บทที่ 155 แม้แต่พระเจ้าก็ต้องตาย!

“เจตจำนงสังหาร?”

ในดวงตาของสุ่ยเชียนโหรวมีร่องรอยของความประหลาดใจ แต่ในไม่ช้ามันก็กลายเป็นความตื่นเต้น นางยิ้มออกมาอย่างแผ่วเบา “แน่ล่ะสิ เขาต้องมีกลเม็ดบางอย่าง ไม่เช่นนั้นคุณหนูเช่นข้าจะต้องถ่อมาถึงที่นี่ทำไมกัน เหอะเหอะ! อัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักจิตอสูร จงดูว่าคุณหนูผู้นี้จะบดขยี้เจ้าให้จมดินอย่างไร เจ้าทมิฬ ไปเลย!”

“โฮกก โฮกก!”

รูจมูกขนาดใหญ่ของกิเลนทมิฬพ่นควันขาวสองเส้นออกมา เมื่อควันขาวสัมผัสกับพื้นดินก็เกิดไฟลุกไหม้ทันทีและเผาวัชพืชทั้งหมดที่อยู่บนพื้นดิน กีบเท้าสี่กีบของมันกระทืบไปมาและวิ่งตรงไปที่เจียงอี้

"ตายซะ!"

เจียงอี้ไม่ได้มีความกลัวแต่อย่างใด ตอนนี้ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิตโดยสมบูรณ์และจิตสังหารบนเรือนร่างของเขาก็ทวีขึ้น จิตสังหารที่น่ากลัวนั้นกดดันสุ่ยเชียนโหรวมากจนนางตัวสั่น

แต่มันไม่มีผลอะไรกับกิเลนทมิฬมากนัก เจตจำนงสังหารขั้นสองของเจียงอี้นั้น อย่างมากก็หยุดยั้งสัตว์อสูรระดับสองขั้นสูงสุดได้ แต่พลังนี้อ่อนเกินไปสำหรับสัตว์อสูรขั้นสาม

“เจ้าทมิฬ กระทืบมันให้ตาย!”

สุ่ยเชียนโหรวได้รับผลกระทบจากเจตจำนงสังหารและมีสีหน้าซีดจาง นางโกรธและอับอายในขณะที่นางตะโกนออกมา นางยื่นมือของนางออกมา มันส่องแสงและอัดแน่นไปเต็มอากาศ ในไม่ช้าสร้อยคอเงินนั้นก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว กิเลนทมิฬยักษ์กระโดดสูงขึ้นและกระทืบลงมาพร้อมกับกีบหินของมันลงไปที่เจียงอี้

“ฝ่ามือระเบิดแก่นแท้!”

เจียงอี้รวบรวมแก่นแท้พลังสีดำร้อยเส้นอย่างรวดเร็วและบีบอัดไปบนฝ่ามือของเขาและกระแทกกีบเท้าของกิเลนทมิฬอย่างรุนแรง

“บูม!”

แก่นแท้พลังที่มหาศาลจนน่าตกใจหลั่งไหลออกมาและระเบิดอยู่กลางอากาศ คลื่นกระแทกอันทรงพลังส่งผลให้กิเลนทมิฬปลิวออกไปและบังคับให้เจียงอี้ถอยกลับมาร้อยกว่าเมตร

การป้องกันสัตว์อสูรขั้นสามนั้นยากมาก แม้หลังจากร่วงหล่นไปหลายตลบบนพื้นดินเนื่องจากแรงคลื่นกระแทก แต่กิเลนทมิฬก็ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ นอกจากมีเลือดออกซิบๆที่บริเวณกีบหน้าด้านซ้ายของมัน

ในทางตรงกันข้าม สุ่ยเชียนโหรวกลับอยู่ในสถานะที่ดูน่าสมเพช นางอาจจะตอบสนองได้ทันและหลีกเลี่ยงการถูกกิเลนทมิฬทับ แต่หลังจากร่วงหล่นไปหลายตลบบนพื้นดิน รูปลักษณ์ภายนอกทั้งหมดของนางนั้นดูสกปรกและกระเซอะกระเซิง มือของนางเปรอะเปื้อนและผมสีดำของนางก็ยุ่งเหยิงเป็นอย่างมาก

"เจียงอี้ เจ้าต้องตาย! เจ้าทมิฬเผามันซะ!"

ร่างกายที่บอบบางของสุ่ยเชียนโหรวกำลังสั่นคลอนด้วยความโกรธและการแสดงออกของนางก็ล้นไปด้วยจิตสังหารอันเยือกเย็น นางส่งเสียงตะโกนออกมาและบินขึ้นไปในอากาศและคว้าสร้อยคอกลับมาด้วยมือเดียว จากนั้นนางก็ปล่อยแก่นแท้พลังออกมาทันทีเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการจู่โจม

“โฮก โฮกก!”

กิเลนทมิฬบาดเจ็บและโกรธแค้นมากกว่าปกติ ร่างมหึมากระโดดขึ้นมาแล้วพุ่งไปหาเจียงอี้ด้วยความเร็วสูง มันเข้ามาใกล้เจียงอี้ เช่นเดียวกับที่เจียงอี้สามารถยืนขึ้นมาใหม่ได้ มันเปิดปากสีแดงเข้มและพ่นเปลวไฟสีน้ำเงินซึ่งล้อมรอบเจียงอี้

“ไอ้สารเลว หากมันเป็นบาปจากสวรรค์มันคงอภัยให้ได้ แต่หากมันเป็นเพราะทางเลือกของเจ้าเอง มันคงให้อภัยไม่ได้!”

เจียงอี้ยืนสงบนิ่งและปล่อยให้เปลวไฟโอบล้อมเขา ตามที่คาดไว้ ไข่มุกวิญญาณเพลิงสว่างขึ้นและสร้างชั้นของแสงที่โปร่งใสห่อหุ้มร่างกายของเขา เมื่อเปลวไฟสัมผัสกับชั้นแสงนั้น มันก็หายไปในไข่มุกวิญญาณเพลิงทันที

“โฮก โฮกกก!”

กิเลนทมิฬก็ไม่ได้มีเชาว์ปัญญาทางจิตวิญญาณมากมายอะไรเช่นกัน เมื่อเห็นเปลวไฟที่มันพ่นออกมาหายวับไป เสียงคำรามก็ดังสนั่นและระเบิดเปลวไฟที่ยิ่งใหญ่กว่าที่พ่นออกมาก่อนหน้านี้

“พ่นต่อไป!”

เจียงอี้ยืนนิ่ง ยิ่งกิเลนทมิฬพ่นเปลวไฟออกมา ไข่มุกวิญญาณเพลิงของเขาก็จะดูดซับได้มากยิ่งขึ้นและเขาคงมีทางเลือกในการจู่โจมมากขึ้น

“เอ๊ะ?”

เมื่อกิเลนทมิฬพ่นเปลวไฟลูกที่สามออกมา ในที่สุดสุ่ยเชียนโหรวก็เพิ่งเข้าใจ นางตะโกนว่า “เจ้าทมิฬ ถอยก่อน เขามีสิ่งประดิษฐ์และไม่กลัวเปลวไฟของเจ้า”

กิเลนทมิฬนั้นเป็นสัตว์อสูรที่มีเปลวไฟใกล้เคียงกับวิหคเพลิง การโจมตีหลักของมันคือการพึ่งพาเปลวไฟวิชาอสูร เนื่องจากเปลวไฟนี้ไม่ได้ผลกับเจียงอี้และเจียงอี้ก็มีฝ่ามือระเบิดแก่นแท้ที่สามารถต่อกรกิเลนทมิฬได้ สุ่ยเชียนโหรวนั้นไม่ต้องการให้กิเลนทมิฬของนางต้องเสี่ยงกับมัน

“คิดจะหนีรึ? สายไปแล้ว!”

เจียงอี้เปล่งเสียงออกมาในขณะที่เขาดึงไข่มุกวิญญาณออกมาอย่างรวดเร็ว เขานำหินวิญญาณเพลิงออกมาด้วยความรวดเร็วและไม่ยอมให้เวลาโต้ตอบใดๆ

หินวิญญาณเพลิงถูกยิงไปที่กิเลนทมิฬทันทีและเปลวเพลิงสีเขียวก็ลุกโชนทันทีเมื่อสัมผัสกับร่างของกิเลนทมิฬ หัวของกิเลนทมิฬเกิดรูขนาดใหญ่กำลังมอดไหม้อยู่ซึ่งกำลังติดไฟอยู่เช่นกัน ในเวลาเพียงชั่วครู่หัวสีดำของกิเลนทมิฬก็ถูกเผาให้กลายเป็นเถ้าถ่าน ทันใดนั้นร่างมหึมาก็ล้มลงและตายไปอย่างสิ้นเชิง

“อ๊ากกก เจ้าทมิฬ!”

สุ่ยเชียนโหรวเห็นภาพที่น่าสลดใจของกิเลนทมิฬและส่งเสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชออกมาทันที กิเลนทมิฬตัวนี้เติบโตมาเคียงข้างนางและพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง ตอนนี้มันถูกเจียงอี้สังหาร นางรู้สึกว่าหัวใจของนางถูกฉีกขาดออกจากกัน

“ฮึ่มม! เมื่อเจ้ากล้าที่จะฆ่า เจ้าก็เตรียมตัวถูกฆ่าเสีย!”

เจียงอี้ไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ เขาพุ่งออกไปที่สุ่ยเชียนโหรว โดยใช้เจตจำนงสังหารเพื่อข่มสุ่ยเชียนโหรว หน้าไม้สีดำปรากฏขึ้นบนมืออีกข้างของเขาและยิงออกไปที่สุ่ยเชียนโหรวอย่างไร้ความปรานี

จูเก๋อชิงหยุนเคยกล่าวไว้ว่าเจียงอี้มีความโอนเอียงเป็นปีศาจที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเขา เมื่อเขาโมโหเขาจะไม่หยุดฆ่าและจะคิดหลังจากที่เขาลงมือแล้วเท่านั้น ตอนนี้สิ่งนี้ได้พิสูจน์คำพูดของเขาแล้ว

"เจียงอี้ หากคุณหนูผู้นี้ไม่ฆ่าเจ้า เช่นนั้นข้าก็จะไม่ขออยู่เป็นคน!"

ลูกศรจากหน้าไม้ที่พุ่งทะลวงผ่านอากาศทำให้สุ่ยเชียนโหรวตื่นขึ้น นางอาจได้รับผลกระทบจากเจตจำนงสังหารและระงับกำลังของนางไว้ แต่นางก็ยังเชื่อว่านางสามารถฆ่าเจียงอี้ได้อย่างง่ายดาย

"ฟึ่บ!"

ขณะที่นางมองหน้าไม้สังหารเทพที่ยิงมาที่นาง สุ่ยเชียนโหรวไม่มีความตั้งใจที่จะหลบและกลับเริ่มยืนขึ้นแทน นางร่ายรำด้วยร่างกายที่บอบบางของนาง ชุดสีเขียวที่สวยงามของนางก็สว่างขึ้นด้วยแสงสีเขียวรุ่งโรจน์ แสงสีเขียวทรงกลมล้อมรอบนางไว้

"ปัง!"

เมื่อลูกศรของหน้าไม้พุ่งถึงเป้าหมาย มันก็เด้งออกมาเมื่อกระทบกับแสงสีเขียวราวกับว่ามันกระทบกับแผ่นเหล็ก และสุ่ยเชียนโหรวนั้นมีสภาพสมบูรณ์ดี

ผู้หญิงบ้านี้มาจากไหนกัน? ทำไมนางถึงสวมสิ่งประดิษฐ์มากมายเช่นนี้?

ในใจของเจียงอี้นั้นรู้สึกทึ่งอย่างชัดเจน พลังของหน้าไม้สังหารเทพนั้นน่ากลัวพอที่จะฆ่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเสินโหยวได้เมื่อถูกยิงโดน เป็นไปได้หรือไม่ว่าชุดที่นางสวมอยู่อาจเป็นสิ่งประดิษฐ์ระดับศักดิ์สิทธิ์หรือไม่? นี่นางมีสิ่งประดิษฐ์ระดับศักดิ์สิทธิ์มากมายเท่าไหร่กันแน่?

"ตายซะ!"

ด้วยการร่ายฝ่ามือของนาง สร้อยในมือสุ่ยเชียนโหรวก็เปล่งประกายแสงสีขาวและพุ่งไปที่เจียงอี้อีกครั้ง สร้อยคอนี้ขยายตัวขึ้นไปตามทางขณะที่ปล่อยรังสีที่น่ากลัวออกมา มันทำให้เจียงอี้แน่ใจว่าถ้าเขาถูกมัน ร่างของเขาจะต้องกลายเป็นเนื้อสับอย่างแน่นอน

"หมาป่าจันทราสีเงิน ออกมา!"

เจียงอี้ตะโกนออกมาทันทีและหมาป่าสีม่วงก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาทันที เจียงอี้ขึ้นคร่อมมันและควบคุมปีศาจหมาป่าอย่างรวดเร็วเพื่อพุ่งไปด้านข้าง

"นังผู้หญิงบ้า ไปลงนรกซะ!"

ปีศาจหมาป่านั้นว่องไวเกินไป เจียงอี้นั้นปลดปล่อยสัตว์วิญญาณของเขาได้ทันที ซึ่งช่วยให้เขารอดพ้นจากการโจมตีจากสร้อยคอของนาง เขาควบปีศาจหมาป่าและพุ่งไปที่สุ่ยเชียนโหรวด้วยความเร็วสูง

มือข้างหนึ่งของเขากำไข่มุกวิญญาณเพลิงไว้แน่นและเตรียมพร้อมที่จะปล่อยหินวิญญาณเพลิงเพื่อสังหารสุ่ยเชียนโหรว

สุ่ยเชียนโหรวมีสิ่งประดิษฐ์บนตัวนางมากเกินไปและเจียงอี้ไม่ต้องการที่จะเสี่ยง นางอาจมีชุดสีเขียวที่สามารถสร้างเกราะป้องกันได้ แต่เจียงอี้มั่นใจว่าหินวิญญาณเพลิงสามารถแผดเผาได้อย่างง่ายดายและกำจัดสุ่ยเชียนโหรว

"ลูกพี่ ไม่นะ!"

ในขณะนั้น เสียงที่ดังมาจากระยะไกล เป็นเสียงของเฉียนว่านก้วนที่ถูกผู้อาวุโสหลิวอุ้มอยู่ เมื่อเฉียนว่านก้วนเห็นเจียงอี้กำลังขี่หมาป่าจันทราสีเงินและพุ่งไปหาสุ่ยเชียนโหรวเหมือนลูกศรด้วยเจตจำนงสังหาร

เฉียนว่านก้วนคำรามออกมาทันที "ลูกพี่ หากเจ้าฆ่าสุ่ยเชียนโหรว แม้แต่สวรรค์ก็ไม่สามารถช่วยเจ้าได้! แม่ของนางเป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้อันดับหนึ่งในทวีปนี้! "

ดวงตาสีแดงโลหิตของเจียงอี้หดลง แต่เขาก็ไม่ลังเลและยังคงพุ่งไปพร้อมกับหมาป่าจันทราสีเงิน เขาระเบิดเสียงคำราม "หากใครอยากจะฆ่าข้า เจียงอี้ผู้นี้ แม้ว่าจะเป็นพระเจ้า พวกมันก็ต้องเตรียมตัวตาย!"