรื่องไซต์ก่อสร้างรอบโรงแรม 2 แห่งที่เกิดเหตุฆาตกรรม เราเช็คคร่าวๆ เมื่อบ่ายนี้

ไม่พบเชื้อปะทุหายไปครับ

ส่วนกรมใหญ่ต้าจิงส่งข้อมูลเกี่ยวกับองค์กร นักถ้ำมอง มาให้แล้ว

จะพูดยังไงดีล่ะ?

พี่เสิ่น คุณดูข้อมูลเองจะเข้าใจครับ"

เสิ่นถิงเปิดแท็บเล็ตตำรวจ เช็คข้อมูลนักถ้ำมอง พลางถามคำถามที่เขาใส่ใจที่สุด:

"แล้วจางไห่เซิงล่ะครับ?

ฝั่งนั้นมีเบาะแสอะไรไหม?

ยืนยันได้ไหมว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัย?"