บทที่ 30: เข้าใจทักษะ

สัตว์อสูรระดับราชาเลเวล 6...

ดวงตาขนาดลูกบาสเกตบอล บวกกับพลังชีวิต 2,800 แต้ม ทำเอาหนานเฟิงขนหัวลุกชันไปหมด

ตอนนี้ในหัวหนานเฟิงคิดได้แค่สี่คำ - น่ากลัวชิบหาย

[ราชาแมงมุมอุโมงค์] จ้องหนานเฟิง แล้วจู่ๆ ก็ปล่อยเสียงกรีดร้องแหลมออกมา

"สควี้ก!"

ถอยหลังแล้วหยิบปืน หนานเฟิงถือปืนเดเซิร์ตอีเกิลยิงอย่างแม่นยำสามนัด

โดน [ราชาแมงมุมอุโมงค์] - สัตว์อสูรตัวใหญ่ขนาดนี้ยิ่งยากจะไม่โดน

-1!

-1!

-1!

ยิงสามนัด [ราชาแมงมุมอุโมงค์] เสียพลังชีวิต 3 แต้ม พลังโจมตี 200 ของหนานเฟิงไม่สามารถทะลุการป้องกันได้!

"วิ่ง!"

หนานเฟิงตะโกนไปทางซ้าย หมุนตัวแล้ววิ่งไปที่ปากถ้ำ

อย่างที่เขาว่า เพื่อนตายฉันไม่ตาย เอาชีวิตให้รอดก่อน!

ในทางซ้าย ผู้ถูกเลือกแปดคนที่เหลือได้ยินเสียงตะโกนของหนานเฟิง รีบหันมามอง

ในเวลาเดียวกัน ดวงตาแปดดวงขนาดลูกบาสเกตบอลของ [ราชาแมงมุมอุโมงค์] ก็มองพวกเขา

อู๋หยวนเซิง: "อะไรน่ะ?"

หวงหยวนหมิงถอยหลังหลายก้าว ขนหัวลุก: "ผมใช้ [ดวงตาแห่งการหยั่งรู้] ดู

นี่คือ [ราชาแมงมุมอุโมงค์] สัตว์อสูรระดับราชาเลเวล 6 มีพลังโจมตี 420..."

สวี่หมิงตกใจ: "เชี่ย พลังโจมตี 420? ไม่ฆ่าผมตายภายในวินาทีเดียวเหรอ?"

"พี่ ตอนนี้ทำไงดี?" ใบหน้างดงามของซูยี่หานแสดงความกลัว หลบหลังซูเจอหราน

ในแปดคน มีแค่ซูเจอหรานที่ใจเย็น: "ไม่ต้องกลัว มันตัวใหญ่เกินไป ลอดผ่านไม่ได้"

เมื่อกี้ที่ทางแยก ซูเจอหรานเจอร่องรอยสัตว์อสูรตัวใหญ่ทางขวา แต่ทางซ้ายไม่มี

ประกอบกับทางซ้ายแคบ ซูเจอหรานตัดสินใจทันทีว่าสัตว์อสูรตัวใหญ่ลอดผ่านทางซ้ายไม่ได้ จึงนำทีมไปทางซ้าย

อย่างที่คิด [ราชาแมงมุมอุโมงค์] ไม่โจมตีใส่ทุกคน แต่กลอกตาสองสามทีแล้วค่อยๆ ถอย

สัตว์อสูรระดับราชาถอย

หวงหยวนหมิงยังไม่ค่อยเชื่อ: "มันไป? ไม่ฆ่าพวกเราเหรอ?"

ซูเจอหรานขมวดคิ้ว จู่ๆ ก็เดาอะไรบางอย่างได้: "เร็ว ฉวยโอกาสนี้วิ่งออกไป!"

หยุนเฟยงง: "วิ่งออกไป? [ราชาแมงมุมอุโมงค์] เพิ่งจะถอยไป ถ้าวิ่งออกไปตอนนี้ไม่เท่ากับแขวนคอตัวเองเหรอ? - อยากตาย?"

ซูเจอหรานไม่พูดเหลวไหล จูงมือน้องสาวซูยี่หานวิ่งออกไป: "ไม่อยากตายก็วิ่งตามผมมา! ก่อนจะสายเกินไป!"

คนที่เหลือยังลังเลเล็กน้อย ส่วนใหญ่เพราะ [ราชาแมงมุมอุโมงค์] ตัวเมื่อกี้ทำให้พวกเขากลัวมากเกินไป

พลังโจมตี 420 แต้มเชียวนะ สวี่หมิงแทงค์ที่ถึกสุดที่นี่โดนแตะก็แตกแล้ว!

แค่เจ็ดแปดวินาที ซูเจอหรานก็พาซูยี่หานวิ่งมาถึงทางแยกแล้ว

แต่จู่ๆ ก็มีแมงมุมมากมายโผล่ออกมาจากทางขวา ขับไล่สองคนกลับไป!

"แย่แล้ว..." ใบหน้าซูเจอหรานแสดงความตื่นตระหนกที่เห็นได้ยาก

"พี่ ทำไงดี?" ซูยี่หานข้างๆ ซีดเผือดด้วยความกลัว

ซูเจอหรานตั้งสติ ตัดสินใจในทันที: "ไม่ต้องกลัว กลับไป"

ภายใต้แรงกดดันจากฝูงแมงมุม ทั้งสองถอยกลับไปทางซ้ายอีกครั้ง

เห็นฝูงแมงมุมหนาแน่น คนอื่นๆ ก็ตื่นตระหนก

สวี่หมิงถึงกับสบถออกมา: "เชี่ย! นี่มันที่ตายชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?"

รอยยิ้มโง่ๆ บนใบหน้าอ้วนของหนิงอู๋หายไป: "ทำยังไงดี?"

พี่น้องซูเจอหรานวิ่งกลับมาไม่หยุด: "วิ่งไปข้างหน้าต่อ บางทีอาจมีความหวังริบหรี่"

ทุกคนลังเล วิ่งตามพี่น้องเข้าไปในถ้ำลึก ด้านหลังคือกองทัพแมงมุม

วิ่งไปไม่รู้นานเท่าไหร่ ซูเจอหรานจู่ๆ ก็หยุด ใช้คบเพลิงส่องผนังหิน

"มีถ้ำตรงนี้ ทางเข้าแคบมาก!"

ซูเจอหรานรีบวิ่งเข้าไปตรวจสอบ พบว่าไม่มีสัตว์อสูร มีแค่ใยแมงมุมจำนวนมาก

ถ้ำนี้ปลอดภัย

ซูเจอหรานวางกลยุทธ์ทันที:

"ระยะไกล 4-5 คนเข้าไปข้างใน ระยะประชิดรักษาการณ์ปากถ้ำ!"

"สวี่หมิงกับหวงหยวนหมิงคู่กัน ผมกับหนิงอู๋เป็นอีกคู่ สลับกันรับดาเมจ!"

"น้อง คอยเพิ่มเลือดให้ทุกคน"

"อย่าประหยัดวัสดุ ซื้อเนื้อย่างกับยาฟื้นฟูพลังเวทมนตร์ใน [ระบบซื้อขาย] ให้หมด!"

"ถ้าต้านได้ยังมีความหวังริบหรี่ ถ้าต้านไม่ได้ก็ตายด้วยกัน!"

ทุกคนรีบปฏิบัติตามกลยุทธ์ของซูเจอหราน

ตอนนี้เวลาเร่งด่วน กองทัพแมงมุมกำลังจะตามมาทัน ไม่มีใครคิดว่ากลยุทธ์ของซูเจอหรานจะได้ผลหรือไม่

อย่างน้อยกลยุทธ์นี้ฟังดูน่าเชื่อถือในแวบแรก และอาจมีโอกาสรอดจริงๆ

มีเสียงซู่ซ่าไม่ไกล เป็นเสียงกองทัพแมงมุมเดินทัพ!

"มาแล้ว เตรียมรบ!"

สวี่หมิงกัดฟัน คุกเข่าครึ่งตัวเอนไปด้านหน้า ถือโล่ใหญ่แน่นปิดปากถ้ำ

คนที่เหลือก็กลั้นหายใจเตรียมรบ

แมงมุมตัวแรกคลานมา หวงหยวนหมิงรีบพุ่งไปฟาดด้วยไม้ยาวให้กระเด็น

ซูเจอหรานมองแมงมุมที่ถูกฟาดกระเด็น ตะลึงเล็กน้อย รีบใช้ [ดวงตาแห่งการหยั่งรู้]

[ลูกแมงมุม]

[เลเวล]: เลเวล 2

[พลังชีวิต]: 150/280

[พลังเวทย์]: 110/110

[พลังโจมตี]: 90

[ป้องกัน]: 65

เห็นคุณสมบัติของแมงมุมนี้ ซูเจอหรานถอนหายใจโล่งอก: "นี่ไม่ใช่ [แมงมุมอุโมงค์] แต่เป็น [ลูกแมงมุม] เลเวล 2 พวกเรายังมีความหวัง"

มีข่าวดี แต่ก็มีข่าวร้าย

ข่าวดีคือ [ลูกแมงมุม] อ่อนแอมาก ทุกคนฆ่าได้ง่าย

ข่าวร้ายคือ [ลูกแมงมุม] มีจำนวนมากและตัวเล็ก ทำให้ทุกคนป้องกันปากถ้ำยากขึ้น

ซูเจอหรานมองนักรบระยะไกลสี่คนด้านหลัง:

"อู๋หยวนหรานกับอู๋เฉินอัน พวกคุณแค่โจมตีแมงมุมนอกถ้ำ ลดแรงกดดันให้นักรบแถวหน้า"

"หยุนเฟย คุณรับผิดชอบจัดการพวกที่หลุดเข้ามา อย่าให้สัตว์อสูรพวกนี้โจมตีพวกเรา"

สามคนพยักหน้าพร้อมกันแล้วเริ่มโต้กลับตามแผน

อ้วนหนิงอู๋ควงมีดดาบฟันลูกแมงมุมขาด: "พี่สวี่หมิง ถ้าทนไม่ไหวก็บอก ผมรับแทนได้สักพัก!"

สวี่หมิงหมอบหลังโล่ใหญ่ยิ้มแหยๆ: "ไม่ต้องห่วง แมงมุมตัวเล็กพวกนี้พลังโจมตีไม่สูง มีพี่เลี้ยงเพิ่มพลังชีวิต ผมต้านสิบนาทีได้ไม่มีปัญหา"

สวี่หมิงพูดพลางหยิบ [เนื้อย่างหอม] ออกจากกระเป๋าเป้มากิน

ซูเจอหรานสังเกตสถานการณ์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ตอนนี้ด้วยการร่วมมือที่ดี ทุกคนป้องกันถ้ำได้ชั่วคราว

แต่เวลาผ่านไป เมื่อเสบียงทุกคนหมด ความตายก็มาถึง

[ลูกแมงมุม] มีไม่สิ้นสุด ซูเจอหรานไม่คิดว่าพวกเขาจะฆ่าได้หมด

ต้องหาทางพลิกสถานการณ์!

สมองซูเจอหรานทำงานอย่างรวดเร็ว พยายามคว้าความหวังในการรอดชีวิตทุกอย่าง

ในตอนนั้น เขาจู่ๆ ก็ได้รับข้อความส่วนตัว

หนานเฟิง: "พี่น้อง ยังมีชีวิตอยู่มั้ย? ต้องการความช่วยเหลือมั้ย?"

หนานเฟิงวิ่งออกจากถ้ำไปนานแล้ว หาที่ปลอดภัยแล้วสังเกตสถานการณ์ที่ปากถ้ำ

แต่เขาพบว่า [ราชาแมงมุมอุโมงค์] ไม่ได้ไล่ตามเขาออกมา และซูเจอหรานกับคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ออกมา

เขาเลยส่งข้อความมาดูว่าซูเจอหรานกับคนอื่นๆ ตายหรือยัง

ซูเจอหรานรีบตอบข้อความ: "พี่ชาย ตอนนี้พวกเราถูกแมงมุมล้อม ต้องการยาฟื้นฟูพลังเวทมนตร์เยอะมาก!"

เอ๊ะ ยังไม่ตายเหรอ...

หนานเฟิงประหลาดใจเล็กน้อย เป็นไปไม่ได้ที่คนพวกนี้จะทนพลังโจมตีน่ากลัวของ [ราชาแมงมุมอุโมงค์] ได้

งั้นมีความเป็นไปได้อย่างเดียว - [ราชาแมงมุมอุโมงค์] ไม่ได้ลงมือเอง แต่เรียกลูกน้องมา

หนานเฟิงพยักหน้าเข้าใจแล้วเริ่มการแลกเปลี่ยน ส่ง [น้ำสะอาดบริสุทธิ์] 10 หน่วยให้ซูเจอหรานโดยไม่คิดเงิน

นี่คือสต็อกทั้งหมดในกระเป๋าเป้หนานเฟิง

ซูเจอหราน: "มีอีกมั้ย? แค่นี้ทนได้ไม่นานหรอก"

หนานเฟิง: "ไม่มี ถ้าจะทำต้องกลับกระท่อม ใช้เวลาเป็นชั่วโมง"

เครื่องกรองน้ำหนานเฟิงวางไว้ที่กระท่อม ไม่ได้พกมา

ถ้าเขากลับไปกรองน้ำสะอาดอีก กลุ่มนี้คงตายไม่เหลือซากก่อนแล้ว

ซูเจอหรานเงียบไปนาน ตอบมาสองคำ: "ขอบคุณ"

"สู้ๆ (ลบ)"

"อดทนไว้ (ลบ)"

"ผมช่วยคุณได้ (ลบ)"

หนานเฟิงพิมพ์หลายคำแล้วลบทิ้งหมด ไม่รู้จะพูดอะไรดี

เพื่อนร่วมทีมที่เพิ่งเจอกันวันนี้อาจตายในถ้ำเร็วๆ นี้ ทำให้หนานเฟิงรู้สึกเศร้าเล็กน้อย

โลกที่กินเนื้อกันเองนี่ช่างเลวร้าย สาวอกบึ้มน่ารักขนาดนั้น หนานเฟิงยังไม่ทันได้คุยด้วยเลย ตอนนี้ก็จะตายไปซะแล้ว

แต่หนานเฟิงไม่มีทางเลือก พลังของเขาไม่พอจะช่วยคนพวกนี้ และอาจพาตัวเองตายด้วย

"เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนผมยังมีโอกาสจัดการได้?"

หนานเฟิงจู่ๆ ก็มีความคิด เขาเปิดกระเป๋าเป้

[กรงเล็บเหล็กของหนูกรงเล็บเหล็ก]*2481

วัสดุทั้งหมดที่หนานเฟิงวางใน [ระบบซื้อขาย] ถูกแทนที่ด้วย [กรงเล็บเหล็ก]!

ย่อยสลาย!

[เครื่องย่อยสลายคุณภาพต่ำ] หนานเฟิงใส่ไว้ในกระเป๋าเป้ ตอนนี้มันมีประโยชน์พอดี

"รวม [กรงเล็บเหล็ก] 40 หน่วยแรกที่ผมย่อยสลาย นี่เท่ากับ [แท่งเหล็ก] 5 หน่วย..."

"[เปลือกเหล็กแตก] ย่อยเป็น [แท่งเหล็กเล็ก] มากมาย เทียบเท่า [แท่งเหล็ก] หน่วย..."

"เมื่อกี้เก็บ [แท่งเหล็ก] ในถ้ำได้อีก 1 หน่วย..."

ขาด [แท่งเหล็ก] อีก 1 หน่วย หนานเฟิงก็สามารถอัพเกรดอาวุธศักดิ์สิทธิ์ได้!

"ต้องเสี่ยงแล้ว!"

หนานเฟิงส่งข้อความถึงซูเจอหรานทันที: "พี่ชาย ขอ [แท่งเหล็ก] 1 หน่วย!"

ซูเจอหรานเคยเก็บ [แท่งเหล็ก] ได้ก่อนหน้านี้ และเคยบอกหนานเฟิง

ฝ่ายซูเจอหรานก็ไม่ลังเล เริ่มการแลกเปลี่ยนทันที

[ติ๊ง! คุณได้รับ [แท่งเหล็ก]*1]

[แท่งเหล็ก] สิบหน่วยพร้อมแล้ว หนานเฟิงเลือกอัพเกรด [อาวุธศักดิ์สิทธิ์] ทันที!

[อาวุธศักดิ์สิทธิ์]:

[เลเวลปัจจุบัน]: เกรด F สูงสุด

[คุณสมบัติ]: ช่องกระเป๋าเป้ +20

[วัสดุที่ต้องใช้ในการอัพเกรด]: ไม้200, หิน300, เหล็ก100, ทองแดง1

[อาวุธที่ปลดล็อก]: ปืนเดเซิร์ตอีเกิล, มีดไม้

—เมื่อเลเวลอาวุธศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้น จะปลดล็อกอาวุธเพิ่มเติม

[ติ๊ง! เมื่ออาวุธศักดิ์สิทธิ์เติบโต คุณได้เรียนรู้ทักษะใหม่ - กระสุนทะลวง]

หนานเฟิงดีใจจนตะโกนออกมา: "เชี่ย ในที่สุดก็มีทักษะสักที!"