บทที่ 203 หอการค้าหลิง

บทที่ 203 หอการค้าหลิง

ช่วงเวลาสิบปีของวันโลกาวินาศ เกิดตัวตนที่ทรงพลังมากมายท่ามกลางผู้รอดชีวิต และกลายเป็นตำนานที่ไม่มีวันมอดดับ

ทุกคนเป็นคนที่เย่จงหมิงคุ้นเคย

และจางต้าหลงก็เป็นหนึ่งในนั้น

สำหรับคนที่จะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 9 ดาวในอนาคตคนนี้ ก่อนที่เย่จงหมิงจะเกิดใหม่ เขาเป็นหนึ่งในคนจำนวนเล็กน้อยที่ทรงอำนาจมากที่สุด กองกำลังเหิงซื่อของเขาเป็นกองกำลังที่ยิ่งใหญ่มากจนสามารถยึดครองสองจังหวัด

ที่มั่นของชายคนนี้อยู่ที่อิงเฉิง

ระดับ 9 ดาวเป็นความแข็งแกร่งสูงสุดของมนุษย์ในอีก 10 ปีข้างหน้า ผู้รอดชีวิตใช้หลากหลายวิธี จดบันทึกสถิติจำนวนของพวกเขา แต่ทุกคนก็รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง เพราะไม่มีใครรู้ว่าบุคคลที่ปกปิดพลังความแข็งแกร่งระดับ 9 ดาวเอาไว้อยู่มุมไหนของโลก แน่นอนว่าคนแบบนี้มีไม่มาก และอาจมีไม่ถึง 5 คน แต่ย่อมต้องมีอยู่อย่างแน่นอน

เย่จงหมิงรู้ดี เพราะเคยมีชายคนหนึ่งพายเรือมาจากทะเล มาขึ้นที่เมืองชายฝั่งบางแห่ง บุคคลผู้นั้นเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 9 ดาว หลังจากปรากฏตัวอยู่ไม่กี่ครั้ง คนผู้นั้นก็หายไป และไม่มีใครรู้ที่อยู่ของเขาอีกเลย

รูเล็ตปรากฏอยู่ทุกที่ สิ่งนี้ส่งผลให้ทุกที่มีมนุษย์ที่วิวัฒนาการ

อย่างไรก็ตาม คนที่ครองอำนาจบนแผ่นดินมีเพียงคนเหล่านั้น และจางต้าหลงก็เป็นหนึ่งในนั้น

ตอนที่เย่จงหมิงเลือกสถานที่ตั้งฐาน ก็คิดอยู่แล้วว่าวันหนึ่งจะได้พบกับคนๆนี้ ดังนั้นพอมาได้ยินชื่อนี้จากปากคนอื่น จึงก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าทำไมเขาถึงได้มีความรู้สึกซับซ้อน

หาก…ให้พูดอย่างจริงจัง การที่เย่จงหมิงเลือกอวิ๋นติ่งวิลล่า นั่นเป็นเพราะ ชีวิตก่อนที่นี่เป็นของจางต้าหลง!

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ การที่เย่จงหมิงมาที่นี่ก็เพื่อแย่งชิงสิ่งที่ในชีวิตก่อนพระเจ้าได้ประทานให้กับคนอื่นนั่นเอง

แน่นอนว่า นอกจากความรู้สึกซับซ้อนแล้ว เย่จงหมิงค่อนข้างตื่นเต้น เพราะเขากำลังจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 9 ดาวในอนาคตคนต่อไป พูดอย่างแม่นยำก็คือ เขากำลังแย่งชิงโอกาสการเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 9 ดาวในอนาคตมาจากคนอื่น

และอาจเป็นเพราะเขา บางทีจางต้าหลงจะไม่ได้กลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 9 ดาวอีกต่อไป

เมื่อคำนวณอย่างถี่ถ้วน ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่เย่จงหมิงเกิดใหม่ เขาได้ขัดขวางการเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 9 ดาวในอนาคต ของคน 2 คน หนึ่งคือดาบสวรรค์หวังติง เขาไม่เพียงแต่จะขัดขวาง แต่ยังตัดแขนไปอีกด้วยและไม่รู้ว่าตอนนี้จะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ส่วนอีกหนึ่งก็คือ จางต้าหลง คนชั่วคนนี้ ถูกลิขิตให้สูญเสียโชคลาภจากการมาของเขา เย่จงหมิงกำลังเดิมพันกับที่นี่

ผู้หญิงสองคนชำเลืองมองกัน รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจมากเกินไป ทั้งหมดทั้งมวลสถานที่นี้ก็เป็นสถานที่ๆเย่จงหมิงเลือก มันจึงเป็นบางอย่างที่สมเหตุสมผล

“คนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มคนที่เรากังวลมากที่สุด เนื่องจากจางต้าหลงกับลูกสมุนแสดงความต้องการจะขยายเขตแดน เพื่อครอบครองรูเล็ตและรับทรัพยากรให้มากขึ้น”

เย่จงหมิงพยักหน้า วันโลกาวินาศผ่านมามากกว่าหนึ่งเดือน ทุกคนที่มีสมองย่อมจะรู้ว่า รูเล็ตเป็นทรัพยากร ใครก็ตามที่ได้ครอบครองรูเล็ต ก็จะได้รับความสำคัญของการวิวัฒนาการ การแข่งขันในการครอบครองรูเล็ตได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างเป็นทางการ และสถานการณ์เช่นนี้จะดำเนินอยู่ต่อไป และจะค่อยๆ เสถียรขึ้นในอีกสองสามปีต่อมา แต่ถึงกระนั้น ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์มากกว่าครึ่งก็เป็นเพราะรูเล็ต

“ที่นี่คือบ้านตระกูลโหลว เป็นชนกลุ่มน้อย ที่ยังคงอนุรักษ์วิถีชีวิตแบบเก่า ด้วยเหตุนี้ความสามัคคีจึงมีค่อนข้างสูง หลังจากการเริ่มต้นของวันโลกาวินาศ ด้วยความที่อยู่ในตำแหน่งที่ดี และมีอ่างเก็บน้ำและทะเลสาบต้ารุ่นเป็นแนวป้องกันที่ดี จึงเกือบเป็นไปไม่ได้ที่จะบุกรุกเกาะกลางทะเลสาบของพวกเขา แต่พวกเขาสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ และมีการพัฒนาที่ดี”

หลังจากที่โม่เย่กล่าวจบ เซี่ยเล่ยก็พูดเสริมขึ้นว่า “เรื่องความแข็งแกร่งของพวกเขา เราไม่รู้มากนัก แต่ยังไงก็คงต้องแข็งแกร่งมาก เพราะในตระกูลมีคนอยู่หลายร้อยคน ได้ยินมาว่าพวกเขามีนักแม่นปืน และคนอื่นๆที่ต่อสู้ได้ดุเดือดมาก”

เย่จงหมิงพยักหน้า ชีวิตก่อนเขาเคยมาที่นี่ เขาอาจไม่รู้จักเมืองวิทยาศาสตร์ ไม่รู้จักอัศวินเสือหิวอะไรนั่น แต่เขารู้จักบ้านตระกูลโหลว แม้มันดูเหมือนจะถูกทำลายด้วยคลื่นของชีวิตกลายพันธุ์ในภายหลังก็ตาม ส่วนรายละเอียดจะเป็นอย่างไรนั้นเขาไม่รู้ เพราะเขาเองก็ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอดจึงไม่ได้ให้ความสนใจกับกองกำลังที่ถูกทำลายมากเกินไป

“สุดท้ายก็ที่นี่ หมู่บ้านตงซานโข่ว นี่เป็นกองกำลังที่ถูกจัดตั้งขึ้นโดยคนในหมู่บ้าน พูดถึงจำนวนคนแล้ว ในห้ากองกำลัง ที่นี่มีจำนวนคนมากที่สุด ฉันได้ยินมาว่ามีมากกว่า 5 พันคน และมีรูเล็ตระดับ 1 อยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้าน ซึ่งมันได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากพวกเขา บุคคลที่น่าสงสัยที่สุดก็คือ หัวหน้าหมู่บ้านตงซานโข่ว กับลุงไห่ ทั้งสองคนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 ดาว เรารู้ว่าพวกเขาเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 2 ดาวได้อย่างไร พวกเขาแลกเปลี่ยนยาวิวัฒนาการพร้อมกับม้วนอาชีพ มาจาก อวิ๋นเส่า บอสของอัศวินพยัคฆ์หิว”

“คนในหมู่บ้านตงซานโข่วแปลกมาก พวกเขามีอาวุธมากมาย มันเป็นแบบโฮมเมด แต่มีคุณภาพที่ดีมาก ซึ่งทำให้ฉันประหลาดใจมาก คุณภาพระดับนั้น บอกได้คำเดียวว่า  ต้องมีเพียงโรงงานผลิตอาวุธเท่านั้นที่สามารถทำได้”

เห็นได้ชัดว่าโม่เย่ไม่เข้าใจกับสิ่งที่เห็น เธอส่ายหน้า เมื่อคิดถึงว่าโรงงานผิดกฎหมายแบบนี้มีมาตั้งแต่ก่อนวันสิ้นโลก

แต่เย่จงหมิงรู้ว่า หมู่บ้านตงซานโข่วไม่ได้มีโรงงานผลิตอาวุธผิดกฎหมาย อาวุธเหล่านั้นมาจากความสามารถส่วนตัว! ไม่ใช่สถานที่จำพวกโรงงานผลิตอาวุธปืน แต่พวกเขามีช่างฝีมือ อาวุธและอุปกรณ์เหล่านั้นผลิตขึ้นโดยช่างฝีมือ

ต่อมา หมู่บ้านตงซานโข่วได้กลายเป็นกองกำลังตงซาน โดยมีลุงไห่เป็นหัวหน้าใหญ่ และกลายเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งในบริเวณรอบๆ ไห่เฉิง ภายใต้การเติบโตอย่างก้าวร้าวมากขึ้นเรื่อยๆ ของจางต้าหลง กองกำลังตงซานยังคงกินดีอยู่ดี

แต่เพราะไม่เพียงลุงไห่จะไม่อ่อนแอ พวกเขายังมีช่างฝีมือที่มีชื่อเสียงมากในชีวิตก่อนอยู่ในกองกำลัง – หลี่เฮ่า

ปีนไรเฟิลระดับสีเขียวของเย่จงหมิงก็ได้รับการดัดแปลงมาจากหลี่เฮ่า

เหตุผลที่กองกำลังตงซานอยู่รอดมาได้ อย่างแรกเป็นเพราะหลี่เฮ่าอยู่ที่นี่ พวกเขาพึ่งพาปรมาจารย์ที่น่าทึ่งคนนี้ จึงได้มีความแข็งแกร่งโดยรวมที่แข็งแกร่งมาโดยตลอด ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องที่พวกเขามีอุปกรณ์ที่ดีที่สุดในอิงเฉิง อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ยังส่งผลให้กองกำลังตงซานที่แม้จะไม่แข็งแกร่งที่สุดในละแวกใกล้เมืองอิงเฉิง แต่ก็ไม่มีกองกำลังใจเต็มใจที่จะยั่วยุ

สำหรับเภสัชกรและช่างฝีมือ คนเหล่านี้ขับเคลื่อนวันโลกาวินาศด้วยผลประโยชน์ คนเหล่านี้มี ‘สหาย’ มากมาย และสหายเหล่านี้ก็มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับอาชีพการผลิต พวกเขาย่อมจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาขัดขวางห่วงโซ่แห่งผลประโยชน์นี้ หากผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตเหล่านี้มีปัญหา ผลประโยชน์ของพวกเขาย่อมมีผลกระทบ ดังนั้นอย่าได้ตำหนิที่พวกเขาจะจัดการกับผู้กระทำเช่นนั้น

อย่างที่สอง คือ กองกำลังตงซานมีความพร้อมมากเกินไป หากต้องการกลืนกินพวกเขาก็ต้องจ่ายมหาศาล และในวันโลกาวินาศไม่มีใครอยากทำงานหนักแบบนี้

“นอกจากกองกำลังทั้งห้าแล้ว ยังมีทีมมากมายที่อยู่กันอย่างกระจัดกระจายตามสถานที่ชุมนุมของผู้รอดชีวิต ซึ่งไม่ต้องให้ความสนใจมากนัก นอกจากทีมที่เรียกว่าคาราวานมืด กับหอการค้าหลิง (0 - เลขศูนย์) ที่ฉันได้ยินมาว่ามีความแข็งแกร่งมาก”

ดวงตาของเย่จงหมิงหรี่ลง “หอการค้าหลิง?”

โม่เย่กับเซี่ยเล่ยมองหน้ากันอีกครั้งแล้วพยักหน้าพร้อมกัน ขณะที่พวกเธอบอกเรื่องกองกำลังใหญ่ทั้งห้า ชายคนนี้ไม่แสดงสีหน้าใดๆ แต่พอพูดถึงทีมที่ไม่น่าสนใจอย่างหอการค้าหลิง ทำไมเขาถึงได้มีปฎิกิริยาตอบสนองมากขนาดนี้?

เย่จงหมิงสูดลมหายใจเข้าลึก หัวใจเต้นแรง

“พวกคุณเฝ้ายามแทนผมที ผมจะไปทำอะไรบางอย่าง”

เย่จงหมิงเดินจากมาด้วยสีหน้ามืดมน เขาหาห้องหนึ่งแล้วนำประตูสังเวยออกมา พอได้ยินเรื่องหอการค้าหลิง เขาก็ตัดสินใจ ใช้ประตูสังเวยให้สำเร็จภายในครั้งเดียว!