บทที่ 478 ผู้สมัครรับศึก

บทที่ 478 ผู้สมัครรับศึก

สัตว์ประหลาดตัวที่สามที่ปรากฏในลำแสงคือ ‘ตั๊กแตนบินสองง่าม’ ซึ่งเป็นชีวิตวิวัฒนาการระดับ 6 เช่นกัน

นี่เป็นสัตว์ประหลาดประเภทแมลง ที่มีความเร็วสูง มีการโจมตีที่แข็งแกร่ง มีความสามารถหลากหลาย แต่มีความสามารถในการป้องกันน้อย อย่างไรก็ตาม ในสายตาของเย่จงหมิง ตั๊กแตนบินสองง่ามตัวนี้จัดการได้ยากกว่าสัตว์ประหลาดสองตัวก่อนหน้านี้ เพราะอย่างน้อยในตอนนี้ ไม่มีใครในอวิ๋นติ่งวิลล่ารวมถึงเย่จงหมิงด้วย ที่จะสามารถติดตามความเร็วของมันได้ ซึ่งหากถูกความเร็วของมันครอบงำ ก็จะเป็นกระบวนการของการถูกทรมานจนตาย

ในลำแสงที่สี่คือ สัตว์ประหลาด ‘มืออาวุธ’ มันเป็นสัตว์ประหลาดร่างมนุษย์ ยกเว้นใบหน้าที่เหมือนกบ กับมีหกแขนแล้ว ทั้งร่างก็เหมือนมนุษย์ทุกประการ มือทั้งหกของมันล้วนถืออาวุธ สัตว์ประหลาดตัวนี้พูดได้ว่าเชี่ยวชาญในการใช้อาวุธทุกชิ้น และสามารถใช้ร่วมกันได้อย่างเก่งกาจและเฉียบคมมาก

พูดอย่างเคร่งครัด ‘มืออาวุธ’ เปรียบเสมือนนักศิลปะการต่อสู้มากกว่าสัตว์ประหลาด

ในชีวิตก่อนเย่จงหมิงรู้ว่า มีองค์กรที่จับสัตว์ประหลาดมืออาวุธที่มีระดับต่ำเป็นพิเศษและค่อยๆยกระดับขึ้น แล้วส่งคนไปต่อสู้กับมันโดยมีคนอื่นคอยเฝ้าดูอยู่ด้านข้าง เพื่อเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ของมัน

แม้ว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้จะมีเพียงแค่ระดับ 6 เท่านั้น แต่ก็ยังเพียงพอที่จะทำให้เย่จงหมิงปวดหัว

สัตว์ประหลาดทั้งสี่ตัวที่ปรากฏตัวแล้วล้วนมีระดับ 6 พวกมันล้วนเป็นการคงอยู่ของชีวิตขั้นสูงระดับเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นตัวไหน เย่จงหมิงก็ไม่กล้ารับรองว่าเขาจะเอาชนะได้อย่างแน่นอน และตอนนี้พวกมันก็ปรากฏขึ้นถึงสี่ตัวในคราวเดียว

และตัวที่ห้า… เย่จงหมิงยิ้มอย่างขมขื่นในใจ หวังว่ามันคงไม่วิ่งไปถึงระดับ 7

แล้วสัตว์ประหลาดตัวที่ห้าก็ปรากฏตัวขึ้น ร่างกายของมันลำแสงแทบไม่สามารถห่อหุ้มไว้ได้ทั้งหมด มันสวมชุดเกราะสีแดงทั้งตัว ส่วนหัวเหมือนจระเข้ ดวงตาเป็นสีฟ้า มีแสงจางๆอยู่ภายในรูม่านตาที่ทำให้คนที่เห็นถึงกับใจสั่น ร่างกายอ้วนเทอะทะ ยืนตัวตรง หางที่มีเกล็ดเป็นแนวคู่แกว่งไปมา

แขนขาสั้น มีเพียงสามนิ้ว แต่ถือค้อนทองแดงขนาดใหญ่คู่หนึ่ง ค้อนคู่นี้เต็มไปด้วยหนามแหลมคมที่ส่องประกายเย็นเยียบ

“บิล!”

กล้ามเนื้อใบหน้าของเย่จงหมิงกระตุกอย่างรุนแรง

ในชีวิตก่อนผู้คนมักจะตั้งชื่อให้กับสัตว์ประหลาดและชีวิตกลายพันธุ์ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ซอมบี้ระดับ 9 และสัตว์ประหลาดระดับ 9 แทบทุกตัวจะมีชื่อเป็นของตัวเอง

อย่างเช่น มังกรปีศาจยังโกส หรือราชาซอมบี้ระดับ 9 ‘เฮยกัง’ ของอิงเฉิงในชีวิตก่อน และอย่างเช่น ‘บิล’ สัตว์ประหลาดตัวนี้

บิลคำนี้มาจากชื่อ BOSS ใหญ่ของภาพยนตร์ระดับโลก Kill Bill ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความน่าเกรงขามของสัตว์ประหลาดตัวนี้ที่มีต่อเหล่าผู้รอดชีวิต

เป็นธรรมดาที่เย่จงหมิงจะไม่คิดว่าบิลตัวนี้จะเป็นตัวเดียวกับตัวที่เขารู้จักในชีวิตก่อน แต่ที่แน่ๆก็คือ พวกมันแข็งแกร่งพอๆกัน

แต่ผลึกวิเศษบนหน้าผากของบิลเป็นสีม่วงที่หมายถึงระดับ 7 ซึ่งสำหรับทุกๆคนแล้ว นี่เป็นระดับที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสิ้นหวัง

แม้ว่าอวิ๋นติ่งจะเคยสังหารการดำรงอยู่ระดับ 7 มาก่อนก็ตาม แต่นั่นเป็นการผนึกกำลังกันเป็นทีม แต่การเผชิญหน้าครั้งนี้เป็นการต่อสู้แบบตัวต่อตัว และในชีวิตก่อนมันยังเป็นสัตว์ประหลาดที่เลื่องชื่อว่าแข็งแกร่งมากอีกด้วย

“บัดซบ ฉันอยากรู้แค่ว่า ถ้าเป็นการเลือกระดับความยากสูงสุด เราจะเจอกับสัตว์ประหลาดระดับ 9 ไหม?”

เสี่ยวหู่มองไปยังสัตว์ประหลาดห้าตัวในลำแสง ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาในครั้งนี้ และอดไม่ได้ที่จะสบถด่าออกมาด้วยความวิตกกังวล

นี่ขนาดพวกเขาเลือกความยากระดับต่ำสุด ยังต้องมาเผชิญกับสัตว์ประหลาดระดับ 6 สี่ตัว ระดับ 7 หนึ่งตัว ถ้าเป็นความยากระดับสูงสุดสีแดง ซึ่งมีความยากสูงกว่าอีกสามระดับ พวกเขาจะต้องท้าทายกับอะไร?

หากเป็นเช่นนั้นมันก็จะไม่ใช่การเล่นเกมแล้ว แต่เป็นการไปตาย!

แม้ว่าทุกคนจะมั่นใจว่าพวกเขาสามารถผ่านด่านนี้ไปได้และได้รับรางวัลสุดท้าย แต่ความสูญเสียที่จะเกิดขึ้นล่ะ? จะมีกี่คนที่ต้องตาย?

หลังจากการสบถด่าของเสี่ยวหู่ ทุกคนก็เงียบไป ทุกสายตาหันไปจับจ้องที่เย่จงหมิงโดยไม่ได้ตั้งใจ

“ทุกคน!”

เซี่ยเล่ยมองไปยังเย่จงหมิงที่ขมวดคิ้วครุ่นคิด และหันกลับมาพูดกับเหล่าสมาชิกหลักของอวิ๋นติ่งวิลล่า

“สถานการณ์ตอนนี้ หากเราต้องการรอดชีวิตก็ต้องฆ่าสัตว์ประหลาดห้าตัวนี้ให้ได้ ซึ่งจงหมิงไม่สามารถจัดการพวกมันทั้งหมดได้ตามลำพัง ดังนั้นส่วนที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับพวกเราแล้ว”

“ฉันเป็นคนแรก ใครจะมาอีก?”

เซี่ยเล่ยแสดงความเย่อหยิ่งในฐานะที่เป็นเจ๊ใหญ่มานานกว่าครึ่งปี โดยเสนอตัวเป็นผู้สมัครรับศึกนี้คนแรก

“ฉัน!”

“ฉันด้วย”

“รวมฉันด้วย”

หลายคนพูดขึ้นพร้อมกัน

เสี่ยวหู่ เซิ่งหยวน โม่เย่ เหลียงชูหยิน ถงหู่ อวิ๋นเส่า…

และอีกสองคนที่ยืนขึ้น ก็คือเซี่ยไป๋ กับอาหยาง ชายหนุ่มที่ทุกคนไม่คุ้นหน้า

อาจารย์ผู ถังเทียน หรงเจี่ย และคนอื่นๆลังเลเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่กล้า แต่ในสถานการณ์นี้ ความแข็งแกร่งของพวกเขาด้อยกว่าเล็กน้อย จึงไม่เหมาะกับการต่อสู้แบบตัวต่อตัว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้เสนอตัวออกมาแต่แรก

“เซิ่งหยวนไม่ได้ ความสามารถพิเศษของนายคือการป้องกัน ไม่เหมาะกับการต่อสู้แบบนี้ อวิ๋นเส่าก็ไม่ได้ ทักษะอาชีพของนายมีพลังโจมตีไม่เพียงพอ ไม่สามารถบรรลุผลลัพธ์ที่เราต้องการได้”

เซี่ยเล่ยปฏิเสธทั้งสองคนไปตรงๆ นี่เป็นศึกแบบตัดสินเป็นตาย สิ่งที่ต้องการคือพลังโจมตีที่สูงมาก และสิ่งที่จำเป็นก็คือการสร้างการบาดเจ็บให้กับคู่ต่อสู้ให้ได้มากที่สุด แม้ว่าจะต้องตาย ก็ต้องสร้างเงื่อนไขที่ทรงพลังที่สุดให้กับผู้ที่จะขึ้นต่อสู้คนต่อไป

หากมีพลังโจมตีไม่เพียงพอ ก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับคู่ต่อสู้ได้ นั่นหมายถึงการเอาชีวิตไปทิ้งโดยเปล่าประโยชน์

แม้ว่าเซี่ยเล่ยจะพูดไปแบบนั้น แต่ความจริงแล้วเธอดีใจมาก เพราะอย่างน้อยทุกคนที่ทำงานอย่างหนักร่วมกันมาก็ไม่มีใครยอมแพ้

ความไว้วางใจ และความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากการพึ่งพากันและกันในการเผชิญหน้ากับภัยคุกคามต่อชีวิตที่มีร่วมกันมาเกือบปี ได้รับการทดสอบแล้ว

“ฉันก่อน!”

ผมแดงพุ่งตรงขึ้นไปบนสังเวียน ตอนนี้เธอแข็งแกร่งที่สุดรองจากเย่จงหมิง และมีระดับวิวัฒนาการเท่ากับสัตว์ประหลาด 4 ตัวในนั้น ทำให้เป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะสามารถต่อสู้ได้ ซึ่งก็เป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ร่างของเธอข้ามรั้วกั้น เธอก็ถูกยิงด้วยกระแสไฟฟ้าทันที ซึ่งเป็นการบอกใบ้ว่าเธอไม่ผ่านกฎข้อที่ 4

ทุกคนตระหนักได้ทันทีว่าผมแดงถูกสังเวียนนี้ตัดสินว่า เธอเป็นสัตว์เลี้ยงสงครามของเย่จงหมิง

มันไม่ใช่สถานการณ์ที่ดีนักที่ผู้แข็งแกร่งลำดับสองลงเล่นไม่ได้ ซึ่งทำให้ทุกคนรู้สึกแย่!

“พวกคุณไม่ต้อง”

เย่จงหมิงที่เงียบมาตลอดเปิดปากพูด และมองดูทุกคนด้วยสายตาอ่อนโยน

“สังเวียนนี้ มีผมกับเซี่ยไป๋”

เอ๋?

เซี่ยไป๋? ทุกคนต่างงุนงง เซี่ยไป๋ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้ครั้งก่อน แม้จะได้รับการรักษาจนอาการบาดเจ็บดีขึ้น แต่เธอจะฟื้นตัวเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่าสถานะปัจจุบันของเธอไม่ดีเท่ากับคนอื่น

“เพราะเซี่ยไป๋มีสายเลือด”

เย่จงหมิงไม่ได้ให้ทุกคนคาดเดานานเกินไป ขณะที่พูดเขาก็หยิบยาออกมาสองหลอด

“อ่า!”

หลายคนประหลาดใจเมื่อได้เห็น

ยาวิวัฒนาการสองหลอด

หลอดหนึ่งระดับ 6 อีกหลอดเป็น… ระดับ 7!