บทที่ 39: อาวุธศักดิ์สิทธิ์เป็นปืนพกงั้นเหรอ ?

(เขต 527) หนานเฟิง: "ตามหาลูกชายครับ ตามหาลูกชาย ลูกชายโง่ๆ ของฉันหายไป ช่วยฉันตามหาหน่อย อิอิ!"

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "? ? ?"

คำพูดกะทันหันของหนานเฟิงดึงดูดความสนใจของทั้งช่องแชททันที

(เขต 68) เฉิงโม่: "@หนานเฟิง พี่ชาย ชนะแล้วเหรอ?"

(เขต 381) หลินเทียนฉี: "จบเร็วขนาดนี้เลย? แค่ไม่กี่นาทีเอง?"

(เขต 17) เสี่ยวอังหราน: "โอ้ ดูเหมือนพวกซากุระตัวน้อยๆ จะต้องผิดหวังแล้วสิ?"

(เขต 527)หนานเฟิง: "@เฉิงโม่ แน่นอนว่าฉันชนะ ง่ายมากไม่ใช่เหรอ? ลูกชายฉันจะมาชนะพ่อได้ยังไง? นายว่าไหม?"

"ว่าแต่ เห็นลูกชายฉันไหม? ทำไมยังไม่ออกมาเรียกพ่อเลย? @ซากุระ โคจิโร่"

พอหนานเฟิงยืนยันชัยชนะ ทั้ง [ช่องแชทภูมิภาค] ก็ระเบิดทันที

(เขต 288) เอมิเลีย: "พระเจ้า นี่จริงเหรอ? เขต 527 ชนะเขต 132 ได้จริงๆ เหรอ?"

(เขต 8) ไมค์: "ฮ่าๆ ประเทศซากุระนี่ขยะชัดๆ แม้แต่ตอนที่ได้เปรียบเลเวลยังแพ้ กระจอกจริงๆ"

(เขต 3) อังเดร: "พวกนั้นท้าแกตอนที่เลเวลสูงกว่าแกเหรอ? เจ๋งว่ะ"

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง! ไอ้เด็กนี่ต้องโกหกแน่ๆ!"

(เขต 39) ฟูมิซากะ ทาคุโตะ: "บัดซบ คนแดนมังกรมันโกหกทั้งนั้น เชื่อคำพูดพวกมันไม่ได้หรอก!"

(เขต 381) หลินเทียนฉี: "ไหนคนเขต 132 ล่ะ? ทำไมไม่มีใครออกมาพูดเลย? เสียงหายไปไหนหมด?"

(เขต 17) เสี่ยวอังหราน: "ดูเหมือนไอ้ ซากุระ โคจิโร่ นี่จะกากนะ เลเวล 6 ยังชนะเลเวล 5 ไม่ได้ เล่นไปทำไม? กลับบ้านไปเลี้ยงหมูเถอะ"

ตอนนี้ผู้ถูกเลือกทุกคนของประเทศซากุระต่างหน้าบูดบึ้ง

พวกเขาไม่คิดว่า ซากุระ โคจิโร่ ที่พวกเขาคาดหวังไว้สูง จะแพ้ให้กับผู้ถูกเลือกจากแดนมังกรเลเวล 5!

ถ้าแพ้ให้ประเทศอื่นก็ยังพอทนได้ แต่ดันเป็นคนจากแดนมังกรซะนี่

นี่เป็นเรื่องที่ผู้ถูกเลือกจากประเทศซากุระยอมรับไม่ได้ รู้สึกเหมือนกินขี้เข้าไปเต็มปาก

(เขต 113) เยี่ยเปี้ยวหลิง: "ผู้โจมตีเลเวล < ผู้ถูกโจมตีเลเวล, ความเสียหาย = (พลังโจมตี - พลังป้องกัน) / (1 + ส่วนต่างเลเวล) ถ้าต่างกัน 1 เลเวล ความเสียหายจะลดลงครึ่งหนึ่งทันที @หนานเฟิง นายชนะทั้งที่ความเสียหายลดลงครึ่งหนึ่ง แสดงว่า ซากุระ โคจิโร่อ่อน มากเลยเหรอ?"

มองดูสูตรที่เยี่ยเปี้ยวหลิงส่งมา หนานเฟิงถึงได้เข้าใจ

ที่แท้เมื่อเลเวลต่ำโจมตีเลเวลสูง ความเสียหายจะลดลงมากขนาดนี้

ถ้าต่างกัน 1 เลเวล ความเสียหายจะเหลือแค่ครึ่งเดียว ต่างกัน 2 เลเวล จะเหลือแค่หนึ่งในสาม

ถ้าต่างกัน 9 เลเวล จะเหลือแค่หนึ่งในสิบของความเสียหายเดิม

โชคดีที่หนานเฟิงลงคะแนนพละกำลังทั้งหมด ทำให้เขามี [พลังโจมตี] สูงพอ

อีกอย่างซากุระ โคจิโร่ก็เป็นพวกบอบบาง แม้ความเสียหายจะลดลงครึ่งหนึ่ง หนานเฟิงก็ยังทำความเสียหายได้ 150+

ไม่งั้นหนานเฟิงคงชนะไม่ได้จริงๆ

เพราะกลไกการลดความเสียหายนี้เอง การท้าทายคู่ต่อสู้ที่เลเวลสูงกว่าจึงแทบเป็นไปไม่ได้

ไม่แปลกที่ทุกคนจะคิดว่าการที่หนานเฟิงชนะได้เป็นเรื่องน่าทึ่ง

หลังจากได้สติ หนานเฟิงตอบคำถามของเยี่ยเปี้ยวหลิง

(เขต 527) หนานเฟิง: "เอ่อ... บอกได้เลยว่า ฉันไม่เสียเลือดเลยสักหยด"

(เขต 527) ซูเจ๋อหราน: "ฉันจำได้ว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของนายเป็นมีดสั้นนะ... แล้วมีดสั้นจะสู้กับดาบซามูไรโดยไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง?"

หนานเฟิงแอบชูนิ้วให้ซูเจ๋อหรานในใจ นี่มันซัพพอร์ตชั้นเยี่ยมชัดๆ!

แบบนี้ทุกคนจะเข้าใจไปเองว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของนานเฟิงเป็นมีดสั้น

ทำให้หนานเฟิงมีพื้นที่ในการทำอะไรได้มากขึ้น

(เขต 3) อังเดร: "ท้าสู้กับเลเวลสูงกว่าแถมไม่เป็นอะไรเลย แถมยังใช้อาวุธระยะประชิด? ฉันว่าฉันทำไม่ได้แน่"

(เขต 288) เอมิเลีย: "ฉันได้ยินมาว่าทุกคนในแดนมังกรของพวกนายเรียนกังฟูกันนี่จริงเหรอ? หนานเฟิง ทักษะการต่อสู้ของนายต้องเก่งมากแน่ๆ เลย ใช่ไหม?"

(เขต 8) ไมค์: "โอ้ ทักษะการต่อสู้เหรอ? เมื่อเจอพละกำลังที่เหนือกว่า มันก็ไร้ความหมาย"

(เขต 78) จินเสียนสวี: "บางทีอาจไม่ใช่ว่าหนานเฟิงแข็งแกร่งเกินไป แต่ซากุระ โคจิโร่กากเกินไปต่างหาก"

ไม่มีใครยอมรับว่าผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่นแข็งแกร่ง แต่ทุกคนยินดีที่จะยอมรับว่าผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่นอ่อนแอ

คำพูดของจินเสียนสวีได้รับการเห็นด้วยจากผู้ถูกเลือกส่วนใหญ่ทันที

(เขต 8) ไมค์: "นายพูดถูก ซากุระ โคจิโร่ มันแค่ไร้ประโยชน์"

(เขต 502) ซิวานี: "ฮ่าๆ ซากุระ โคจิโร่ยังชนะเขต 527 ไม่ได้เลย งั้นก็คงชนะฉันไม่ได้เหมือนกัน"

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "ไร้สาระ! แค่ดาบเดียวฉันก็ฆ่าแกได้!"

ในที่สุด ซากุระ โคจิโร่ ที่แอบอ่านอยู่นาน ก็ทนไม่ไหวต้องออกมาพูด

หนานเฟิงรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

เขารอมานานแล้ว คิดว่าซากุระ โคจิโร่ไม่กล้าโผล่หน้ามาเสียอีก

(เขต 527) หนานเฟิง: "ลูกชายที่รัก ไปไหนมา? พ่อตามหามานานแล้วนะ!"

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "@หนานเฟิง หุบปากซะ!"

(เขต 527) หนานเฟิง: "ฉันคุยกับลูกชายฉัน มันเกี่ยวอะไรกับแก? หืม? เดี๋ยวนะ แกเป็นพี่ชายลูกฉัน นั่นหมายความว่า... แกก็เป็นลูกชายฉันด้วยสิ?"

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "ไอห่านี่! มึงกล้าดูถูกพี่ชายกู? อยากตายรึไง!"

(เขต 527) หนานเฟิง: "@ซากุระ โคจิโร่ ลูกชายที่รัก แกบอกว่าจะเรียกฉันว่าพ่อไง? ทำไมยังไม่เรียก? จิตวิญญาณซามูไรของประเทศซากุระแกอยู่ไหนล่ะ?"

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "โคจิโร่ แกแพ้จริงเหรอ?"

ช่องแชทพลันเงียบกริบ ทุกคนรอฟังคำตอบโดยตรงจากซากุระ โคจิโร่

ซากุระ โคจิโร่เงียบไปนาน

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "ใช่ครับ พี่ชาย อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของไอ้นานเฟิงนี่เป็นปืนพก มันยิงได้ไกลมาก ผมยังเข้าใกล้มันไม่ได้เลย [พลังชีวิต] ก็หมดแล้ว"

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "อะไรนะ? ปืนพก?"

(เขต 68) เฉิงโม่: "จริงดิ? อาวุธศักดิ์สิทธิ์จะตื่นเป็นปืนพกก็ได้ด้วยเหรอ? อิจฉาจังเลย..."

(เขต 8) ไมค์: "เป็นไปไม่ได้หรอก"

(เขต 288) เอมิเลีย: "พระเจ้า นี่มันจริงเหรอ?"

หนานเฟิงคิดว่าจะผ่านหัวข้อนี้ไปยังไงดี ในขณะเดียวกันก็ต้องทำให้ผู้ถูกเลือกส่วนใหญ่ไม่เชื่อในสิ่งที่ ซากุระ โคจิโร่ พูด

หลังจากคิดทบทวน หนานเฟิงพิมพ์ข้อความและส่งไป

(เขต 527) หนานเฟิง: "อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของฉันเป็นปืนพกจริงๆ ด้วย ถ้าแกไม่บอก ฉันก็ไม่รู้หรอก ขอบใจที่เตือนนะ ลูกชายที่ดีของพ่อ"

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "เลิกแกล้งทำเป็นได้แล้ว ถ้ามึงไม่มีปืนพก จะเอาชนะกูได้ยังไง?"

(เขต 527) ซูเจ๋อหราน: "ซากุระ โคจิโร่ กูคิดว่ามึงอับอายที่แพ้ เลยต้องหาข้อแก้ตัวแบบนี้ใช่ไหม?"

(เขต 68) เฉิงโม่: "ข้อแก้ตัวแย่ๆ ยายของฉันได้ยินยังส่ายหัวเลย"

(เขต 381) หลินเทียนฉี: "อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของทุกคนเป็นอาวุธเย็น จะมาตื่นเป็นอาวุธร้อนอย่างปืนพกได้ยังไง? โกหกก็ให้มันเนียนหน่อย"

หนานเฟิงเห็นว่าผู้ถูกเลือกจากแดนมังกรต่างพูดเข้าข้างเขา

คิดอยู่สองวินาที หนานเฟิงก็เข้าใจเหตุผล

ถ้าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของหนานเฟิงเป็นปืนพกจริง นี่ต้องเป็นหนึ่งในไพ่ตายที่ทรงพลังที่สุดของหนานเฟิงแน่ๆ

พวกเราเป็นคนแดนมังกรเหมือนกัน จะปล่อยให้ไพ่ตายของเพื่อนร่วมชาติถูกเปิดเผยง่ายๆ ได้ยังไง? ก็ต้องค้าน ซากุระ โคจิโร่ สิ

ถ้าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของหนานเฟิงไม่ใช่ปืนพก ยิ่งต้องค้านใหญ่

คิดว่าใครเป็นคนโง่กันแน่ มาแต่งข้อแก้ตัวห่วยๆ แบบนี้มาโกหก? คิดว่าทุกคนสมองพิการหรือไง?

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "หึ ซามูไรแห่งจักรวรรดิซากุระอันยิ่งใหญ่ไม่มีวันโกหก อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของหนานเฟิงเป็นปืนพก"

"กูกล้าสาบานด้วยดาบซามูไรของกูเลย!"

ดาบซามูไรคือสิ่งที่ซามูไรซากุระให้ความสำคัญที่สุด การที่ ซากุระ โคจิโร่ กล้าสาบานด้วยดาบซามูไร แสดงว่าคำพูดของเขาน่าจะเป็นความจริง!

70% ของผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่นเชื่อเขา

(เขต 527) หนานเฟิง: "อ๋อ ใช่ๆ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของกูเป็นปืนพก แล้วไง? มึงจะเรียกกูว่าพ่อเมื่อไหร่ล่ะ?"

เห็นหนานเฟิงไม่ปฏิเสธ ผู้ถูกเลือกคนอื่นๆ เริ่มสงสัยอีกครั้ง

ยอมรับไพ่ตายง่ายๆ แบบนี้? มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "ฮ่าๆ ในที่สุดก็ยอมรับสักที? ถ้าไม่มีปืน มึงไม่มีทางชนะกูได้หรอก!"

(เขต 527) หนานเฟิง: "อ๋อ ใช่ๆ กูมีปืนจริง แล้วไง? มึงจะเรียกกูว่าพ่อเมื่อไหร่? นักรบแห่งจักรวรรดิซากุระอันยิ่งใหญ่ทำไมถึงไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ล่ะ?"

(เขต 68) เฉิง โม่: "ฮ่าๆ กูไม่เชื่อแม้แต่คำเดียวที่ปีศาจซากุระตัวน้อยพูด ใครเชื่อ=คนนั้นโง่"

ผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่นพยักหน้าทันทีที่ได้ยินแบบนี้

ไอ้ซากุระ โคจิโร่ นี่มันไม่น่าเชื่อถือจริงๆ จะเชื่อทุกอย่างที่มันพูดไม่ได้หรอก

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "ไอเชี่ย พวกแดนมังกรมันโกง แล้วยังจะให้กูยอมรับความพ่ายแพ้อีก? ฝันไปเหอะ!"

(เขต 527) หนานเฟิง: "อ้าว ทำไมกูกลายเป็นคนโกงล่ะ? ก็กูแทงมึงตายด้วยมีดสั้นไม่ใช่เหรอ? กูโกงตรงไหน?"

(เขต 132) ซากุระ โคจิโร่: "หึ ถ้า HP กูไม่ต่ำเกินไป มึงจะแทงกูตายด้วยมีดสั้นได้ยังไง?"

พอพูดประโยคนี้ออกมา ซากุระ โคจิโร่ ก็รู้ตัวทันทีว่ามีบางอย่างผิดพลาด

หนานเฟิงยิ้ม ไอ้เด็กโง่นี่ติดกับดักแล้ว!