บทที่ 38: ตามหาลูกชาย

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! คุณเอาชนะคู่ต่อสู้ ซากุระ โคจิโร่ และคว้าชัยชนะในการประลองข้ามภูมิภาคครั้งนี้!]

[ติ๊ง! ทรัพยากรทั้งหมดในพื้นที่ของคุณ [พื้นที่โลกต้นกำเนิด เขต 527] เพิ่มขึ้น 10%!]

การท้าทายจบลงพร้อมกับข้อความจากระบบสองประโยค

นับตั้งแต่หนานเฟิงลั่นไกนัดแรก การต่อสู้ใช้เวลาไม่ถึง 10 วินาที และเขายังไม่ต้องใช้ [กระสุนทะลวง] นัดที่สองด้วยซ้ำ

"บัดซบ!!" ซากุระ โคจิโร่ ที่ถูกบังคับให้ [พลังชีวิต] เหลือเพียง 1 จ้องหนานเฟิงด้วยความเดือดดาล

เขาไม่คิดว่าตัวเองจะแพ้!

หนานเฟิงหัวเราะเยาะ "อย่าลืมเรียกพ่อด้วยล่ะ ไอ้หนู"

ซากุระ โคจิโร่ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ภาพตรงหน้าของทั้งคู่เปลี่ยนไป พวกเขาถูกส่งกลับพื้นที่ของตัวเองในทันที

หนานเฟิงกลับมาที่กระท่อมของเขา ไม่ถึงนาทีหลังจากที่จากไป

"ชนะแล้ว..." หนานเฟิงถอนหายใจ หัวใจที่เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นค่อยๆ สงบลง

แม้การต่อสู้จะจบลงอย่างรวดเร็ว แต่มีเพียงหนานเฟิงเท่านั้นที่รู้ว่ามันอันตรายแค่ไหน

การโจมตีครั้งสุดท้ายของ ซากุระ โคจิโร่ ทำให้หนานเฟิงรู้สึกขนหัวลุก

เขาไม่สงสัยเลยว่าหากโดนเข้า ร่างของเขาคงถูกฟันขาดเป็นสองท่อน แพ้ทันทีแบบไม่มีข้อแม้

โชคดีที่หนานเฟิงเตรียมตัวมาอย่างดี เขาคิดถึงความเป็นไปได้ที่จะถูกประชิดตัวตั้งแต่เมื่อคืน

จึงสามารถตอบโต้ได้ทันและหลบหลีกการโจมตีที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

หลังจากทบทวนการต่อสู้ทั้งหมด หนานเฟิงสรุปจุดอ่อนของตัวเอง จากนั้นเปิด [ช่องแชท] ขึ้นมา

ถึงเวลาโม้แล้ว!

ผู้ถูกเลือกคนอื่นๆ ก็ได้รับประกาศชัยชนะของนานเฟิงจากระบบ และพวกเขากำลังคุยกันอย่างคึกคักใน [ช่องแชท]

หลิวต้าเชียง: "@หนานเฟิง นายเจ๋งมาก!"

หวงหยวนหมิง: "รู้สึกเหมือนฝันไปเลย แค่นาทีเดียว? นายชนะแล้วเหรอ?"

ซูเจ๋อหราน: "เยี่ยมมาก ได้ยินมาว่าซากุระ โคจิโร่มี [พลังโจมตี] ถึง 410 เชียวนะ ด้วยทักษะและความได้เปรียบด้านเลเวล เขาน่าจะฆ่านานเฟิงได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว"

ซู เจ๋อหราน: "@หนานเฟิง ฉันสงสัยนิดหน่อยว่านายชนะยังไง?"

โหยวหราน: "(*^▽^*) สมุนไพรเยอะขึ้นมาเต็มเลยแถวกระท่อมฉัน นี่คือผลจากทรัพยากรที่เพิ่มขึ้น 10% สินะ?"

อู๋หยวนเซิง: "ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน ดูเหมือนจะมีสัตว์อสูรเพิ่มขึ้นรอบๆ ด้วย"

หลิวต้าเชียง: "ต้นไม้ก็เยอะขึ้น ต้นที่ฉันโค่นไปเมื่อวานงอกขึ้นมาใหม่จากอากาศเลย"

หนานเฟิงเคยคิดมาก่อนว่าทรัพยากรอะไรบ้างที่จะเพิ่มขึ้น 10%

ตอนนี้ดูเหมือนว่าทรัพยากรทั้งหมดในพื้นที่เพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็น: ต้นไม้ หิน สัตว์อสูร แร่ธาตุต่างๆ ฯลฯ

นี่คือการยกระดับความแข็งแกร่งของทั้งพื้นที่

แต่สำหรับหนานเฟิงแล้ว ผลประโยชน์ไม่ได้มากมายขนาดนั้น ไม่มีแม้แต่รางวัลเพิ่มคุณสมบัติ ยังสู้การล่าสัตว์อสูรระดับราชาไม่ได้เลย

หลังจากรอสักพัก เห็นคนแท็ก @เขาใน [ช่องแชท] มากขึ้นเรื่อยๆ หนานเฟิงจึงเลิกแอบดู

หนานเฟิง: "มีเสียงดังสนั่นบนฟ้า และหนุ่มหล่อก็ปรากฏตัวอย่างเจิดจรัส! ปรบมือ!"

เทียนจื้อผิง: "ฮ่าๆ มีอารมณ์ขันจริงๆ"

โหยวหราน: "ถ้าเป็นเด็กประถมอาจจะคิดว่าเด็กไปหน่อย แต่ถ้าเป็นนักศึกษามหาลัย ก็เข้ากับฉันพอดีเลย"

สวี่หมิง: "ปรบๆๆ (เสียงปรบมือ)"

หลิวต้าเชียง: "พี่ชายเจ๋งมาก! (เสียงแหบพร่า)"

หวงหยวนหมิง: "@หนานเฟิง พี่ชาย นับจากนี้ผมเป็นน้องชายพี่นะ!"

เป่าเจี้ยน: "พี่ชาย! พาผมไปด้วยนะพี่ชาย!"

กลุ่มผู้ถูกเลือกพากันกลายเป็นสมุนเอาใจนานเฟิงกันหมด

หนานเฟิงรู้สึกสบายใจมาก และไม่ลืมที่จะพูดสิ่งสำคัญ

หนานเฟิง: "พี่น้องที่รัก เพื่อฉลองชัยชนะวันนี้ ผมเพิ่งวาง [น้ำสะอาดบริสุทธิ์] 50 หน่วยขึ้นชั้นขายของ! ไม่ใช่ 98 ไม่ใช่ 88 ลดราคาพิเศษ แค่ 28 เท่านั้น!"

หนานเฟิง: "วัสดุ 28 หน่วย ไม่ขาดทุน ไม่โดนโกง แต่ซื้อ [น้ำสะอาดบริสุทธิ์] กลับไปลองชิมที่บ้านได้!"

หนานเฟิง: "[น้ำสะอาดบริสุทธิ์] เดินหน้าฟื้นฟู [พลังเวทมนตร์] ถอยหลังดับกระหาย เป็นของจำเป็นที่ขาดไม่ได้ทั้งในบ้านและการเดินทาง แน่ใจนะว่าไม่อยากซื้อ?"

โหยวหราน: "ลดราคาด้วยเหรอ? จัดไปสิ!"

อู๋หยวนเซิง: "พี่สาวข้างบน เหลือให้ผมบ้างนะ!"

ซูยี่หาน: "ฉันก็อยากได้..."

สำหรับผู้ถูกเลือกที่โจมตีระยะไกล การสิ้นเปลือง [พลังเวทมนตร์] มากเกินไปเป็นปัญหาใหญ่เสมอ

ก่อนหน้านี้หนานเฟิงขายขวดฟื้นฟู [พลังเวทมนตร์] ขวดละ 50 หน่วยวัสดุ คนอื่นๆ ยังลังเลที่จะซื้อ

แต่ตอนนี้แค่ 28 หน่วยวัสดุ ทุกคนต่างซื้อกัน มากบ้างน้อยบ้าง

สุดท้ายแล้ว นี่ก็วันที่สี่แล้ว ใครบ้างจะไม่มีเงินเก็บ? อีกอย่าง พวกเขาสำรวจพื้นที่รอบๆ กระท่อมกันมาพอสมควรแล้ว ถึงเวลาที่จะสำรวจให้ไกลขึ้น

เตรียมยาฟื้นฟู [พลังเวทมนตร์] ใส่กระเป๋าเป้ไว้บ้าง พวกเขาก็จะมั่นใจขึ้น

[น้ำสะอาดบริสุทธิ์] 50 หน่วยขายหมดอย่างรวดเร็ว หลายคนส่งข้อความมาคุยกับหนานเฟิงเป็นการส่วนตัว ถามว่ามีเหลือไหม

แน่นอนว่ามี เมื่อคืนหวงหยวนหมิงเพิ่งให้น้ำลำธารมาสองถังใหญ่ ยังไม่ได้ทำให้บริสุทธิ์เลย

"รวยแล้ว" หนานเฟิงยิ้ม

เขาทำเงินได้กว่าพันหน่วยวัสดุในเวลาไม่กี่นาที แม้จะต้องแบ่งให้หวงหยวนหมิงบ้าง หนานเฟิงก็ยังได้กำไรงาม

นี่ก็เป็นเหตุผลที่หนานเฟิงลดราคา - กำไรน้อยแต่ขายคล่อง

ระหว่างรอเวลาทำน้ำให้บริสุทธิ์ หนานเฟิงเปิด [ช่องแชทภูมิภาค] อีกครั้ง

เขามีเรื่องสำคัญมากอีกอย่าง - การพยายามไม่เปิดเผยอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง!

ซากุระ โคจิโร่ รู้แล้วว่าอาวุธประจำตัวของนานเฟิงคือปืนพก แต่นอกจากเขา ไม่มีใครเห็นกับตา หนานเฟิงจึงยังมีโอกาสหลอกคนอื่นได้

เขาไม่ได้หวังจะหลอกทุกคน แค่ให้คนส่วนใหญ่ไม่เชื่อในสิ่งที่ ซากุระ โคจิโร่ พูดก็พอแล้ว

[ช่องแชทภูมิภาค]:

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "ฮ่าๆ ยังฝันอยู่อีกเหรอ? พวกมึงคิดจริงๆ เหรอว่าไอ้ขยะจากแดนมังกรของมึงจะชนะได้?"

"แม้พละกำลังของ ซากุระ โคจิโร่ จะไม่ดีเท่าฉัน แต่ก็ยังเอาชนะพวกขี้ขลาดจากแดนมังกรของแกได้ง่ายๆ"

(เขต 17) เสี่ยวอังหราน: "เห่าอะไรของมึง? โดนกูซัดไปคราวที่แล้วยังไม่พอเหรอ?"

(เขต 381) หลินเทียนฉี: "หือ? พี่เสี่ยวอังหราน เคยซัดซากุระ อิเจียนมาก่อนเหรอ?"

(เขต 68) เฉิงโม่: "@หลินเทียนฉี นายมาทีหลัง เลยไม่รู้ เมื่อวานซืนไอ้ซากุระ อิเจียนนี่ก็เหิมเกริมเหมือนกัน แต่เสี่ยวอังหรานท้าประลองข้ามภูมิภาค จับมันมาซ้อม หลังจากนั้นมันก็เงียบไปพักใหญ่"

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "หึ กูแค่กลัวว่าเสี่ยวอังหรานจะแพ้อย่างน่าอับอาย เลยยอมๆมันไป"

"ใครจะไปคิดว่าพวกแดนมังกรมันอกตัญญู ไม่รู้จักบุญคุณ ยังแอบนินทากูอีก น่าละอายจริงๆ"

(เขต 17) เสี่ยวอังหราน: "พูดสมจริงเหลือเกิน เกือบเชื่อแล้วเนี่ย ไม่รู้สิว่าตอนนั้นกูกดหมาตัวไหนไว้แล้วซัดน่ะ?"

(เขต 39) ฟูมิซากะ ทาคุโตะ: "พวกแดนมังกรพวกมึงมันไอกากทั้งนั้น ไร้จิตวิญญาณซามูไร ทำได้แค่โจมตีแบบขี้ขลาด!

ใน [ช่องแชทข้ามภูมิภาค] ผู้ถูกเลือกจากแดนมังกรและจักรวรรดิซากุระเริ่มด่ากันอีกครั้ง

มันกลายเป็นเรื่องปกติในช่องนี้ไปแล้ว ทั้งสองฝ่ายคงรู้สึกอึดอัดถ้าไม่ได้ด่ากันสักวัน

ในฐานะหนึ่งในสี่ตัวป่วนใหญ่ของเซิร์ฟเวอร์ประเทศ หนานเฟิงจะพลาดโอกาสดีๆ แบบนี้ได้ยังไง? เขารีบเข้าร่วมแชทกลุ่มทันที

(เขต 527) นานเฟิง: "ตามหาลูกชายครับ ตามหาลูกชาย ลูกชายโง่ๆ ของฉันหายไป ช่วยฉันตามหาหน่อย อิอิ!"

(เขต 39) ซากุระ อิเจียน: "? ? ?"