- หน้าแรก
- รูเล็ตวันโลกาวินาศ
- บทที่ 475 การหักหลังของเสี่ยวจิ่วเกอ
บทที่ 475 การหักหลังของเสี่ยวจิ่วเกอ
บทที่ 475 การหักหลังของเสี่ยวจิ่วเกอ
บทที่ 475 การหักหลังของเสี่ยวจิ่วเกอ
เฉิงเทียนจี้กำลังจะบ้า เขาเพิ่งใช้สองทักษะความสามารถท้าทายสวรรค์ออกไป โดยเฉพาะฝนเพลิงมังกรคู่ ซึ่งเป็นการโจมตีแบบกลุ่มที่น่ากลัว หากปราศจากแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งอาทิตย์อัสดง เมื่อบวกกับพลังของเสาเพลิง ทักษะเหล่านี้สามารถสังหารนักรบอวิ๋นติ่งได้อย่างน้อยหลายร้อยคน และอีกหลายคนสูญเสียประสิทธิภาพในการต่อสู้ ซึ่งจะทำให้เขาได้รับชัยชนะในคราวเดียว
น่าเสียดายที่มีแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งอาทิตย์อัสดงของผูซิ่วหยิง!
อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วฝนเพลิงมังกรคู่ก็ให้ผลบางอย่าง มันทำให้คะแนนของเขาแซงหน้าอวิ๋นติ่งได้ เฉิงเทียนจี้จึงไม่ได้สนใจเรื่องดังกล่าวมากเกินไป
แต่ตอนนี้ เมื่อเย่จงหมิงได้นำรังปีศาจออกมา และปล่อยนกปากเข็ม ที่มีระดับเฉลี่ย 3-4 ออกมาสังหารนักรบของกองทัพเหยาด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว ในใจของเฉิงเทียนจี้จึงเต็มไปด้วยความเสียใจอย่างไม่ต้องพูดถึง
หากเย่จงหมิงใช้สิ่งนี้ก่อนหน้า เขาคงสามารถใช้ฝนเพลิงมังกรคู่จัดการกับพวกมันได้ และชัยชนะก็จะเป็นของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!
น่าเสียดาย…
เมื่อมองคะแนนที่ทิ้งห่างมากขึ้นเรื่อยๆ หมอกในดวงตาของเฉิงเทียนจี้ก็หนาขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน เมื่อการนับถอยหลังสิบวินาทีสุดท้ายได้เริ่มขึ้น ในที่สุดเฉิงเทียนจี้ก็รู้สึกถึงความไร้ซึ่งอำนาจ
มันไม่ใช่ทางกายภาพ แต่เป็นด้านจิตใจ
เฉิงเทียนจี้มักแลกเปลี่ยนความมั่งคั่งทั้งหมดที่สะสมมา เพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้กับสายเลือดของเขา แต่หลังจากเปิดใช้งานสองทักษะความสามารถไป สายเลือดของเขาก็เข้าสู่ช่วงเวลาคูลดาวน์
ถูกต้องที่เขามียาคูลดาวน์และยาฟื้นฟูพลังจิตวิญญาณอยู่ในมือ อย่างไรก็ตามสายเลือดของเขานั้นพิเศษมาก เพราะมันต้องการความแข็งแกร่งทางร่างกายสนับสนุนอย่างมาก แต่ตอนนี้เขา…เหนื่อย
เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปยังเสี่ยวจิ่วเกอและคนอื่นๆที่กำลังต่อสู้อยู่ แม้จะผ่านมากว่าครึ่งปีแล้วที่กองทัพเหยาที่เก้าถูกเย่จงหมิงเข้าโจมตีจนทำให้กองกำลังของพวกเขาได้รับความสูญเสียอย่างหนัก แต่ท้ายที่สุด เสี่ยวจิ่วเกอก็เป็นหัวหน้าสาขาของกองทัพเหยา ทั้งยังเป็นผู้ปราบปรามพื้นที่ลึกลับจนยึดเป็นฐานทรัพยากรได้ ดังนั้นเมื่อบางอย่างถูกกดทับจนบิดเบี้ยวก็อาจปะทุออกมาได้!
แต่เฉิงเทียนจี้ได้ละเลยสิ่งนี้ไป จนได้เห็นเสี่ยวจิ่วเกอ เหวินหง ไป๋เผา และเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของกองทัพเหยาที่เก้ารวมตัวกันอยู่ในจุดหนึ่ง
ห้าวินาทีสุดท้ายของการนับถอยหลัง คนที่ยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้เกือบเหมือนคนบ้า พวกเขาหวังจะโจมตีคู่ต่อสู้ให้ตายแม้จะต้องใช้ฟันกัดก็ตาม
“แกชนะแล้ว เย่จงหมิง”
จู่ๆ เสี่ยวจิ่วเกอก็ตะโกนไปทางเย่จงหมิง และมองเขาด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง มันมีทั้งความกลัว ความเกลียดชัง ความอิจฉาริษยา ความไม่เต็มใจ และมีแม้กระทั่งร่องรอยของความชื่นชม
เสี่ยวจิ่งเกอทำงานหนักมาก แต่หลังจากพยายามอย่างเต็มที่ ถึงตอนนี้ในที่สุดเขาก็พบว่า เขาไม่มีอำนาจที่จะเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์
จากนั้นเสี่ยวจิ่วเกอก็หยิบของบางอย่างออกมา!
เมื่อเสี่ยวจิ่วเกอตะโกนประโยคนั้นต่อเย่จงหมิง เย่จงหมิงที่อยู่ใกล้กับพวกเขาก็ตระหนักได้ถึงความผิดปกติของกลุ่มเสี่ยวจิ่วเกอ
และหลังจากได้เห็นสิ่งที่เสี่ยวจิ่วเกอนำออกมา ในที่สุดเย่จงหมิงก็รู้ว่าพวกเขากำลังจะทำอะไร
กุญแจลับ!
เย่จงหมิงตกใจ แล้วการแสดงออกของเขาก็ปรากฏความปรารถนาที่จะได้มาขึ้นอย่างฉับพลัน
ทำไมหลังจากกลับมาครั้งนี้เย่จงหมิงถึงได้รับแต่สิ่งดีๆ? เหตุใดคนของอวิ๋นติ่งวิลล่าถึงสามารถวิวัฒนาการขึ้นมาหนึ่งระดับพร้อมกัน? ทำไมคนเหล่านี้ถึงถูกขังไว้ที่นี่?
นั่นเป็นเพราะเขาได้ไปยังอาณาจักรลับ และได้รับประโยชน์มากมายจากมัน!
เย่จงหมิงมีกุญแจลับที่ใช้เปิดสู่อาณาจักรลับอยู่สองดอก และหนึ่งในนั้นยังไม่ได้เปิดใช้ เมื่อความแข็งแกร่งของเขาไปถึงระดับหนึ่งแล้ว มันก็จะถึงเวลาที่เขาจะเปิดเข้าไปดู
เย่จงหมิงมีความรู้สึกที่แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆว่า การค้นพบคำตอบของความลึกลับของวันโลกาวินาศ และแม้กระทั่งทางออกจากวันโลกาวินาศ สิ่งเหล่านั้นอยู่ในอาณาจักรลับ!
ดังนั้นในเวลานี้ เขาจึงไม่สนว่าเสี่ยวจิ่วเกอกับคนอื่นๆจะหนีรอดไปได้หรือไม่ เพราะหลังจากการต่อสู้ในวันนี้ แม้พวกเขาจะรอดชีวิตไปได้ แต่พวกเขาจะไม่เป็นภัยคุกคามต่ออวิ๋นติ่งวิลล่าอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม สำหรับกุญแจลับนั้นต่างออกไป นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้หัวใจของเย่จงหมิงหวั่นไหว!
เสี่ยวจิ่วเกอเปิดใช้งานกุญแจลับอย่างไม่ลังเล เมื่อได้เห็นเย่จงหมิงใช้ทักษะวิ่งตรงเข้ามา และได้เห็นฝูงนกปากเข็มไล่เข่นฆ่าเข้ามารุมล้อมที่นี่เช่นกัน
สาม!
สามวินาทีสุดท้ายของการนับถอยหลัง เสี่ยวจิ่วเกอมองเย่จงหมิงเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะเดินเข้าประตูสู่อาณาจักรลับ
ถ้าเป็นไปได้ เสี่ยวจิ่วเกอจะไม่มีวันเดินเข้าสู่อาณาจักรลับ ด้วยสถานการณ์ปัจจุบันของเขาและผู้ใต้บังคับบัญชา การเดินเข้าสู่อาณาจักรลับที่อันตรายอย่างยิ่งยวด จะต้องเป็นประสบการณ์ที่ใกล้เคียงกับความตาย หรือแม้กระทั่งไม่มีโอกาสแม้แต่จะอยู่รอด
แต่ตอนนี้กองทัพเหยาอยู่ในสถานการณ์ของผู้พ่ายแพ้ คะแนนถูกทิ้งห่างไปเป็นพัน แม้เย่จงหมิงจะสั่งหยุดการโจมตี แต่กองทัพเหยาก็ไม่มีทางทำคะแนนตีเสมอหรือเอาชนะได้ ภายในสามวินาที ระหว่างความตายกับโอกาสรอดชีวิต ทุกคนรู้ว่าจะต้องเลือกอะไร
ดังนั้นเสี่ยวจิ่วเกอจึงเลือกเข้าสู่อาณาจักรลับอย่างไม่ลังเล ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากเข้าไปนั้น เขาไม่มีเวลาคิด และไม่มีสิทธิ์ที่จะคิด
ตอนนี้เขาเป็นสุนัขหลงทาง นอกจากเส้นทางนี้แล้ว ก็ไม่มีทางอื่นอีก
“เสี่ยวจิ่ว ไอ้สารเลว!” เฉิงเทียนจี้คำรามลั่นและรีบวิ่งตรงเข้ามา
เขาคิดไม่ถึงว่าคนที่เขาถือว่าเป็นน้องชาย จะมีทางหลบหนีโดยไม่ได้บอกกับเขา ถ้าเขารู้มาก่อน ก็จะมีคนมากมายที่สามารถหลบหนีไปด้วยกัน
แต่เฉิงเทียนจี้ไม่ใช่คนโง่ เขาเข้าใจทันทีหลังจากตะโกนออกไป เขาถูกเสี่ยวจิ่วเกอหลอกใช้ ให้เขาและทุกคนในกองทัพเหยาที่ห้า เข้าพัวพันนักรบอวิ๋นติ่ง ด้วยวิธีนี้เสี่ยวจิ่วเกอจึงจะสามารถออกไปได้อย่างปลอดภัย
“ไอ้ลูกสารพัดพ่อ!”
เฉิงเทียนจี้ร้องตะโกนด่า เมื่อเขาได้เห็นใบหน้าแท้จริงของเสี่ยวจิ่วเกออย่างชัดเจน
แต่น่าเสียดายที่เสี่ยวจิ่วเกอไม่ได้ยินอีกแล้ว
สอง!
แม้จะเหลืออีก 2 วินาที แต่มันก็เป็นแค่ชั่วขณะเดียวเท่านั้น
เหวินหงเป็นคนที่สองที่เข้าประตูสู่อาณาจักรลับ
จากนั้นก็เป็นไป๋เผา วิลแชร์บินได้ของเขามีความยืดหยุ่นมาก เขาเกือบตามเหวินหงเข้าประตูสู่อาณาจักรลับได้แล้ว
โชคไม่ดีที่ตอนนี้เย่จงหมิงได้เข้ามาใกล้พร้อมกับอาวุธระดับสีม่วงในมือ
ปัง!
ทักษะอาชีพนักแม่นปืนมรณะ วิธียิงแบบย่นระยะทาง ถูกเปิดใช้งาน กระสุนหนึ่งนัดพุ่งเข้าปะทะวิลแชร์ของไป๋เผา!
ด้วยเวลาที่น้อยเกินไป เย่จงหมิงจึงเกือบไม่ได้เล็ง และยิงออกไปตามความรู้สึกเท่านั้น!
ตอนนี้เย่จงหมิงมีผลึกวิเศษระดับสูงเหลืออยู่เพียงไม่กี่ชิ้น แม้เขาจะไม่อยากเสียไป แต่ตอนนี้เขาไม่สนอะไรอีกแล้ว เขายิงออกไปทันทีหลังจากบรรจุกระสุน
แรงกระแทกมหาศาลทำให้วิลแชร์กระเด็นไปด้านข้าง พลังงานไฟฟ้าที่รั่วออกมาทำให้ไป๋เผาตัวสั่นอย่างรุนแรง
เนื่องจากไป๋เผาขวางอยู่ตรงหน้าประตูสู่อาณาจักรลับ โดยมีคนอื่นๆอยู่ข้างหลัง ไป๋เผากัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวดและความอยากอาเจียนอย่างรุนแรง ใช้สองมือผลักดันตัวเองออกจากวิลแชร์คืบคลานไปข้างหน้าตรงไปยังประตูสู่อาณาจักรลับ
หนึ่ง!
เหล่านักรบที่อยู่ด้านหลัง เมื่อเห็นว่าจะหมดเวลาแล้ว ก็เริ่มผลักดันกันเข้าไปในประตูอย่างบ้าคลั่ง
เดิมทีพวกเขาก็อยู่ใกล้ประตูอาณาจักรลับมาก และด้วยความเชื่อฟังอย่างลึกซึ้งที่มีต่อผู้นำอย่างเสี่ยวจิ่วเกอ เหวินหง และไป๋เผา ทำให้พวกเขายังพออดทนต่อความเร่งด่วนนี้ได้
แต่ตอนนี้เหลืออีกแค่วินาทีเดียว ใครมันจะทนได้?
ด้วยการผลักดันนี้ ทำให้ไป๋เผาที่คืบคลานออกมาจากวิลแชร์ที่เสียหายถูกเหยียบย่ำ ร่างกายที่เข้าประตูไปได้ครึ่งตัวแล้ว ถูกผลักเอียงออกมา ส่วนหนึ่งอยู่ด้านในประตู อีกส่วนอยู่ด้านนอก
ศูนย์!
หมดเวลา ศึกช่วงชิงคะแนนจบลงแล้ว!
ประตูสู่อาณาจักรลับถูกบังคับให้ปิดลงทันที และร่างกายของไป๋เผา ก็เหมือนกับถูกใครบางคนตัดผ่าจากคอลงมาในแนวทแยง ส่วนหนึ่งหายเข้าไปในอาณาจักรลับ ส่วนที่เหลือซึ่งเป็นร่างกายส่วนใหญ่ ได้แก่มือข้างหนึ่งและใต้เอวลงมาทั้งหมดถูกทิ้งอยู่บนพื้นของสนามแข่งขันรูเล็ตมรณะ
อวัยวะภายในที่อยู่ทางด้านนี้ไหลทะลักออกมากองบนพื้นทันที!
อ้าก!
การมาถึงของช่วงเวลานี้ ทำให้ทุกคนในกองทัพเหยากรีดร้องพร้อมกัน เฉิงเทียนจี้ก็เป็นเช่นเดียวกัน!
ทุกคนพบว่าพวกเขาขยับตัวไม่ได้ ซึ่งรวมถึงนักรบอวิ๋นติ่งด้วย
จากนั้นเหนือศีรษะของทุกคน ก็มีบางสิ่งสีดำแวววาวปรากฏขึ้น