บทที่ 277 ทักษะอาชีพใหม่ล่าสุด

บทที่ 277 ทักษะอาชีพใหม่ล่าสุด

หมัวจินอุทานด้วยความประหลาดใจกับทักษะที่ไป๋เฟิงใช้

บางทีอาจเป็นเพราะแข็งแกร่งกว่าคนอื่นมานานเกินไป บัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์จึงไม่ให้ความสนใจนักและพุ่งทะยานใช้เดือยกระดูกขาวแทงเข้าใส่ลำคอของไป๋เฟิง

ร่างเป็นสีทองทั้งตัว แล้วลำคอล่ะจะมีการป้องกันด้วยหรือไม่?

หมัวจินอยากลอง

ไป๋เฟิงรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย แม้แต่ความรู้สึกไม่สบายใจก็หายไป ดังนั้นพอเห็นบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้ามา เขาก็ร้องคำรามทักทายและเปิดใช้งานทักษะอาชีพอีกครั้ง เงาหมัดก่อเป็นกำแพงสีทองขวางกั้นด้านหน้าของไป๋เฟิงไว้

วิญญาณหมาป่าสีดำและเดือยกระดูกขาวพุ่งปะทะเข้ากับกำแพงสีทอง

เสียงปะทะกันดังกึกก้องพร้อมๆ กับเสียงคำรามลั่นของมนุษย์

แม้ไป๋เฟิงจะมีอาชีพที่ต้องใช้มือเหมือนกับอู๋ซิน แต่วิญญาณหมาป่ากลับถูกเขาต้านรับไว้ได้ พวกมันส่วนใหญ่ถูกทำลายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

อย่างไรก็ตามทักษะอาชีพของไป๋เฟิงต่างจากของอู๋ซิน ทักษะของเขาเกือบเรียกได้ว่าใช้เอฟเฟกต์จากเงาหมัด และแม้ว่าจะอยู่ภายใต้ทักษะร่างทอง แต่มันก็ยังมีความเร็วอันน่าทึ่ง

เงาหมัดปะทะเข้ากับวิญญาณหมาป่าทั้งหมด รวมถึงเดือยกระดูกขาวด้วย

เสียงร้องคำรามของคนทั้งคู่ ทำให้ผู้คนที่อยู่โดยรอบหันไปมอง

ไป๋เฟิงในร่างทองถอยหลังไปสองสามก้าว มีเลือดไหลออกจากจมูก หมัดทองทั้งคู่มีสนิมขึ้น บนร่างสีทองมีรูขนาดใหญ่สองสามรูที่ลึกถึงกระดูกและมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด แขนของเขาสั่นเล็กน้อย

หมัวจินก็ถอยหลังเช่นกัน เพียงแต่เขาถอยไปเพียงก้าวเดียวเท่านั้น เดือยกระดูกขาวบนมือทั้งสองข้างหัก และวิญญาณหมาป่าจำนวนมากที่ลอยอยู่กลางอากาศก็ดูค่อนข้างเซื่องซึมลง

“ข้าประเมินแกต่ำไปจริงๆ”

หมัวจินกระทืบเท้าขวาลงกับพื้นอย่างหนักหน่วงจนเกิดรอยร้าว วิญญาณหมาป่าทุกดวงบินไปยังกึ่งกลางหว่างคิ้วของเขาและเข้าสู่ร่างของเขาทันที วิญญาณหมาป่าทั้งหมดที่ได้ดูดซับพลังงานตั้งแต่เริ่มต้นการต่อสู้ ได้ถ่ายโอนพลังงานของมันให้กับเจ้าของ เดือยกระดูกที่หักเริ่มงอกออกมาและฟื้นตัวขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ไป๋เฟิงปรับลมหายใจพร้อมรับการโจมตีครั้งใหม่ เขารู้ดีว่าหากวันนี้เขาไม่มีทักษะร่างทอง ด้วยพลังป้องกันทางกายภาพดั้งเดิมของเขา มันไม่เพียงพอที่จะต้านรับการโจมตีของหมัวจินได้เลย แต่เพราะมีมัน ดังนั้นแม้ตอนนี้จะได้รับบาดเจ็บ เขาก็ยังรู้สึกว่าเขาสามารถต่อสู้ได้ต่อไป

เขายังรู้สึกแม้กระทั่งว่าสามารถล้มผู้แข็งแกร่งที่อยู่ตรงหน้าได้

แต่ทันทีที่เขาก้าวไปข้างหน้า เขาก็รู้สึกเหมือนเท้าถูกยึดไว้ เมื่อก้มไปมอง ก็เห็นว่ามีสายหมอกสีดำมาพันเท้าอยู่ ซึ่งมันมาพันไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และทุกครั้งที่เคลื่อนไหว มันให้ความรู้สึกเหมือนติดอยู่ในโคลน

“ทักษะนี้ดีมาก แต่แกกำลังเผชิญหน้ากับข้า บัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์หมัวจิน ทุกอย่างที่แกมี มันไร้ประโยชน์”

หมัวจินฉีกยิ้ม หดเดือยกระดูกขาวที่ฟื้นตัวแล้วกลับเข้าไปในฝ่ามือ จากนั้นก็แบมือออกและกำหมัดอีกครั้ง เดือยกระดูกขาวงอกออกมาใหม่ทันที มันเรียวแหลมและแหลมคมขึ้นอีกครั้ง

หมัวจินเริ่มควงหมัดเร็วขึ้นและเร็วขึ้นเหมือนยางที่กำลังหมุน ไม่นานก็มองเห็นได้ไม่ชัดเจน เดือยกระดูกขาวก่อตัวเป็นเครื่องบดเนื้อแหลมคมที่กำลังหมุนจนเกิดเสียงตัดฉีกอากาศ

“โทษที ข้ามีสองอาชีพว่ะ!” เขาหัวเราะดังลั่น มือทั้งสองข้างกระแทกเข้าใส่ไป๋เฟิงที่ถูกยึดเท้าเอาไว้

ไป๋เฟิงมองเครื่องบดเนื้อสีขาวที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างไม่ยินยอม พร้อมกับปลุกพลังครั้งสุดท้าย แม้จะรู้ว่าเวลาแห่งความสิ้นหวังได้มาถึงแล้วก็ตาม

……

บางครั้งมันก็เป็นแบบนี้ ที่ทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างที่คิด

เลี่ยวชงโชคดีมากที่ได้เป็นลูกน้องที่หมัวจินชื่นชมมากที่สุด ทำให้เขาไม่เพียงได้รับอาชีพผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธเท่านั้น แต่ยังได้รับการเลื่อนขั้นอาชีพอีกด้วย

ตอนนี้เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธระดับกลาง ดังนั้นจึงมีทักษะอาชีพเพิ่มขึ้นในรายการอีกหนึ่งทักษะ นั่นคือ ความชำนาญด้านการใช้มีดสั้น

นี่เป็นไพ่ตายของเขา

โดยปกติในหอการค้าหลิง ผู้ที่สามารถต่อสู้กับเขาได้ก็คือ บุคคลผู้ทรงพลังอย่างหมัวจิน แต่บุคคลเหล่านี้สามารถฆ่าเขาได้ตรงๆ ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที สำหรับบุคคลเช่นนี้เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ด้วย ดังนั้นหากเลี่ยวชงต้องการต่อสู้ เขาต้องมองหาเป้าหมายที่เป็นศัตรูอื่นๆเท่านั้น อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครสามารถรับมือเข้าได้ถึงสิบวินาที

จนกระทั่งวันนี้

เลี่ยวชงรู้สึกว่าในที่สุดเขาก็สามารถหาความเพลิดเพลินให้กับตัวเองได้เสียที

แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับบอกว่า ไม่มีเวลา

และทันใดนั้น เงามืดก็ร่วงหล่นลงมา

เลี่ยวชงเห็นว่าคู่ต่อสู้ฟาดฟันดาบออกมาเหมือนเช่นครั้งก่อน แต่ดาบนี้ดูแตกต่างเล็กน้อย มันดูค่อนข้างน่าอึดอัด อย่างน้อยเขาก็เห็นว่าเป็นแบบนั้น เขายังรู้สึกแม้กระทั่งว่า มันไม่ได้แม่นยำและรวดเร็วเหมือนกับดาบที่แล้ว

เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธ  จึงไวต่อสิ่งเหล่านี้มาก

แต่เงาดาบที่ฟาดฟันออกมาแฝงไว้ด้วยภาพลวงตาบางอย่าง ดูเหมือนจะเป็น – ภูเขา

การแสดงออกของเลี่ยวชงเปลี่ยนไปอย่างมาก ขณะที่ต้องการหลบ เขาก็พบว่าร่างกายของเขาเหมือนกับถูกภูเขากดทับ มันหนักมากจนยากจะเคลื่อนไหว

เมื่อเคลื่อนไหวไม่ได้ เขาจึงพยายามอย่างดีที่สุด โดยการใช้มีดสั้นทั้งคู่ยกขึ้นปิดกั้นหัว

“ตราประทับ: ดาบภูผา”

เย่จงหมิงใช้ทักษะใหม่ล่าสุด

ภายใต้การเลื่อนขั้นอาชีพปรมาจารย์ตราประทับดาบแห่งความรุ่งโรจน์ ทักษะอาชีพใหม่ก็ระเบิดออกมาระหว่างการต่อสู้เดิมพันชีวิต!

ก่อนหน้านี้ตอนที่เย่จงหมิงได้เรียนรู้อาชีพปรมาจารย์ตราประทับดาบแห่งความรุ่งโรจน์ เขาก็ตระหนักได้ว่าทักษะอาชีพนี้ทรงประสิทธิภาพมาก เพียงแต่เขายังมีอาชีพรองอีกสองอาชีพ ซึ่งได้แก่ ช่างฝีมือผู้มีเกียรติกับคนสวน ในตอนนั้นเขาก็รู้แล้วว่าภายหน้าเขาต้องเผชิญกับการเลือกอันยากลำบากในการเลื่อนขั้นอาชีพว่าจะเลื่อนขั้นอาชีพไหนก่อนดี

ด้วยอาชีพเหล่านี้ เขาจึงต้องการม้วนเลื่อนขั้นจำนวนมาก

อย่างไรก็ตามม้วนเลื่อนขั้นที่ได้รับมาคราวก่อน เย่จงหมิงได้มอบมันให้กับผูซิ่วหยิง เพราะเธอมีอาชีพที่สามารถช่วยทั้งทีมได้มาก แต่มันยังมีเหตุผลอีกอย่าง นั่นคือเขาไม่รู้ว่าควรใช้ม้วนเลื่อนขั้นอาชีพม้วนนั้นกับอาชีพไหนดี

แต่คราวนี้ ช่วงเวลานี้ ทางเลือกของเขาง่ายกว่ามาก

แน่นอนว่า เขาสามารถเลือกที่จะเลื่อนขั้นให้กับทักษะบางอย่างซึ่งสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพในการต่อสู้ได้ของอาชีพช่างฝีมือผู้มีเกียรติ แต่มันก็ไม่สามารถปรับปรุงประสิทธิภาพในการต่อสู้ได้ทันที ดังนั้นปรมาจารย์ตราประทับดาบแห่งความรุ่งโรจน์จึงเป็นทางเลือกเดียว

เย่จงหมิงจึงเลือกเลื่อนขั้นให้กับทักษะตราประทับ

ปรมาจารย์ตราประทับดาบแห่งความรุ่งโรจน์มี 2 สาขาทักษะอาชีพ ทักษะตราประทับกับทักษะดาบ โดยที่ทักษะตราประทับไม่สามารถใช้ได้โดยลำพัง มันต้องใช้ผ่านทักษะดาบเท่านั้น ทักษะที่ตราประทับที่ใช้ก่อนหน้านี้คือ ‘เปลวเพลิง’ และทักษะดาบที่ใช้คือ ‘ผ่าสมุทร’ เมื่อรวมทั้งสองเข้าด้วยกัน มันจึงเป็นทักษะ ‘ตราประทับ: ดาบเปลวเพลิง’

และมันก็เป็นทักษะการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเย่จงหมิง เมื่อเขาฟาดฟันออกไปเต็มกำลัง ทักษะดาบผ่าสมุทรก็จะสร้างพลังดาบอันทรงพลังสามดาบฟาดฟันออกไปด้วยความเร็วเกือบเท่ากัน นี่คือสิ่งที่เย่จงหมิงใช้งานก่อนหน้านี้

เพียงแต่การใช้งานแบบนี้กินพลังวิญญาณมากเกินไป แต่หลังจากได้กินผงหนอนสมองลงไป มันก็ผ่อนคลายได้เล็กน้อย

เนื่องจากความพิเศษของอาชีพปรมาจารย์ตราประทับดาบแห่งความรุ่งโรจน์ ซึ่งมีความแตกต่างอย่างมากจากอาชีพอื่นๆ กล่าวคือมันสามารถผสมผสานทักษะอาชีพได้หลากหลาย

เมื่อรวมทักษะตราประทับกับทักษะดาบเข้าด้วยกัน ไม่ว่าจะเลื่อนขั้นให้กับทักษะอาชีพสาขาไหน ทักษะใหม่ก็จะปรากฏขึ้นเสมอ และชุดค่าของการผสมนี้จะมีโอกาสได้รับเพิ่มขึ้นตามจำนวนม้วนเลื่อนขั้นที่เพิ่มขึ้น

เย่จงหมิงใช้ม้วนเลื่อนขั้นอาชีพไปยังทักษะตราประทับ ทักษะใหม่ที่ได้รับคือ ‘ภูผา’ หลังจากผสานกับทักษะดาบผ่าสมุทร มันก็กลายเป็น ‘ตราประทับ: ดาบภูผา’

ทักษะนี้ปราศจากซึ่งความคมและเปลวเพลิงแผดเผาแบบดาบเปลวเพลิง แต่มันทำให้ศัตรูแบกรับน้ำหนักกดทับของภูเขา

มีดสั้นระดับสีขาวหักสะบั้น พร้อมๆกับชีวิตที่พังทลายลงของเลี่ยวชง