บทที่ 65 อันตรายปะทุ
บทที่ 65 อันตรายปะทุ
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความสับสน ดวงตาแต่ละคู่สะท้อนความมึนงงและหวาดระแวงไม่ต่างกัน
เยว่โส่วเป็นคนแรกที่ได้สติ ตะโกนเสียงดังลั่น
“พี่ซู! อย่าเพิ่งไป!”
ร่างของซูฉีหยุดชะงักเล็กน้อย “ทำไมล่ะ อยากรั้งฉันไว้กินข้าว?”
“...” เยว่โส่วถึงกับพูดไม่ออก ก่อนรีบเอ่ยรวดเดียว “ตอนนี้พวกเราไปต่อไม่ได้แล้ว สิ่งนั้นปล่อยคลื่นกระแทกทางจิต ทำให้พลังจิตของพวกเราร่วงลงอย่างต่อเนื่อง พอมันกรีดร้อง พวกเราก็ขยับไม่ได้ เพราะถ้าเคลื่อนไหว พวกตุ๊กตายักษ์จะโจมตีทันที พวกเราคงทนได้อีกไม่นานแน่ แล้วที่สำคัญ…ในหมู่พวกเรามีคนทรยศ!”
เขารีบอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้ชายหนุ่มตรงหน้าฟังอย่างรวบรัด
“เดี๋ยวก่อน” จวิ้นโม่เหวินพูดเสียงแหบพร่า “นายแน่ใจได้ยังไงว่าเขาเป็นซูปู้เสียนจริง ๆ ไม่ใช่หุ่นยนต์ปลอมตัวมา?”
“อย่าลืมสิ…” เขาหันมามองรอบ ๆ “จากที่เห็นตอนนี้ หุ่นยนต์กับคนทรยศในหมู่เราน่าจะร่วมมือกัน รายละเอียดภารกิจคงรั่วออกไปเพราะช่องทางนี้”
“อีกอย่าง ซูปู้เสียนถูกขังอยู่ในแนวหลังท่ามกลางสิ่งผิดปกติมากมาย เขาจะรอดมาได้ยังไง?”
“ผมไม่รู้หรอก…” เยว่โส่วพึมพำ “แต่สัญชาตญาณบอกผมว่าเขาคือตัวจริง”
ซูฉีกวาดตามองไปรอบห้อง น้ำเสียงแฝงความขบขัน “แปลว่าผมถูกปลอมตัวซะแล้วสิ อยากรู้เหมือนกันว่าหุ่นนั่นมันหน้าเหมือนผมแค่ไหน”
เขาเดินเข้ามาช้า ๆ
สายตาของทุกคนเปลี่ยนไปทันที เต็มไปด้วยความระแวงไม่ไว้ใจกันเอง ทุกคนเหมือนยืนอยู่บนเข็มแหลม แค่ขยับผิดนิดเดียวอาจต้องตายได้ทุกเมื่อ
และในสภาพแบบนั้น พวกเขายังต้องเผชิญภัยคุกคามร้ายแรงจากวัตถุปนเปื้อนในห้องหมายเลขหนึ่งอีกด้วย
ซูฉีเดินพลางพูดเสียงเรียบ
“อย่าเพิ่งรีบเข้าไป ให้ผมหาคนทรยศก่อน”
“นายรู้เหรอว่าใคร?”
“แน่นอนสิ…” ซูฉีหันสายตาไปทางโก่วเจียง “คุณน่ะ…”
โก่วเจียงสะดุ้งเฮือกทันที
สีหน้าทุกคนเปลี่ยนเป็นตึงเครียด ต่างชักอาวุธขึ้นมาจ้องไปทางเธอ
“คุณ…” ซูฉีเอ่ยอย่างสงบ “ถ้าบาดเจ็บก็ออกไปทำแผลก่อนเถอะ อยู่ต่อไปก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วง”
“...”
“เฮ้อ!” จวิ้นโม่เหวินสบถอย่างหงุดหงิด
เยว่โส่วตะโกน “พี่ซู อย่ามาเล่นตลกตอนนี้นะ!”
แต่หากเมื่อครู่ยังมีใครลังเล ตอนนี้เกือบทั้งหมดในห้องก็มั่นใจแล้วเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ว่า ชายคนนี้คือซูปู้เสียนตัวจริง
ซูฉีมองโก่วเจียงที่ค่อย ๆ เดินกระเผลกออกจากห้อง “เล่นตลกเหรอ? ผมแค่เก็บคนที่ยังสู้ได้ไว้ในนี้ ถ้าเธอยังอยู่ในสภาพนั้น เราทุกคนคงจบไม่สวยแน่”
“แล้วคนทรยศตัวจริง…” เขายกยิ้มบาง ๆ “มันลงมือแล้วต่างหาก”
วินาทีนั้นเอง
ตูม!!
พลังอาฆาตรุนแรงปะทุขึ้นกลางห้อง!
ร่างของคนหนึ่งในกลุ่มปรากฏลวดลายประหลาดสีแดงร้อนที่หน้าอก ลวดลายวงกลมเปล่งแสงเหมือนไฟกำลังลุกไหม้ พร้อมเส้นสีดำบาง ๆ พันเกี่ยวรอบ ราวกับพลังมืดกำลังเผยตัวออกมา!
แรงกดดันอันมหาศาลแผ่กระจายไปทั่วห้องในชั่วพริบตา!
ตุ๊กตาบาร์บี้ตรงกลางราวกับถูกปลุกให้ตื่นโดยพลังนี้ มันอ้าปากกว้างส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงออกมาอีกครั้ง!
เสียงกรีดร้องนั้นแทงทะลุเข้าหัวทุกคน โลกทั้งใบเหมือนหมุนคว้าง ร่างสั่นสะท้านราวจะล้มลง
ทุกคนหน้าซีดเผือด ความเวียนหัวปะทุขึ้นอย่างรุนแรง
และบนร่างของชายคนนั้น พลังจากโทเท็มกำลังแผ่แรงกดข่มมหาศาลออกมา!
ไม่มีใครตั้งตัวได้ทัน ทุกคนอยากจะป้องกันตัว แต่กลับขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว…
พลังจิตของพวกเขาไม่เคยถูกเสริมด้วยค่าคุณลักษณะใด ๆ มาก่อน และตอนนี้ ภายใต้การโจมตีของตุ๊กตาบาร์บี้ ทุกคนแทบไม่อาจต้านทานได้เลย
“อย่าขยับ!” จวิ้นโม่เหวินตะโกนลั่น เปิดใช้สกิลทันที กำแพงพลังหลายชั้นกระแทกลงเรียงต่อกัน ปิดกั้นแรงกระแทกทางจิตที่ถาโถมเข้ามาไว้ภายนอก!
“คิดไม่ถึงว่ายังมีสกิลป้องกันทางจิตด้วยเหรอ” ชายคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้มบางบนใบหน้า “แต่…จะทนได้อีกนานแค่ไหนกัน?”
เขายกนิ้วชี้ไปทางด้านหน้า “มัน… เข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งแล้ว ตอนนี้คงไม่หยุดง่าย ๆ หรอก”
จวิ้นโม่เหวินไม่ตอบ ดวงตาเขาจับจ้องไปยังชายผู้ยืนอยู่ตรงกลางห้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและโทสะปนกัน “เป็น…นายจริง ๆ งั้นเหรอ!”
ทุกคนมองไปยังชื่อ “อู่เจ๋อ” ชายร่างอ้วนใส่แว่นที่พวกเขารู้จักกันดี สีแว่นสะท้อนแสงวาบ ขณะเดียวกัน ลวดลายประหลาดที่หน้าอกของเขาก็ลุกเป็นไฟขึ้น พลังของ “โทเท็มเทพมาร” ปรากฏออกมาเหมือนอุปกรณ์พิเศษที่ไม่อาจปกปิดได้อีกต่อไป!
“เป็นไงล่ะ แปลกใจไหม?” อู่เจ๋อพูดเสียงเรียบ
“ทำไมกัน…” คนขายหนังพึมพำเบา ๆ ไม่อาจยอมรับความจริงได้ เขา กับชายวัยกลางคน กับอู่เจ๋อ และโก่วเจียง ถือเป็นกลุ่มอ่อนแอสี่คนที่ร่วมมือกันมาตลอด เส้นทางที่ผ่านมาเขาอยู่กับอู่เจ๋อบ่อยที่สุด เห็นนิสัยอ่อนโยนของอีกฝ่ายมาตลอด ไม่เคยสงสัยเลยสักนิด
ตอนนี้ แววตาของอู่เจ๋อไม่เหลือความไร้เดียงสาอีกต่อไป มีแต่เพียงความเย็นชา
“จริงสิ…ทำไมกันล่ะ มันอธิบายยากนะ” เขาถอนหายใจเบา ๆ “พวกเราไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกัน แค่ภารกิจไม่เหมือนกันก็เท่านั้น”
“จริง ๆ ผมก็ชอบอยู่กับพวกคุณนะ โก่วเจียงช่วยรักษาผม ลุงก็คอยดูแล ส่วนพี่คนขายหนังก็เป็นคนจริงใจ บอกผมเล่น ๆ ว่าจะขายไอดีให้ในราคาถูกด้วยซ้ำ”
ผู้แปล: ลุงที่นี้คือชายวัยกลางคนหรือแอบเล่นเกมหลังเมียหลับ
“ส่วนคุณ…” อู่เจ๋อหันมามองซูฉี “เมื่อกี้คงแค่จะขู่ผมเล่น ๆ ใช่ไหม?”
ตอนนี้ซูฉีอยู่ในเขตป้องกันจิตของจวิ้นโม่เหวิน เขาไม่ตอบ เพียงแค่เคาะกำแพงเบา ๆ แล้วถาม “ออกไปจากในนี้ จะไม่กระทบอะไรใช่ไหม?”
“ไม่…ไม่กระทบ” จวิ้นโม่เหวินขมวดคิ้วแน่น “แต่นายจะออกไปทำไม?”
เพราะตอนนี้ พลังของตุ๊กตาบาร์บี้รวมกับโทเท็มของอู่เจ๋อ…ไม่มีใครต่อกรได้อีกแล้ว!
“อย่าฝืนเลย ทุกสิ่งที่ผมทำ ก็เพื่อภารกิจของตัวเองทั้งนั้น” แสงสะท้อนจากแว่นตาของอู่เจ๋อขาวจ้า “ถึงเวลาแล้ว… ผมคงต้องขอให้พวกคุณตายได้แล้วล่ะ”
ลวดลายบนหน้าอกของเขาเปล่งเสียงคำรามต่ำราวสัตว์ร้าย!
และในเวลาเดียวกันนั้นเอง
จากโทเท็มบนหน้าอกของอู่เจ๋อ หมอกดำหนาทึบพวยพุ่งออกมา ก่อตัวเป็นเงาสีดำสูงใหญ่ มันหมอบอยู่บนพื้น ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างน่าสยดสยอง ความเย็นเยียบแผ่ซ่านทั่วห้องจนทุกคนขนลุกซู่!
ทุกคนหน้าซีดเผือด ความเย็นเฉียบราวกับจะทะลุถึงกระดูกทำให้แทบหายใจไม่ออก!
“ต้องลงมือแล้ว ไม่งั้นพวกเราจะตายแน่!” หยุนจั่นเทียนพูดเสียงสั่น พลังกายของเขาแม้ยังไม่ฟื้นเต็มที่แต่ก็เตรียมระเบิดพลังออกมาเต็มกำลัง!
“ไร้ประโยชน์” อู่เจ๋อพูดเรียบเย็น “นี่คือพลังที่พวกนายไม่มีวันเข้าใจ มันคือสิ่งสยองขวัญโดยแท้”
“จะเลือกตายด้วยมือของตุ๊กตาบาร์บี้ หรือจะตายด้วยมัน…”
เขายังพูดไม่ทันจบ เสียงก็ขาดหายไปกะทันหัน
เพราะซูฉีได้เดินออกจากกำแพงพลังจิตนั้นแล้ว ไม่เพียงเท่านั้น เขายังพุ่งตรงไปข้างหน้าด้วยความเร็วสุดขีด มีดสั้นปรากฏขึ้นในมืออย่างฉับพลัน!
ทันใดนั้นเอง เสียงดนตรีประหลาดและเย็นเยียบดังก้องในหูของทุกคน
เยว่โส่วถึงกับตัวสั่นสะท้าน เสียงนั้น…คุ้นเคยเหลือเกิน!
เสียงของซูฉีดังขึ้นพร้อมกันทั่วห้อง “เตรียมตัวให้ดีนะ ผมจะล่าคุณแบบเดี่ยว ๆ แล้วล่ะ”
“อะไรนะ!?”
อู่เจ๋อชะงักงัน ท่าไม้ตายของเขาแทบไม่เคยมีใครหลุดพ้นได้มาก่อน ไม่มีใครทนแรงกดจากโทเท็มได้เลย
แต่ชายคนนี้…กลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย!
ดวงตาอู่เจ๋อเบิกกว้าง มองซูฉีที่พุ่งตรงเข้ามาอย่างหยุดไม่อยู่!
เขาพยายามจะโต้กลับ แต่สายไปแล้ว
มีดของซูฉีฟันเข้ามาอย่างรวดเร็ว พลังจาก “รองเท้าลมดำ” รวมกับ “มีดสังหารร้อยศพ” และเสียงจาก “เครื่องเล่นเพลงเก่า” ระเบิดพลังโจมตีมหาศาลจนร่างอู่เจ๋อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายตรงหน้า!
“ฆ่ามัน!” อู่เจ๋อตะโกนลั่น เงาดำบนหน้าอกคำรามก้อง แล้วกระโจนออกจากโทเท็มพุ่งตรงเข้าหาซูฉี!